Posts tonen met het label Robin Hannelore. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Robin Hannelore. Alle posts tonen

zaterdag 20 augustus 2016

Uitreiking Nestor 2016


Frans Depeuter had ons uitgenodigd op de tiende Nestoruitreiking in Herentals.

Dit jaar werd de Nestor toegekend aan de stichters ervan, Frans Depeuter en Robin Hannelore, en aan zangeres Della Bosiers.
Zoals elk jaar werden we verwelkomd door Ingrid Ryken, waarna Frans Depeuter de geschiedenis van de Nestor uit de doeken deed.
Della Bosiers gaf drie fel gesmaakte korte optredens, Erik Goris interpreteerde een heel goede, levensechte monoloog van Frans Depeuter (over geroddel), Assunta Geens las voor uit "Een merel met lange oren" van Robin Hannelore, toevallig mijn favoriete Nederlandstalige roman.
Er waren uiteraard ook (leerzame) laudatio's, alleen vond ik dat Paula Semer in haar laudatio voor Della Bosiers een beetje te veel over zichzelf sprak.

Schepen van cultuur Ingrid Ryken
Frans Depeuter

Della Bosiers

Assunta Geens

Erik Goris

Frans Depeuter en Robin Hannelore ontvangen de oorkonde en het beeldje

Paula Semer

Foto's Roger

Daarna volgde een receptie waarop we deze keer Modamske, Kristien, Reinhilde en haar echtgenoot ontmoetten. En Frans Depeuter uiteraard, die beloofde me een bundel van hem, die ik nog niet kende (Evangelie volgens), op te sturen.



Foto's Roger

Het was een mooie, leerrijke, vriendschappelijke dag... en de beloofde regen viel pas uit de lucht terwijl wij terug naar huis reden.


zondag 13 maart 2011

Over Heibel en Walter Van Den Broeck

Een van de boeken die ik aan het lezen ben is ‘Brief aan Boudewijn’ van Walter Van Den Broeck. Ergens in een doos tussen de oude nog niet gelezen boeken gevonden.
Dat ik het begon te lezen lag aan een recensie van Jeroen Brouwers. Hij die in ‘Vlaamse leeuwen’ echt niet hoog opliep met Vlaamse auteurs, spreekt heel lovend over dit ‘oeuvre’.

Maar het boek ontgoochelt mij. Op maatschappelijk gebied is het wel interessant (tenminste als ik geregeld een aantal bladzijden zever oversla, want hoe langdradig!) maar de stijl en de opbouw inspireren me niet. Ik vroeg me dus af welke voor mij onzichtbare schatten de strenge Brouwers er wel in had gevonden.

We zijn geabonneerd op ‘Heibel’, een “Blad zonder blad voor de mond” onder redactie van Frans Depeuter en Robin Hannelore. En van het laatste nummer dat onlangs in de brievenbus viel, ben ik deze dagen ook aan het genieten. Omdat Thierry Deleu pas een recensie erover heeft gepubliceerd in Leespunt bespaar ik me de moeite meer uitleg te geven over dat bijzonder blad.
Maar wat ik wel even wilde vermelden: het bevat een artikel gewijd aan Walter Van Den Broeck. En dat verklaart de lovende bewoordingen van Brouwers: ‘ons kent ons’!