woensdag 10 augustus 2022

Nu echt een "hittegolf"?

Het is warm maar nog steeds niet te warm. Dat vond ik zelfs tijdens onze (heel, vooral voor Roger - terwijl ik fier was over mijn "prestatie") korte wandeling in Borgloon vandaag: we voelden daar op een zeker moment zelfs een heel aangenaam briesje! Oké, het is echt een hittegolf deze keer volgens de klimatologische bepaling maar die hebben we zo vaak gehad! En eigenlijk spreek ik al sinds ongeveer half juli over "la canicule" in mijn mails met Bernadette Masondo (de vrouw van Juan). Maar nogmaals, het is al veel vaker even warm geweest! Waarom wordt er nu zo panisch over gedaan? Het is ook droog en dat maakt de hitte veel draaglijker dan sommige andere jaren... en dan de hitte in Matadi destijds. Watertekort is er wellicht wel maar misschien krijgen we volgend jaar weer te veel neerslag?

Ik begrijp dus echt niet waarom ineens zo dramatisch wordt gedaan over een hitteperiode in de zomer. Ik ben eens gaan kijken naar de temperaturen in Spanje en Frankrijk (nadat ik onlangs in vlogs pelgrims had horen klagen over de hitte): wel die benaderen wat wijzelf hebben meegemaakt tijdens sommige vroegere reizen (en dat die vloggers klagen, begrijp ik: wij deden dat ook! En dan waren wij nog geen pelgrims en moesten we geen kilometers stappen elke dag). 

Hier in huis blijft het fris (ik weet niet of het nog zo zal zijn na meer dan een week boven de 30°C) maar ik herinner me heel goed dat het hier binnen vroeger soms veel warmer werd destijds, na dagen en dagen hitte!

Eigenlijk begrijp ik dus niet waarom deze keer de hitte wordt aangegrepen om ons bang te maken! Zit daar iets achter? Je weet wel: eerst bang maken en dan zeggen "we hebben de oplossing" zodat al die bang gemaakte mensen eender welke maatregel aanvaarden.

Als de bedoeling is besparingen, dan ga ik daarmee akkoord maar ik was al jaren overtuigd dat men moet besparen op energie, water enzovoort, en ik denk dat de meeste mensen dat zijn. 

dinsdag 9 augustus 2022

Jozef (Jef) Smeesters

De tekst van de volgende Limburgse monografie, geschreven door Jan Gerits, is aangekomen en ik heb vandaag enkele uren besteed aan het nalezen ervan. Deze keer gaat het over Jozef Smeesters, vroegere directeur van het Gallo-Romeins museum in Tongeren. Heel interessant!  Heel bijzonder is de bijlage: een uniek document, want... (ik kopieer hier even de uitleg in de monografie) 

"In de bibliotheek van het “Gallo-Romeins Museum” wordt een gestencild boekje bewaard met als titel “Sporen in de leem. Het Zuid-Limburgse platteland in de Romeinse tijd. Reizende tentoonstelling” (65). De tekst werd geschreven door Jef Smeesters, terwijl archeoloog Willy Vanvinckenroye (Hasselt, 1937-Tongeren, 1998) van de “Archeologische Buitendienst” instond voor het ontwerp van de tentoonstelling. Er zijn geen gegevens beschikbaar of dat boekje ooit voor reizende tentoonstellingen werd gebruikt. De bladzijden van het bewaard exemplaar zijn kopieën, vastgeniet met een inmiddels roestig nietje. De tekst wordt in de “Bijlage” van deze monografie gepubliceerd met het oog op zijn behoud en om hem bij het lezerspubliek kenbaar te maken."

We maakten toch ook even tijd voor een rondritje en hier en daar enkele stappen, om uiteindelijk iets te drinken (Roger koos deze keer een ijsje!) op het binnenplein van Heirbaan 66, tegenover de kapel van Helshoven. 





maandag 8 augustus 2022

Ik was er bijna in getrapt!

'Nu moet je eens horen,' zei Nany aan telefoon vandaag, 'X is het afgetrapt van bij Y.' Ze zei het op zo'n ernstige toon, de toon waarop ze, voor ze begon zo verward te zijn (ik vraag me vaak af waarom niemand het woord "dement" durft te gebruiken), een spectaculair nieuwtje aankondigde: duidelijk trots dat zij als eerste anderen ervan op de hoogte bracht. 

Ik ga hier niet verklappen wie verborgen zit achter die X en Y hierboven, maar het zijn mensen die me nauw aan het hart liggen. Na nog een uitleg over verplegers en verpleegsters en bloemen en bomen en een bijkomende kamer in het rusthuis waar ook Y desnoods kan verblijven, waar ik niets van begreep, wilde ik een einde maken aan de conversatie. En meteen contact opnemen met mijn zusje om te vragen of zij meer wist over dat slechte nieuws. Nany was me echter voor: 'O, er komt hier een vrouw binnen, en... het is Bie, bel je me later terug?'

Voor ik Nany terugbelde kreeg ik contact met zus Bie (die toen al terug thuis was) en ook tegen haar had Nany eigenaardige verhalen verteld. Niet alleen over de echtscheiding van X en Y (en Y die nu in het rusthuis een kamer had), ook over een bezoek van haar schoonbroer gisteren (onmogelijk!) en al zijn kinderen (hij heeft maar één dochter). 

Daarna belde ik terug naar Nany en toen begreep ik nog minder van haar verhalen, het was nog verwarder dan tijdens mijn eerste telefoontje. Wel viel me op dat ze (zogezegd?) iemand had verteld over haar kinderen en kleinkinderen maar niet meer wist of mijn kinderen nu al groot zijn. Ik herinnerde haar eraan dat ze nu volwassen zijn, hun eigen leven leiden, dat Roger en ik drie kleinkinderen hebben. Toen zei ze: 'Ha, ik dacht het wel maar eigenlijk was ik het vergeten!'  Heel geregeld beseft ze dat ze alles vergeet: woorden, namen, gebeurtenissen. En dat vindt ze dan eventjes erg maar ook dat gevoel gaat blijkbaar heel snel over. 

Het is eigenaardig: ik heb niet de indruk dat zij ongelukkig is nu. Integendeel: hoe verwarder ze klinkt, hoe gelukkiger en vooral rustiger ze lijkt. Leeft ze echt in een droomwereld die haar aanstaat en waarin ze zich door niets echt meer laat raken? Die zogezegde scheiding van mensen, die ze ook graag ziet, leek haar niet echt te bedroeven!

Zeggen dat ik heel even heb geloofd dat die twee mensen gingen scheiden!

zondag 7 augustus 2022

Naar Rocamadour

Nee, we zijn (nog?) niet op reis, en zeker niet te voet (vroeger hadden we daar geen tijd voor, nu kunnen we het niet meer aan) maar ik wilde, na een heel rustige en aangename zondag, deze avond nog eens virtueel op stap.

Naar Rocamadour dus, op de weg naar Compostella. Ik heb van de video genoten, al denk ik dat wij nooit meer naar Rocamadour zullen gaan: hoewel het een interessante en indrukwekkende plaats is, vonden we het er telkens te druk, te toeristisch.

Blijkbaar is het echt te warm tegenwoordig in Frankrijk (en in Spanje), hoor ik van veel vloggers die ik volg! 

zaterdag 6 augustus 2022

Nieuwtjes

Dochterlief was een poosje in Dénia (Spanje) met haar gezinnetje, bij haar schoonouders. Ik wist dat ze gisteren terug zouden komen en vandaag nam ik dus even contact op. Ze hebben het goed gehad en zijn nu volop bezig de bestellingen van het boekje van Elena te "verwerken"! Onze dochter had inderdaad enkele exemplaren van "De Elementenwereld" laten drukken, Elena had haar creatie cadeau gedaan aan ons, haar andere grootouders, haar ooms en tantes, haar beste vriendjes en haar meester maar had nog enkele boekjes over. Opvallend veel kennissen willen het boekje kopen: dochterlief plant een "nieuwe druk"! En... Elena is (terecht, vind ik), heel fier! 

Jan Gerits schreef me dat de volgende monografie, inderdaad geschreven door Jo Corstjens, door omstandigheden niet voor september klaar zal zijn maar... dat hijzelf de daaropvolgende monografie al klaar heeft en me die volgende week zal opsturen ter nalezing. We zullen dus de volgorde van publicatie een beetje omkeren. Eerlijk gezegd, ik weet niet hoe Jo en ik, na het heengaan van Jan (die toch al 90 jaar is), die reeks Limburgse monografieën ooit in stand kunnen houden! Maar kom, voor de uitgave van september komt het dus in orde!

En Nany had vandaag een "feestje" meegemaakt in het rusthuis (eigenaardig vind ik dat, want normaal gezien wordt er geen feest georganiseerd in het weekend zonder dat de familie het weet). Ze wist wel niet ter welke gelegenheid maar het was gezellig geweest en ze had er duidelijk van genoten, hoorde ik aan telefoon. 

Allemaal goed nieuws dus. Maar, toen ik met dochterlief belde en ze me vroeg of we dan toch nog eens op reis gaan in september, antwoordde ik dat ik er heel veel zin in heb en dat ik dacht Roger ook. Waarop Roger meteen zei: 'Ik weet het echt nog niet!'

vrijdag 5 augustus 2022

Geloof, religiositeit en dromen

Voor onze uitgebreide boodschappen belde ik vandaag nog eens naar Nany. Deze keer ging ik opzettelijk mee in haar waanbeelden en, eigenaardig (of niet?), in die "droomwereld" is ze opvallend coherent. Ze vertelde weer dat ze een "nieuw huisje" had gekregen in het rusthuis en toen ik haar vroeg waar zich dat bevond, was haar uitleg heel duidelijk (behalve dat ze de "lift" een "tram" noemt en de "gang" een "straat", én dat ze het rusthuis de naam geeft van de gemeente waar ze woont). Ik zei haar dat ik die "weg" herkende en zij: 'Ha, dan ben ik weer vergeten dat je al hier bent geweest.'

Deze avond, nadat ik enkele mails had beantwoord, viel ik op een merkwaardige vroegere video van een Belgische Santiagobedevaarster die ik enkele dagen geleden heb ontdekt. Toeval bestaat blijkbaar niet (ja, ik weet het, op YouTube zijn het "algoritmes" - en geen "logaritmes" - die het doen, niet waar, anoniem? 😉): men vraagt me de laatste tijd vaak of ik gelovig ben (en katholiek, want die twee zaken worden in onze contreien soms verward). Wel in die video wordt op die vraag een antwoord gegeven dat heel dicht staat bij wat ik zelf "geloof". En ook ik heb, in Matadi én in Antwerpen, een pastoor gehad die heel open van geest was en met wie je zonder probleem over al die zaken kon praten. Onze Matadi-pastoor Marcel Inghels zaliger werd later zelfs een van mijn beste vrienden!

donderdag 4 augustus 2022

Over absint

Absint intrigeert me al jaren (ik lees heel graag Baudelaire, Rimbaud en zo, vandaar) en ik had al ergens opgevangen dat het eigenlijk een medicinaal kruid is. Deze avond viel ik op deze interessante uitleg, waarin, net zoals in het artikel van Wikipedia (waar ik hierboven naar verwijs en dat ik zopas vond) wordt uitgelegd dat een te hoge concentratie thujon in de likeur genaamd absint eigenlijk zorgde voor de hallucinogene werking ervan. 

Ik heb nog nooit geproefd van die likeur (en ben het ook niet echt van plan) maar misschien is absintthee interessant? Ik hou immers van bittere smaken... maar waar vind je dat kruid? En is het inderdaad zo bitter dat zelfs amateurs van bitterheid het overdreven vinden?