Weer een beetje feest

Het was "kindjesdag" en deze avond kwamen, buiten Zeger, ook Hendrik en Debby, die toevallig in de buurt waren, eten bij dochterlief en schoonzoon. Hoe oergezellig was dat, om nog eens allemaal samen (heel lekker) te tafelen (weliswaar na hun studie voor Elena en Matthias en na haar dansles voor Eva). Maar dat het veel werk betekende voor schoonzoon en dochterlief, besef ik maar al te goed! Bedankt, kinderen!

Helaas, het naar huis rijden was minder prettig: ondanks de zomertijd was het al donker. Eerst brachten we Debby en Hendrik weg, en daarna, in het naar huis rijden, vergiste Roger zich weer van afslag, waardoor we minstens een halfuur verloren!

Van pech naar een feestelijke zondag!

Eva nam vandaag deel aan de Lowlands Open Cheer-competitie in Nederland.  Haar ouders en nonkel Zeger vergezelden haar maar Elena en Matthias, die volop in hun examenperiode zitten, bleven thuis. Of Roger en ik ze konden gaan gezelschap houden, had dochterlief ons gevraagd.

Toen we hier echter wilden vertrekken, startte de auto niet: batterij plat. We belden Touring en na een paar uurtjes wachten, werd dat probleem opgelost,  Gelukkig zijn de kindjes nu al groot, zodat ik deze keer niet panikeerde. Ik belde Elena die me zei dat ze dan zelf wel pasta zou koken en saus opwarmen.

Toen Roger en ik tegen 15 uur eindelijk daar aankwamen, was het hoog tijd om aan de bereiding van de beloofde pannenkoeken te beginnen (met de hulp van Matthias voor het deeg en de hulp van Zeger, die ondertussen, samen met dochterlief, schoonzoon en Eva, was thuisgekomen, voor het bakken). Eva had een zilveren medaille behaald maar Zeger vond dat ze een gouden had verdiend (wat ik graag geloof als het uit Zegers mond komt).

We hebben van de pannenkoeken gesmuld en daarna, terwijl de groten verder gingen studeren en Zeger, Eva en ik samen een gezelschapsspel speelden, zorgden dochterlief en schoonzoon voor een heerlijk avondmaal. 

Dat werd dus, na een aperitief, weer smullen van kip en lamsvlees met sla en frietjes, en daarbij heel lekkere wijn. Het leek echt feest!

Greet en Antwerps

Ik had vandaag nog eens een heel lang telefoongesprek met Antwerpse vriendin Greet. 

Eigenaardig dat ze net vandaag belde, want ik had pas nog fel aan haar gedacht, nadat ik in mijn vroegere dagboeken had gelezen dat we op 14 oktober 1981 voor de allereerste keer met elkaar in gesprek raakten aan de schoolpoort - en dat gesprek later bij mij thuis (op weg naar haar werk) voortzetten bij een paar kopjes koffie.

We hadden het echter ook over veel minder leuke herinneringen en nieuwtjes, en over haar “Antwerpse” tongval (die haar soms wordt verweten). Daarna ging het over (het verdwijnen van) dialecten, en ze vertelde me dat ze aan het “dialect” van Antwerpenaars kan horen uit welke wijk van de stad ze komen. Er zijn, naargelang de wijk, blijkbaar grote verschillen - die niet-Antwerpenaren zoals ik niet horen.

Lekker!

Het was weer een vrij luie dag. Hoewel... ik heb wel nog een vijftiental bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtypen door Gemini, veel gelezen (onder andere dit artikel over een "goocheltruc van Iran" - het artikel is in het Frans, maar met één rechtermuisklik kun je het in uitstekend Nederlands laten vertalen). 

Maar ik heb vooral ook heel lekker gekookt op deze luie dag! Ik moest immers enkele restjes verwerken en bedacht daarmee een wokgerecht. Dat werd een soort nasi goreng, met 1/2 kop gekookte rijst, 1 rode paprika, 1 dikke ui, 2 knoflookteentjes, 100 gram diepvrieserwtjes, 200 gram hespenblokjes, 100 gram garnalen,  1 eetlepel sojasaus en een scheutje oestersaus, en daar bovenop een omelet in reepjes gesneden. En het resultaat was gewoon heerlijk!

Uit een oud dagboek

Ik lees vandaag in mijn vroegere dagboeken (die ik laat overtypen door AI) dat Hendrik me op 1 september 1981 zei: "God heeft me zo gemaakt dat ik altijd nadenk, dat ik mezelf constant vragen stel". 

Hij was toen nog net geen 4 jaar en nu lijkt me dat een heel merkwaardige uitspraak voor zo'n peuter! Ik herinnerde het me niet en ik vraag me af welke andere interessante uitspraken van de kinderen ik nog ga tegenkomen in die dagboeken. 

Het probleem is natuurlijk wel dat ik steeds minder tijd voor mezelf kreeg telkens er een kindje bijkwam, en het dus mogelijk is dat ik geen tijd meer vond om zulke interessante details te noteren!

Al een beetje lente

Het was vandaag nog eens boodschappendag. Eigenlijk hadden we niet zo heel veel nodig en toch was de inhoud van ons boodschappenwagentje voor de zoveelste keer duurder dan de vorige week. Gezien de huidige prijs van brandstof reden we ook niet - zoals we eerst van plan waren - nog een beetje rond in de streek "voor de leute". Een beetje jammer wel, want je merkt dat de lente eraan komt.

Voor de rest werd het dus een doodgewone dag, met wat lectuur en zo. O ja, ik heb ook geluisterd naar een heel interessant interview met professor Raoult over zijn nieuwe boek. Een wetenschappelijk en filosofisch betoog met veel humor maar ook veel kritiek op de overheid, het onderwijs, de farma-industrie. Het is opnieuw in het Frans, maar de automatische vertaling van het transcript valt heel goed mee.

En na ons avondmaal zagen we tientallen vleermuizen vliegen in de tuin. Eigenaardig dat we die nooit te zien krijgen als de kindjes hier zijn!

Een bijna ideale zondag

Ondanks de chaotische toestand in de wereld en de onzekere toekomst vond ik het vandaag een bijna ideale zondag (alleen de kinderen en kindjes erbij zou nog zaliger zijn geweest). Lectuur (onder andere "De andere krant"), een interessant (hoewel niet optimistisch) gesprek met dokter Perronne en nog eens een door Hendrik gemaakte video van een "Think Poets"-optreden.  

Deze avond, nadat ik nog een twintigtal bladzijden uit vroegere dagboeken had laten overtypen door AI, voor een eenvoudig maar lekker maal gezorgd (een restje spinazie en kikkererwten met een gebakken ei, gevolgd door linzensoep).