Een ex-moslim: ‘Het is wel de islam, meneer Obama’.

Een vriend stuurt me zopas dit door. Luister eens! De spreker is “Brother Rachid”.

Van de kapel van Helshoven naar de Tjenneboom

We maakten vandaag een wandeling van een klein uur: van de kapel van Helshoven naar de Tjenneboom en terug, met enkele omwegen door de velden.

Ik werd er heel rustig van (mijn gewrichten minder) en genoot van de herfstpracht en de sereniteit: alleen een paar landbouwers ontmoet.

 ‘Kijk eens hier,’ zei Roger, ‘een vlinder in november’! Het bleek een blad te zijn!

De Tjenneboom

Terwijl we terug naar de kapel van Helshoven liepen, merkten we dat aan het standbeeld van “Tjenne” het gedicht van Boudewijn Knevels was verdwenen. Wat is er gaande?

 Foto’s Roger

Nog even over K3

Ik ben blijkbaar niet de enige die er zo over denk: dit las ik zopas. 

Postmodernisme

Nog voor onze boodschappen vandaag zei Roger – die lang voor mij was opgestaan – dat hij dacht een antwoord gevonden te hebben op de vele vragen die ik mezelf de laatste tijd stel. En hij stuurde me naar dit. Ik las die recensie gretig (en had eerst zelfs heel veel “goesting” – sorry, Nederlanders, dat woord zegt volgens mij meer dan “zin” - om het boek, waarover het gaat, te proberen uit te lenen in een bibliotheek).

Maar  ik las verder en besefte dat ik eigenlijk nog steeds geen echte definitie kreeg van “postmodernisme”.

Deze avond googelde ik even en viel onder andere op dit. “Postmodernisme” is een woord dat ik dus nog steeds niet echt begrijp.

En… Ik vermoed dat ik het boek dat ik wilde lezen ook niet zal begrijpen!

Familie gaat (soms) voor

‘Zou er vandaag geen tijd overblijven om naar mijn broer te rijden?’ vroeg Roger tijdens de boodschappen. Ik vond dat geen slecht idee maar helaas hadden we geen tijd. ‘Een van de volgende dagen misschien,’ stelde ik voor, ‘maar misschien toch eerst even bellen? De mensen hebben het zo druk tegenwoordig’.

Dat zouden we doen. Na het avondeten.

Roger was al een poosje vertrokken naar zijn atelier (maar ik wist het niet), ik lag te lezen in de relax (nog steeds Françoise Sagan. Het verhaal op zich is mager maar niet slecht, haar psychologische analyses zijn vaak raak, alleen brengt ze dat alles op een te “gewilde” literaire manier) toen de telefoon rinkelde. De broer van Roger!

Na een paar onbenullige nieuwtjes te hebben uitgewisseld, zocht ik Roger op die ik niet meteen vond (tja, het huis is niet heel klein).

‘Wat een toeval’, zei Roger voor hij de telefoon opnam en er volgde een lange en gezellige conversatie tussen de twee broers: het deed me denken aan de bijna dagelijkse (soms heel korte) mails die mijn zus Bie en ik uitwisselen en die me zo blij kunnen maken.

Nadat hij de telefoon terug op de lader had gelegd, had Roger mij veel te vertellen: we (dat zijn wij en zijn zussen plus onze Spaanse schoonbroer) komen ergens in december bij zijn broer en schoonzus samen… En het eerste kindje van hun zoon wordt binnenkort geboren.

En dan… Bekijk ik onze agenda voor december en merk ik dat er al iets staat op de bewuste datum. Gelukkig had ik nog niet toegezegd voor die activiteit! Ik heb onlangs immers beslist dat familie voortaan (voorlopig?) voorgaat als het enigszins mogelijk is.

Gevonden!

Na een babbeltje met Roger en nog een mailtje naar Hendrik (die me uitlegde hoe ik weer aan die reacties kon geraken) kwam ik inderdaad weer terecht op wat ik zocht en vond ik daar, na lang lezen, eindelijk iemand die ongeveer denkt zoals ik:

“Het blijft me verbazen dat er systematisch nooit onderscheid wordt gemaakt tss het oude en het nieuwe testament. Eigenlijk is dit schandelijk. En ik vind nu dat de nieuwe aartsbisschop in zijn pen moet kruipen ? En war blijft Torfs ? De zoveelste uiting van cultuurelativisme .”  (dit schrijft een zekere Hans Becu die ik niet ken).

Sorry voor de fouten die ik mee kopieerde. Wanneer leren Nederlandstaligen toch echt eens respect hebben voor hun taal?

Over de bijbel, boeken en televisie

Ik was in een dagblad online reacties aan het lezen op een stukje over het nieuwe boek van Dimitri Verhulst. En toen kreeg ik een mailtje van Hendrik (gekeuvel: onder andere over wat hij zou eten deze avond), beantwoordde ik hem en vertelde wat ik aan het doen was.

Vrij meteen stuurde hij mij een link naar de oorspronkelijke uitzending, waarnaar het bewuste artikel en de lezersbrieven verwezen.

Uiteraard besloot ik eerst die uitzending te bekijken (ik weet het, we kijken in principe nooit tv, maar heel soms dus wel, op onze pc).

De uitzending – die niet alleen over dat boek ging maar ook over andere zaken die me boeien - was niet oninteressant maar wel vrij oppervlakkig. Ik vroeg me echter af of iemand zou opperen dat Dimitri Verhulst het alleen heeft over het Oude Testament, een boek waarin het bloed inderdaad rijkelijk vloeit, en niet over het Nieuwe Testament (dat per definitie het oude vernietigt – Joden zullen dit niet graag lezen!) waarin geen enkel geweld voorkomt, behalve van “gewone” mensen tegenover Jezus… En eenmalig, een heel klein beetje, vanwege Jezus tegenover “handelaars in het huis van zijn vader”.

Ik heb lang moeten wachten voor ik iemand die opmerking hoorde maken… En er werd niet op ingegaan (afijn, ik denk van niet, want toen kwam een ander item aan bod en, omdat het me niet interesseerde, heb ik niet verder gekeken)!

Dat was misschien bij gebrek aan tijd maar ik vind het erg. Heel veel mensen kijken immers naar dat soort uitzendingen en krijgen nu de indruk dat de Bijbel in zijn geheel een boek vol aansporingen tot geweld is. Terwijl het Nieuwe Testament juist afstand neemt van al dat geweld!

Zelf heb ik het Oude Testament altijd ervaren als een geschiedenisboek waarvan ik (in tegenstelling tot latere geschiedenisboeken) de verhalen heel gemakkelijk kon onthouden, en het Nieuwe Testament als een heel inspirerend boek.

Uiteraard wilde ik daarna verder lezen in die reacties waarmee heel deze avondhistorie is begonnen. Maar ik had onbewust die website toch wel afgesloten!

Ik zit nu wel met Windows 10 hé, en moet even zoeken waar mijn historiek terug te vinden is!