Lachen of wenen?

Vergadering van de werkgroep WO I-II vandaag. Op een zeker ogenblik zie ik in een dossier van een verzetsstrijder, in een door hem in te vullen formulier, staan: "Voor de terdoodveroordeelden die terechtgesteld werden, opgeven: terechtgesteld den... te (plaats):"

En ik schoot onvrijwillig in de lach: alsof die terechtgestelde nog kon invullen waar en wanneer dat gebeurd is! (Uiteraard weet ik ook dat iemand anders dat zal invullen, maar zoals je dat las, gaf het echt de indruk dat de overledene dat moest doen).

Toen we na de vergadering thuiskwamen, vernam ik vlak na elkaar het overlijden van Christinne Cotton en van Magriet Hermans. Toen lachte ik niet meer!

Van poëzie tot proza

Ik denk dat ik al had verteld dat ik de gedichten van Debby erg apprecieerde en dat ik haar had aangeraden te proberen ze te publiceren? Ze dacht toen eerst aan een uitgave in eigen beheer, maar vandaag verneem ik dat ze een uitgever heeft gevonden die er werk van wil maken. Fantastisch nieuws is dat!

Roger en ik gingen vandaag naar de bibliotheek van Heers, waar we samen met Ludo D., Michel M. en bibliothecaresse Heidi moesten "jureren" voor "het Gouden Lowieke" 2026. We waren het al snel eens over wie het beste opstel had geschreven en konden dus nog even napraten over de organisatie van de prijsuitreiking binnen enkele weken.

Daarna lieten Michel en Ludo ons elk een deel van hun verzameling bewonderen: pennen(stokken) in ontelbare plaatselijke houtsoorten en prachtige wijwatervaatjes.

Ludo vertelde me ook over een Limburgse auteur die ik nog helemaal niet kende: Toni Coppers. Misschien moet ik eens een boek van hem lenen?

Gezellige zondag

De gemeente Heers trakteerde vandaag de inwoners op een zomeraperitief, Hendrik, Debby en anderen hadden een poëtische picknick georganiseerd. Maar wij hadden beloofd aan dochterlief en schoonzoon dat we zouden komen "kindjes-zitten".

En het was weer oergezellig. Samen met de kindjes zorgen voor het eten, spelen met Eva terwijl Elena en Matthias gingen studeren, bijpraten met Zeger die ondertussen was aangekomen, terwijl Eva naar een verjaardagsfeestje ging en Matthias naar de Scouts vertrok.

Gelukkig was de hitte voorbij en konden we tot de thuiskomst van dochterlief en schoonzoon op het terras zitten. Waar Zeger me een paar van zijn tekeningen toonde, die ik heel origineel vond. Ze gaven me zelfs goesting om zelf weer te gaan tekenen.

Tussen twee regenbuien

Vannacht schoten we wakker van hevige donderslagen. Ik viel al gauw weer in slaap met een vertrouwd gevoel. Roger zou langer wakker hebben gelegen.

Tussen twee regenbuien door deden we vandaag nog een paar boodschappen. Toen we terug thuiskwamen, was de temperatuur zo fel gedaald dat Roger even op ons terras ging verpozen. Ik wacht liever tot dat terras een beetje opgeruimd is: ik weet uit ondervinding dat, als ik me tevreden stel met de huidige toestand ervan, er verder niets meer zal aan gebeuren (maar ik vond het wel jammer). 

Op dit ogenblik is het weer hevig aan het onweren en regenen: morgen zal gelukkig alles opgefrist zijn!

Tijdgeest en tijdbesef

Bestuursvergadering van Heemkunde Groot Heers voor Roger deze avond. Ondertussen heb ik (met heel veel plezier) geluisterd naar een debat dat hij me had aangeraden. Het is eigenlijk meer een gesprek dan een debat, tussen Bart De Wever en Rik Torfs over diens boek "Tijdgeest". Ondanks de aangehaalde onderwerpen (media, wokisme, onderwijs, politiek) heel grappig, want doorspekt met humor.

Ik heb ook nog een twintigtal bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtypen door AI. We zijn nu in februari 1983 en ik vertel onder andere hoe ik geregeld twee jongetjes, zonen van vriendinnen, opvang na school, omdat hun mama ziek is. Wat wel een heel eigenaardig gevoel geeft, is dat ik nu weet dat een van die mama's in december 1983 zal overlijden!

O ja, deze dagen viert de KVLS haar 90 jaar. We zullen deze keer echter niet deelnemen aan de festiviteiten (te vermoeiend voor Roger).

Gelukkig was het wat frisser vandaag

Na de 33°C van gisteren leek de 27°C van vandaag aangenaam fris. Gelukkig voor Roger die absoluut de werkman wilde helpen die vandaag eindelijk kwam hakselen. Maar dan nog was dat werk eigenlijk te zwaar voor hem, dat voelde ik goed.

Omwille van dat hakselen zijn we dus weer heel vroeg opgestaan en, vermits ik voor een bepaald uur geen honger heb en helemaal nog geen zin om te beginnen werken, heb ik de eerste uren van de dag nog eens gevuld met lectuur (kranten en tijdschriften) én het kijken naar een heel boeiende reportage over het klooster van Orval.

Opruimen en luisteren

Ik besteedde een deel van deze dag aan opruimen en daarna deden mijn rug en mijn polsen zo pijn dat ik blij was dat ik niet meer moest koken. We aten deze avond immers de kliekjes van het weekend.  En vanaf morgen let ik weer strenger op mijn voeding, want vrijdag frietjes, zaterdag, gisteren en vandaag spaghetti - en wie weet welke omega 6-rijke vetstoffen in de restaurants gebruikt werden - was meer dan te veel voor mijn gewrichten.

Ik bracht dus de rest van deze weer hete dag door met lezen en met luisteren naar professor Perronne. Ik ga hier niet herhalen wat hij allemaal vertelt in dat heel interessante interview, maar hij heeft het over ziektes, geneesmiddelen en hun bijwerkingen, media, persvrijheid en censuur, manipulatie, democratie en overheid. Het is weer in het Frans, maar via de instellingen onderaan de video kun je een heel degelijke Nederlandstalige vertaling krijgen.

En dan... krijg ik deze avond na de maaltijd heel toevallig een uitnodiging om te luisteren naar een zekere oncoloog Dalgleish die ik nog niet kende. Grotendeels over dezelfde onderwerpen (oorsprong van bepaalde virussen, gevolgen van bepaalde injecties). In het Engels, met enkel Engelse ondertitels maar heel gemakkelijk te verstaan.   

En nu ga ik eindelijk nog eens enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtikken!