Mies Bouwman in gesprek met Godfried Bomans

Het gaat over een televisieinterview uit 1962 waar Roger en ik (op zijn uitnodiging) pas samen naar gekeken hebben.

Ondanks het lelijke kapsel van Mies Bouwman zaliger heb ik er echt van genoten, en niet in het minst van Bomans' zin voor humor en ironie!

Ik vond ook dat hij veel waarheden vertelde, zoals bijvoorbeeld dat een schrijver "van nature uit" zoekt naar de perfecte verwoording (wat ik tegenwoordig vaak mis bij schrijvers), dat hij moet proberen de kinderlijke, onbevangen manier van kijken naar de wereld terug te vinden of nog dat oude huizen met veel verborgen hoekjes meer inspirerend zijn dan moderne huizen en appartementen waar men los doorheen kijkt.

Ik raad jullie dit (oké, iets ouderwetse) interview echt aan!

"Rijpe negerin" geschrapt

Lees dit eens. Roger had er mij over verteld maar ikzelf lees het nu pas. "Rijpe negerin" werd geschrapt van de kaart wegens racistisch? En wat dan met "dame blanche"???

Wandeling en lectuur

Het werd maar een korte wandeling, op het kasteeldomein van Terbiest: het begon immers te regenen. Dan maar een biertje gaan drinken in dat kleine café waar we weer mijn vroegere cursist ontmoetten.

Voor de rest werd het eindelijk nog eens een heel rustige dag zonder verplichtingen. Veel gelezen en vooral in een van de boeken die Liliane en Paul ons vorige donderdag cadeau gaven: "Nooit alleen" van Loes den Hollander.

Zeggen dat ik die auteur helemaal niet kende!
Ik vond het heel goed geschreven... maar naar het einde toe was ik wat teleurgesteld omdat het me echt te onrealistisch leek. Toen ik aan het eigenlijke einde kwam, vond ik het weer heel goed. Als tenminste de "geschriften" van "Jacqueline" ooit zijn teruggevonden evenals de "brieven naar God" van Guusje (daar zegt het "open einde" niets over).

Aangename kennismaking

Vandaag waren we uitgenodigd bij de ouders van Debby. Toen we daar aankwamen, wachtten Hendrik en Debby er al op ons en werden we heel hartelijk verwelkomd door haar ouders,  twee broers en schoonzus.

Na de kennismaking en een poosje aangenaam converseren, kregen we een overheerlijke maaltijd aangeboden. Heel exotisch ook: sotosoep als voorgerecht (bijzonder lekker, ik denk dat ik dat ook eens ga klaarmaken -  maar ik ga dan wel de zonnebloemolie vervangen door koolzaadolie), een lekkere rijstschotel met groenten en kip (zonder kip voor Roger en Debby) en pikant sausje en gebakken bananen met een pittige pindasaus.

Het was bijna 23 uur toen Roger en ik afscheid namen en terug naar Haspengouw reden. Een heel gezellige avond was het!
We waren iets over middernacht thuis en, hoewel ik eerst zinnens was onmiddellijk naar bed te trekken, besloot ik nog één dag uit mijn vroegere dagboeken over te typen... en deze blog aan te vullen.

Ondertussen is de temperatuur eindelijk aan het stijgen...maar naar het schijnt kunnen we nu weer regen verwachten.

Verschijningen

Ik denk dat het komt doordat ik al lang gefascineerd ben door de ("zogenaamde" zoals Roger zegt?) Mariaverschijningen in Medjugorje (ikzelf las er pas over toen ik jaren geleden een boekje van "soeur Emmanuel" over die verschijningen vertaalde; en het intrigeerde me meteen) dat ik me begon te interesseren voor Bernadette Soubirous (Bernadette van Lourdes).

Onlangs - ik weet niet meer wanneer precies maar het was op een vrij rustige dag - bekeek ik (nogal laat, herinner ik me) een film over haar. Omdat die film bij mij nog meer vragen opriep, zocht ik op deze bijzonder rustige dag nog wat meer uitleg en viel ik op dit interview.

Roger en de kinderen (ik mag onze eigen kinderen nu niet meer "kindjes" noemen hé: nu krijgen de kleinkinderen die naam) lachen me uiteraard uit als ze merken dat ik enig geloof hecht aan die fenomenen... maar mij blijven ze boeien, die (zogenaamde?) verschijningen!
Er moet toch echt iets speciaals gebeurd zijn in Lourdes, Fatima, Medjugorje enzovoort?

En...wat ik  opmerkte in de film én in dit interview: die "zieners" zijn vooral heel spiritueel, niet zozeer religieus.

En toch hebben in het christendom alleen "katholieken" (en niet protestanten bijvoorbeeld) "last" van zulke verschijningen. Hoe komt dat dan wel?

Sneeuw op een bijzonder rustige dag

We waren gewaarschuwd en toch kwam de sneeuw ons een beetje verrassen deze middag. Ik had gehoopt dat we gespaard zouden blijven.

Eigen foto

Niet dat we veel van plan waren vandaag maar we moesten wel naar de bibliotheek om de ontlening van twee boeken te verlengen.
Dat deden we dus liever niet, wegens veel te glad op de wegen.

We bedachten ineens dat we waarschijnlijk via het internet voor die verlenging konden zorgen en nadat we op de website van de bibliotheek hadden gevonden hoe dat in zijn werk gaat, deden we het op die manier. Echt praktisch!

Het werd dus een heel rustige dag. Wel enkele telefoongesprekken: met de nicht Jeannine van Roger (alles is oké met haar en binnenkort spreken we echt af om samen "onze" zieke te bezoeken), met onze Matadi-vrienden Lily en Roger (om hen onder andere de groeten te doen van zuster Emilia) en met Wiemla (de moeder van Debby), maar daarover later meer.

Ontspannende dag

Deze middag kwamen Liliane en Paul ons ophalen om samen naar Den Teluur in Sint-Truiden te rijden. We aten daar gamba's met een glas (goed vol) uitstekende wijn. En wisselden uiteraard nieuwtjes uit.

Na een kort bezoek aan de Kringwinkel (waar we ons weer lieten verleiden... en zeggen dat we al enkele boeken van Liliane en Paul hadden gekregen!) bezochten we nog eens de nonnetjes in het klooster waar vroeger zuster Godwine woonde. Zuster Emilia, de overste, en de drie andere zusters die er nog wonen, ontvingen ons met weer een glas wijn en daarna koffie of thee met taart. Er werden herinneringen aan vroeger en onder andere aan zuster Godwine zaliger opgehaald. Een zeer aangename en ontspannende middag was dat!

Iets over 17 uur waren we weer thuis waar ik snel enkele hemden streek.  Omdat we niet echt grote honger hadden, bestond ons avondmaal enkel uit meloen en hesp.

Roger wilde deze avond nog bepaalde formulieren (in verband met Heemkunde Groot Heers) naar Ludo D. in Heks brengen.
Daar werden we ontvangen met een paar glazen uitstekende Chimay en hapjes. We praatten een hele tijd over het leven vroeger in Heks, over het kasteel van Heks en Ludo bleek enkele familieleden van Roger te kennen.
We kregen ook een rondleiding in het enorme huis. Een echt labyrint met heel veel mooie kamers... die Ludo blijkbaar zelf onderhoudt... en dat veel beter dan ik het hier doe! 😕
Ik moest weer terugdenken aan mijn zo vaak terugkerende droom over een huis waarin een verborgen deur uitgeeft op een hele rits verborgen en mooie kamers die niemand buiten mij kent.
Alleen hoef ik in die droom geen enkele van die kamers schoon te maken!

Ludo D. heeft ook veel veranderingen aangebracht aan dat huis dat vroeger zijn ouders toebehoorde... en terwijl hij daarover vertelde (en ons enkele van zijn renovaties liet zien en uitlegde) moest ik dan weer terugdenken aan het werk en de tijd die Roger destijds in Antwerpen heeft besteed aan het "magazijn" dat dankzij hem onze woning werd. Jammer dat we daarvan slechts enkele foto's hebben als souvenir!

Het werd voor mij dus een heel ontspannende dag!
Ik zou nog een paar mails moeten beantwoorden maar ik denk dat ik dat tot morgen ga uitstellen. Nany heb ik even aan telefoon gehad vlak voor ik begon te strijken... en ze klaagde zoals iedereen over het ijskoude weer.