Elena vertelt over "Sunneklaas"

Weer pikten we vandaag Eva op terwijl ze van school naar huis liep. Thuis at ze een appel en begon ze meteen samen met mij haar Frans te herhalen (geen danslessen meer voor volgend schooljaar). Elena en Matthias kwamen ook thuis, aten een appel of een sinaasappel en gingen op hun kamer studeren. Zeger kwam er ook aan, en een beetje later speelden hij, Eva, Matthias en dochterlief gezelschapsspelletjes terwijl Roger en ik de kranten doornamen

Tegen etenstijd was Elena ook klaar met haar studie. Aan tafel vertelde ze ons wat ze gehoord had over het "Sunneklaas"-feest op het Waddeneiland Ameland (waar ik nog nooit had van gehoord). Hoewel niet bijster vrouwvriendelijk leek het mij toch een heel vrolijke traditie!

Toen we het over de Waddeneilanden hadden, herinnerden Zeger en zijn zus zich een weekend dat we lang geleden met onze vroegere Duitse vrienden J. en G. doorbrachten op het eiland Spiekeroog. En bij mij was het weer nostalgie troef!

Foto's van Denise

Vriendin Denise stuurde me haar foto's van gisteren, waarvan ik er enkele hieronder post (nee, ik heb niet al die gebakjes opgegeten 😆) :

Een mooie herinnering aan die abdij van Park waar ik al van kinds af aan zo graag vertoefde!

Weerzien

Na bijna drie jaar hadden we vandaag om 13 uur in Leuven afgesproken met mijn vriendin en vroegere klasgenote Denise en haar vriend Walter. We pikten ze op aan het station en reden samen naar Grand Café 500. Wij hadden daar al eens gegeten met Zeger en ook één keer met Karel en we wisten dat het er heel lekker is. Dat beaamden Denise en Walter deze keer ook!

We hadden natuurlijk veel bij te praten: nieuwtjes, gezondheid, familie, bezigheden (waaronder nog steeds heel veel reizen voor onze vrienden), lectuur, en herinneringen ophalen. 

Na ons middagmaal reden we naar de abdij van Park. In de vroegere abdijmolen trakteerden Walter en Denise ons op koffie of thee met versnaperingen.

Walter en Denise bewonderden nog de prachtige site (Denise maakte enkele mooie foto's die ze me nog gaat sturen) en uiteraard vertelde ik weer over vroeger, toen ik geregeld met mijn "marraine", en soms met mijn "Nononc", naar de abdij wandelde. 

Tegen 18 uur brachten we onze vrienden terug naar het station en beloofden we elkaar dit volgend jaar te herhalen.

Lachen of wenen?

Vergadering van de werkgroep WO I-II vandaag. Op een zeker ogenblik zie ik in een dossier van een verzetsstrijder, in een door hem in te vullen formulier, staan: "Voor de terdoodveroordeelden die terechtgesteld werden, opgeven: terechtgesteld den... te (plaats):"

En ik schoot onvrijwillig in de lach: alsof die terechtgestelde nog kon invullen waar en wanneer dat gebeurd is! (Uiteraard weet ik ook dat iemand anders dat zal invullen, maar zoals je dat las, gaf het echt de indruk dat de overledene dat moest doen).

Toen we na de vergadering thuiskwamen, vernam ik vlak na elkaar het overlijden van Christinne Cotton en van Magriet Hermans. Toen lachte ik niet meer!

Van poëzie tot proza

Ik denk dat ik al had verteld dat ik de gedichten van Debby erg apprecieerde en dat ik haar had aangeraden te proberen ze te publiceren? Ze dacht toen eerst aan een uitgave in eigen beheer, maar vandaag verneem ik dat ze een uitgever heeft gevonden die er werk van wil maken. Fantastisch nieuws is dat!

Roger en ik gingen vandaag naar de bibliotheek van Heers, waar we samen met Ludo D., Michel M. en bibliothecaresse Heidi moesten "jureren" voor "het Gouden Lowieke" 2026. We waren het al snel eens over wie het beste opstel had geschreven en konden dus nog even napraten over de organisatie van de prijsuitreiking binnen enkele weken.

Daarna lieten Michel en Ludo ons elk een deel van hun verzameling bewonderen: pennen(stokken) in ontelbare plaatselijke houtsoorten en prachtige wijwatervaatjes.

Ludo vertelde me ook over een Limburgse auteur die ik nog helemaal niet kende: Toni Coppers. Misschien moet ik eens een boek van hem lenen?

Gezellige zondag

De gemeente Heers trakteerde vandaag de inwoners op een zomeraperitief, Hendrik, Debby en anderen hadden een poëtische picknick georganiseerd. Maar wij hadden beloofd aan dochterlief en schoonzoon dat we zouden komen "kindjes-zitten".

En het was weer oergezellig. Samen met de kindjes zorgen voor het eten, spelen met Eva terwijl Elena en Matthias gingen studeren, bijpraten met Zeger die ondertussen was aangekomen, terwijl Eva naar een verjaardagsfeestje ging en Matthias naar de Scouts vertrok.

Gelukkig was de hitte voorbij en konden we tot de thuiskomst van dochterlief en schoonzoon op het terras zitten. Waar Zeger me een paar van zijn tekeningen toonde, die ik heel origineel vond. Ze gaven me zelfs goesting om zelf weer te gaan tekenen.

Tussen twee regenbuien

Vannacht schoten we wakker van hevige donderslagen. Ik viel al gauw weer in slaap met een vertrouwd gevoel. Roger zou langer wakker hebben gelegen.

Tussen twee regenbuien door deden we vandaag nog een paar boodschappen. Toen we terug thuiskwamen, was de temperatuur zo fel gedaald dat Roger even op ons terras ging verpozen. Ik wacht liever tot dat terras een beetje opgeruimd is: ik weet uit ondervinding dat, als ik me tevreden stel met de huidige toestand ervan, er verder niets meer zal aan gebeuren (maar ik vond het wel jammer). 

Op dit ogenblik is het weer hevig aan het onweren en regenen: morgen zal gelukkig alles opgefrist zijn!