Herinnering

Ik herinnerde me deze avond ineens iets dat gebeurde voor mijn 4 en halve jaar (want voor we naar Congo vertrokken). De aanleiding was de laatste foto op die post. De chocolade waar Matthias op de foto aan zuigt, had hij op de grond gevonden. We dachten eerst dat hij weer een of ander speelgoed naar zijn mond bracht maar merkten al gauw dat het een chocoladefiguurtje was. Hij at dus letterlijk van de vloer (die hier nochtans niet zo schoon is! ).

Toen ik vandaag die foto herbekeek, bedacht ik dat hij waarschijnlijk zelf niet had verwacht zoiets lekkers te proeven toen hij het “dingetje” opraapte. En heel blij moet geweest zijn toen wij het hem niet afpakten (weliswaar nadat we snel gecontroleerd hadden of er niet te veel vuil aan vasthing).

En toen kwamen die beelden van vroeger. Het moet dus gebeurd zijn voor april 1954. We wandelden in een straat van ik weet niet welke stad, mijn vader, mijn moeder en ik, en ik zag een apparaat met  mooie, kleurrijke knikkers staan (blijkbaar wist ik al wat knikkers waren en ook dat je die niet in je mond mocht steken). Ik jengelde tot ik mocht draaien aan een soort hendel (dat papa daar geld had moeten insteken, besefte ik niet, want dat herinner ik me niet). Er kwam een rode knikker uit. Terwijl we verder wandelden, betastte ik constant mijn nieuwe “knikker”, en uiteraard bracht ik die af en toe stiekem naar mijn mond om eraan te likken. Wat smaakte die lekker! Zo lekker dat ik aan papa verklapte: ‘Ik heb toch maar even gelikt aan die knikker en hij smaakt heel lekker. Mag ik er niet verder aan likken? Ik ga die echt niet inslikken!’

Waarop papa antwoordde: ‘Natuurlijk, want dat is geen knikker maar een snoepje!’.

Zoveel biertjes cadeau!

Toen Roger onlangs een klusje ging opknappen bij Marie-Claire kwam hij met een zestal flesjes zwaar bier terug. Sommige ervan kende ik zelfs niet bij naam (zoals “Brwn” en “Brugse Zot”).

Vandaag was er tijd voor een wandeling in Mettekoven. Het  heel zachte weer, de holle wegen, de stilte en de rust verzoenden mij zowaar met de winter!

 Foto’s Roger

Daarna zouden wijzelf ook bier gaan kopen voordat het te druk werd bij de handelaar: Lieves zoon Mathias (met één T, niet met twee zoals voor “onze” Matthias) trouwt immers volgende zaterdag met zijn Kristien. Het was er echter al vrij druk (iedereen komt uiteraard iets vroeger dan gewoonlijk zijn proviand en zijn cadeautjes indoen).  Ik had gisteren tijdens de boodschappen een eenvoudig wenskaartje gekocht voor het bruidspaar en gaf dat, na een korte conversatie met Maj, die haar zus was komen helpen, aan Lieve. En toen… kregen we ineens, zomaar, 10 flesjes bier cadeau! Weer enkele waar ik nog nooit had van gehoord, zoals “Wolf”, “Malheur”, “La Cross” en “Boerken”. Dat wordt dus smullen!  Ik begin deze avond met  een “Straffe Hendrik”, een biertje waar ik onlangs voor het eerst over hoorde spreken door onze dochter!  Op jullie gezondheid, Mathias en Kristien!

Een rustige dag… vol vragen

Ik hou van rustige dagen en vandaag was weer zo’n dag. Roger ging deze ochtend voor controle naar de tandarts en ondertussen liet ik een wasmachine  draaien voor ik mijn mails checkte; en belde ik naar de gemeente om een concrete afspraak te maken in januari voor het opruimen van dat snoeihout (voor de brunch heb ik gewacht tot Roger thuiskwam).

Mijn (school)vriendin Denise melde me via e-mail het overlijden van haar  moeder vorige zaterdag. We wisten dat het niet goed met haar ging, maar dit komt toch nog onverwacht! Ik hoop maar dat de overgang voor die oude dame heel zacht is geweest! Geneesheren kunnen daar tegenwoordig voor zorgen, vermoed ik?

Een andere mail (eigenlijk een nieuwsbrief over natuurlijke geneeskunde) had het over de (soms vreselijke) bijwerkingen van statines. Roger slikt die, op aanbeveling van de cardioloog, maar ik had daar al lang bezwaren tegen: omdat cholesterol op zich niet de oorzaak zou zijn van hartkwalen, wel hoe de cholesterol zich gedraagt. Zoals de meeste patiënten voelen we ons echter afhankelijk van Rogers arts… en  hopen we  dat hij voldoende op de hoogte blijft van de nieuwste onderzoeken en zich niet laat ompraten door vertegenwoordigers van farmaceutische bedrijven. Wat absoluut niet vanzelfsprekend is, gezien onder andere de soms zware dagen van geneeskundigen!

Later, tijdens onze boodschappen (de tandarts had Rogers tanden heel gezond verklaard), sprak ik daarover  met Roger die net hetzelfde dacht als ik: wat kunnen wij daar zelf wel aan doen?

De bijwerkingen van statines (ik heb daar even naar gegoogeld) lijken veel vaker voor te komen dan we dachten.  Roger zelf heeft geen last van diabetes of kanker (allebei mogelijke bijwerkingen). Maar ik ondervind wel dat hij vaker zaken vergeet dan vroeger (ook een mogelijke bijwerking van die statines).

Daarbij lees ik al een hele poos dat statines zelfs heel slecht zouden zijn voor het hart (het hart is een spier, en spieren hebben cholesterol nodig). Wat een dilemma! 

Ik denk dat alleen onze vroegere huisarts (die we bezochten toen we nog in Antwerpen woonden dus) ons kan raad geven, maar wanneer vinden we de tijd om die nog eens te bezoeken?

Maar in feite was het dus een heel rustige dag vandaag!

Zalige zondag

Eindelijk nog eens een heel rustige dag, en dat deed me deugd! Laat opgestaan, uitgebreide brunch en daarna een flinke wandeling in de buurt van Kerniel. Het was mooi, lauw winterweer: we hebben ervan genoten.

 Foto’s Roger

Daarna lectuur terwijl Roger werkte in zijn houtatelier. Ik had tijdens het rangschikken van onze boeken immers Dorothy L. Sayers’ detectiveromans ontdekt en ben de ene na de andere aan het lezen: echt spannend! En een boeiend maatschappijbeeld van een nu echt vervlogen tijd.

Het was vandaag niet enkel zondag maar ook “zondedag” voor Roger (één keer per week laat ik hem toe iets verbodens te eten). Deze avond was dat pens! Met gebakken appeltjes, na een soepje dat ik in elkaar geflanst had met een restje preisoep en een rest spruitjes van gisteren: een heerlijke combinatie, zo bleek. 

O, wat een zalige dag was dat!

Foto’s van de literaire avond van gisteren

Roger heeft zijn foto’s van gisteren opgeladen. Hieronder een kleine keuze eruit.

 Daniël, Edith en vriendin Lucienne

 Een van onze twee nieuwe leden, Maarten Thoelen en Luis

 Jeannette, en ander nieuw lid, Tjörven Rosea

 Daniël

 Boudewijn

 Edith

 Raymond

 Gaston (foto’s Roger)

Over die weblinks

Ik vergat daarnet te vertellen dat het probleem met de lay-out van de tekst van Jan Gerits is opgelost: hij geeft toe dat hij zelf die linken onderaan zijn tekst had laten staan: een onachtzaamheid!

Literaire avond van de KVLS

Mijn vertaling is af (ik heb kunnen bekomen dat ik per uur word betaald, wat de zaken vergemakkelijkte) dus konden we deze avond naar De Ploeg in Diepenbeek, waar de KVLS een literaire avond had gepland. We gingen eerst Boudewijn Knevels afhalen.

Het werd heel gezellig. De uitbaters van De Ploeg hadden  gezorgd voor (gratis) broodjes en taart, Raymond Alberghs was er voor de eerste keer weer bij met zijn Joke sinds hij zo ziek is geweest, en Gaston Vandereyken ontmoetten we ook voor het eerst sinds hij weduwnaar is geworden. Bij een wijntje of een biertje (of koffie natuurlijk; de eerste consumptie werd getrakteerd door Gaston die 83 jaar werd. Bedankt en proficiat, Gaston!) lazen zij beiden, Edith, Jeannette, Luis, Daniël, Boudewijn, Luis, en twee nieuwe (jonge!) leden gedichten, mijmeringen, verhaaltjes voor die te maken hadden met de tijd van het jaar (Sinterklaas, Kerst, stilte). Er werd bijgepraat en (soms tranen) gelachen met de grappen van Gaston (hij is het blijkbaar nog niet verleerd).

Wat mij wel opviel, was de discipline waarvan Limburgers blijk geven. In Antwerpen zouden al die mensen door elkaar gepraat hebben, hier wacht ieder braafjes zijn beurt af. Afijn, tot na het tweede glas: daarna ging het er wat losser aan toe!

Roger maakte enkele foto’s maar die post ik later wel.