Was het Woord God of was het Woord goddelijk?

Nee, ik heb vorige nacht toch geen nachtmerries gehad maar ik heb wel heel lang wakker gelegen. Omdat ik dacht aan die uitspraak in de bijbel: "En het Woord was God" (Johannes, 1:1). Ik weet dat "het Woord" in deze context vaak wordt vereenzelvigd met Jezus, maar ik was eerder geïntrigeerd door dat "Woord", de taal, het spreken dus. Waarom ik daar midden in de nacht begon over na te denken is me ook een raadsel.

Eigenlijk dacht ik er overdag niet meer aan... maar toen ik een paar minuten geleden een beetje ontspanning zocht op YouTube, werd me dit voorgesteld! Hoe kan dat weer? Ik had zelfs nog geen tijd gevonden om te schrijven over die nachtelijke bedenkingen, en zelfs met Roger had ik daar nog niet over gesproken. 

Ik ga nu kijken maar ik heb al begrepen dat er sprake is van een mogelijke verkeerde vertaling. Wel boeiend!

Lentedag

Geen nachtmerries vorige nacht, deze keer had Jim Le Veilleur gelukkig (voorlopig?) geen gelijk en het was prachtig lenteweer vandaag! We bezochten nog eens schoonzus L. en samen met haar haalden we herinneringen op aan overleden familieleden.  Maar jammer genoeg bleven we weer binnen zitten in plaats van te genieten van de zon op het binnenplein van het rusthuis.

Rustige dag (en akelige dromen?)

We hadden van dochterlief en schoonzoon de overschot van zondag meegekregen en van die groentjes en dat lamsvlees hebben Roger gisteren en vandaag gegeten. Koken hoefde dus niet, en de boodschappen heb ik ook nog even uit kunnen stellen. Ik heb deze week nog enkel de wasmachine aan het werk gezet en voor de rest (behalve die was te drogen hangen) mijn gewrichten en mijn rug laten rusten. 

Op Paasdag hadden de jongens mij aangeraden naar "The Fly" te kijken en dat deed ik deze avond. Ze hadden gelijk: knap gemaakt maar zo akelig (ik hoop dat ik er niet van droom)!

Ik keek deze avond ook nog eens naar de "voorspellingen" van Jim le Veilleur (die al vaak juist bleken). Ik hoop dat hij deze keer geen gelijk krijgt!

Te veel lekkers

Ik schrijf de laatste tijd niet veel: niet alleen mijn enkels en tenen, mijn knieën en heupen, maar ook mijn polsen en vingers doen al een poosje serieus pijn.

Het is mijn eigen fout, dat weet ik: de laatste weken heb ik te veel suiker (dessertjes), snelle koolhydraten en (soms wel heel lekkere!) frietjes en andere gefrituurde waren gegeten. Ik ga mezelf dus weer streng op dieet zetten tot aan onze afspraak met mijn neven, nichten, broer en zus. Het is immers dat (beter letten op wat ik eet) of medicamenten slikken met echt schrikwekkende bijwerkingen!

Het was Pasen

Hendrik was al hier sinds gisterenavond (Debby was naar haar ouders) en dus werd het, na onze linzensoep, weer een heel gezellige en lange avond!

Vandaag werden we verwacht bij dochter en schoonzoon, waar Zeger en Debby (door haar ouders gebracht) ook al op ons wachtten. En weer was het feest, Paasfeest. De kindjes aarzelden wel even: vierden we de hemelvaart of de verrijzenis van Jezus?

We genoten weer volop van het samenzijn, de lekkere hapjes, de wijn en het heerlijke diner (met traag gegaarde lamsbout), de spelletjes, de paaseitjes bij de koffie, en onze leuke en vaak grappige gesprekken. Maar op een zeker moment herinnerden onze kinderen zich de paaswaken van onze vroegere pastoor Louis Soetewey  en ook ik kreeg heimwee naar die prachtige misvieringen. 

Vriendschap, heimwee en sojasaus

Roger moest naar de apotheker en omdat het rusthuis in Heers ongeveer op de weg ernaartoe ligt, vroeg ik hem eerst even Maj te gaan bezoeken. Maj wordt volgende week 80 en geeft binnenkort een groot verjaardagsfeest, maar die dag zijn wij helaas niet vrij.

Maj was niet op haar kamer; we vonden haar in het "Grand Café" van het rusthuis, waar ze druk de verjaardagfestiviteiten aan het bespreken was met een vriendin. Roger en ik bleven dus niet lang.

Daarna reden we verder naar de apotheek en stopten we op de terugweg nog even bij een winkel. Brandstof wordt zo duur dat je onnodige kilometers probeert te vermijden, en ik had geen sojasaus meer.

Ik wachtte in de auto terwijl Roger snel die sojasaus zou gaan kopen, en kreeg intussen opnieuw telefoon van Antwerpse vriendin Greet. Ze heeft de laatste tijd blijkbaar last van heimwee en zei me alweer hoe jammer ze het vindt dat ik uit Antwerpen ben vertrokken. Een gevoel dat ik heel goed ken - ik mis ook veel vroegere vrienden - maar waar niets aan te doen is: ik ga zeker niet terug naar Antwerpen verhuizen.

Terwijl Greet haar hart uitstortte, begon ik Rogers afwezigheid toch wat lang te vinden. En toen hij eindelijk, na mijn telefoongesprek, eraan kwam, bleek dat hij allerlei dingen had gekocht die we niet echt nodig hebben, maar de sojasaus was vergeten!

Moet ik er nog aan toevoegen dat ik heel slecht gezind was?

Tussen soldatendossiers en vrouwentaken

Vergadering van de werkgroep WO I-II vandaag. We hebben heel goed verder gewerkt aan de soldatendossiers, maar er ligt nog veel werk voor de boeg! Na de vergadering en een snelle boodschap, moest ik weer terugkeren naar mijn "vrouwenrol" terwijl ik eigenlijk een paar websites wilde bezoeken waarover we het tijdens de vergadering hadden gehad: er moest immers gewassen worden, de tafel gedekt en gekookt. 

Gisteren had ik al gefoeterd op die "vrouwentaken": terwijl een vriendin me een uur aan één stuk aan telefoon vertelde over al haar problemen, moest ik ondertussen wel zorgen voor ons avondeten. Ik zeg het vaak: ik ben er praktisch zeker van dat ik in een vorig leven een man was die neerkeek op die vrouwentaken. En dat ik daarom in deze incarnatie al die taken moet uitvoeren waar ik een hekel aan heb (oké, dat laatste geldt inderdaad niet voor het koken, maar deze avond werd het een heel eenvoudig maal: groentesoep gevolgd door gerookte zalm met gemengde sla).  

Na ons avondmaal en de afwas kon ik eindelijk die websites gaan verkennen. Het ging over dit "geoloket" van Tongeren (jammer dat er nog niet zoiets bestaat voor Heers), en deze website over begraafplaatsen (zelfde opmerking). Heel interessant!