Doodmoe maar heelhuids thuis!

Vandaag zouden we Rogers nieuwe computer gaan halen bij Hendrik en Debby. Op het laatste nippertje twijfelden we even, want er werd sneeuw voorspeld. Maar als we het uitstelden, moesten we minstens tot volgende zondag wachten (Roger wil niet naar het Antwerpse rijden door de week).

Uiteindelijk waagden we het erop. Hendrik en Debby wonen gelukkig al lang niet meer in het centrum van Antwerpen (daar durft Roger al helemaal niet meer te rijden) en, mits niet te veel treuzelen, konden we vóór de verwachte sneeuwval weer thuis zijn.

We kwamen goed op tijd aan. Hendrik legde Roger de nodige zaken uit (ondertussen mocht ik nog enkele gedichten van Debby lezen en echt, ik vind ze heel goed). Maar helaas: vroeger dan verwacht werden we verrast door de sneeuw.

We namen snel afscheid en reden heel voorzichtig terug naar Haspengouw. De sneeuw bleef maar vallen, we reden heel traag (en deden meer dan twee uur over het traject) en kwamen doodmoe maar heelhuids thuis aan. Waar ik meteen voor ons avondmaal zorgde (een restje preisoep en daarna niertjes voor Roger en een restje gratin voor mij).

Roger is nu een dutje aan het doen (die autorit was echt te vermoeiend voor hem; hij zei trouwens dat hij het nooit meer waagt als er sneeuw wordt aangekondigd). Zodra hij wakker wordt, help ik hem zijn nieuwe pc te installeren.

La Chapelle d'Angillon

Je zou echt zeggen dat YouTube me heel goed kent: deze avond kreeg ik een bezoek aan het kasteel van La Chapelle d'Angillon voorgesteld. Het geboortedorp van Alain Fournier dat we een paar keer hebben bezocht (maar het kasteel zelf hadden we nooit bezocht). 

Het kasteel herbergt ook een museum over Alain Fournier: ik ga nu kijken (en genieten van die "digitale uitstap", daar ben ik zeker van).

Jan Gerits en de Limburgse monografieën

Ik probeerde al enkele dagen Jan Gerits te bereiken (aan telefoon of via e-mail) maar ik kreeg geen respons. Ik maakte me dus weer zorgen en overwoog nog eens contact op te nemen met Jo Corstjens. Deze middag echter antwoordde Jan meteen aan de telefoon en we hingen een goed halfuur aan de lijn. 

Jan is boos, en met reden, vind ik: de Limburgse monografie van december vorig jaar, die geschreven zou worden door Bert Stoffels, is nog steeds niet klaar! De eerste monografie van dit jaar moet volgende maand al verschijnen en daarvoor had Jan gerekend op Jo die er een zou wijden aan Alex Marut. Jo geraakt echter ook niet klaar en dus zal Jan waarschijnlijk een monografie, die hij al klaar had voor juni 2026, in maart laten verschijnen. 'Maar dat betekent waarschijnlijk dat ik ze dit jaar weer allemaal moet schrijven,' klaagde Jan.

Langs de andere kant vertelde hij me enthousiast over enkele weinig bekende schrijvers aan wie hij graag nog een monografie zou wijden. Dat schrijven is voor Jan heel zijn leven, dus stelde ik hem voor eventueel, als hij echt geen andere auteurs vindt voor de monografieën, er zelf nog een tweetal per jaar te  schrijven. Hij zou erover nadenken.

Te snel!

2026 lijkt me pas begonnen en toch is het vandaag al 12 februari en hoor en lees ik al overal over Sint-Valentijn, carnaval en het krokusverlof (vastenverlof mag men niet meer zeggen).  En zag ik daarstraks in de "Action" (waar we even waren om een nieuwe koptelefoon voor mij te kopen) al heel veel paasversieringen.

Voor mij ging 2025 veel te snel voorbij en nu lijkt de tijd nog sneller te gaan (hoewel ik probeer hem te "vertragen" door niet te veel verplichtingen aan te nemen). Wat is er gaande? Word ik alleen maar heel oud?

Na het journaal terug naar vroeger

Na onze boodschappen vandaag deed ik niet veel meer in het huishouden, buiten koken (gerookte zalm gevolgd door gemarineerd lamsvlees met knolselderpuree). 

Deze avond wilde ik op VRT MAX kijken naar het avondjournaal en heel toevallig viel ik daarna op een interview met de muzikant Tcha Limberger, de zoon van Vivi, een vriend van Koen De Cauter. Vivi en Koen kwamen vroeger geregeld naar de "Blauwe Schuit" in Leuven. 

Dirk Lambrechts kookte toen in dat restaurant, en Seany en ik dienden er afwisselend op. De avonden met Koen en Vivi eindigden altijd met muziek (gespeeld door Koen, Vivi en Dirk) tot 's morgens.

Ik vertelde Roger over dat interview op "Touché" (dat we vorige zondag hadden gemist), denkende dat het bij hem ook herinneringen zou oproepen. Maar, hoewel hij ook regelmatig tot heel laat in de "Blauwe Schuit" bleef hangen, was hij  blijkbaar nooit aanwezig op dat soort muzikale nachten. 

"Pakketje aangekomen"

Toen we deze avond thuiskwamen na het "kindjeszitten", vond ik een mail van Hendrik: "Pakketje aangekomen".

Hendrik heeft een nieuwe pc gekocht voor Roger, zelfs goedkoper dan we verwachtten! Binnenkort gaan we die halen (maar eerst terugbetalen natuurlijk! 😀)

Heel fel bedankt, jongen!

Kort of lang haar?

De meisjes waren onlangs naar de kapper geweest en vroegen me of ik ze liever zag met lang of (relatief) kort haar. Ik wist het echt niet, ik vond de twee kapsels wat hebben. Maar toen stelden we dezelfde vraag achtereenvolgens aan Roger (hun opa) en Zeger (hun oom) en allebei antwoordden ze heel spontaan dat ze lang haar mooier vinden.

Eigenlijk had ik dat antwoord verwacht, besefte ik terwijl ik het hoorde. Maar waarom ik het verwachtte, weet ik niet.