Louis Brans

Ik weet echt niet waarom ik deze avond zo vaak terugdacht aan KVLS-lid Louis Brans zaliger. Toen ik echter even naar hem googelde, kwam ik eerst op een eigen post terecht. Waarop ik de link volgde en zo weer kon genieten van Oud-Rekem en een paar wijze woorden van Louis Brans.

Louis Brans en Oud Rekem

Ik weet niet waarom ik deze avond zo fel dacht aan Louis Brans van de KVLS. Maar… het toeval (?) wilde wel dat ik, na al mijn “avondwerk”, denkend aan toen onze dochter meewerkte aan opgravingen in Oud-Rekem, terugviel op deze post. En daarna dit vond.

Louis is al lang vertrokken uit deze wereld. Ik heb nooit veel met hem gesproken (had zelfs de indruk dat hij mij bij de KVLS maar een minderwaardige schrijfster vond!) maar ikzelf ben Louis en zijn “schrijfsels” altijd blijven bewonderen.

Zijn dialect ten spijt.

Over Emmy Swerts en Louis Brans, geboorte en overlijden

Na onze uitgebreide boodschappen las ik vandaag mijn voorlopig laatste vertaling na en leverde ze. Daarna werkten we, tussen twee regenbuien door, nog wat in de tuin. Geen wandeling: te koud, te nat, te winderig.
Wel heb ik eindelijk de jongste Limburgse monografie van de KVLS (Louis Brans door Jan Gerits) nagelezen. Enkele typefouten gevonden maar vooral genoten van de herinneringen aan de twee jaar geleden overleden duizendpoot Louis Brans. Een boeiende monografie, echt!

Tussendoor enkele mails beantwoord, onder andere over een nieuwe relatie in de familie en het overlijden van een vriendin van Sam, en enkele van de door mij gevolgde blogs bezocht (onder andere deze: wat bewonder ik die moeder!)  én bij wijze van ontspanning gelezen in “Een kinderwagen in de tuin”, een dichtbundel van Emmy Swerts, heruitgegeven voor haar achterkleinkinderen. Mooie, frisse en tegelijk diepzinnige gedichten, een ode aan het wonder van het leven.