woensdag 21 augustus 2019

Pauzeren

Ik nam zes pauzes vandaag. De eerste van een uur om de badkamer onder handen te nemen, de tweede om gedurende drie kwartier met Roger een wandeling te maken in Borgloon, de derde om te koken en de vierde om even wat op te ruimen in mijn deel van onze werkkamer.

Ik heb geprinte vertalingen van meer dan 25 jaar geleden weggesmeten (of bij het kladpapier gelegd - op de blanco achterkant kunnen de kindjes nog tekenen).

Eigen foto
In die tijd hadden we al een pc maar nog geen internet. De vertalingen werden meestal op diskettes aan de klant geleverd. Als de klant geen pc had - wat toen nog vaak het geval was - werden de vertalingen gefaxt en moest ik ze dus eerst printen en werden ze na het faxen overgetypt door de klant. Ik vraag me af hoeveel fouten dat als gevolg heeft gehad!

Ik vertaalde toen ook vanuit het Engels, het Spaans en het Duits en ik herinner me hoe ik telkens op dat Duits zwoegde! Tijdens onze humaniora kregen we immers maar een uur Duits per week en later, in de romaanse filologie, was er uiteraard geen spoor van Duits. Spaans leerde ik wel aan de universiteit (ik heb zelfs een poosje avondlessen Spaans gegeven tijdens mijn licenties).

De derde pauze gebruikte ik dus om te koken (alu - of aloo - gobi, maar zonder de aloo - aardappelen dus - wat eigenlijk enorm meeviel) en de vijfde om Roger te vergezellen die nog eens pruimen wilde plukken langs de weg naar Mettekoven.

Deze keer leken ze rijp. Terwijl hij plukte, bleef ik in de auto zitten met mijn boek en... merkte ik zelfs niet dat hij op een bepaald moment van de ladder viel. Erg, vind ik dat: ik ga mee omdat ik bang ben dat er iets ergs zou gebeuren en dan, omdat ik toch niet  pluk, zit ik te lezen en heb zelfs niet in de gaten dat hij problemen heeft. Gelukkig heeft hij enkel een paar schrammen opgelopen en zich niet echt bezeerd.

De zesde pauze is net voorbij: we keken samen nog naar een aflevering van "Father Brown". Heel ontspannend.

En nu ga ik nog even verder vertalen. Ik ben echt blij dat er wat werk binnenkomt, niet alleen omdat ik heel graag vertaal, ook omdat we het geld goed kunnen gebruiken.

Er is vandaag immers iemand langsgekomen van "Natuur en bos Haspengouw" om te kijken naar de bomen in onze wei (ik dacht dat ze morgen zou komen). Er werd ons afgeraden (of was het verboden? het was niet echt duidelijk) de bomen te laten kappen. Naar het schijnt zijn zulke dikke en hoge essen vrij zeldzaam... en in deze tijd ook zelden zo gezond als die van ons. Dat betekent wel dat we ze waarschijnlijk zullen moeten laten snoeien... en dat is ontzettend duur!

In feite nam ik vandaag dus zeven pauzes, besef ik, want ik heb ook even gepraat met die mevrouw van "Natuur en bos Haspengouw". Gezegd dat we het geld niet hebben om geregeld enkele duizenden euro's te besteden aan dat laten snoeien, gevraagd of we geen subsidies kunnen krijgen (eenmalig misschien wel)... en mij afgevraagd of we de wei dan misschien moeten verkopen.

dinsdag 20 augustus 2019

Vertalingen

Om 21:40 uur heb ik die vertaling van een goede 30 bladzijden (in het Frans wordt dat altijd een paar bladzijden meer, zo breedsprakig zijn ze daar 😊) geleverd, en ondertussen heb ik nog ander (aangekondigd) werk aangekregen.
Maar daar begin ik pas morgen aan, nadat ik eindelijk nog eens de badkamer fatsoenlijk onder handen heb genomen.

Ik hoop maar dat de geleverde vertaling oké is, want er was één woord waarover ik erg heb zitten twijfelen: leggings.
Nee, de vertaling ging niet over mode maar zijdelings kwamen er termen over kleding in voor.

Een legging is iets dat ik niet kende toen ik nog Frans sprak. En ik vond via google ook niet meteen de juiste term ervoor in het  Frans. Ik vond "jambières", "collants", en uiteindelijk ook gewoon "leggings". Dus gebruikte ik dat woord maar, vermits ik al heb opgemerkt dat Fransen ook steeds vaker - ondanks de Academie - Engelse termen gebruiken.

In feite vraagt elk te vertalen woord evenveel aandacht en ik ben dus heel moe (maar ik vind die vermoeidheid na een dag vertalen vrij aangenaam).

Al de energie en tijd, die ik in die vertaling stak, heeft wel tot gevolg dat onze enige gezamenlijke beweging vandaag bestond uit uitgebreide boodschappen doen.

Roger heeft daarna wel nog gewerkt in de wei, en ik heb gekookt (ons avondmaal bestond uit groentesoep, zoals praktisch elke dag, en daarna selder met gehaktballetjes op de wijze van mijn "marraine", maar deze keer zonder aardappelen, wat bleek nog lekkerder te zijn!)

Bij wijze van ontspanning beantwoordde ik eindelijk enkele mails die al lang op een antwoord wachtten, typte ik nog één bladzijde uit mijn tienerdagboeken over en keken Roger en ik samen naar een aflevering van Father Brown.

maandag 19 augustus 2019

Wat hou ik van mijn job!

Ik had na onze brunch de wasmachine laten draaien en de keuken nog eens serieus onder handen genomen (niet de binnenkant van de kasten of ik was vier uur in plaats van twee uur bezig geweest), ik had naar Nany gebeld in verband met een ontmoeting die ik wil organiseren met mijn oom Gusty en zijn dochter Chantal, ik had uiteindelijk naar die nicht gebeld die akkoord ging met de voorgestelde datum, daarna had ik de was te drogen gehangen en het was iets later dan 14 uur geworden.

Ik zei net tegen Roger dat we de wekelijkse boodschappen even zouden uitstellen omdat ik nog voldoende in huis had en dat hij maar moest nadenken over een te maken wandeling terwijl ik even mijn mails zou checken toen er een vertaalopdracht binnenkwam.

32 bladzijden deze keer! De laatste tijd waren dat een bladzijde of twee als het al niet enkele regels waren, of gewoon een reeds (automatisch) vertaalde tekst die ik even moet nalezen. Ik was dus heel blij!

En ik begon meteen te vertalen. Het was niet al te moeilijk, interessant (toch jammer dat ik daar niets mag over zeggen, want ik heb weer iets bij geleerd) en ik voelde dat ik, net zoals toen ik nog veel vertaalwerk kreeg, echt opga in dat werk. Dan kan het mij niet meer schelen dat ik in de ogen van veel vrouwen een slechte huisvrouw ben omdat ik niet graag schoonmaak, dan hoor ik zelfs niet wat Roger tegen mij zegt, dan geniet ik van elk detail in een zin en ook van de verschillende manieren om dat in het Frans weer te geven, kortom, ik voel me als een vis in het water (ik weet niet waarom net deze vergelijking bij mij opkwam! 😊).

Maar... na een paar uur vertalen voel ik wel dat ik echt even moet pauzeren. En besefte ik vandaag dat Roger zijn beweging niet had gekregen. Dus stelde ik een wandeling voor. Blijkbaar was Roger daarop aan het wachten, want hij stelde meteen voor naar Kortessem te rijden en daar een bos in te wandelen. Dat deden we dus... en, hoewel Roger beweert dat we daar al ooit waren, ik herkende niets. Na een halfuur wandelen vroeg ik al om terug naar huis te rijden, want ik wilde verder werken aan die vertaling. Roger leek dat niet zo leuk te vinden en dat begrijp ik. Maar hij had zijn beweging gekregen en ik had nog zoveel werk voor de boeg!

Toen we thuiskwamen, was het eigenlijk tijd om te koken. Ik zorgde dus eerst voor ons avondmaal (groentesoep gevolgd door lamsvlees met broccoli, ui, look, rozemarijn en basilicum).
Terwijl Roger daarna de keuken opruimde, vertaalde ik verder.

De job is ook niet echt heel gemakkelijk maar ik vertaal gewoon heel graag.
Zeggen dat ik gisteren nog dacht dat het bijna voorbij was voor mij, de "vertaalperiode" (onder andere omwille van de automatische vertalingen natuurlijk, maar ook omwille van mijn leeftijd en het feit dat ik minder beschikbaar ben dan vroeger).

zondag 18 augustus 2019

Gezellige middag met dochterlief en de kindjes

We haalden deze middag Zeger af in het Leuvense, reden daarna naar dochterlief en schoonzoon waar Roger me afzette en schoonzoon oppikte. Zij zouden Debby en Hendrik gaan helpen meubels in elkaar zetten en nog enkele spulletjes verhuizen.

Ik bleef bij dochterlief en de kindjes.
Eva en Matthias toonden me fier hun nieuwe boekentas.
Iets later bracht hun mama Matthias naar het verjaardagsfeestje van een vriendje.
Elena, Eva en ik tekenden, speelden even, tussen twee regenbuien door, verstoppertje in de tuin. Elena - 8 jaar en half - toonde me de You Tubekanalen die ze volgt, liet me naar de liedjes luisteren die ze graag hoort,  maar wilde niet met Eva en mij kindermonopoly spelen: het kind in Elena is duidelijk aan het wijken.

Dochterlief ging even "mediteren" tijdens het tuinieren... en ik bedacht dat als ze het naaien geërfd heeft van mijn moeder Nany, ze de liefde voor tuinieren duidelijk van mijn vader heeft!

We aten pannenkoeken, waarna dochterlief Matthias afhaalde bij zijn vriendje.
Matthias (op de fiets), Eva en ik maakten een wandelingetje tot aan de "wei met de paarden"... waarin geen paarden stonden, terwijl dochterlief spaghetti bereidde.

Later keek Elena tv en speelden Matthias, Eva en ik nog monopoly (en het viel me op dat Eva - 3 jaar en half - al echt rekent: zo moest ze op een bepaald moment 3 euro betalen, ze had er vijf in haar hand, en zei: 'ah ja, dan moet ik er 2 wegleggen').

We aten en terwijl de kindjes daarna samen naar tv keken, had ik boeiende gesprekken met dochterlief: over de opvoeding van de kindjes, over de volgende kleren die ze plande te naaien, over haar toekomstige lessen, over hun voorbije reis.

En toen kreeg ze een  telefoontje van haar echtgenoot: onze mannen waren eindelijk op komst. Er werd  spaghetti bij gekookt. Roger, Zeger en schoonzoon kwamen aan en aten, we dronken nog een glas heel lekkere wijn, de mannen vertelden over het werk vandaag, over het nieuwe huis van Debby en Hendrik dat ze alle drie leken te appreciëren.

De kindjes werden te slapen gelegd en rond 22:40 uur vertrokken Roger en ik naar Haspengouw nadat we Zeger vlak bij zijn studio hadden afgezet.






Eigen foto's
Zeger had gelezen dat ik een poosje "alleen met Roger" wilde zijn en vroeg me waarom we dan niet even op reis gaan. Ik dacht er over na... maar toen herinnerde ik me dat we volgende donderdag nog een belangrijke afspraak hebben in verband met de bomen in onze wei ... én dat de gevolgen van die afspraak (kappen of snoeien) weer zoveel kosten met zich mee zullen brengen dat een reisje op dit moment jammer genoeg niet zo'n goed idee is.

Toen we hier om 23:40 uur uit de auto stapten, vond ik het echter zo koud... dat ik het niet meer zo jammer vond dat we niet op reis kunnen.
Alleen met z'n tweetjes thuis is immers ook heel gezellig!

zaterdag 17 augustus 2019

Molenfeesten

Deze middag had Marieke Karel en ons nog eens uitgenodigd voor de Molenfeesten in Rotselaar. Deze keer waren ook F. en R. uit Herentals erbij, die we al jaren niet meer hadden ontmoet. Het deed deugd ze eindelijk weer te zien.

Zoals steeds had Marieke heerlijk gekookt en waren de conversaties meestal boeiend... maar ik heb voor de zoveelste keer opgemerkt dat ik de laatste tijd heel moe word van "small talk", en vooral (huis)vrouwen kennen daar iets van.
Als de conversaties over het huishouden gaan, boeien ze me zo weinig (en krijg ik toch zulke complexen omdat ik merk dat vrouwen daar nog steeds zoveel belang aan hechten en ik weet dat ik op dat gebied eigenlijk tekort schiet) dat ik mijn energie zo uit mij voel vloeien.

Het miezerde de hele dag maar toch gingen we zoals gepland naar de molen die vroeger toebehoorde aan de grootouders van Karel en zijn broer Dirk zaliger.
Terwijl Marieke, F. en R. een rondleiding volgden, bleven Karel, Roger en ik op het binnenplein zitten, en praatten er over Karels herinneringen aan zijn kinderjaren en de molen. Er was opvallend minder volk dan vorig jaar... en toch leek er mij meer ambiance te zijn dan onlangs op het feest in Sint-Truiden. Maar misschien lag dat gewoon aan het feit dat we vergezeld waren door vrienden... en dat er heel veel jong volk was.

Na nog een ijsje bij Marieke (je ontsnapt nergens aan die zoetigheden: ik kon toch niet zeggen dat ik er geen wilde?) namen F. en R. afscheid van ons met de belofte niet meer zo lang te wachten voor we elkaar terugzien, praatten Karel en wij nog even bij met Marieke en haar echtgenoot die toen net thuiskwam van een optreden met zijn muziekband.

Marieke gaf ons versgeplukte druiven en bessen uit haar tuin mee!

Ondertussen vond in het Antwerpse de eigenlijke verhuizing van Debby en Hendrik plaats. Binnenkort gaan Roger, Zeger en schoonzoon nog even helpen de laatste spullen te verhuizen en meubels in elkaar te zetten. Ik ga dan niet mee naar het Antwerpse omdat ik in het Leuvense blijf om te passen op Elena en Eva, onder andere terwijl dochterlief Matthias bij een vriendje afhaalt.

En daarna... plan ik heel egoïstisch enkele dagen alleen met Roger door te brengen: ik heb er echt nood aan!

vrijdag 16 augustus 2019

Een mooie wandeling maar geen foto's

Vlak voor het avondeten maakten we een heel mooie wandeling... aan de rand van ons dorp. Glooiend landschap, bosjes, akkers, fazanten, rijpende vlier- en meidoornbessen, sleedoorn, er was zoveel moois te fotograferen maar....

We hadden overdag geen tijd gevonden voor een wandeling en ik dacht dat we hoogstens rondom het dorp zouden lopen. Onze mobieltjes lieten we ondertussen verder opladen in de keuken en Roger had ook zijn fototoestel niet bij.
We trokken echter een klimmend paadje in, even richting Mettekoven, en maakten dan die prachtige (en stille) lus van een dik uur.
Jammer genoeg konden we dus geen foto's maken.

donderdag 15 augustus 2019

Is de zomer voorbij?

We maakten nog eens een wandeling in Sint-Truiden vandaag en gingen onder andere een kijkje nemen in het Begijnhof. Daar vond vandaag immers de happening "Les couleurs de Montmartre" plaats.
Opgelet: moest je de link hierboven volgen, het is vandaag niet Hemelvaart, zoals daar beweerd wordt, maar Maria ten hemelopneming. Zelfs reporters kennen de namen van christelijke feesten blijkbaar niet meer!

Het was niet echt warm, er stond een koele wind, van de tentoongestelde "kunstwerken" spraken me er weinig aan, er was niet heel veel ambiance, maar misschien lag dat aan het feit dat we er niemand kenden. Er was wel niet te veel volk, dus liepen we er een uurtje rond.

Daarna gingen we een Bink drinken op het binnenplein van de brouwerij van Kerkom. Daar was veel veranderd: nieuwe daken, het toilet was verplaatst, de kachel was weggehaald. En er waren voorbereidingen aan de gang voor de Binkfeesten.

Eigen foto
'Ik denk dat de zomer voorbij is,' zei Roger.
Zou hij gelijk hebben? In elk geval, ook daar was het eerder koel dan warm. We hadden wel weer heel veel geluk: het begon pas te regenen terwijl we terug naar huis reden.

Ik belde naar Nany die niet naliet me er subtiel op te wijzen dat ik vergeten was dat het vandaag "Moederdag" is in het Antwerpse. Ja zeg, vroeger vierden we dat nooit... waarom moet dat nu ineens wel? Ach, ik weet het eigenlijk: omdat de kinderen van haar vriendin tante José, echte Antwerpenaren, daar wel aandacht voor hebben.

Roger en ik vieren die commerciële feesten nog steeds niet. Op de duur ben je immers elke dag aan het feesten en, al is dat voor sommige mensen misschien het summum van geluk, ikzelf wil ook wel rustige dagen beleven, waarop ik tijd vind voor lectuur, bezinning en zo... en om zelf te schrijven uiteraard, als zal daar voortaan weinig meer van worden uitgegeven.

Voor die lectuur kreeg ik tijd na ons avondmaal, waarna ik nog enkele bladzijden overtypte uit mijn vroegere dagboeken.

En daarna, nadat ik nog enkele mails had beantwoord, keken Roger en ik gezellig samen naar een aflevering van "Father Brown".