Chambeugle, Rogny les sept Ecluses, Villiers Saint Benoît en Toucy

28 juni 2012

Het voelde erg drukkend warm aan toen we opstonden deze ochtend. Onze Nederlandse buur reed verder naar het Noorden en zei ons ‘Tot weerzien!’. Wie weet?
Na ons ontbijt gingen we even wandelen in Charny. Mooi, charmant stadje, maar dat is het dan ook. Weer die dakbedekkingen in lauzes.

Foto Roger

De lucht werd steeds bewolkter en dan begon het te regenen. Wij besloten naar Rogny te gaan. Onder weg klaarde de lucht weer op. We reden langs smalle wegen in een vlak landschap van akkers, bosjes, beemden en dorpjes. We zitten dus in de Bourgogne, in het departement Yonne, en deze streek, de Puisaye, is de geboortestrek van de schrijfster Colette.

We hielden een eerste keer halte in Chambeugle, aan een kapel van de 12de eeuw. Chambeugle zou vanaf de 12de eeuw een poosje een commanderij van de tempeliers zijn geweest.

Foto’s Roger

Dan reden we naar Rogny les sept Ecluses. Die 7 sluizen werden gebouwd in de 17de eeuw en lieten toe dat boten op een dag de heuvel konden opvaren. Nu zijn ze niet meer in werking, ze werden vervangen door moderne sluizen op het kanaal van Briare, waarvan de loop een beetje werd omgelegd.

Foto’s Roger

De lucht was dan wel opgeklaard, maar nu werd het ondraaglijk warm. We kwamen terug naar de camping om wat te rusten en een koel biertje te drinken. Eerst waren we van plan een terrasje te doen in Charny maar ofwel waren de weinige terrassen volzet, ofwel boden ze geen schaduw. Dus werd het maar de camping. Het biertje haalden we op de receptie, en het bleek Heineken te zijn.:-(

Maar ook bij onze tent is er weinig schaduw, dus stelde ik daarna een wandeling voor in het bosje langs de rivier achter de camping. Daar was het iets frisser.
Volgde weer een uitstapje met de auto. We reden naar Villiers Saint Benoît. Een kerk van de 13de eeuw, mooie, soms eeuwenoude  huizen (en we zitten nog steeds in Frankrijk, hé! Je moet ze niet fris geverfd en gepoetst zoals bij ons verwachten, maar het verschil - in het voordeel van die meer zuidelijke landen - is dat die huizen daar nog rechtstaan, bij ons waren ze al lang afgebroken), weer vaak met die lauzes, en onder andere het geboortehuis van de stichter en van een van de bazen van de Librairie Larousse. Maar wat was het warm!

Foto’s Roger

Vandaar ging het verder naar Toucy, de geboortestad van Pierre Larousse, waar we even rondwandelden en uiteindelijk op een terras belandden, met een pintje.
En daar zagen we, rond 17 uur, op een thermometer dat het 35°C in de schaduw was!

Foto’s Roger

Later, op de camping, bleek dat we niet online geraakten. Het is nu 21:30 uur en nog steeds heel warm!

Terwijl ik dit schrijf waggelen drie eenden vanuit de rivier de camping in… en heb ik even verbinding met het Internet!

Kikkers

28 juni 2012, 0:30 uur

De kikkers in de buurt maken zo mogelijk nog meer kabaal dan onze Engelse buren deze avond. Zo luid en druk hebben we die dieren nog nergens gehoord!

Mij zal dat gekwaak niet verhinderen straks gemakkelijk in  te dommelen, integendeel: natuurgeluiden wiegen mij in slaap.

Ondertussen is de internetverbinding uitgevallen! De boeken die ik bijhad, heb ik allemaal uit, behalve één waarvan de stijl me meteen niet aanstond. Ik heb dus strips (“Jommeke” en “Suske en Wiske”) “gelezen” deze avond op de netbook. En geluisterd naar de kikkers en andere, vage, voor mij ongedefinieerde, nachtgeluiden.

Zo viel ik in Matadi, als kind, ook in slaap. Maar voor de rest doet niets hier mij aan mijn kinderjaren denken! Behalve de muggen misschien, en de kikkers!

Over taalvarianten en gekke vertalingen

27 juni 2012

Terwijl we deze avond, na ons avondmaal, even gingen afwassen, bleek onze Nederlandse buur met hetzelfde bezig te zijn. Hij wees ons op een gekke Nederlandse vertaling van een Frans opschrift:

“Gelieve uw chemisch wc te ledigen op de lucht van dienst voor campers”, stond er. Nadat we smakelijk gelachen hadden over die rare woordkeuze keek ik toch even naar de Franse tekst, en toen werd me alles duidelijk! Daar stond ook een fout: “aire de service” was “air de service” geworden. Aire betekent “zone” en air “lucht”!

‘Waarschijnlijk vertaald door Google,’ zei onze buur, ‘maar je begrijpt wat er bedoeld wordt, en dat is het voornaamste!’. Ik denk dat we inderdaad die weg opgaan: ongeveer weten wat er bedoeld wordt.

Hij vertelde ook dat andere Nederlanders op de camping meteen hoorden waar hij vandaan kwam, aan zijn accent. Ik antwoordde dat ik aparte accenten niet erg vond, waarop hij beweerde dat Vlamingen meestal beter Nederlands spreken dan Nederlanders. Daar gingen Roger en ik niet mee akkoord, gezien ons veralgemeend “Verkavelings Vlaams”. ‘Ja, maar ze gebruiken minder anderstalige woorden,’ retorqueerde hij en daar heeft hij wel gelijk!

Naar Charny

27 juni 2012

Deze ochtend, terwijl we inpakten, maakten we een babbeltje met onze Franse buren. Ze hadden het over het gemak van een camper en over de lekkere Belgische bieren.
Daarna vertrokken we richting Noord-Oosten. De reis verliep rustig: lieflijke groene landschappen, wouden, groene vlaktes, ingeslapen dorpjes. Na enkele rustpauzes reden we weer door Aubigny sur Nère, richting Argent, Gien en Montargis. Roger stelde voor te picknicken onder de bomen aan het kasteel van Argent sur Sauldre. Het was warm, maar draaglijker dan in Souillac.
Iets voor Gien reden we weer de Loire over. Op de weg tussen Gien en Montargis deze keer geen hoertjes. Maar misschien hebben we ze niet gezien omdat we te vroeg afsloegen, naar Chatillon-Colligny en Charny waar we de Flower-camping opzochten.

We werden er ontvangen op een receptie die nog rommeliger is dan ons bureau thuis! Erger vond ik dat we deze keer een perceel kregen toegewezen en dat het, hoewel voldoende ruim,  niet het meest lommerrijke was. Het ligt aan de bomen die nog te klein zijn. Nu, we kiezen toch altijd liever zelf ons perceel uit.
Na onze installatie en een snelle inspectie van het sanitair (dat goed meeviel) gingen we even naar het stadje, amper 600 meter van de camping vandaan; en te voet naar de stad kunnen lopen is altijd een pluspunt. Charny lijkt mooi, en er is veel te zien in de buurt maar daar zullen we de tijd niet voor hebben: vrijdag wordt er hier regen verwacht (het is deze avond dan ook al vrij drukkend warm) en dus plannen wij die dag naar huis te rijden. We deden onze boodschappen. Er zijn wel enkele restaurants, maar weer leek het aangebodene me te rijk (we zitten in de Bourgogne) voor onze lijn: we aten weer bij de tent.
Maar… Toen we weer op de camping aankwamen, bleken onze Engelse achterburen een feestje te bouwen bij de barbecue, en ze trakteerden ons op luide schlagers. Irriterend! Roger werd er echt ambetant van!

Voor het eten praatten we nog even met onze Nederlandse buur die in een camper reist. Hij vertelde ons dat zijn vriendelijke teef Gil een Hollandse herder is, dat hij vijf weken heeft rondgetoerd met zijn vrouw die hij nu op het vliegtuig heeft gezet: ze moest weer aan het werk. Hij reist haar rustig achterna en hoopt ook vrijdag avond thuis te zijn.

Ware het niet de luide muziek, de camping zou van mij een voldoende krijgen (en de bomen zullen weldra wel zorgen voor nog meer punten zeker?). Maar rond 21 uur verschenen de eerste muggen. Nog voor ik de tijd kreeg om mij ertegen te beschermen, werd ik al ettelijke keren gestoken!

Stipt om 22 uur hield het lawaai op. En nu horen we nog alleen kikkers terwijl we van een wijntje genieten onder een ineens bewolkt geworden lucht. 

Enkele foto’s van de camping:

Foto’s Roger

Over de camping van Souillac

De eerste keer dat we op deze camping waren, maakte hij nog maar pas deel uit van de Flowercampings. Hij was toen nog vrij ouderwets, een beetje à la Huesca (hoewel het daar nog erger is wat het sanitair betreft). Maar, integendeel tot in Huesca was hier toen nog geen Wi-Fi.

Nu zijn het sanitair en de was- en afwasafdeling heel fel gemoderniseerd. Alleen hebben ze volgens mij iets serieus vergeten: in de douches geen enkele haak of afgezonderde plek om je spullen neer te leggen of op te hangen. Je kunt er nog net een handdoek over de deur gooien en zorgen dat die grotendeels aan de buitenkant hangt. Al de rest dat je meeneemt naar de douche wordt nat. Geen probleem met temperaturen zoals vandaag, maar het kan hier soms ook  frisser zijn!

Nu zijn er ook bungalows te huur, en dat moet ik onthouden! Als we niet meer met de tent kunnen reizen, zouden die bungalows op campings toch, bij nader inzien, een oplossing bieden. Ik heb op veel plaatsen (en ook hier) opgemerkt dat er nog veel vrij waren. Vooraf reserveren (dat vormt voor mij het grootste probleem omdat ik op reis niet graag lang op voorhand beslis waar ik naartoe ga) blijkt  dus niet altijd en overal nodig!

En nu is er hier Wi-Fi, tot bij alle tenten en caravans.

Lauze

Ik had het in mijn vorige post over die dakbedekking die in Frankrijk “lauze” wordt genoemd. Ik heb daarna de vertaling ervan opgezocht, en vond “leisteen”. Maar dat is het helemaal niet: als ik het goed heb, is leisteen blauw-zwart. De lauzes hier zijn roodachtig.

Dus kwam Wikipedia er aan te pas. Lauze zou de algemene benaming zijn voor dakbedekkingen uit platte stenen (en dus is leisteen ook een lauze, maar is niet elke lauze leisteen). hier is wat ik erover vond.

Souillac en omgeving

Ik vergat gisteren te vertellen dat ons aftappunt voor elektriciteit niet in orde bleek. Omdat de receptie al gesloten was toen we het merkten, stelden onze (vriendelijke maar niet opdringerige) Franse buren voor stroom bij hen af te tappen. Deze ochtend heel vroeg waren ze het probleem aan de receptie gaan melden, en toen wij begonnen te brunchen, kwam er een vakman de zaak oplossen. Het bleek gewoon aan de stroomonderbreker te liggen.

Onze buren klaagden ook over de muggen, maar hadden er zich ondertussen tegen gewapend met muggenmelk. Dat wilde ik dus ook kopen vandaag (we hebben in drie winkels gezocht, en pas in de laatste het nodige gevonden) en het blijkt te helpen. In een Lidl werd ik bekoord door een potje foie gras, en vermits de mango’s vrij goedkoop waren, werd dat samen ons voorgerecht voor deze avond. Als hoofdgerecht aten we beefsteak en  sla.  Maar laten we het eerst over onze dag hebben.

We hebben vorige jaren al veel bezocht in de buurt van Souillac. De voornaamste en meest toeristische steden (Sarlat, Collonges la Rouge, Rocamadour) zouden we vandaag niet meer gaan bekijken.

Bij een temperatuur van 29°C in de schaduw reden we iets na twaalven de camping uit. Deze camping ligt aan de Dordogne waarvan we de vallei een poosje volgden, richting Rocamadour – waar we dus niet naartoe zouden gaan. We wilden wel het kasteel van La Treyne zien, maar dat bleek een hotel en was dus niet toegankelijk. Daarna reden we de causses du Quercy in. Causses zijn kalkrijke vlaktes. Eikenbossen, rotsen, weiden en akkers. Belcastel, een beetje verder, was dan weer slechts een gehucht met een restaurant en enkele huizen. In La Cave kon je grotten bezoeken. We gingen even kijken naar de plek waar je tickets kon kopen, zagen mensen staan wachten op een volgend bezoek, merkten aan de foto’s dat de grotten heel mooi leken, maar vonden 10 euro per persoon toch aan de dure kant. We bleven even aarzelen en ondertussen bekeek ik de natuurstenen die werden aangeboden in een aanpalend boetiekje. Ik vond er iets heel leuks: een magische armband. De kleur van de steentjes zou veranderen naar gelang het humeur van de drager en ik bedacht dat het een fijn geschenkje zou zijn voor buurmeisje Nele.  Helaas, toen zag ik pas dat de armbandjes veel te klein waren: ze zijn voor kinderen bedoeld (maar ik vind Elena daar nog te klein voor).

Na een goed half uur stonden dezelfde mensen nog steeds aan te schuiven, en wij besloten dat we verder zouden rijden.

Het was ondertussen al veel warmer geworden. Ik heb nergens meer een thermometer gezien, maar naar mijn gevoel zitten we (zelfs deze avond) weer boven de 30°C, hoewel nog steeds onder de 35°C. We reden door een beboste hoogvlakte, met langs de weg heel veel klaprozen, enkele restaurants en boerderijen met een camping à la ferme. En dan kwamen we aan in L’Hospitalet, vlak bij Rocamadour. Daar hebben we ooit gekampeerd. De camping was goed vol, maar het restaurant waar we toen lekker hebben gegeten, bleek opgedoekt. Brengen wij ongeluk aan al die horecazaken die we ooit bezochten en die nu niet meer bestaan?  Dat jaar was de plek al vrij toeristisch, maar nu was het er echt een overrompeling. We zijn er niet lang gebleven: net lang genoeg om enkele foto’s te maken van Rocamadour, dat inderdaad een prachtige site is, maar vergeven van de toeristen.

 

Foto’s Roger

We vonden er ook wat uitleg over de Causses, en… over die lauzes waar ik onlangs de naam niet van vond (de dakbedekking die we ook in Tonnerre hebben gezien).

Foto Roger

Hoewel ik het toen heel warm begon te hebben, had ik helemaal geen zin om in L’Hospitalet iets te gaan drinken. Veel te druk! En… 3 euro voor een onnozele pint!

Dus reden we maar terug naar Souillac, waar we eerst bij een biertje wat rustten op de camping, daarna even door de smalle straatjes van het stadje liepen, de kerk binnengingen en uiteindelijk bij de tent kwamen eten.

Foto’s Roger