Verandering van programma

Vandaag zou normaal gezien een "kindjesdag" zijn geworden, maar dat werd het niet. Roger, die nog geregeld last had van duizelingen, vond het niet verantwoord om in die toestand naar het Leuvense te rijden.

Omdat de "kindjes" al zo groot zijn geworden dat ze eigenlijk geen oppas meer nodig hebben na school (maar we gewoon voor de gezelligheid nog geregeld voor "oppas" spelen), belde ik gisteren naar dochterlief om haar te vertellen dat we vandaag niet zouden komen. En daarna belde Roger naar vriend Karel, met wie we morgen een afspraak hadden, ook om onze ontmoeting af te zeggen.

Ondertussen heeft Roger ook naar zijn arts gebeld en die leek heel enthousiast over de werking van die nieuwe medicijnen. Hij was zo lovend over de toestandsverbetering van Rogers hart (en ook longen, lever en nieren!), dat Roger, die daar blijkbaar fel van onder de indruk was, hem bijna vergat te vertellen over zijn duizeligheid. Nadat ik het hem had ingefluisterd, haalde hij dat probleem toch aan. En weer leek de arts die bijwerking doodgewoon te vinden. Hij raadde Roger nog eens aan altijd heel rustig van positie te veranderen (maar daar let Roger nu al goed op).

En dan... heeft Roger vandaag helemaal geen last meer van duizelingen. Is hij eindelijk gewend geraakt aan dat medicament?

Jammer voor onze afspraak met Karel, want heel binnenkort vertrekt hij zoals elk jaar voor een poosje naar zijn zoon in Frankrijk. En als hij terug in het land zal zijn, zal de wintertijd ervoor zorgen dat Roger nog maar voor heel korte periodes naar het Leuvense zal durven te rijden.

Een nieuwe dichtbundel

Het zijn rustige dagen: Roger heeft nog steeds last van die bijwerkingen. Ondertussen heb ik wel een Facebookpagina ontdekt over de toekomstige poëziebundel van "onze" Debby!  Het wordt een heel mooie bundel, dat kan ik jullie verzekeren (ik heb de gedichten al gelezen 😉).  

Eigenaardig?

Voor mij was het vooral een huishouddag (ik moest immers werk inhalen) terwijl Roger eerder lui was vandaag (maar hij heeft wel, onder andere, brood gebakken). 

Die nieuwe medicatie ligt hem duidelijk niet. De dokters zijn ervan op de hoogte, maar lijken te zeggen dat die bijwerkingen er gewoon bij horen, terwijl Roger zich nu eigenlijk zieker voelt dan vóór die verandering van medicijnen. En ik durf natuurlijk niet zomaar op eigen initiatief een dosis te verminderen.

Eigenaardig genoeg (hoewel, eigenlijk niet zo eigenaardig) maakt het feit dat Roger nu nog trouwer een "hartvriendelijk" dieet volgt, en dat we dus alle suikers hebben verbannen (behalve voor mij een blokje avondchocola met 90% cacao), dat ikzelf me de laatste dagen bijzonder goed voel: nergens pijn meer en vinger- en andere gewrichten die na jaren voor het eerst helemaal ontzwellen !

Wegdromen in een hangar

Ik wilde vandaag wassen, een beetje opruimen en de salon schoonmaken... maar na onze brunch stelde Roger voor naar de kringwinkel in Tongeren te rijden. Ik gaf hem zijn zin, want daar zou hij immers nog  wat "wandelen"... en ik hou van die winkel. Ik vind hem heel mooi ingericht, je vindt er veel schatten, maar vooral: het is een immense hangar waarin ik elke keer wegdroom.  Ik loop daar dan in rond en beeld me in dat ik er onze woning van maak. En in gedachten deel ik de ruimte in: een zithoek, een werkhoek, een leeshoek, een keuken- en eethoek, een speelhoek voor de kindjes, een slaapgedeelte, enzovoort. 

Het werd dus een aangename en lange "wandeling". Maar deze avond moest ik mijn huishoudwerk inhalen, wat minder aangenaam was en trouwens niet volledig gelukt is.

Een wandeling in Ikea

Roger moest vandaag naar de huisarts, onder andere om bloed te laten controleren (ik hoopte ook op een aanpassing van de medicatie maar dat zal waarschijnlijk pas na de bloedanalyse mogelijk zijn). 

Daarna had ik zin in een "wandeling" in de Ikea van Hognoul, waar we genoten van de "decors" (hoewel er minder waren dan vroeger) en daarna van een gratis kopje koffie of thee. Ik merkte dat de "wandeling" Roger wat vermoeide, maar gelukkig kun je af en toe even gaan zitten in die winkel.

Deze avond moest Roger normaal gezien naar een vergadering maar hij heeft zich moeten verontschuldigen: ik laat hem niet graag meer rijden na zonsondergang.

Nog eens een boek kopen?

We deden vandaag onze boodschappen en hebben heel veel moeten kopen: ik heb nog vrij veel tijd besteed aan alles opbergen. Deze avond, na ons avondmaal en de afwas, wilde ik  mijn tijd vooral besteden aan het kijken naar een of andere film, maar toen stelde Roger mij een intrigerend interview voor.

In de video spreekt auteur Marion Sigaut (die ik niet kende) over haar jongste boeken, waarin ze grote historische leugens aan het licht brengt. De video is in het Frans, er zijn geen Nederlandse ondertitels, maar ik denk dat het interview vrij gemakkelijk te volgen is. 

Ze heeft het natuurlijk over literatuur, auteurs, geschiedenis, politiek en religie, maar ook over in de geschiedenisboeken verzwegen verbranding van mannelijke heksen, pedofilie en verkrachtingen in de hogere kringen,  (door een "elite" gewilde?) verlaging van het schoolniveau, kortom, allemaal akelige zaken! 

Misschien moet ik eens een van haar boeken lezen? 

Tijd voor boodschappen

Vandaag was onze garagist terug uit vakantie en deze ochtend mocht Roger hem de auto brengen. Maar... de motor wilde weer niet starten. De garagist kwam de batterij opladen, Roger reed de auto naar de garage en de echtgenote van de garagist bracht Roger terug. En tegen 16 uur hadden we opnieuw een rijvaardig voertuig.

Ik was opgelucht, want onze proviandkasten zijn bijna leeg. We hadden vorige week immers geen boodschappen gedaan en hebben nu bijna alles uit onze koelkast, diepvriezer en kasten opgegeten. Vroeger, toen we nog op reis gingen, probeerden we telkens vóór ons vertrek de koelkast leeg te krijgen, maar nu schiet er in huis helemaal niets eetbaars meer over, behalve enkele blikken sardienen, makreel en tonijn, enkele bokalen olijven, schorseneren en asperges, een pak boter, een fles notenolie, een fles sherryazijn, een beetje mayonaise en het nodige om brood te bakken. Daar zou ik nog een paar dagen een maaltijd mee kunnen verzinnen, maar eigenlijk is het tijd om heel gauw nieuw proviand in huis te halen. Ik heb immers ook geen chocolade meer!