Uitvaart

We reden vandaag naar Bree om de uitvaart bij te wonen van de schoonmoeder van mijn zus (haar echtgenoot is afkomstig van Bree)
Onderweg was ik vrij gespannen: ik dacht immers aan al die mensen die met hun problemen naar mij komen en die ik niet kan helpen, en uiteraard confronteert een begrafenis ons altijd met onze eindigheid.

Vlak voor de dienst begon, kwamen Nany en mijn broertje naast ons zitten. Ze zouden niet mee naar de koffietafel gaan na de ceremonie, maar kom, ik kon toch even met hen praten voor ze terug naar het Antwerpse reden.

Tijdens de (mooie, sobere) dienst viel me op hoe rustig ik werd. Ik bedacht dat ik in deze streek misschien een charismatische pastoor (zoals we hadden in Antwerpen en Matadi) moet zoeken en in zijn kerk geregeld weer naar de zondagsmis gaan.

Tijdens de koffietafel eindelijk nog eens lang kunnen praten met mijn zus! En met de mooie schoonzus van haar echtgenoot die onlangs weduwe is geworden.

Over Attenhoven, "De tandeloze tijd", smaakverschillen en "Petites scènes capitales"

Vandaag was het vrij zonnig: ondanks de nogal koude wind een wandeling in Attenhoven waar we opnieuw een steegje vonden dat we niet kenden en merkten dat de Sint-Petrushoeve nog steeds niet heropgebouwd is.

Foto's Roger

Deze avond gekeken naar een interview met de auteur van "De tandeloze tijd". In tegenstelling tot Roger kende ik die Nederlandse schrijver niet (een gat in mijn cultuur?). De man had veel interessants te vertellen maar gaf geen blijk van enige bescheidenheid. En ik heb een hekel aan mensen die vol zijn van zichzelf...

Daarna met Roger gekeken naar een aflevering van "Het eiland" (eerst wilde ik naar "The Office", waar "Het eiland" op gebaseerd is,  kijken: "Het eiland" had ik immers lang geleden al gezien samen met Zeger maar vermits Roger nooit naar "Het eiland" had gekeken...). Ik merkte meteen dat die serie - die ik wel goed vind - Roger niet aanstaat, en hij bevestigde dat nadien. Wat is het moeilijk voor ons om samen naar iets te kijken! Is het misschien daarom dat we ooit hebben opgehouden naar tv te kijken en elk achter onze pc zijn gekropen?

Ook verder gelezen in "Petites scènes capitales". Prachtige stijl, herkenbare periodes en gevoelens. Het is niet zo'n dik boek, en dus kan het eigenaardig lijken dat ik nu pas aan bladzijde 190 van de 227 ben maar... ik wil jullie niet steeds lastig vallen met verhalen over het huishouden en vertalingen (waar ik toch niets mag over vertellen) waar ook heel veel tijd in kruipt!

Groot-Gelmen en werkgroep WOI

Het heeft vandaag niet geregend en dus hervatten we onze dagelijkse wandelingen. Roger stelde Groot-Gelmen voor en dat vond ik oké, hoewel ik dacht dat dorp van buiten te kennen. Ik vergiste me: we hebben er vandaag mooie straatjes en plekjes ontdekt... En weer een eenzame laars.

Foto's Roger

Deze avond vergadering van de werkgroep WOI. Alles begint vorm te krijgen: het wordt een geweldige presentatie van ons boek, met tentoonstellingen (onder andere de tentoonstelling WOI van de KVLS, met de schilderijen van Modamske) en allerlei festiviteiten.

Over hypertensie,meningsverschillen, enzovoort

We reden vandaag naar Luis Ruiz die de boekhouding van de KVLS overneemt. Al in het naar daar rijden, voelde ik mijn bloeddruk stijgen, mijn zenuwen razen en maagzuur opkomen: ik zou dus weer geconfronteerd worden met geldzaken!
Mijn zenuwen tierden zo fel dat Luis het meteen aanvoelde!

Gelukkig begreep hij mijn uitleg heel snel omdat hij, in tegenstelling tot Boudewijn (die eerst het penningmeesterschap zou overnemen), vertrouwd is met een rekenblad.

Daarna nog even boodschappen gedaan (onder andere tabak en Denicotea-filters gekocht) en, na enkele huishoudelijke taken en het avondeten, met Roger beginnen kijken naar "Eigen kweek". Ik had die serie al gezien en vond die goed, maar Roger wilde zelfs niet de eerste aflevering uitkijken. Hijzelf vond die immers ondermaats.

In Sint-Truiden hoorde ik in een winkel dat de werken op de Grote Markt wel degelijk nodig zouden zijn: de rioleringen waren in te slechte staat.

Pamfiel eet en drinkt maar veel beterschap valt er niet te bespeuren.

En het heeft de hele dag geregend.

Spelen met Elena en Matthias en Eva sussen

Dat sussen hield niet veel in: het meisje is zo rustig als iets! Maar ik gaf haar wel de fles (ze wordt gespeend) en daarna had ze wat last van oprispingen.

We gingen vandaag dus babysitten omdat onze dochter even weg moest zonder de kinderen. We werden verwelkomd door "dokter Matthias" (met op zijn neus een brilletje waar hij heel fier op is) die zichzelf later omtoverde tot "Prins Matthias".

Het regende de hele dag, dus speelden we binnenshuis verstoppertje voor we aan het tekenen en aan het vertellen gingen, én aan het knutselen (afijn, dat was toen hun mama terug was, want zij is handig en creatief, ik niet). Roger en ik kregen tekeningen, een mooie papieren bloem en een paar uit papier gemaakte bootjes als cadeau mee toen we rond 19:30 uur terug naar huis gingen ('Kom je morgen terug?', vroeg Elena, maar helaas daarvoor hebben we de tijd niet).

Thuis voederde Roger nog even ons schaap Pamfiel. Het dier eet wel, maar heel veel beterschap lijkt er niet te bespeuren. Ondertussen beantwoordde ik de dringendste mails (nee, dus niet de langste: sorry, vrienden!) en sprak ik nog een poosje met Hendrik aan telefoon over ons te drukke leven van tegenwoordig.

Foto's Roger

Het stormt...

... al de hele dag!

We reden naar Sint-Truiden voor onze boodschappen en vernamen dat daar een carnavalstoet was afgelast omwille van de storm (wij wisten niet dat er een carnavalstoet voorzien was).

"Gelukkig gaat die niet door," dacht ik, "anders geraken we te moeilijk bij de tabakswinkel". Maar de tabakswinkel bleek gesloten (omwille van die stoet die dus niet doorging).

Dan maar twee pakjes Drum gekocht in de Colruyt... Maar ik heb wel nog maar 3 Denicotea-filters, en vooral die filters wilde ik kopen bij onze tabaksleverancier!

Terwijl ik thuis onze boodschappen opborg, ging Roger nog eens zorgen voor Pamfiel. Het schaap probeert eindelijk weer recht te staan: is zijn gezondheid stilaan aan het verbeteren?

Na ons avondmaal (mosselen bereid door Roger) een vertaling gevonden in mijn elektronische brievenbus en daaraan gewerkt. Waardoor ik weer geen tijd kreeg om jullie mails te beantwoorden, vrienden!

Tussen al die mails, een berichtje van mijn zus. Haar schoonmoeder is deze middag overleden (op meer dan 90 jaar) en haar dochter, Nadia, heeft het land verlaten voor een carrière in München!

Sint-Truiden en zo

Na onze brunch en enkele telefoontjes en mails (waar ik niets over mag vertellen, alleen dat ze vaak komen van mensen die denken dat ik ze kan helpen met hun problemen... Maar die vergeten dat ik geen psycholoog ben, én ook vergeten - of niet? - dat ik zozeer mee kan voelen met anderen dat ik me vaak zelf slecht voel als ik hun miserie lees of aanhoor) gingen we wandelen in Sint-Truiden.

Waar we de eerste narcissen zagen (midden in de stad dus)!

Foto Roger

Het werd een aangename wandeling tot de regen ons verraste. Maar eigenlijk vond ik de stad nogal doods op deze zondag. Ligt dat aan de werken op de Grote Markt (naar mijn bescheiden mening totaal overbodig)?

Foto Roger

In het naar huis rijden, na een wandeling van ongeveer een uur, zei ik tegen Roger: 'Je verwacht echt een regenboog met die weer, of niet?'

Vlak daarna zagen we hem:

Eigen foto vanuit de auto

Foto Roger

Roger stelde voor nog iets te gaan drinken in de cafetaria van een sportclub (waar we nog zijn geweest). We ontmoetten daar een vriendelijke jongeman van wie ik de voornaam ben vergeten maar van wie ik de familienaam niet gauw zal vergeten: Zwaenepoel. In de humaniora kende ik één meisje die zo heette, en die had een broer die ik mooi en interessant vond: heel belangrijk op die leeftijd!:-) (tja, smileys plaatsen lukt me nog steeds niet sinds ik het moet doen zonder Live Writer).

Ik vroeg die student (die jongen studeert in Leuven) of hij familie had in het Antwerpse, maar dat bleek niet het geval.

We waren heel laat thuis, zo laat dat ik eerst dacht aan eten afhalen bij de Chinees of de Indiër maar uiteindelijk besliste ik toch maar zelf voor ons avondmaal te zorgen. Het werd, na een soepje, een zelfbedachte gegratineerde schotel met zalm, broccoli en een paar aardappelen: lekker!

Op dit moment waait het weer vreselijk!