We gingen vandaag eindelijk nog eens op bezoek bij Maj. Het werd een heel aangenaam, blij en warm weerzien. We hadden elkaar veel te vertellen en genoten samen van een paar biertjes in de cafetaria (die “Grand Café” heet).
Opnieuw viel me op hoe aangenaam dat rusthuis is, zeker in vergelijking met de twee andere rusthuizen die ik regelmatig bezoek of bezocht. Maj woont niet meer op de grote kamer die ze deelde met haar echtgenoot Charlie zaliger, maar haar nieuwe stek is al even ruim, persoonlijk en gezellig ingericht, met een zithoek en een goed gevuld boekenrek. Net zoals bij Nany (bij mijn schoonzus mis ik dat) zijn er overal zithoekjes waar mensen samen zitten te keuvelen. De algemene sfeer is heel warm, bijna huiselijk zelfs. Je voelt dat bewoners en bezoekers elkaar meestal kennen. De “Grand Café”, de cafetaria, is bijzonder aangenaam. En Maj zegt dat het eten ook meevalt.
Zonder auto is dit rusthuis echter bijzonder moeilijk te bereiken vanuit Antwerpen of Leuven. Jammer, want als ik een “eindstation” mocht kiezen, zou dit mijn voorkeur genieten. Alleen zouden we Hendrik en Zeger waarschijnlijk bijna nooit meer ontmoeten als we daar woonden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten