Planning met voorbehoud

Met vriend Karel reden we vandaag nog eens naar De Brug in Herent. Tijdens ons lekkere etentje praatten we bij, wisselden we nieuwtjes uit, haalden herinneringen op, enzovoort. Nadat we Karel weer thuis hadden afgezet, waren we eerst van plan schoonzus L. te bezoeken. Maar na een telefoontje dat ze te moe was om bezoek te ontvangen, reden we meteen terug naar huis.

Omdat er tijd vrijkwam, plande ik eindelijk nog eens te telefoneren met straatgenote V. Roger stelde voor ondertussen de auto (ook eindelijk) naar de carwash te brengen. Daarna zou hij, na een snel avondmaal, verder werken aan de boekhouding van Heemkunde Groot Heers. Ik beloofde hem desnoods te helpen.

Ik had V. bijna een uur aan de lijn. Omdat Roger nog niet terug was van de carwash, dekte ik alvast de tafel voor het avondeten. Een dik halfuur later was hij er nog steeds niet. Nog een kwartier later begon ik me toch wat zorgen te maken en belde ik hem op. Hij bleek op zijn gemakje rond te kuieren in een warenhuis op de steenweg naar Sint-Truiden. Eigenlijk had ik het kunnen raden: ik weet dat Roger van shoppen houdt.

Toen hij uiteindelijk thuiskwam, hebben we snel gegeten. Maar nu, na de afwas, vind ik het zelf te laat voor dat boekhouden. Of Roger er nog aan begint, zullen we nog zien.

Het is lente, denk ik

Het was prachtig weer tijdens onze “kindjesdag”!
“Het is lente, denk ik,” zei Eva terwijl ze een appel at en ik haar Frans overhoorde op het terras. “Ik blijf op het terras studeren,” besloot Elena later, toen ze thuiskwam en Eva met haar mama naar de dansles vertrok. Matthias at snel een appel, maar trok zich daarna toch terug op zijn kamer om te studeren.

Tegen 17:30 uur begon het wat af te koelen en gingen we naar binnen. “Gaan we niet buiten zitten?” vroeg Zeger toen hij aankwam, maar 16 °C vonden wij toch wat te fris. We schoven twee soorten gratin in de oven en praatten bij tot Eva en haar mama terugkwamen van de dansles. De tafel werd gedekt, schoonzoon kwam ook thuis, en we gingen samen aan tafel om te genieten van twee heerlijke gegratineerde schotels: één met spinazie en één met savooikool.

Zoals steeds werd het een heel gezellige maaltijd, met veel boeiende gesprekken, tot Roger en ik besloten terug naar Haspengouw te rijden - en deze keer braaf de omleidingen in Borgworm te volgen.

En ik kwam weer thuis met een geschenk: dochterlief had opnieuw een mouwloos, omkeerbaar vestje voor mij genaaid!

Gesprek met Michel Onfray

Deze avond heb ik nog gekeken naar de film  "Marina" (heel mooi) en daarna een gesprek met Onfray gevolgd, dat Roger me had aangeraden. 

Heel interessant: het ging eerst over politiek in het algemeen, over euthanasie in Frankrijk, en daarna over "Les Pensées" van Pascal. En "Le pari de Pascal", en zijn idee van “divertissement”: hoe mensen zich voortdurend bezighouden om niet geconfronteerd te worden met hun sterfelijkheid. 

Ik herken dat “zich bezighouden” bij veel vrienden. “Zo voel ik dat ik leef”, zeggen ze mij dan. 

Eigenaardig genoeg ervaar ik het volle leven net meer wanneer het rustig is rondom mij, wanneer ik het niet constant druk heb.

Over ouder worden

Het was weer een vrij luie dag. Ik keek onder andere naar dit interessante interview met dokter Fouché, 's avonds maakte ik nog eens niertjes klaar voor Roger (een omelet met tomaten voor mij) en ik belde eindelijk nog eens met vriend Koen. 

Ik telefoneer niet vaak, uit schrik ongelegen te komen. Maar, omdat Bernadette al een poosje niets meer laat horen, mailde ik even naar Jopie om nieuws. En Jopie raadde me aan naar Koen te bellen. Wat ik dus deed. 

We hadden het niet over de aanval op Iran of politiek in het algemeen, maar over herinneringen aan vroeger en over onze gezondheid.  Volgende week ondergaat Koen immers een vrij ernstige ingreep in Ronse. Tot enkele jaren geleden zou Roger spontaan voorgesteld hebben hem daar te gaan bezoeken, maar die tijd is voorbij: Roger rijdt niet meer zo ver. 

"Ik rij ook niet graag meer ver", zei Koen, waarop we even filosofeerden over het ouder worden in het algemeen. "Niet leuk", vond Koen, en ik herinnerde hem eraan dat het alternatief "jong sterven" is, waarop we terugdachten aan onze vriend Dirk Lambrechts, die al op 62 jaar overleed.

Ik beloofde Koen hem volgende week nog eens te bellen.

Opruimen mondt uit in nostalgie

Vandaag waren we iets ijveriger dan gisteren! 😉

Maar deze avond wilde ik een beetje orde scheppen in de foto's op mijn pc... en ik bleef meer dan een uur kijken en luisteren naar foto's uit mijn kinderjaren in Congo die Hendrik me ooit liet becommentariëren. Daarna viel ik op een map "Dirk Lambrechts" en zag daar onder andere ook foto's van onze eerste ontmoeting, in aanwezigheid van Dirk, met Colette, de overleden partner van onze vriend Karel. Onlangs had ik pas door AI de bladzijden uit mijn dagboek over die eerste ontmoeting laten overtypen: uiteraard bleef ik ook bij die foto's hangen. 

Na een poosje wilde ik toch verder "opruimen" en viel ik op een reeks foto's van mijn kozijns (volle neven), de zonen van mijn tante Béatrice. Omdat de oudste zoon, Yves, me onlangs een paar foto's van zijn moeder (tante Béatrice dus) en van onze grootmoeder had gemaild, dacht ik dat deze foto's hem wel zouden interesseren en mailde ik ze hem door.

En nu is het al bijna slaaptijd en besef ik dat ik deze avond niets anders heb gedaan dan naar foto's kijken en me weer laten overweldigen door nostalgie. 

Ik was lui vandaag

Heel lui zelfs (nee, ik schaam ik me daar niet voor!) 

Nog enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtypen door AI, even gemaild met, onder andere, zus Bie, een beetje gelezen, veel zitten dagdromen, een rest soep en varkenswangetjes van zondag opgewarmd, en na ons avondmaal afgewassen. 

Roger was niet veel actiever dan ik maar heeft wel al afspraken gemaakt voor binnenkort met vriend Karel en schoonzus L. 

En deze avond heb ik nog naar het  journaal gekeken en nu ga ik nog even luisteren naar deze arts die, omdat hij (terecht, denk ik volgens zijn uitleg) weigerde zich te conformeren tijdens de covidperiode, gedurende drie jaar geschorst werd door het "Ordre des Médecins".

O ja, nog heel even over die soep: ik had vorige zondag bloemkoolsteeltjes en -bladeren én een rest rucola in een soep bij elkaar geflanst en eerlijk, dat werd een opvallend lekkere soep!

Omleiding

We gingen nog eens naar het Leuvense om de kindjes na school op te vangen. We wisten dat er in Borgworm omleidingen waren en vertrokken dus iets vroeger dan anders om Eva zeker op tijd te kunnen oppikken.

Voor de rest verliep de dag zoals andere keren: vieruurtje, lessen overhoren, spelen, Eva naar de dansles brengen vlak nadat Elena en Matthias waren thuisgekomen, deze keer terug naar “huis” rijden (dochterlief zou Eva na de dansles ophalen), koffie of thee drinken met Elena. En avondeten zodra iedereen weer thuis was. Alleen kon Zeger er deze keer niet bij zijn.

We reden terug naar Haspengouw en werden in Borgworm via een omleiding gestuurd. Roger miste een afslag, dacht dat hij dan wel zelf de weg naar Oleye zou vinden. We reden wat verloren over donkere veldwegen, kwamen uiteindelijk weer in Borgworm terecht en volgden deze keer gedwee de omleiding.

Anderhalf uur na ons vertrek kwamen we thuis aan. Heel moe - vooral Roger. In het donker rijden kost hem tegenwoordig meer energie, zeker als hij de weg niet van buiten kent.