Edith Oeyen, de voorzitster van de KVLS, stuurde alle KVLS-leden vandaag een mail: een van haar kennissen, een fotograaf, wil een fotoboek uitgeven met teksten van (liefst) poëten (maar proza mag ook). Of we willen meedoen?
Hoewel zulke boeken vaak heel mooi zijn (ik heb er onlangs nog zo een zien liggen bij onze dochter, met mooie teksten van mijn vroegere studiegenoot, de auteur Jan Simoen zaliger) ga ik niet toehappen: ik heb al zo weinig tijd voor mezelf en als ik toch even een minuutje vrij vind, heb ik helemaal geen zin om te schrijven op commando!
zaterdag 6 februari 2016
Begrafenis in Kerniel
Ondanks de felle, koude wind zouden we nog eens in Kerniel wandelen. Roger vertelde zoals altijd over zijn kinderjaren aldaar, en over vroegere buren en hun zoontje dat twee jaar ouder was dan hij.
In het buurthuis naast de kerk was een "koffietafel" aan de gang, zoals hier de gewoonte is na een begrafenis. Dus gingen we op het kerkhof zoeken naar het nieuwe graf of de nieuwe urne (meestal herkenbaar aan de vele bloemen). Het was een urne en de pas overleden man... was dat jongetje over wie Roger me pas had verteld!
In het buurthuis naast de kerk was een "koffietafel" aan de gang, zoals hier de gewoonte is na een begrafenis. Dus gingen we op het kerkhof zoeken naar het nieuwe graf of de nieuwe urne (meestal herkenbaar aan de vele bloemen). Het was een urne en de pas overleden man... was dat jongetje over wie Roger me pas had verteld!
 |
| Foto Roger |
vrijdag 5 februari 2016
Jarenlang verkeerde voeding gegeven!
Voor we vandaag een uurtje in Sint-Truiden gingen wandelen, reden we naar Heers om daar nog een mengeling met veel vezels te kopen voor Pamfiel. Van de luzerne eet hij immers niet genoeg. Onderweg zagen we de dierenarts uit zijn auto stappen, Roger hield even halt en kreeg van hem weer te horen dat we moeten zorgen voor voeding met veel vezels.
We vonden iets dat ons geschikt leek. De winkeluitbater legde ons uit dat in de korrels, die we voordien aan de schapen gaven, geen enkele vezel meer zit: die zijn alleen ideaal voor het vetmesten tegen de slacht, wat natuurlijk nooit onze bedoeling was. Waarom heeft niemand ons dat ooit uitgelegd?
Het lijkt er wel op dat wij de schapen jarenlang tijdens de winter voedden met snelle koolhydraten! Ongelooflijk is het dan dat we niet eerder problemen kregen! Voed een kind eens met alleen suikers (gebakjes, snoep, ijsjes, brood, pasta, rijst, aardappelen, melk, enzovoort): het zal ook vrij snel aan gezondheid inboeten!
Ik weet het, ik had al lang geleden moeten nagaan welke ingrediënten in die korrels verwerkt worden. En eigenlijk heb ik dat gedaan, maar ik ging ervan uit dat het alleen om volle granen ging en ik weet ook nog niet zo heel lang dat granen niet ideaal zijn voor dieren!
Pamfiel at een beetje van zijn nieuwe voeding (die Roger had gemengd met zijn vroegere korrels).
En wij wandelden een klein uurtje in Sint-Truiden. Een stad waar ik echt van hou!
We vonden iets dat ons geschikt leek. De winkeluitbater legde ons uit dat in de korrels, die we voordien aan de schapen gaven, geen enkele vezel meer zit: die zijn alleen ideaal voor het vetmesten tegen de slacht, wat natuurlijk nooit onze bedoeling was. Waarom heeft niemand ons dat ooit uitgelegd?
Het lijkt er wel op dat wij de schapen jarenlang tijdens de winter voedden met snelle koolhydraten! Ongelooflijk is het dan dat we niet eerder problemen kregen! Voed een kind eens met alleen suikers (gebakjes, snoep, ijsjes, brood, pasta, rijst, aardappelen, melk, enzovoort): het zal ook vrij snel aan gezondheid inboeten!
Ik weet het, ik had al lang geleden moeten nagaan welke ingrediënten in die korrels verwerkt worden. En eigenlijk heb ik dat gedaan, maar ik ging ervan uit dat het alleen om volle granen ging en ik weet ook nog niet zo heel lang dat granen niet ideaal zijn voor dieren!
Pamfiel at een beetje van zijn nieuwe voeding (die Roger had gemengd met zijn vroegere korrels).
En wij wandelden een klein uurtje in Sint-Truiden. Een stad waar ik echt van hou!
donderdag 4 februari 2016
Snelle kroniek van deze dag
Elena en Matthias kwamen vorige nacht terug van hun reis met vake en moeke. Ik belde ze deze middag op. Een enthousiaste Elena begon me allerlei anekdotes te vertellen. Matthias, die aan het huilen was omdat zijn zus en niet hij de telefoon had opgenomen, antwoordde enkel met ja of nee op mijn vragen. 'Ik vind jou lief, oma', zei Elena me voor ze de telefoon aan haar broertje doorgaf. Schattig!
Roger had veel werk voor Heemkunde Groot Heers: deze avond algemene vergadering en hij moest zorgen voor de rekeningen en een fotopresentatie over de activiteiten van 2015. Het bestuur denkt eraan een nieuw boek uit te geven over de 12 deelgemeenten van Heers. Dat zal weer verbeterwerk met zich meebrengen voor mij en misschien gratis vertalingen, want er zouden interessante Franse teksten zijn opgedoken.
Boudewijn Knevels, aan wie ik tijdens de gedichtenavond had verteld dat Matthias zijn kinderstoeltje (gekregen van Boudewijn) niet wil ruilen voor een gewone stoel, had op de vergadering voor ons een tweede kinderstoeltje bij (voor Eva binnenkort). Heel fel bedankt, Boudewijn!
Het werd wel heel laat, vandaar deze snelle kroniek!
Ik las en hoorde vandaag over de Franse spellingshervorming. Dat wordt wennen!
En nee, met Pamfiel gaat het niet echt beter. Hij eet en drinkt een beetje maar lijkt nog steeds heel slapjes.
Het is koud en regenachtig.
Roger had veel werk voor Heemkunde Groot Heers: deze avond algemene vergadering en hij moest zorgen voor de rekeningen en een fotopresentatie over de activiteiten van 2015. Het bestuur denkt eraan een nieuw boek uit te geven over de 12 deelgemeenten van Heers. Dat zal weer verbeterwerk met zich meebrengen voor mij en misschien gratis vertalingen, want er zouden interessante Franse teksten zijn opgedoken.
Boudewijn Knevels, aan wie ik tijdens de gedichtenavond had verteld dat Matthias zijn kinderstoeltje (gekregen van Boudewijn) niet wil ruilen voor een gewone stoel, had op de vergadering voor ons een tweede kinderstoeltje bij (voor Eva binnenkort). Heel fel bedankt, Boudewijn!
Het werd wel heel laat, vandaar deze snelle kroniek!
Ik las en hoorde vandaag over de Franse spellingshervorming. Dat wordt wennen!
En nee, met Pamfiel gaat het niet echt beter. Hij eet en drinkt een beetje maar lijkt nog steeds heel slapjes.
Het is koud en regenachtig.
woensdag 3 februari 2016
Triestige dag... of toch niet?
Ons schaap Pamfiel doet het nog steeds niet goed: hij wil vooral zijn vroegere korrels eten (die Roger hem nog geeft bovenop zijn luzerne) maar hij dronk wel relatief veel vandaag en dat vond ik positief.
Toen we voor de eerste keer naar buiten gingen vandaag, merkten we dat onze goudenregen volledig was omgewaaid deze nacht. Ik heb nog niet gebeld naar mijn moeder Nany. Durf het haar eigenlijk niet te vertellen, want zij schonk ons de (toen nog heel kleine) boom voor mijn 55 jaar, zeggende: 'Zo vergeten jullie mij nooit, ook als ik uit deze wereld zal verdwenen zijn!'.
Voor de rest was het echt een luie dag: boodschappen, de wasmachine een paar keer laten draaien en heel veel gelezen.
En... deze avond nog naar een aflevering gekeken van "Matroesjka's" en naar "In de gloria".
Voor de rest, de hele dag regen, wind en kou!
Toen we voor de eerste keer naar buiten gingen vandaag, merkten we dat onze goudenregen volledig was omgewaaid deze nacht. Ik heb nog niet gebeld naar mijn moeder Nany. Durf het haar eigenlijk niet te vertellen, want zij schonk ons de (toen nog heel kleine) boom voor mijn 55 jaar, zeggende: 'Zo vergeten jullie mij nooit, ook als ik uit deze wereld zal verdwenen zijn!'.
Voor de rest was het echt een luie dag: boodschappen, de wasmachine een paar keer laten draaien en heel veel gelezen.
En... deze avond nog naar een aflevering gekeken van "Matroesjka's" en naar "In de gloria".
Voor de rest, de hele dag regen, wind en kou!
dinsdag 2 februari 2016
Terug naar Vlierbeek
We hadden met vriend Karel afgesproken in het Begijnhofhotel in Leuven. Na een soep voor ons en een thee voor hem, stelden Roger en ik voor nog eens naar het cafeetje van de abdij van Vlierbeek te gaan, "In den Rozenkrans". 'Eigenaardig', zei Karel, 'ik wilde net hetzelfde voorstellen'.
Het was meer dan 40 jaar geleden dat we er nog waren, Roger en ik. De muren, vroeger behangen met notarisaffiches, waren nu rood geschilderd boven de lambrisering, de vroegere meubels stonden er nog, maar de ronde tafel waaraan we vroeger vaak zaten, Roger, Karel, Miek, Dirk, Jos, Marc, nog anderen en ik, was van het midden van de gelagzaal verbannen naar een hoekje. Aan de muur prijkte een foto van de vroegere uitbaters, Janneke en Bertha, maar van een ziekelijke Bertha, niet de rondborstige Bertha die destijds over ons waakte als over haar eigen kinderen en boterhammen met kaas klaarmaakte om onze Orval te vergezellen.
We bestelden Orval en alles kwam terug; de vroegere avonden, de vrienden, de gesprekken, de liefdesverklaringen, de optredens. Pure nostalgie. De vroegere keuken en privévertrekken van Bertha en Janneke maken nu deel uit van het café dat dus veel groter is geworden. Er was veel volk maar niemand die we kennen, terwijl toen we vroeger van Leuven naar de abdij wandelden, we zeker wisten dat we "In den Rozenkrans" vrienden zouden ontmoeten.
Nu moest ik wel naar buiten (in de druilerige regen) om een sigaret op te steken, terwijl vroeger rond de ronde tafel gezellig pijpen werden gestopt. Het toilet daarentegen stond niet meer buiten.
Na 2 Orvals en een boterham met kaas reden we Karel naar huis, passeerden we even bij Rogers oudste zus waar Roger twee stoelen repareerde en gingen we daarna even bij onze dochter en schoonzoon langs (om de laarsjes te brengen die Elena en Matthias bij ons waren vergeten).
Deze ochtend, voor ons vertrek, bij de post een boek gevonden. Een cadeau van die Franstalige vriend die ik in Vresse heb leren kennen: "Petites scènes capitales" van Sylvie Germain. Er al even in gebladerd en ik denk dat ik het ga lusten!
Het was meer dan 40 jaar geleden dat we er nog waren, Roger en ik. De muren, vroeger behangen met notarisaffiches, waren nu rood geschilderd boven de lambrisering, de vroegere meubels stonden er nog, maar de ronde tafel waaraan we vroeger vaak zaten, Roger, Karel, Miek, Dirk, Jos, Marc, nog anderen en ik, was van het midden van de gelagzaal verbannen naar een hoekje. Aan de muur prijkte een foto van de vroegere uitbaters, Janneke en Bertha, maar van een ziekelijke Bertha, niet de rondborstige Bertha die destijds over ons waakte als over haar eigen kinderen en boterhammen met kaas klaarmaakte om onze Orval te vergezellen.
We bestelden Orval en alles kwam terug; de vroegere avonden, de vrienden, de gesprekken, de liefdesverklaringen, de optredens. Pure nostalgie. De vroegere keuken en privévertrekken van Bertha en Janneke maken nu deel uit van het café dat dus veel groter is geworden. Er was veel volk maar niemand die we kennen, terwijl toen we vroeger van Leuven naar de abdij wandelden, we zeker wisten dat we "In den Rozenkrans" vrienden zouden ontmoeten.
Nu moest ik wel naar buiten (in de druilerige regen) om een sigaret op te steken, terwijl vroeger rond de ronde tafel gezellig pijpen werden gestopt. Het toilet daarentegen stond niet meer buiten.
 |
| Foto Roger |
Deze ochtend, voor ons vertrek, bij de post een boek gevonden. Een cadeau van die Franstalige vriend die ik in Vresse heb leren kennen: "Petites scènes capitales" van Sylvie Germain. Er al even in gebladerd en ik denk dat ik het ga lusten!
maandag 1 februari 2016
Maandag, rustdag
Deze maandag was in alle opzichten voor mij een rustdag. Geen vertalingen, niets gedaan in het huishouden en niet gekookt: ik had restjes genoeg van het voorbije weekend.
Niemand aan telefoon gehad, behalve Nany (over een telefoontje dat ze pleegde met een aangetrouwde oom van mij aan wie ikzelf nog een nieuwjaarswens verschuldigd ben).
Ondanks de regen en de felle wind, en Pamfiel die echt niet genoeg eet van de luzerne, drong ik aan op een korte wandeling. Dat gebeurde in Sint-Truiden, in de buurt van de begraafplaats waar we eerst zochten naar het graf van Rogers onlangs overleden neef ("kozijn"). Ik zei tegen Roger: 'Dat graf vinden we nooit op die immense begraafplaats, tenzij we van dat zoeken onze wandeling maken'. Hij antwoordde: 'We moeten zoeken naar een graf met verse bloemen!'.
En, warempel, dat soort graf vonden we heel snel! En het was dat van Rogers neef!
Niemand aan telefoon gehad, behalve Nany (over een telefoontje dat ze pleegde met een aangetrouwde oom van mij aan wie ikzelf nog een nieuwjaarswens verschuldigd ben).
Ondanks de regen en de felle wind, en Pamfiel die echt niet genoeg eet van de luzerne, drong ik aan op een korte wandeling. Dat gebeurde in Sint-Truiden, in de buurt van de begraafplaats waar we eerst zochten naar het graf van Rogers onlangs overleden neef ("kozijn"). Ik zei tegen Roger: 'Dat graf vinden we nooit op die immense begraafplaats, tenzij we van dat zoeken onze wandeling maken'. Hij antwoordde: 'We moeten zoeken naar een graf met verse bloemen!'.
En, warempel, dat soort graf vonden we heel snel! En het was dat van Rogers neef!
 |
| Foto Roger |
Abonneren op:
Posts (Atom)