Over shoppen onder andere

Een mailtje gekregen van "mijn" zieke deze ochtend, en wat deed dat plezier!

Na enkele huishoudtaken (waaronder wassen) stelde ik een wandeling voor aan Roger. Hij besliste dat we naar Sint-Truiden zouden rijden.

We waren immers van mening dat we voor onze reis van dit jaar een nieuwe slaaptent nodig hadden.

Eerst wilde Roger nog eens op reis met onze Hollandse tent maar voor één keer heb ik niet toegegeven. Hoewel die tent destijds heel veel heeft gekost, heb ik er altijd iets tegen gehad: te lastig om op te stellen, te zwaar... en de tent sluit met drukknopen, niet met ritssluitingen, wat ongedierte een vrije entree geeft. Ik voelde wel dat mijn houding Roger niet plezierde maar deze keer wilde ik  echt niet toegeven: ik weet immers dat de tent opstellen zoveel energie van hem vergt dat hij het na een paar dagen beu is. Uiteindelijk gaf hij dus toe en reden we naar Sint-Truiden om in de Decatlon te kijken naar tenten.

Die we uiteindelijk niet kochten: de enige tent die ons betaalbaar leek, was bijna dezelfde als de tent die we vorig jaar nog gebruikten (maar die we iets te smal vonden). We besloten het nog eens met onze eigen Quechua tent te doen. Hopelijk wordt het niet bloedheet op vakantie zodat we kunnen genieten van het dicht bij elkaar liggen 's nachts.
Roger vond bij Decatlon wel een t-shirt voor mij. Ik paste het, het paste, ik vond het mooi, maar eerlijk, ik word altijd zo triestig als ik in de spiegel van het pashokje mijn oude-vrouwenlichaam zie! Waar is mijn jonge-meisjeslichaam gebleven? Ach ja, ik zal maar bedenken, zoals ik zeg tegen andere mensen die klagen over het oud worden: het alternatief is vroeg sterven, en of dat leuker is?

Roger was duidelijk in een shopstemming. We gingen nog enkele andere winkels binnen... om te zoeken naar een horlogebandje. Op de recente babyborrel had het armbandje van mijn smartwatch (van Zeger cadeau gekregen) het immers begeven. Zeger raadde ons aan online een nieuw bandje te kopen maar, Roger kennende, wist ik dat we eerst prijzen zouden vergelijken (uiteindelijk hebben we er toch eentje online besteld).

Shoppen is echt mijn ding niet maar ik liep gewillig overal mee naartoe (en in een winkel zoals "Action" genoot ik zelfs): als het ons maar voldoende beweging gaf.

Thuisgekomen moest ik voor het avondeten zorgen (groentesoep gevolgd door gerookte zalm, sla en tomaten). Tussen de soep en de zalm wilden we een beetje lezen... en net toen kwam er een vrij grote vertaling aan.

Daar heb ik dus aan gewerkt voor en na de zalm... en ondertussen kreeg ik een bericht van de echtgenote van "mijn" zieke: men heeft de oorzaak van zijn maagproblemen gevonden en heel binnenkort wordt eraan verholpen. Vrij goed nieuws dus! Na een poosje over en weer berichten, moest ik echt verder werken aan die vertaling. Ik waarschuwde dus snel enkele vrienden dat ik pas later zou antwoorden op hun mail.

De vertaling is nu geleverd en ik wilde nog een beetje lezen... maar ik besefte dat ik deze dag nog niet had voortgewerkt aan het overtypen van mijn dagboeken. Daar moet ik dus nog een uurtje of zo aan besteden, want ik mag niet toelaten dat ik mijn vooropgezet schema niet meer volg. Als ik eens oversla, bestaat de kans dat ik het weer weken of maanden laat liggen. Niet omdat ik het niet interessant vind, mijn vroeger leven, maar omdat het dikwijls niet zo fijne herinneringen zijn waarmee ik geconfronteerd word (maar ja, daarvoor - onder andere - dient een dagboek dan ook).

Roger kreeg zeker voldoende beweging vandaag!

Nadat ik enkele dringende mails/berichten had beantwoord deze ochtend was het tijd voor onze uitgebreide boodschappen.
Thuis borg ik alle gekochte waren op, zorgde ik nog voor kleine huishoudtaken en daarna besloten we nog eens te wandelen in Kerniel, deze keer niet in het dorp zelf of rond het klooster maar aan de andere kant van de steenweg.

Kijk eens hoeveel madeliefjes! (Eigen foto's)

Het was nog heel warm maar we genoten van het verfrissend parfum van wilde rozen, van de bloeiende vlierstruiken en de vele madeliefjes.

Na het avondeten, terwijl ik even wilde lezen*, besloot Roger nog eens het gras af te rijden (de groei ervan is bijna niet bij te houden): nog meer dan een uur beweging voor hem dus.

Eigen foto

En... ondertussen weet ik dat ze nog steeds niet hebben gevonden wat er scheelt met "mijn" zieke. Zijn maag blijkt in orde en toch werkt die niet zoals het hoort..

* Ik heb de lectuur van "De nomadentijd" van Ivo Hermans even onderbroken omdat Roger mij (nadat hij het zelf had gelezen), "Camino" van Graeme Simsion en Anne Buist (uiteraard over de "pelgrimsroute" naar Santiago de Compostella) had aangeraden. Vermits dat boek uitgeleend is van de bibliotheek en dus binnenkort moet teruggebracht worden, was ik wel verplicht het voorrang te geven (het boek van Ivo hebben we immers van hem cadeau gekregen). Heel boeiend, die "Camino" (als ik jonger was, ik zou zo aan de route beginnen!) en heel goed geschreven (én vertaald).

Babyborrel

Vandaag maakten we kennis met Lola, het laatste kleinkind van Rogers jongste zus.
We haalden Zeger af aan het station van Tienen en reden met hem naar het huis van Lola's ouders. Hendrik en Debby konden niet komen: die hadden een feestje in Nederland.
Onze dochter, schoonzoon, Elena, Matthias en Eva kwamen iets later dan wij aan.

Een heel gezellig gedoe, een groot deel van Rogers familie teruggezien alsook onze ex-schoonbroer en zijn familie. Nieuwtjes uitgewisseld, genoten van lekkere drank en hapjes en de kindjes ook nog van een  springkasteel.
Lola, die een dutje deed, liet wel even op zich wachten... maar uiteindelijk kregen we de schattige baby toch te zien.

Eva was eerst wat overdonderd door al het volk maar weldra kwam ze los en ging ze met Matthias en andere kindjes naar het springkasteel. Elena verkoos bij ons te blijven, en te vertellen over haar nieuwe slaapkamer, de school en haar vakantieplannen terwijl ze duidelijk genoot van de taart, de hapjes, haar sapje en daarna haar cola.
Echt, het was een geslaagde familiebijeenkomst!

Eigen foto

Toeval?

Hoewel ik dacht dat ik de dag had afgesloten, googelde ik nog een poosje, zomaar, terwijl ik dacht aan "mijn zieke" (ik hoop zo fel dat ik zijn identiteit - ik word immers niet verondersteld hier iedereen zijn verhaal te schrijven - niet te snel mag prijsgeven maar als hij ooit overgaat, verklap ik, uiteraard, meteen zijn naam) omdat ik... ja, omdat wat eigenlijk? 
Eigenlijk omdat ik nu inzie (nee, ik wist het, dus is dat woord niet correct: "besef" zou beter passen dan "inzie") dat ook hij sterfelijk is en, net zoals wij twee, al oud is!

En dan val ik deze avond, nadat ik het slapengaan even heb uitgesteld, omdat ik te veel aan "mijn zieke" dacht, op dit.

Ondanks het schrapende Noord-Nederlands en de lange nagels die me niet echt aanstonden, bleef ik kijken. Gefascineerd.
Toeval?

Middeleeuwse praktijken in Madagaskar

Om deze dag te eindigen, toch zelf nog naar een Franstalig televisieprogramma gekeken (op mijn computerscherm). Over duiveluitdrijvingen en "verzorging" (ze worden gewoon geketend totdat de duivel "uit hen is gedreven") van psychiatrische patiënten in Madagaskar.

Ik vond het vreselijk... maar bedacht dat als die mensen nog steeds eeuwenoude tradities trouw zijn, het een geluk is dat wij evolueerden en niet meer aan heksenverbranding doen! O ja, hier is wat ik zag.

Rustige zaterdag

Heel rustige zaterdag zelfs en wat kan ik daarvan genieten! Roger moest nog enkele werkjes uitvoeren in en rond het huis. Ik heb (na een lang telefoontje van Nany) vooral heel veel gelezen (Roger had, dankzij al zijn taken, toch voldoende beweging gekregen).

Maar... ook dit gelezen, over een serie uitzendingen op Canvas die ik uiteraard niet gezien heb (we hebben immers geen tv meer). Het ging over duurzame energie maar, volgens het artikel, was de serie onwetenschappelijk en onvolledig. Roger en ik wisten al lang dat je niet zomaar alles mag geloven wat op tv wordt verteld maar eigenlijk vind ik dat verontrustend: de meeste mensen die ik ken gaan immers voort op wat ze horen en zien op radio of tv!

Weer slecht nieuws

Nee, ik wil het niet hebben over de vele regens en modderstromen vandaag (hoewel dat ook slecht nieuws is en mijn gevoel van "wij zijn eraan ontsnapt" heel egoïstisch is, dat besef ik).

Ik had bij het opstaan zelfs een blij gevoel, ondanks de felle regen en het onweer, omdat ik merkte dat onze boerenjasmijn bloeide.

Eigen foto vanuit de keuken 

Roger wilde vandaag verder netels maaien in de wei maar dat was natuurlijk niet mogelijk met dit weer. Maar nogmaals...daar werd ik niet echt droevig van.

Het is pas in de late middag, vlak voor ik begon te koken, dat ik het nieuws hoorde. Ik belde Nany (mijn moeder) omdat het al een poosje geleden was en het eerste wat ze zei was dat "mijn zieke" weer was opgenomen in het ziekenhuis.  Terwijl ze het vertelde, kwam er een berichtje binnen op mijn gsm, van de echtgenote van "mijn zieke" met dezelfde inhoud (maar toch iets meer uitleg). Hij is  dus opnieuw gehospitaliseerd. Problemen met zijn maag deze keer. Dat vond ik pas heel slecht nieuws!

Deze avond moest ik drukproeven nalezen. Interessante teksten maar... geregeld merkte ik dat een bepaalde auteur een andere stijl dan gewoonlijk hanteert...
Het was voldoende even te googelen om op te merken dat de tekst gewoon is overgenomen van het internet. Dat kun je toch niet doen: een tekst van iemand anders (bijna) integraal overnemen en daar jouw eigen naam onder zetten?
Nu, er waren ook heel mooie en interessante originele teksten bij (ik schrijf "waren" maar eigenlijk ben ik nog niet klaar met dat nalezen).

Ondertussen heeft Roger brood gebakken. Deze keer heeft hij er olijven aan toegevoegd. Het resultaat ruikt heel lekker. Morgenochtend weet ik of het ook lekker smaakt!

Eigen foto