woensdag 20 mei 2026

Geen gazpacho vandaag

Door omstandigheden werd onze afspraak van vandaag met de hakseldienst nog eens verdaagd. Naar volgende week. Ik ben dus opnieuw "voor niets" zo vroeg opgestaan. Ik had echter de indruk dat het al iets minder koud was en daarna, tijdens onze wekelijkse uitgebreide boodschappen, voelde het eindelijk weer "lenteachtig" aan.

"We hebben dubbel zoveel betaald als andere weken," zei Roger terwijl we onze inkopen in de auto laadden. Hij had gelijk, maar dat is heel normaal: we verwachten heel belangrijk bezoek dit weekend, en hadden allerlei "speciaals" gekocht voor die gasten... met als gevolg dat Roger voor zichzelf nog wat meer van dat "speciaals" kocht. Daarenboven liet hij zich verleiden door Spaanse wijn en andere Spaanse lekkernijen. Gelukkig merkte ik op tijd op dat de aangeboden gazpacho meer water dan groenten bevatte! 😀

We aten dus geen gazpacho deze avond, wel, nog voor onze gebakken pens met erwtjes, een andere (en lekkere) soep, die ik in elkaar had geflanst met ui, een wortel, en... toch nog een restje van onze witte kool! 😋

dinsdag 19 mei 2026

Telefoontjes en vuile voeten

Ik heb vandaag toch maar de keuken onder handen genomen. Niet heel grondig, want te vermoeiend voor mijn rug, en wegens andere "verplichte" bezigheden. Maar goed ook dat ik er geen grote lenteschoonmaak van gemaakt heb, want ondertussen weten we dat we morgen de hakseldienst mogen verwachten (en dus dat Roger heel geregeld met vuile voeten zal binnenkomen). 

Die "verplichte" bezigheden waren vooral telefoontjes: een paar vriendinnen die me heel lang belden over hun problemen. Problemen waar ik het hier uiteraard niet ga over hebben, maar ik vraag me wel telkens af waarom die mensen mij in vertrouwen nemen terwijl ze heel goed weten dat ik absoluut niets kan doen aan het probleem. 

Terloops hadden een van die twee vrouwen en ik het ook over het ebolavirus waarvoor de media zo fel waarschuwt de laatste dagen. Hoewel ik weet dat door het toenemende mondialisme virussen zich over de hele wereld verspreiden, probeerde ik haar toch gerust te stellen door te zeggen dat Afrika wel heel ver van hier is. Jammer dat ik toen deze video nog niet had gevonden: professor Joyeux die uitlegt dat er wel remedies bestaan tegen dat virus!

maandag 18 mei 2026

De dag liep helemaal anders dan gepland

Deze morgen zou de gemeentedienst ons snoeisel komen hakselen, en dus stonden we al om 8:30 uur op, wat ongewoon vroeg is voor ons. 

Het is de laatste dagen onprettig koud voor het seizoen, maar ik schrok echt: zo vroeg 's ochtends voelt het echt nog winters aan! Uiteraard had ik zo vroeg ook nog helemaal geen honger, en de keuken beginnen schoonmaken zoals vandaag op mijn programma stond, deed ik liever na het einde van de werken. 

Het werd dus wat lummelen en lezen tot we iets voor 12 uur, vlak na onze brunch, een telefoontje kregen van de gemeente: wegens pech konden ze vandaag niet komen. Ze laten zo snel mogelijk weten wanneer ze wel komen. 

Terwijl ik me zat af te vragen of ik al dan niet de keuken zou beginnen schoonmaken, trok Roger eventjes onze weide in, en kwam hij de voorzitter van Heemkunde Groot Heers tegen. Die overhandigde hem een enveloppe voor mij: de teksten voor de literaire wedstrijd "Het Gouden Lowieke" van dit jaar.

Ik heb dan maar de volgende uren besteed aan het nalezen van die opstellen (er zijn er heel goede bij) voordat ik aan de bereiding van ons avondeten begon. 

Op ons menu voor vandaag stond, na groentesoep, wittekoolsalade met struisvogelsteaks. Nadat ik de salade had klaargemaakt, besefte ik dat ik het vlees was vergeten  uit de diepvriezer te halen! Dus aten we maar een "ajuinsstoemp" (met zoete patat) met spek als hoofdgerecht - de kool en steak zijn voor morgen.  

zondag 17 mei 2026

Witte kool

Ik had een dikke witte kool gekocht (in feite zocht ik een spitskool maar ik had er geen gevonden). Roger eet graag witte kool op z'n Vlaams, met een bechamelsaus dus - al moet ik de melk vervangen door kookvocht. Ikzelf ben niet zo zot van die bereidingswijze, dus besloot ik iets anders te proberen. Gisteren aten we dus een gratin van gehakt en witte kool, en vandaag puree van witte kool met kaassaus en worst. Heel lekker... Maar er blijft nog steeds witte kool over voor één maaltijd: ik denk dat ik morgen koolsalade zal serveren. 

En ik vermoed dat we daarna voor een paar weken geen witte kool meer zullen kunnen zien!



zaterdag 16 mei 2026

"Niets doen" en AI

Ik heb genoten van twee dagen zonder enige verplichting (ik hou geen rekening met enkele huishoudtaken die ons tegelijk een beetje beweging gaven) en die daardoor "lang" (en dus vooral "traag") leken. Ik weet dat sommige mensen (waaronder mijn moeder Nany zaliger) dat niet begrijpen, dat je kunt genieten van het "niets doen". Maar ik doe dat dus bewust volop!

Deze avond laat echter stelt Roger me dit debat tussen Michel Onfray en een zekere chirurg Laurent Alexandre voor. Over onder andere de invloed van artificiële intelligentie op onze samenleving, iets waarover ik me al een hele tijd veel vragen stel. Ik ga daar dus naar luisteren voor het slapengaan!

P.S. Het was een heel interessant debat. Alexandre denkt dat AI er onder andere voor zal zorgen dat iedereen even verstandig wordt. Iedereen zal van een basisinkomen genieten en voor degenen die "niets meer te doen hebben", zal er gratis virtueel "brood en spelen" voorzien worden. Onfray is bang dat dit alles gepaard zal gaan met verplicht "woke" gedrag en denken. 

donderdag 14 mei 2026

Belgische keuken

Het was een koude, natte maar rustige Hemelvaart vandaag. 

Ik keek onder andere naar verschillende vlogs van deze Parijzenaar die duidelijk volop geniet van onze Belgische specialiteiten. En ik geef hem gelijk, ik vind ook dat we lekker koken, al is het niet altijd even gezond. 

Ik probeer al die lekkernijen te vermijden maar ik geef toe dat zijn vlogs me steeds zin geven in wafels,  frieten, zoete sauzen, enzovoort. Nu, onze varkenswangetjes van deze avond waren ook wel lekker, zelfs zonder frieten!


 

woensdag 13 mei 2026

Over oorlogsslachtoffers en wilde katten

Vergadering van de werkgroep WO I-II vandaag. We hebben flink gewerkt... maar ik vroeg me af of elke deelnemer hetzelfde dacht als ik toen we termen lazen als "gefusilleerd" of "gesneuveld tijdens het gevecht"? Telkens weer vraag ik me af wat er door het hoofd van die jonge mannen ging (want het gaat meestal om jonge mannen) vlak voordat de schoten vielen. Verschrikkelijk!

Iets heel anders: ik weet niet meer wie ik het vandaag hoorde zeggen, maar die persoon beweerde dat als er niet op wilde katten werd gejaagd, er veel minder ratten zouden zijn in onze steden.