Vandaag was het onze wekelijkse boodschappendag. Omdat ik vrij snel klaar was met de geplande boodschappen, terwijl Roger wat treuzelde (eigenlijk genoot hij van het “shoppen”), begon ik de klanten rondom mij te observeren. Daarbij viel me iets merkwaardigs op. Praktisch telkens wanneer twee bekenden elkaar tegenkwamen, ontstond er een ultrakorte conversatie, in de trant van:
"Maar zie daar…! Ça va?" "Ça va!" "Allez dan."
Aan de woordkeuze merk je dat we op de grens van Wallonië wonen, maar dat was niet wat me het meest opviel. Wat me trof, was het gebrek aan echte interesse voor elkaar. Ik vroeg me af of iemand voor wie het níét goed gaat, het aandurft om op zo’n bijna automatische vraag eerlijk te antwoorden: "Nee, ça ne va pas."?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten