zondag 15 november 2026

De magie van het feest

Gisteren deed Sinterklaas zijn intrede in Antwerpen. Voor Elena, Matthias en Eva is het toverachtige rond Sinterklaas voorbij. Ze willen wel dat Roger en ik nog "Sinterklaas spelen" (en dat doen we binnenkort) maar ik weet nu al dat ze, net zoals vorig jaar, de geschenken even gaan bekijken, en dan meteen met wat anders zullen bezig zijn. Ik denk soms dat wij, de volwassenen, nog het meest heimwee hebben naar dat sprookjesachtige feest.

En vandaag herinnerde ik me dat onze jonge Turkse buurvrouw in Antwerpen me eens vroeg hoe het kwam dat Sinterklaas alleen in de school iets bracht voor alle, en dus ook Turkse, kindjes, maar dat Turkse kindjes thuis nooit het bezoek kregen van Sinterklaas. Toen heb ik die pas getrouwde vrouw moeten uitleggen hoe de vork in de steel zat. En reken maar dat sinds dat jaar ook haar jongere broertjes en zusjes en later haar eigen kinderen het bezoek kregen van Sinterklaas!

En toch... Het heeft maar een haar gescheeld of onze kinderen kregen ook niets van Sinterklaas: ik heb me als jonge moeder lang de vraag gesteld of het niet verkeerd was om tegen kleine kinderen te "liegen". Maar uiteindelijk besloot ik dat ze, net zoals ik vroeger, mochten genieten van al de magie van dat feest!

Een luie, maar rijke zondag

Het was een bijzonder luie zondag en daar heb ik oprecht van genoten! Buiten een telefoontje met een vriend, het klaarmaken van zuurkool en afwassen, heb ik letterlijk niets gedaan!

Of toch: ik reisde onder andere virtueel mee in Italië met "Radio Camino", op de Via Francigena, genoot van prachtige architectuur en snoof de typische energie op die je in sommige kerken terugvindt. Het is ook de eerste keer dat ik hoorde spreken over de sympathieke organisatie  "Warmshowers". 

Daarvoor had ik naar iets veel minder aangenaams geluisterd: de getuigenis van een transvrouw, die erg ontgoocheld is over haar transitie. Ze beweert dat ze verre van de enige is die er spijt van heeft. 

En ik wandelde ook virtueel mee met gynaecologe Laurence Kayser, die vertelt dat ze ontgoocheld is over de Orde der artsen!

Het werd dus een luie, maar rijke zondag!

donderdag 12 november 2026

... en een passende film

Wat een koude, regenachtige dag! Het lijkt wel al winter!

Ik had deze avond zin om knusjes naar een film te kijken, en heel toevallig viel mijn keuze op "Un long dimanche de fiançailles".

Ik kende de film helemaal niet en ging gewoon voort op de titel, die me deed denken aan een ontspannende komedie. Maar ik vergiste me! Het bleek een heel ander soort film te zijn, namelijk eerder een tragische oorlogsfilm. Maar prachtig, en bovendien wonderwel aansluitend bij mijn lectuur van gisteren!

woensdag 11 november 2026

Toevallig passende lectuur

Ik kreeg na onze brunch, terwijl onze wasmachine aan het werk was, de onweerstaanbare neiging om de oorlogsdagboeken van Virginie Loveling diagonaal te herlezen. 

Pas later besefte ik dat die lectuur heel gepast was: het is vandaag immers "Wapenstilstandsdag"! 

dinsdag 10 november 2026

Een onverwacht geschenk

Het was boodschappendag. Voor deze avond had Roger zin in een gewone hamburger en ik wilde daar een (heel klein) restje champignons bij serveren. Ik zou dan wel champignons moeten bijkopen, tenzij ik oesterzwammen vond. Vroeger, in Antwerpen, kochten we onze groenten in een winkel die door Turken werd uitgebaat en daar vond je steeds oesterzwammen aan een heel schappelijke prijs. Hier zijn ze echter meestal vrij duur, als je ze al vindt. Onze hamburger met paddenstoelen wilde ik laten voorafgaan door een pompoensoepje, dus pompoen stond ook op mijn boodschappenlijst.

Net toen we in de winkel aankwamen, kreeg Roger een telefoontje. Van Ludo D., de secretaris van Heemkunde Groot Heers. Hij had vorige zaterdag pompoenen uit zijn tuin in onze garage gedeponeerd. Die garage wordt door een buur gebruikt en dus hadden we het geschenk nog niet gevonden! Ik schrapte meteen "pompoen" op mijn lijstje en... het eerste wat ik zag zodra ik de winkel binnenging, waren oesterzwammen in promotie!

Thuis vond Roger een weelde aan pompoenen in de garage! Enorm bedankt, Ludo! Dat werd smullen deze avond: pompoensoep, gevolgd door hamburgers met champignons en oesterzwammen met look, gebakken in olijfolie.

maandag 9 november 2026

Vergeten te luisteren

Na een gewone dag van wassen, opruimen, koken en afwassen (en wachten op de levering van enkele bij Sinterklaas bestelde dingetjes), ging ik nog eens op bezoek bij Michel Vuijlsteke en merkte ik dat de opruimingswerken goed vorderen. Ik zeg altijd dat de dag dat we onze bibliotheek moeten leegmaken, we in theorie gewoon moeten nagaan welke boeken we echt willen houden, maar in de praktijk zie ik daar serieus tegenop!

Deze avond wilde ik eindigen in het gezelschap van Céleste en Charlotte die een weekje gaan verblijven in een heel afgelegen huisje, zonder elektriciteit, verwarming of stromend water. Hun nachtelijke autotocht ernaartoe herinnerde me aan onze vroegere reizen. Dat is ook voorbij! En... toen Céleste vertelde over de uilen die ze in het bos hoorden, besefte ik dat we zaterdagavond zo druk aan het praten, grappen maken en lachen waren, dat we vergaten te luisteren naar de uil die we de laatste tijd elke avond horen roepen in onze wei. Net zoals we vergaten te kijken naar de vleermuizen die ik praktisch elke avond bij zonsondergang over onze tuin zie vliegen. 

zaterdag 7 november 2026

Een prachtige dag

We hadden vandaag afgesproken in de Winston: dochterlief, schoonzoon, de meisjes en wij. Matthias was er weer niet bij, wegens een tweedaagse met de Scouts. Bij een frisse Cola of Orval kozen we onze gerechten uit, terwijl we druk bijpraatten en vertelden over onze jongste lectuur, literatuur in het algemeen, de school en de voorbije schoolvakantie. Gedurende een paar uurtjes genoten we daarna van eenvoudige maar lekkere gerechten zoals vol-au-vent, varkenshaasje of steak.


Daarna reden we naar huis, waar we koffie of thee dronken, met voor wie het wilde bittere chocola of een koekje erbij. En weer volop gezellige gesprekken en spelletjes. Eva en Elena mochten ook uit mijn "juwelenkistje", vol (meestal goedkope) sieraden, halen wat ze graag zouden dragen. Ik had een poosje geleden een mooie oude witte trui van dochterlief teruggevonden en Elena was daar heel blij mee. De meisjes gingen ook snuisteren in de vroegere kamer van hun mama en vonden er nog een paar interessante boeken en sieraadjes.

Tegen 18 uur zorgde ik voor gebakken pens met appeltjes, en daar werd duidelijk volop van gesmuld. Daarna volgde, op vraag van Eva, nog een partijtje "Uno", terwijl Elena verder vertelde over onder andere haar schooltaken en wij herinneringen ophaalden. En daarna was het tijd voor onze gasten om terug naar het Leuvense te rijden. 

En Roger was een prachtig jasje rijker, want dochterlief had, tussen al haar verplichtingen door, de tijd gevonden om dat voor hem te naaien (ik heb er jammer genoeg nog geen foto van kunnen maken).

De afwas heb ik voor één keer tot morgen laten staan: hij zal me herinneren aan deze prachtige dag en dat zal de last van de karwei verzachten!