Mijn goeroe, zoals Roger hem noemt,beweert al een hele tijd dat de voedingsindustrie de voedingsaanbevelingen beïnvloedt.
Deze avond vond Roger een stukje dat dit lijkt te bewijzen: lees zelf maar hier.
woensdag 14 september 2016
Afscheid van J.
Het was een mooie uitvaart voor J., maar zo triest!
Nog nooit heb ik zoveel jonge mensen zien huilen in een kerk.
Nog nooit heb ik zoveel jonge mensen zien huilen in een kerk.
dinsdag 13 september 2016
Lodderoog
Ik vond geen tijd de laatste dagen om te schrijven over het feit dat ik weer last heb gehad van mijn "lodderoog".
Het was heel lang geleden maar toen Hendrik me vorige vrijdag vroeg hoe lang geleden, kon ik hem geen precies antwoord geven (ik vergeet het telkens te noteren).
Feit is dat ik vorige vrijdag weer was wakker geworden met een vreselijke pijn aan mijn oog en dat, ondanks het betten met onder andere kamillethee, de pijn aanhield tot wanneer we Hendrik afhaalden van het station. In zulke omstandigheden kan ik echt niets doen op de pc, laat staan lezen in een papieren boek. Eigenaardig dat ik deze voorbeelden aanhaal, want in feite ben ik dan zo goed als blind en kan ik gewoon niets doen waarbij ik mijn ogen moet gebruiken.
Gelukkig gaat de pijn telkens over tegen het einde van de dag.
Dat antwoordde ik aan Hendrik die zich zorgen maakte vorige vrijdag. En tegen dat ik moest koken was alles weer in orde (en Hendrik opgelucht). Ik zei: 'Daar ben ik weer voor enkele maanden, misschien jaren van af.'
'Ben je zeker?', vroeg Hendrik.
En ik: 'Ja, heel zeker!'
Maar... Gisteren werd ik weer wakker met het gevoel dat ik "iets" had in mijn oog (weliswaar ging het nu over het andere oog).
De pijn duurde veel minder lang dan de vorige keren en was iets minder intens: misschien ging het deze keer echt over een stofje in mijn oog?
Dat stofje zorgde dan wel dat ik me weer even blind voelde.
Het was heel lang geleden maar toen Hendrik me vorige vrijdag vroeg hoe lang geleden, kon ik hem geen precies antwoord geven (ik vergeet het telkens te noteren).
Feit is dat ik vorige vrijdag weer was wakker geworden met een vreselijke pijn aan mijn oog en dat, ondanks het betten met onder andere kamillethee, de pijn aanhield tot wanneer we Hendrik afhaalden van het station. In zulke omstandigheden kan ik echt niets doen op de pc, laat staan lezen in een papieren boek. Eigenaardig dat ik deze voorbeelden aanhaal, want in feite ben ik dan zo goed als blind en kan ik gewoon niets doen waarbij ik mijn ogen moet gebruiken.
Gelukkig gaat de pijn telkens over tegen het einde van de dag.
Dat antwoordde ik aan Hendrik die zich zorgen maakte vorige vrijdag. En tegen dat ik moest koken was alles weer in orde (en Hendrik opgelucht). Ik zei: 'Daar ben ik weer voor enkele maanden, misschien jaren van af.'
'Ben je zeker?', vroeg Hendrik.
En ik: 'Ja, heel zeker!'
Maar... Gisteren werd ik weer wakker met het gevoel dat ik "iets" had in mijn oog (weliswaar ging het nu over het andere oog).
De pijn duurde veel minder lang dan de vorige keren en was iets minder intens: misschien ging het deze keer echt over een stofje in mijn oog?
Dat stofje zorgde dan wel dat ik me weer even blind voelde.
Jong en oud
Eerst was het heel rustig vandaag: Eva afhalen bij onthaalmoeder Lutti, voor Eva zorgen, middagmalen met dochter, Eva en Roger, Eva te slapen leggen, lezen in "Inferno".
Ondertussen zorgde Roger voor het traphekje dat eerder een trappoortje is geworden. Het lijkt me perfect en nu zal Eva tenminste niet meer riskeren de trap af te donderen bij het rondkruipen.
Toen het tijd was om de andere kinderen van school af te halen, bleef ik thuis zodat we Eva niet hoefden te wekken.
Maar daarna werd ik zowaar geconfronteerd met een kleine halve kleuterklas. Eva werd wakker en kreeg haar fruitpap. Ondertussen moesten Elena, Matthias, buurtjes Lionel en Millie ook voorzien worden van drank en een koekje. En kwam buurmeisje Anna er ook bij. Werd er gespeeld, geruzied, beroep op mij gedaan; speelde Matthias even te wild met Eva die begon te huilen toen hij bijna op haar viel; viel Lionel Elena in de rede terwijl zij mij van alles wilde vertellen; wilden Lionel, Millie en Elena een toneelstukje voorbereiden, wilde Elena dat ik meteen kwam kijken, vond Lionel dat ze eerst nog veel moesten oefenen en kwam daar weer ruzie van; eiste Anna van Elena dat ze mee zou komen springen op de trampoline; speelden Matthias en Millie rustig met de autootjes maar wilden ze ineens grenadine hebben; moest Matthias naar toilet, gevolgd door Lionel die ook dringend moest.
Uiteindelijk had ik me in de tuin geïnstalleerd, in de schaduw van een boom (het was weer vreselijk warm) met Eva naast mij op een plaid. De grotere kinderen wisten dat ze me daar konden vinden. Geen kwestie van verder te lezen echter: Eva steekt echt alles in haar mond, tot grassprieten en blaadjes toe.
Elena en haar mama kwamen bij mij zitten. Elena om te tekenen (ik heb enkele mooie tekeningen meegekregen), haar mama om wat uit te rusten van het lessen voorbereiden.
Om 17:30 uur namen Roger en ik afscheid van iedereen: We hadden in het Begijnhofhotel van Leuven afgesproken met vriend Karel.
In de tuin van het hotel zochten we ook de schaduw op. En het was de eerste keer dit jaar dat ik met zoveel wespen te maken kreeg.
We aten, dronken, praatten (en weer eens over het oud worden) en, hoewel ik eerst van plan was rond 21 uur naar huis te rijden, werd het weer bijna 22 uur voor we eindelijk Karel naar huis reden en zelf terug naar Limburg keerden.
Waar ik vaststelde dat ik "Inferno" bij onze dochter ben vergeten!:-(
Ondertussen zorgde Roger voor het traphekje dat eerder een trappoortje is geworden. Het lijkt me perfect en nu zal Eva tenminste niet meer riskeren de trap af te donderen bij het rondkruipen.
Toen het tijd was om de andere kinderen van school af te halen, bleef ik thuis zodat we Eva niet hoefden te wekken.
Maar daarna werd ik zowaar geconfronteerd met een kleine halve kleuterklas. Eva werd wakker en kreeg haar fruitpap. Ondertussen moesten Elena, Matthias, buurtjes Lionel en Millie ook voorzien worden van drank en een koekje. En kwam buurmeisje Anna er ook bij. Werd er gespeeld, geruzied, beroep op mij gedaan; speelde Matthias even te wild met Eva die begon te huilen toen hij bijna op haar viel; viel Lionel Elena in de rede terwijl zij mij van alles wilde vertellen; wilden Lionel, Millie en Elena een toneelstukje voorbereiden, wilde Elena dat ik meteen kwam kijken, vond Lionel dat ze eerst nog veel moesten oefenen en kwam daar weer ruzie van; eiste Anna van Elena dat ze mee zou komen springen op de trampoline; speelden Matthias en Millie rustig met de autootjes maar wilden ze ineens grenadine hebben; moest Matthias naar toilet, gevolgd door Lionel die ook dringend moest.
Uiteindelijk had ik me in de tuin geïnstalleerd, in de schaduw van een boom (het was weer vreselijk warm) met Eva naast mij op een plaid. De grotere kinderen wisten dat ze me daar konden vinden. Geen kwestie van verder te lezen echter: Eva steekt echt alles in haar mond, tot grassprieten en blaadjes toe.
Elena en haar mama kwamen bij mij zitten. Elena om te tekenen (ik heb enkele mooie tekeningen meegekregen), haar mama om wat uit te rusten van het lessen voorbereiden.
Om 17:30 uur namen Roger en ik afscheid van iedereen: We hadden in het Begijnhofhotel van Leuven afgesproken met vriend Karel.
In de tuin van het hotel zochten we ook de schaduw op. En het was de eerste keer dit jaar dat ik met zoveel wespen te maken kreeg.
We aten, dronken, praatten (en weer eens over het oud worden) en, hoewel ik eerst van plan was rond 21 uur naar huis te rijden, werd het weer bijna 22 uur voor we eindelijk Karel naar huis reden en zelf terug naar Limburg keerden.
Waar ik vaststelde dat ik "Inferno" bij onze dochter ben vergeten!:-(
maandag 12 september 2016
Evangelie volgens
Op de uitreiking van de Nestorprijs beloofde Frans Depeuter mij een exemplaar op te sturen van zijn"Evangelie volgens".
Dat boek is vandaag aangekomen.
Gelukkig deden we vandaag geen boodschappen noch maakten we een wandeling (het was veel te warm en Roger moest een traphekje fabriceren voor onze dochter), zodat, dacht ik, ik veel tijd zou krijgen om te lezen. Akkoord, ik moest eigenlijk ook schoonmaken, maar dat heb ik niet gedaan (veel te warm).
Ik wilde "Inferno" uitlezen (tijdens het weekend was er niet veel tijd voor lectuur) om daarna te beginnen aan "Evangelie volgens". Een korte vertaalopdracht verplichtte me echter mijn lectuur te onderbreken. Daarna was het tijd om te koken.
Na het avondeten en een uurtje verder lezen in "Inferno" moest ik dringend enkele mails beantwoorden, vond ik op Google Drive nieuwe na te lezen teksten voor de werkgroep WOI en overliep ik even de kranten online.
Resultaat: ik moet nog 200 bladzijden lezen in "Inferno" voor ik aan "Evangelie volgens" kan beginnen.
Dat boek is vandaag aangekomen.
Gelukkig deden we vandaag geen boodschappen noch maakten we een wandeling (het was veel te warm en Roger moest een traphekje fabriceren voor onze dochter), zodat, dacht ik, ik veel tijd zou krijgen om te lezen. Akkoord, ik moest eigenlijk ook schoonmaken, maar dat heb ik niet gedaan (veel te warm).
Ik wilde "Inferno" uitlezen (tijdens het weekend was er niet veel tijd voor lectuur) om daarna te beginnen aan "Evangelie volgens". Een korte vertaalopdracht verplichtte me echter mijn lectuur te onderbreken. Daarna was het tijd om te koken.
Na het avondeten en een uurtje verder lezen in "Inferno" moest ik dringend enkele mails beantwoorden, vond ik op Google Drive nieuwe na te lezen teksten voor de werkgroep WOI en overliep ik even de kranten online.
Resultaat: ik moet nog 200 bladzijden lezen in "Inferno" voor ik aan "Evangelie volgens" kan beginnen.
zondag 11 september 2016
Familiefilmpjes
Hendrik had dit weekend, zoals zo vaak, een heel pak gedigitaliseerde familiefilmpjes bij, die ik deze avond, na zijn vertrek, heb bekeken.
Deze lading filmpjes bevatte vooral de laatste herinneringen aan Antwerpen (ons huis, de buurt, het inpakken en verhuizen) en de eerste opnames hier. Wat word ik daar toch vreselijk nostalgisch van!
En toch, heel fel bedankt, Hendrik: ik vreesde al een hele tijd dat we al die filmpjes nooit meer zouden kunnen bekijken!
Deze lading filmpjes bevatte vooral de laatste herinneringen aan Antwerpen (ons huis, de buurt, het inpakken en verhuizen) en de eerste opnames hier. Wat word ik daar toch vreselijk nostalgisch van!
En toch, heel fel bedankt, Hendrik: ik vreesde al een hele tijd dat we al die filmpjes nooit meer zouden kunnen bekijken!
Doemscenario
Na een mooie wandeling achter en rond de Staeyenmolen gingen we vorige vrijdag Hendrik afhalen aan het station van Sint-Truiden.
Na enkele snelle boodschappen, een paar wasmachinebeurten en een uurtje koken, aten we gevulde paprika's voor we begonnen aan onze lange praatavond.
Zaterdag wandelden we een poosje in Sint-Truiden zelf (en vonden daar een eenzaam schoentje).
's Avonds zorgde ik voor osso bucco op mijn manier (met runderschenkel) waarna we samen naar een film keken.
Vandaag maakten we een korte uitstap naar Lanaken, gemeente die ons niet echt inspireerde. 'Zouden we niet iets gaan drinken in Heks, bij Stephane Malais?' stelde Hendrik voor.
Dat deden we dus. Het was er vrij druk maar we vonden nog gemakkelijk een vrij tafeltje in de tuin.
Ons avondeten was eenvoudiger dan dat van de vorige dagen: na de traditionele groentesoep, zalm, worteltjes en erwtjes.
Rond 21 uur brachten we Hendrik terug naar het station.
Een druk maar gezellig weekend... alleen liet Hendrik me eergisteren een "doemscenario" lezen dat me nogal bang maakt. Hopelijk zit die blogger er volledig naast!
 |
| Foto's Roger |
Zaterdag wandelden we een poosje in Sint-Truiden zelf (en vonden daar een eenzaam schoentje).
 |
| Foto Roger |
Vandaag maakten we een korte uitstap naar Lanaken, gemeente die ons niet echt inspireerde. 'Zouden we niet iets gaan drinken in Heks, bij Stephane Malais?' stelde Hendrik voor.
Dat deden we dus. Het was er vrij druk maar we vonden nog gemakkelijk een vrij tafeltje in de tuin.
 |
| Foto Roger |
Rond 21 uur brachten we Hendrik terug naar het station.
Een druk maar gezellig weekend... alleen liet Hendrik me eergisteren een "doemscenario" lezen dat me nogal bang maakt. Hopelijk zit die blogger er volledig naast!
Abonneren op:
Posts (Atom)