Een gewone dag?

Roger stond voor mij op deze ochtend. Toen hij mij kwam wekken, zei hij: 'Raad eens wie er is overleden? David Bowie!'. Wat een raar toeval dat we gisteren ineens zin hadden om die film nog eens te bekijken!

Na een lang telefoontje met Nany (die ook een druk weekend achter de rug had, en een drukke week voor de boeg) reden we naar Sint-Truiden voor onze wekelijkse boodschappen. Omdat ik - door ons drukke leven de laatste tijd - had opgemerkt dat ik nog maar weinig fatsoenlijke bloesjes heb, wilde ik eerst profiteren van de "solden". We gingen één winkel binnen, ik keek rond, vond meteen vier exemplaren die mij aanstonden, paste ze en ze pasten. Het zwarte en witte exemplaar hing ik weer op: ik heb nog een witte en een zwarte bloes. De twee lichtblauwe en de rode namen we mee naar de kassa. Heel snel dus en ik was blij dat ik er van af was!:-)

Daarna deden we onze andere boodschappen (ook sigaren voor Roger bij wijze van verjaardagscadeau: hij wordt binnenkort 72 en zal die dag weer genieten van een sigaar) en thuis zorgde ik voor een wasje en begon ik aan de avondmaaltijd.

Na het eten en na een telefoontje met Hendrik (die Roger hielp met computerproblemen), nog enkele betalingen verricht (en mij ineens herinnerd dat ik vanaf nu ook moet betalen voor Oostland - ik ben immers geen bestuurslid meer van de KVLS). En daarna een paar mails beantwoord.

En weer was de dag voorbij zonder dat ik enige tijd voor mezelf overhield. Vrienden, ik hoor jullie al afkomen: nee, dat shoppen vond ik absoluut niet leuk!

Labyrinth

Roger en ik hadden goede herinneringen aan die film, dus besloten we als afsluiter van onze avond er nog eens samen naar te kijken.

Ofwel ben ik mijn kinderlijke naïviteit helemaal  kwijt, ofwel hebben we nu minder passief gekeken: het geheel ontgoochelde me een beetje en ik ga grotendeels akkoord met deze uitleg. Hoewel ik van enkele scenes nog enorm heb genoten en ik de animaties nog steeds prachtig vond.

Mijn belangrijkste kritiek: die film is te langdradig.

Verjaardagsfeestje voor Elena en Matthias

In plaats van naar de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van de gemeente te gaan, reden we vandaag nog eens naar het Leuvense voor een verjaardagsfeestje. Elena wordt immers binnenkort 5 jaar en Matthias 3 jaar. Ze ontvingen ons enthousiast, hun ouders, oom Zeger en andere grootouders waren al aan het aperitieven en Eva sliep vredig.
Kort daarop arriveerden hun tante, oom (zus en schoonbroer van hun vader) en neefjes; en nog iets later haalden Roger en ik Hendrik af aan het station.

We aten lekkere hapjes, dronken Cava, offreerden cadeautjes en we speelden (met de buurkindjes Anna, Lionel en Millie). Ik was afwisselend een boze heks, een lieve heks en een monster. Roger en de kindjes speelden verstoppertje, Matthias (die een "prinsenkostuum" en een "dokterskostuum" had gekregen) was nu eens een arts, dan weer een prins. Elena was toen een koningin en Anna een prinses. En Zeger... die heeft uren doorgebracht met het in elkaar knutselen van een gemeenschappelijk cadeau: een kasteel van Playmobil.

Vlak voor het eigenlijke eten werd Eva wakker. Ze werd gevoed en ging daarna van schoot tot schoot (en glimlachte naar iedereen: wordt zij een supervriendelijk meisje?).

We aten een stoofschotel met varkenswangetjes (heel lekker: ik had zoiets nog nooit gegeten) met frietjes en sla en daarna taart.

Een heel gezellige familiale middag en avond! Jammer dat Nany er niet bij kon zijn!

Pakjes openen

Zeger en Elena bouwen een kasteel (foto's Roger)

De reizende reiger gaat op reis

We trokken deze avond nog eens naar het Leuvense om te gaan kijken naar een optreden van "De reizende reiger": "De reizende reiger gaat op reis", improvisatietoneel, met onder anderen Zeger als speler. Weer vielen we danig uit de toon tussen al die jonge mensen, Roger en ik, maar weer heb ik me daar niets van aangetrokken en enorm genoten en tranen gelachen. Ik vind dat Zeger heel goed speelt (ik weet: eigen kind, schoon kind) maar blijkbaar vonden veel andere mensen dat ook!

Roger heeft enkele foto's gemaakt:

Foto's Roger

Toch de Koran lezen?

Na een korte wandeling in Mettekoven vandaag (koud maar rustgevend) las ik dit.
Ik weet het en ik zeg het al lang, dat ik eindelijk die Koran eens zou moeten lezen... Alleen krijg ik hem maar niet gelezen!

Net thuis van het Nieuwjaarsetentje van Heemkunde Groot Heers

       ... en het was ontzettend lekker en gezellig in De Horne. In de aparte zaal kregen we, na Cava à   volonté met drie uitmuntende hapjes, een uitgebreid buffet:

-          Champignonroomsoep

-          Diverse soorten wildpasteien en terrines met bijhorende confituren, carpaccio van hertenkalf.

-          Warme gerechten :

-  Fazant op Brabantse wijze (witloof)

-  Ragout van everzwijn met veenbessen en in rode wijn gestoofde peertjes

            -  Pladijsfilet uit de oven met tomaat en fetakaas

      -   Dessert :

          -  Diverse soorten Belgische kazen met druiven en noten

          -  Bladerdeeggebakjes met appeltjes en rozijnen

-          Mokka of thee.

      En, inbegrepen, wijn, bier, frisdrank en water à volonté. 

      

      En, dat is het belangrijkste: heel interessante conversaties tussen de 19 aanwezigen. 

      Boudewijn Knevels is aan een nieuwe roman bezig en hij vertelde me dat Jeannette Funk een nieuwe roman klaar heeft, die hij aan het nalezen is. We hadden het uiteraard ook over de vele fouten in het jongste nummer van Oostland en over de Limburgse Monografieën. "Pastoor" Marc Lateur zat naast mij aan tafel. En bleek (dat wist ik niet) ook jaren in Congo geleefd te hebben: gespreksstof genoeg voor ons beiden.  Hij is van Brugge afkomstig en vertelde ook over zijn stad, en ik kreeg een goed idee, dat ik meedeelde aan secretaris Tony: waarom niet eens een reisje naar Brugge met Heemkunde, met Marc als gids? Marc vertelde me immers dat hij ons kan brengen op plekken die toeristen nooit zien.

     Om de avond te eindigen, een lang, aangenaam en diepzinnig gesprek met Martine, de echtgenote van Tony. 

      Uiteraard ben ik twee keer buiten een sigaret gaan roken (en deze keer was ik telkens helemaal alleen: de vrouw van voorzitter Michel probeert van het roken af te geraken). Daarbuiten kreeg ik telkens een aanval van nostalgie: het is in deze gelegenheid dat wij jarenlang onze Matadi-reünie hielden en op dat mooie binnenplein genoten we meestal van ons aperitief. 

      Ik heb het gevoel dat iedereen meer dan tevreden was (bedankt, Stijn van De Horne) en ikzelf heb voor de zoveelste keer vastgesteld dat die Horne met zijn labyrintachtige zaaltjes en tuintjes oergezellig is. 

      We werden bediend door dezelfde kelner als zo vaak bij onze Matadi-reünies, en deze keer praatten we wat langer met hem. Dat hij uit Nederland afkomstig was, hadden we al lang gehoord. Dat hij nu in dezelfde gemeente woont als Bernadette en Juan, wisten we nog niet!

Net voor we vertrokken naar Vechmaal, even bezoek gehad van Marie-Claire. Ze had een cadeautje bij voor Eva en we praatten even gezellig (maar te kort) bij.

Enkele foto's van onze gezellige avond:

Met Boudewijn

Roger, Jos V. en de "pastoor" (eigen foto)

Foto's Roger

      

     

Het Karrehof in Batsheers

Na nog een paar uur schoonmaken en vertalen zouden we onze dagelijkse wandeling maken in Batsheers vandaag. Lang hielden we het niet vol: het regende, het was koud en er stond een venijnige wind.

We hadden onlangs vernomen dat je ook speltmeel en -bloem kunt kopen in het Karrehof. Tot hiertoe kochten we die in Alken, maar Batsheers is heel wat dichterbij. Wij dus daar naartoe. Ze verkochten er inderdaad wat we zochten. En we kregen er een aangenaam gesprekje met uitbaatster Isabelle en haar zoon bovenop.