Tijdens onze boodschappen vandaag viel me de mooi bewolkte hemel op en heel spontaan zei ik tegen Roger: "Kijk, een Matadilucht".
De witte wolken herinnerden me inderdaad de meeste luchten in Matadi. En nog iets: de dag dat we terugkeerden naar België.
Op die 18 juni 1960 was ik tegelijk ontzettend ontroerd eindelijk mijn "marraine" en "Nononc" weer te zien, én nostalgisch naar het land waar ik opgroeide, en waarvan ik toen al vermoedde dat ik het nooit zou weerzien. Die avond ging ik met mijn mama en marraine even de tuin in en daar vielen me de witte wolken op. Dezelfde wolken als vandaag, en ik herinner me dat ik toen dacht: "De wolken zijn tenminste dezelfde gebleven".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten