Wegdromen in een hangar

Ik wilde vandaag wassen, een beetje opruimen en de salon schoonmaken... maar na onze brunch stelde Roger voor naar de kringwinkel in Tongeren te rijden. Ik gaf hem zijn zin, want daar zou hij immers nog  wat "wandelen"... en ik hou van die winkel. Ik vind hem heel mooi ingericht, je vindt er veel schatten, maar vooral: het is een immense hangar waarin ik elke keer wegdroom.  Ik loop daar dan in rond en beeld me in dat ik er onze woning van maak. En in gedachten deel ik de ruimte in: een zithoek, een werkhoek, een leeshoek, een keuken- en eethoek, een speelhoek voor de kindjes, een slaapgedeelte, enzovoort. 

Het werd dus een aangename en lange "wandeling". Maar deze avond moest ik mijn huishoudwerk inhalen, wat minder aangenaam was en trouwens niet volledig gelukt is.

Een wandeling in Ikea

Roger moest vandaag naar de huisarts, onder andere om bloed te laten controleren (ik hoopte ook op een aanpassing van de medicatie maar dat zal waarschijnlijk pas na de bloedanalyse mogelijk zijn). 

Daarna had ik zin in een "wandeling" in de Ikea van Hognoul, waar we genoten van de "decors" (hoewel er minder waren dan vroeger) en daarna van een gratis kopje koffie of thee. Ik merkte dat de "wandeling" Roger wat vermoeide, maar gelukkig kun je af en toe even gaan zitten in die winkel.

Deze avond moest Roger normaal gezien naar een vergadering maar hij heeft zich moeten verontschuldigen: ik laat hem niet graag meer rijden na zonsondergang.

De geur van de echte buiten

Nee, ik ga het niet hebben over de zonsverduistering: we hebben er amper iets van opgemerkt (enkel dat het even wat donkerder werd en dat de blaffende honden in de buurt ineens zwegen, net zoals de vogels).

We hebben vandaag nog een kleine boodschap gedaan en daarna reden we even rond in de mooie Waalse dorpjes in de buurt. En ik herinnerde me een vaak terugkerende discussie tussen mijn moeder Nany en mij (onlangs herlas ik daar nog een versie van in mijn dagboek van 1984).

We woonden vroeger een hele tijd in een villawijk van 's Gravenwezel. Ik woonde daar vrij graag (al verkoos ik ons heel kleine vorige huis omringd door bossen) maar ik beweerde altijd dat een villawijk eigenlijk de natuur kapot maakt. Dat ik eigenlijk liever op "de echte buiten" zou wonen: in een dorp omringd door bossen of weiden waarin ik zou kunnen gaan wandelen. Waarop Nany steevast antwoordde dat wandelen in een villawijk veel aangenamer is omdat je er kunt genieten van het zicht en het parfum van mooi onderhouden hagen en tuinen. Terwijl je op de "echte buiten" vooral kon genieten van "mestgeur"!

Op dat gebied bleven we het oneens zijn en, terwijl we daarstraks door die mooie dorpjes reden - nee, ik rook geen mest -, bedacht ik dat Nany waarschijnlijk toen dacht aan haar geboortedorp Hoksem (waar ik ook zo graag vertoefde, ondanks de frequente mestgeur).

Gezellig weekend met Debby en Hendrik

Vrijdagavond haalden we Hendrik en Debby af aan het station van Sint-Truiden. Thuis wachtte een heerlijke schotel met gevulde courgettes en paprika's op ons (het bereiden ervan had me heel wat zweet gekost, want die dag was het nog echt heet). Na ons avondmaal brachten we een heel gezellige avond door in de bibliotheek, zowat de koelste kamer in huis. We discussieerden, Debby toonde mij de heel lovende reactie van de uitgever op haar gedichten, we dronken een biertje en bleven weer tot heel laat (vroeg eigenlijk) keuvelen en nieuwtjes uitwisselen. Ik vond het wel jammer dat we zo'n mooie avond niet op ons terras konden doorbrengen. Later in het weekend heeft Hendrik wel even gebruikgemaakt van het terras, maar ik wilde niet tussen het onkruid gaan zitten.

Gisteren, zaterdag, was het al veel minder heet en het bereiden van ons avondmaal (alu gobi deze keer) ging dus veel vlotter dan het koken op vrijdag. De "kinderen" maakten nog een wandeling in de buurt en weer brachten we de avonduren door in de bibliotheek. Hendrik vertelde ons onder andere over het "panpsychisme" . Ik kende de term niet maar hij dekt ongeveer hetzelfde als wat ik al heel lang denk. 

Vandaag maakten Hendrik en Debby na onze late brunch een lange wandeling (naar Mettekoven en Klein-Gelmen) waar Roger en ik jammer genoeg niet aan deelnamen. En 's avonds nodigde Roger ons uit in de Winston, waar we naar gewoonte heel lekker en copieus hebben gegeten voor niet te duur. We zaten op het terras... en tegen het einde hadden we het op het randje van koud: de thermometer haalde nog maar 18°C.

En dan reden we de "kinderen" naar het station  van Sint-Truiden waar we afscheid van elkaar namen. 

Vrij passieve uitstap

Na een stevig ontbijt, een paar uur studeren voor de kindjes en een bord groentesoep met brood, reden we deze middag naar het fort van Eben-Emael, bij een temperatuur van 31°C in de schaduw. Eigenlijk veel te warm, zeker voor Roger. Is het daarom dat enkel het heen en weer lopen van de parking naar het fort hem al zo uitputte?  

Het fort bleek jammer genoeg net gesloten. We reden dus nog wat rond in de mooie streek, bewonderden de toren van Eben-Ezer en de passerelle van Caestert. Maar we bezochten niets meer, dat leek me veiliger voor Rogers hart.

Terug thuis kregen de kindjes wat fruit en een drankje en na nog een uurtje serieuze gesprekken, genoten we van een aperitief (lees: een pilsje voor Roger en mij, een cola en chips voor de kindjes) alvorens spaghetti te eten. 

We eindigden de dag met een (veel te lang) spel "mens erger je niet" (maar we hebben wel heel veel gelachen). 

O ja, we zagen tijdens onze (vrij passieve) uitstap de hele tijd "donkere wolken" die ons een brand deden vermoeden ("bosbrand" dachten de kinderen). En deze avond las ik dat er inderdaad een brand was geweest deze middag, maar in het verpakkingsbedrijf "Hardy".

La Chapelle d'Angillon

Je zou echt zeggen dat YouTube me heel goed kent: deze avond kreeg ik een bezoek aan het kasteel van La Chapelle d'Angillon voorgesteld. Het geboortedorp van Alain Fournier dat we een paar keer hebben bezocht (maar het kasteel zelf hadden we nooit bezocht). 

Het kasteel herbergt ook een museum over Alain Fournier: ik ga nu kijken (en genieten van die "digitale uitstap", daar ben ik zeker van).

Geen uitstap voor ons

Onze werkgroep (en dus ook Heemkunde Groot Heers) heeft voor morgen een uitstap naar Bastogne georganiseerd: 

"De Werkgroep WOI & WOII organiseert samen met de Heemkunde Groot-Heers en de Zonnestraal een leuke uitstap naar Bastogne op donderdag 23 oktober 2025. Busreis, inkom musea en middageten zijn inbegrepen in de prijs van 64€.

Hebben jullie zin om mee te gaan dan kan je inschrijven door een mailtje te sturen naar zonnestraal@mail.com of te bellen naar Toon Royackers op nummer 0476/029660. Je ontvangt dan een verzoek tot betaling.
Programma:
08.00 uur vertrek in Heers aan de Zonnestraal (Steenweg 204)
09.30 uur ontvangst met koffie
10.00 uur Bezoek aan het ‘Bastogne War Museum’ (met audiogids)
12.30 uur Middagmaal: keuze uit gehaktballetjes of vidé, telkens met röstis. Nadien een dessert.
13.45 uur Bezoek van de Bastogne War Rooms met audiogids
15.00 uur Geleid bezoek aan het slagveld in het Bois Jacques, bus rondrit door Bastogne
16.30 uur terugkeer naar Heers"

Roger en ik hebben lang getwijfeld of we er zouden aan deelnemen (als leden van Heemkunde Groot Heers kregen we zelfs een korting van 10 euro). We waren een beetje bang dat het te zwaar zou worden, niet voor mijn gewrichten - ik heb immers mijn rollator - maar voor Rogers hart. Uiteindelijk besloten we om niet mee te gaan. 

Tijdens de vergadering van deze middag hoorden we dat nog andere oudere heemkundeleden om dezelfde reden hadden afgehaakt maar dat het programma eigenlijk niet te zwaar zou zijn, behalve misschien dat bezoek in het "bois Jacques". En we kregen een beetje spijt van onze beslissing. 

Ach, ik zal morgen dan maar beschouwen als een rustdag zeker? Of ga ik dan toch proberen al wat achterstallig werk in huis in te halen (en eindelijk een paar mensen opbellen zoals ik al lang van plan ben)?  

Over documenten en afwezige brieven

We hebben nog verder gewerkt aan onze steekkaarten vandaag. Roger heeft er een paar gemaakt, ik slechts één (nadat ik de vorige toch wat had aangevuld met extra gegevens, zoals Roger me had aangeraden). Ik besef dat mijn probleem is dat ik een vrouw ben, dat ik geen legerdienst heb gedaan en ook nooit een oorlog meegemaakt en dat ik dus moeilijk kan oordelen welke documenten belangrijk zijn of niet.

Tussendoor hebben we de wasmachine nog eens laten werken, zijn we even naar Borgworm gereden en, ondanks de koelere temperatuur, hebben we daar even gewandeld, heb ik enkele mails van Eva beantwoord en even gechat met de moeder van Debby over weer een feestje bij haar in september.

Wat me opvalt, is dat mijn "habituele mailschrijvers" steeds minder vaak schrijven. Voor Matadi-vriendin Sabine is dat al een hele tijd zo. Enkel rond het overlijden van haar moeder Rachel mailde ze weer regelmatig (en wilde ze zelfs deze lente afspreken, wat uiteindelijk niet is doorgegaan). Bernadette mailt ook niet meer elke dag, en ik merk dat andere vriendinnen ook steeds minder vaak mailen. Ik heb wel de indruk dat ze allemaal steeds vaker aan het chatten gaan, wat mij dan weer veel minder ligt! 

Misschien ben ik heel ouderwets maar ik mis de vroegere "briefwisseling"!  

Eva had het me al verteld!

We gingen bier kopen, en daarna stelde Roger voor "een beetje rond te rijden". Ik doe niets liever. Of nee, dat is eigenlijk liegen: het liefst van al zou ik opnieuw van die lange wandelingen maken langs veld, wei en bos, maar Roger zijn hart en mijn gewrichten laten dat niet meer toe. Dus maar wat rondrijden en hier en daar enkele stappen doen.

We waren pas thuis of ik kreeg een telefoontje van dochterlief die net terug is van een reis naar Spanje. Ze vertelde me uitgebreid over hun reis, en ik bedacht dat ze blijkbaar niet wist dat Eva me de afgelopen weken via e-mails al op de hoogte had gehouden van alles wat ze deden! 😁

Leuke drukke dag

Afspraak met Karel deze middag. Samen reden we zoals meestal naar De Brug waar ik me te goed deed aan kipfilet (wat ik thuis nooit eet omdat Roger geen kip lust). Roger en Karel aten respectievelijk gerookte zalm en pladijs, en Karel at ook onze frieten op! 😀

Al om 14:30 uur reden we Karel terug naar huis, want dochterlief verwachtte ons om 15:15 uur. Zijzelf zou dan Eva gaan halen die met haar klas op uitstap was naar Planckendael en wij zouden iets later Matthias afhalen die met zijn klas op Pennenzakkenrock was gaan kamperen. Elena was met vriendjes naar de bioscoop.

Toen we bij dochterlief aankwamen, vertelde ze ons dat Matthias pas rond 17:30 uur zou aankomen en dat zij hem wel zelf zou afhalen. Roger en ik installeerden ons dus op het terras met een boek én het eindejaarrapport van Matthias. Rapport dat ik deskundig bestudeerde en dat weer uitstekend bleek.

Nadat de kindjes en hun ouders de ene na de andere thuis waren gekomen (vandaag was Zeger niet vrij) en uitverteld waren, vroeg Matthias me met hem te schaken. Of beter: of hij me verder mocht leren schaken. Daar waren we nog mee bezig toen we aan tafel werden geroepen voor weer een heerlijk gerecht bereid door schoonzoon: witte en zwarte pens met doperwtjes en look gebakken in olijfolie. Opnieuw een combinatie die ik nooit probeerde maar die uitstekend bleek! Moet ik zelf ook eens proberen!

Lang kon ik echter niet aan tafel blijven zitten, want Matthias was gehaast om mij schaak mat te zetten! 😅

Daarna werd er nog een beetje gekeuveld bij een kopje thee of koffie en plannen uitgewisseld voor de vakantie voor Roger en ik terug naar Haspengouw reden.

Maandag krijgen Elena en Eva ook hun eindejaarrapport.

Twee leuke dagen

Gisteren heb ik, na een telefoontje van vriendin Liliane (we maakten een interessante afspraak waar ik later meer zal over vertellen), al de ingestuurde teksten nagelezen. Er waren er echt heel goede bij (andere wat minder, wat normaal is). 

Daarna stelde Roger een uitje voor: we zouden nog eens naar de Ikea van Hognoul rijden, daar een uurtje "wandelen" (en wat mij betreft, genieten van de "decors") en een kopje koffie of thee drinken. Gezellig!

 's Avonds, na het overtikken van nog enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken, nog een taak van buurjongen L. nagelezen en onder andere nog eens naar een gesprek met Philippe de Villiers geluisterd. 

Vandaag een lang telefoontje met straatgenote V. die nog altijd niet genezen is. Ze raadde mij aan naar de televisie-uitzending  "Villa politica" van gisteren te kijken. Wat ik vooral deed om na te gaan of wat V. vertelde over de houding van De Wever klopte (en het klopte, alleen denk ik dat hij de hele tijd iets anders deed dan cirkeltjes tekenen, zoals V. vermoedde 😀). 

Na nog een paar mails over en weer met dochterlief (over een nakend dansoptreden van Eva én een nieuwe blouse die ze voor mij gaat maken), op dit interessante gesprek gevallen. 

En nu ga ik voor ons avondeten zorgen (een fricassee volgens een recept van mijn marraine).

Katarakt

Tijdens mijn vrije tijd kijk ik nog steeds verder naar "Katarakt". Ik vind de serie nog altijd heel boeiend en ik geniet van die Haspengouwse landschappen die we hier tijdens onze vroegere wandelingen ontdekten. Maar... ik besef ook dat Roger (die daarom destijds niet verder wilde kijken naar die televisieserie) gelijk had: de taal zou veel meer "Limburgs" moeten klinken! 

Grijs weer en slecht nieuws

Vandaag was het eindelijk minder koud, al bleef de hemel somber en grijs.

Terwijl ik de jongste column van Maj in De Standaard las,  dwaalden mijn gedachten af. Wanneer zouden we Maj eindelijk nog eens bezoeken? 

Net op dat moment stelde Roger me voor om "wat rond te rijden in de buurt".  Een goed idee, vond ik. Maar eerst hadden we een tussenstop: bier kopen bij de zus van Maj. Daar kregen we geen goed nieuws te horen. 'Maj is weer ziek,' vertelde ze ons, 'en zelfs gehospitaliseerd.' Ons bezoek aan haar moet dus weer worden uitgesteld. 

Daarna reden we verder. Even genieten van de omgeving... 

Rijden in het donker

Nadat ik vandaag nog een twintigtal items had geïnventariseerd, enkele dagboekbladzijden had overgetikt en voor ik aan het avondeten zou beginnen, besloot ik Roger te vergezellen die bier wilde kopen en daarna nog wat rondrijden in de streek. 

Dat was aan het einde van de middag en de herfstzon stond laag aan de horizon. Die laagstaande zon verblindde ons  soms letterlijk en dat leek me veel gevaarlijker voor het verkeer dan de duisternis die kort daarna begon in te vallen. 

We spraken erover en Roger gaf toe dat hij vooral bij slecht weer of in heel schaars verlichte omgevingen opziet tegen rijden (of parkeren) in het donker. 

Het probleem is natuurlijk dat we vrij vaak in schaars verlichte omgevingen komen en dat winteromstandigheden vaak helemaal niet ideaal zijn!

Rustige dagen

Hendrik wordt morgen 47 jaar! Helaas, hij en Debby zijn ziek waardoor het verjaardagfeestje letterlijk in het water valt! Van water gesproken: net zoals vorig jaar regent het (maar het is nu veel koeler dan toen). Ik heb de indruk dat het al een heel jaar regent, met af en toe een korte uitzondering!

Ik hoop dat je er morgen ondanks de griep toch nog een fijne dag van maakt, jongen!

Ondertussen werd er door heel veel mensen afscheid genomen van Charlie. Ik denk dat die man zeer geliefd was en ik hoop dat, zoals Maj zegt, hij nu gelukkig is.

Voor de rest zijn het rustige dagen. Beetje rondgereden in onze mooie streek (opvallend hoeveel populieren al volledig kaal zijn waardoor de vele maretakken heel zichtbaar worden), veel lectuur en nog steeds vroegere dagboeken overtypen. O ja, en deze avond nog eens met veel plezier gekeken naar een debat… op zijn Frans (veel levendiger dus dan onze brave debatjes)!

De "decors" van Ikea

Onlangs kreeg Roger eindelijk vriend Karel aan de lijn en we maakten een afspraak voor volgende week. Of we binnenkort nog eens naar Ikea gingen, wilde Karel weten. Want dan konden we misschien nog een schapenvacht voor hem kopen.

Vandaag stelde ik dus voor "even in Ikea te gaan wandelen". Het zijn twee uren geworden: naar Hognoul (bij Luik) rijden en terug, bijna drie kwartier rondlopen in de winkel (en de gegeerde schapenvacht bemachtigen), een hele tijd genieten van (gratis dankzij de Ikea-familykaart) koffie of thee en uiteraard even aanschuiven aan de kassa's.  

Maar ik heb, zoals steeds bij Ikea, enorm genoten van wat ik "decors" noem! 

Een terrasje in Borgloon

Prachtig weer vandaag en Roger stelde voor nog eens wat "rond te rijden" (en hier en daar enkele stappen te zetten dus). Toen we in Heks aankwamen, hoopte ik stiekem dat de tuin van Stephane Malais zou open zijn maar die blijkt wel degelijk gesloten. Jammer.

In Borgloon stelde Roger voor een "terrasje te doen". We liepen er wat rond, kozen uiteindelijk een terras in de schaduw, met niet te veel volk maar toch voldoende om onze hobby te kunnen uitoefenen. 

Hoewel het aanbod aan bieren veel minder rijk was dan wat de kaart liet vermoeden, genoten we daar toch een dik uur van onze drank, elkaars gezelschap en... het observeren van mensen.

Thuis warmden we een restje linzensoep op, beantwoordde ik nog een paar neven en werkte ik nog een poosje aan die adellijke doodsbrieven. Morgen wordt het heet (34°C) lees ik: ik ben blij dat  we dat "terrasje doen" niet weer hebben uitgesteld!

Debby en Hendrik waren hier...

 ... sinds zondagavond. Dat werd weer (nadat Hendrik een paar zaken geregeld had op onze pc's) een paar dagen gezellig samen koken en eten (gazpacho, koeskoes, alu gobi), naar oude familiefilmpjes kijken en herinneringen ophalen, 's avonds tot heel laat filosoferen bij een glas bier of wijn en, maar dit enkel voor hen, wandelen in en rond Borgloon en Kerniel. En uiteraard genieten van het weer dat heel mooi bleef (de beloofde regen hebben we zelfs niet gekregen). Wel vonden we het jammer dat we niet op ons (nog steeds te volle) terras konden zitten 's avonds.

Tijdens een van hun wandelingen, keek ik naar een interview met Karl Zéro (die erin geslaagd is Dutroux te interviewen). Je wordt er boos van (want het is duidelijk dat Dutroux, hoe monsterachtig ook, slechts een "leverancier" was terwijl men de mensen heeft wijsgemaakt dat hij een eenzame pervert is).

Vandaag reden we nog naar de prachtige Voerstreek waar Debby en Hendrik nog even zouden wandelen. Aan ons is dat jammer genoeg niet meer besteed.

Virtueel reizen

Terwijl Roger naar een bestuursvergadering van Heemkunde Groot Heers is, ontdek ik dat Céleste Grant en zijn Charlotte een nieuw avontuur zijn begonnen, deze keer per tandem! Dat belooft weer uren kijk- en (virtueel) reisplezier!

Deze middag hadden we nog eens wat rondgereden in deze prachtige streek. Af en toe stappen we dan uit, zetten enkele passen en herinneren ons onze vroegere lange wandelingen. Roger kan ze ook niet meer aan: we weten dat het voorbije tijd is en, hoewel ik weet dat Roger dat heel erg vindt, ik heb me erbij neergelegd. Ik geniet van de herinneringen en... van de virtuele reizen en wandelingen die YouTube me biedt.

Daar dacht ik daarnet nog aan, vlak voordat ik de nieuwe video van Céleste Grant ontdekte! Ik vernam van een Matadi-vriendin, die vandaag verjaart, dat ze pas heeft vernomen dat de kanker die ze overwonnen dacht te hebben, recidiveert! Wat zou ik dan klagen omdat ik geen lange wandelingen meer kan maken? 

Een uitstapje

Als ontspanning maakte ik vandaag nog eens een uitstapje. Het was "slechts" virtueel maar heel aangenaam: ik heb een dik uur rondgelopen in Antwerpen. Wat een mooie stad en wat een prachtige gebouwen! 

Ik herinner me wel dat we vroeger, toen we er woonden, niet altijd de kans kregen om ze te bewonderen: we moesten onze ogen te vaak op de grond gericht houden om de hondendrollen te vermijden! Maar die leken er volgens het filmpje niet meer te zijn.

Ondertussen regent het weer (en Roger heeft de kachel weer aangestoken deze avond): het houdt maar niet op!