Hoepertingen

Vandaag onder andere een (vrij korte, want onze - Roger klaagde er nu ook over - gewrichten moeten er weer aan wennen) wandeling in Hoepertingen. In het dorp zelf en op het terrein van het kasteel Mariagaarde.  Op het binnenplein liep vrij veel volk rond dat op een zeker ogenblik de gebouwen in trok: was er een of ander congres aan de gang?
Jammer genoeg was het kasteelpark niet toegankelijk wegens opruiming van stormschade.

Foto's Roger

Deze avond ben ik beginnen het volgend nummer van Oostland (publicatie van de KVLS) na te lezen en ik lees daarin dat Geert Verbeet eind vorig jaar is overleden.

Geert Verbeet door Jan Gerits

Deze avond gingen Roger en ik naar Lanaken. In het Cultureel Centrum stelde Jan Gerits immers zijn Limburgse monografie over Geert Verbeet (geboren op 2 november 1927 in Groesbeek, nu woonachtig in Maastricht) voor.

Jan Gerits (foto Roger)

Geert Verbeet is ook lid van  de KVLS (en is zelfs even voorzitter van de vereniging geweest), en heeft heel veel historische publicaties op zijn naam staan.

Geert Verbeet (foto Roger)

Er was veel belangstelling voor de presentatie en de boekjes verkochten als zoete broodjes. Na de voorstelling heeft Geert Verbeet zelf nog een lezing gegeven over de beide Limburgen in het interbellum. Interessant, maar ik miste weer een ‘stramien’ of minstens een ‘samenvatting’ (ik heb absoluut geen auditief geheugen).

 

Geert Verbeet, echtgenote Irène Rutten en de organisator van de avond (foto Roger)

Al bij al een boeiende avond dus! Maar ook een lange avond: ik snakte naar een sigaret na afloop! Een drankje hebben we wel gekregen.

Roger, Boro en Kim zaliger die ik niet ken

Ik zorgde deze avond voor de lay-out van de volgende Limburgse monografie (over Geert Verbeet, door Jan Gerits) terwijl Roger een lamp van mijn ‘Franstalige’ grootmoeder zaliger ophing in de hal.

Eigenaardig: die lamp bewaarde ik al jaren in wat we de ‘bibliotheek’ noemen (omwille van de overvloed aan boeken waarvoor Roger nu plafondhoge rekken aan het maken is) en ik wilde,  nadat hij met die boekenplanken zou klaar zijn, Roger vragen om die lamp in de hal op te hangen (maar had er dus nog niets over gezegd).  Hij heeft (uiteraard) die lamp gevonden tijdens zijn werk, en zonder mij er iets over te zeggen, is hij die beginnen ophangen in de hal, heeft hij gezorgd voor een trekschakelaar (dat soort gebruikt hij het liefst) en vroeg me daarnet om te komen kijken naar wat hij gedaan had.  Resultaat: een lamp die ik in mijn dromen al heel lang in de hal zag hangen, hangt er nu zonder dat ik het ooit heb hoeven te vragen!

Maar terwijl Roger dus aan het werken was, zorgde ik voor die monografie. En daarna surfte ik zo’n beetje, en kwam op deze  blog terecht. Ik werd er heel emotioneel van, en moest terugdenken aan Boro (ik weet echt niet welke link mijn onderbewustzijn legde tussen de jonge Kim en de oude Boro).

Boro was een ‘internet-vriend’. Ik had hem leren kennen via een of andere religieuze site. De eerste keer dat hij mij aansprak, ging het over Esperanto, maar weldra gingen zijn (niet dagelijkse) mails ook over religie enzovoort. Wat hij me wel dagelijks opstuurde, was het evangelie van de dag. En ik vond dat schattig: in feite kon ik dat ook zelf vinden!

Op mijn verjaardag stuurde hij steevast een kaartje (via e-mail, en later zelfs via de post), en elke Kerst kregen we ook een kaartje. En geregeld vertelde hij over al zijn ziektes (onder andere kanker), zijn familie (vrouw, kinderen en kleinkinderen, enzovoort). Op een zeker ogenblik heb ik hem aangeraden een blog te beginnen. Hij heeft even geaarzeld (de man is ongeveer even oud als mijn moeder, dus rond de 80), maar hij heeft het gedaan! En die blog bestaat nog steeds! Alleen verschijnt er al heel lang niets meer op… En krijg ik ook geen mails meer van Boro!

Vorig jaar met Kerst kregen we toch nog een wenskaart van hem, wens die we hem natuurlijk retourneerden. Maar sindsdien, niets meer…