zondag 6 augustus 2017

Roodbaars met courgette

Na een heel rustige zondag (waar ik heb van genoten: lectuur, korte wandeling, cafeetje en kort bezoek van die door Liliane en Paul aangeprezen man die bleek binnen enkele maanden te willen zorgen voor het afbreken van onze varkensstallen) was het deze avond tijd om te koken. Ik wist alleen dat ik voor het hoofdgerecht iets wilde klaarmaken met roodbaars en een dikke courgette.

En ik heb, op het gevoel, iets in de wok in elkaar geflanst:

- de visfilets heb ik in vrij grote stukken gesneden en een poosje laten marineren in sojasaus.
- ondertussen heb ik twee heel kleine aardappelen net niet gaar gekookt
- de dikke courgette in stukken gesneden en in koolzaadolie even gebakken in een wok
- daar gingen twee grote gesnipperde knoflookteentjes bij
- en dan de vis en de sojasaus
- daarna de afgegoten aardappelen
- uiteindelijk een bolle koffielepel kurkuma, een beetje peper en zout.

Wij lassen meestal een dik uur in tussen onze soep en het hoofdgerecht.

Vandaag kregen we vlak na onze broccolisoep die bezoeker in verband met onze stallen. Toen hij weer vertrokken was, waarschuwde ik Roger: 'Ik weet niet of ons eten lekker zal zijn, ik heb er zelfs niet van geproefd.'
Maar, o wonder, dat in elkaar geflanst gerecht bleek gewoon heerlijk! Onthouden dus!

Ik weet het: vandaag vond de eerste ommegang van de Virga Jesse-feesten plaats in Hasselt. Daar zijn we niet naartoe gegaan: veel te veel volk... en waarschijnlijk werd ik (omwille van het gevaar op aanslagen) er zelfs niet toegelaten met mijn rugzak (plus, bedenk ik terwijl ik dit schrijf: we zouden er de auto niet kwijt raken). Ik ben wel gaan kijken of ik er iets over vond online en viel onder andere op dit.

Mooi maar het kan naar mijn gevoel niet tippen aan de enkele processies die we in in Cordoba en in Burgos meemaakten.

zaterdag 5 augustus 2017

Geen "verrassingen" meer?

Deze middag wandelden we nog eens in Mechelen-Bovelingen: ik wilde nog eens naar de nieuwe wijken daar (want wat wordt daar gebouwd en wat staan daar ontzettend veel villa's - en niet steeds even smaakvolle!😞) en misschien eindelijk iets gebruiken in een café dat me al jaren intrigeert: 't Skokkelpjaat.
Helaas, dat bleek pas deze avond open te gaan.


Eigen foto's

Foto's Roger
Aan het einde van onze wandeling van ongeveer 40 minuten waarschuwde mijn smartwatch me dat we regen zouden krijgen binnen het halfuur. We reden naar de kerk van Mechelen en wilden nog even in die buurt rondwandelen maar na nog geen tien minuten begon het te regenen: precies op het voorspelde uur! Waarschijnlijk zal ik dus nooit meer mogen schrijven "we werden verrast door de regen"!😊

Vlak voor het avondeten kreeg ik van Edith Oeyen de drukproeven voor het volgend nummer van Oostland toegestuurd. Dat was ook niet echt een verrassing: ik verwachtte de teksten een van deze dagen omdat ze tegen 15 augustus bij de drukker moeten zijn. De andere publicatie van de KVLS is trouwens al een poosje klaar om opgestuurd te worden.

Ik heb aan die nieuwe teksten deze avond iets meer dan drie uur gewerkt, wat heel weinig is: praktisch geen fouten gevonden deze keer, alleen veel overtollige spaties. En ik vond het een mooi nummer!

vrijdag 4 augustus 2017

Over vroeger en zo

Het werd een doodgewone, rustige dag vandaag met enkel twee berichtjes van die treurende mensen die blijkbaar denken dat ik meer kan doen dan luisteren of lezen (of is dat echt genoeg?).

Wat mezelf betreft: ik was heel blij verrast door een reactie van Nononc (de "fouten" in de reactie herken ik als zijnde afkomstig van een tablet die zelf probeert woorden te genereren) op mijn post over mijn grootvader, en ook door de reacties daarop, vooral van mijn zus Bie.
Mijn oom vertelt me daar details (en nog veel meer in een persoonlijke mail) die ik helemaal niet kende.
Nononc, waarom zou je al jouw herinneringen niet eens opschrijven? Ik heb het gevoel dat je ons nog heel veel te vertellen hebt! Begin eens aan jouw memoires! (Ik meen het!)

O ja, deze avond heeft Roger gebeld met de man die Liliane en Paul ons aanraadden in verband met de afbraak van sommige stallen. Hij komt zondag kijken.😊

Wat onze dagelijkse beweging betreft, was de dag minder productief maar dat zullen we morgen hopelijk goedmaken.

O ja, ik las ook dat de KVLS (afijn, het bestuur) optreedt tijdens de Virga Jesse-feesten in Hasselt. Helaas, ze doen dat op een avond (om 19 uur en 19:30 uur) en na dat uur zijn er geen bussen meer naar ons dorp (en de auto geraak je niet kwijt in Hasselt in die periode).


donderdag 3 augustus 2017

Musea en subsidies

Tijdens onze dagelijkse wandeling (gewoon, in Borgloon) en later, terwijl Roger na het avondeten nog een deel van het gras afreed en ik ondertussen was te drogen hing, dacht ik terug aan bepaalde conversaties van eergisteren.

Ik had aan Zeger gevraagd of hij tijdens zijn reis een bepaald museum had bezocht (dat museum is immers vaak "het enige doel" van mensen als ze die stad bezoeken  terwijl er, zoals Zeger vertelde, zoveel natuurschoon te zien is op wandelafstand).
Nee, hij heeft het niet zo voor musea.
Hoezeer herken ik mezelf daarin! Ik hou ook niet zo van museumbezoek.

Behalve als het heel informeel en naar believen kan, zoals toen we in Antwerpen woonden. Het museum van schone kunsten, dat achter onze hoek lag, liep ik geregeld, met of zonder de kinderen, even binnen (het was gratis), al was het maar om op een kwartiertje de een of andere zaal te bezoeken.
Hetzelfde heb ik meegemaakt tijdens mijn kort verblijf (in 1971) in Madrid  waar je het Prado ook nog gratis kon binnen en buiten lopen.

Dus is het niet echt zo dat ik niet van musea hou, wel dat ik niet hou van een verplicht "lang museumbezoek".
Zodra een museum betalend is, kun je echter niet anders doen dan er voor je geld zo lang mogelijk in blijven rondlopen eens je betaald hebt.

En ik vroeg me af (tja, ik moest veel was te drogen hangen en had dus veel tijd om na te denken) of ik, die in principe tegen subsidies ben, voor musea subsidies dan wel zie zitten. Dat zou niet erg consequent zijn natuurlijk.

Maar misschien is er een andere oplossing? Een goedkoop abonnement (of bestaat dat al?) zodat je een bepaald museum naar believen in en uit kunt lopen. Destijds, in Antwerpen en in Madrid, zou ik dat beetje geld er wel voor over gehad hebben! Hoewel... als je dan ook moet aanschuiven aan de kassa (voor het Prado bijvoorbeeld zou je nu soms uren moeten aanschuiven) dan komt er van dat in en uit lopen toch niets. Een apart scanningssysteem dan?

Of toch maar subsidies? Of een maatschappij zonder geld? 😏

Toen was ik klaar met mijn werk en begon Roger de grasmaaier op te bergen, en beseften we dat we iets heel belangrijks waren vergeten te doen deze avond.

Eigen foto
Namelijk telefoneren naar iemand (ons aangeprezen door Paul en Liliane) die ons misschien kan helpen met het afbreken van sommige varkensstallen (die Roger al jaren weg wil hebben).

woensdag 2 augustus 2017

Over mijn grootvader Georges Philips

Ik heb hem nooit gekend en Nononc, de oom van wie ik als kind dacht dat hij mijn broer was, heeft hem amper gekend. Nononc werd immers geboren in februari 1939 en mijn grootvader (van moederskant dus) verongelukte op 11 maart 1942 (in "Marraine, herinneringen aan mijn grootmoeder" vertel ik meer over zijn tragisch overlijden).

Mijn grootvader werd geboren op 24 november 1898 en werd dus 16 jaar in november 1914. Marraine, Nany, Nononc en andere familieleden vertelden me constant dat die Georges Philips had meegevochten in de Grote Oorlog. En Roger en ik vroegen ons af hoe dat mogelijk was vermits hij amper 16 jaar was in 1914. Hij is natuurlijk wel 18 jaar geworden tijdens de oorlog (in 1916) maar hoe zat het toen met de dienstplicht (en zeker voor jonge mannen die woonden in bezet gebied)?

Het hield ons allemaal al een poosje bezig, Roger, mama, Nononc en mij.

En vandaag, na onze uitgebreide boodschappen, vond ik, in een mail van Nononc, een foto van die blijkbaar heel knappe grootvader van mij:

Hij was toen waarschijnlijk ongeveer 19 jaar (herkomst foto onbekend)
Daarmee hebben Roger en ik natuurlijk nog geen antwoord op onze vragen.

dinsdag 1 augustus 2017

Geheugenkaart

Roger had onlangs voor mijn gsm een geheugenkaart gekocht maar ik wist niet echt hoe ik die in mijn toestel moest krijgen (en, toegegeven, ik wist wel dat we deze avond onze kinderen zouden ontmoeten, en dat een van hen mij uit de nood zou helpen).

Dat deed Hendrik (bedankt, jongen!) en ik moest in mezelf lachen toen ik hem en Zeger daarover (en over mij) bezig hoorde. Zeger vroeg zich af of ik die kaart wel nodig had, dacht dat ik evengoed gesteld zou zijn geweest met een goedkopere gsm; Hendrik dacht dat ik zeker zulke kaart - en gsm - kon gebruiken... en zei tegen mij: 'En vanaf nu ga je veel meer filmpjes maken hé!'

Het is op dat gebied echt de omgekeerde wereld: ik moet raad vragen aan mijn kinderen! En zij spreken over en tegen mij zoals Roger en ik over en tegen hen spraken toen ze klein waren!😊

Eva gaat naar huis

Na nog een mooie dag (spelen, tekenen, dansen, goed eten en een lang dutje) brachten we Eva naar huis rond 17 uur.


Eigen foto's
Onderweg "praatte" ze nog heel druk met mij maar zodra ze haar mama en papa zag, wilde ze de eerste uren nog alleen maar op hun schoot zitten.

Bij schoonzoon en dochterlief (die vandaag 8 jaar geleden voor de wet trouwden) wachtten ook op ons -  buiten Elena, Matthias en de buurtjes Anna, Millie, Lionel en zijn kameraadje - Hendrik en Zeger. Deze laatste had immers voor zijn broer, schoonbroer, zus, neefje, nichtje en Anna een middagje geocaching georganiseerd waar de kindjes enorm van genoten.

Tot 22 uur genoten wij op het terras van een aperitief, een lekker etentje en boeiende en/of grappige conversaties. Zeger en zijn zus vertelden onder andere over hun laatste reis, Zeger had het over wat hij allemaal organiseert voor zijn vrienden (leuke dingen bedenkt die ondernemende zoon van ons!), de kindjes waren meestal volop aan het spelen (en soms ruzie aan het maken) maar vertelden heel enthousiast over de "schatten" die ze gevonden hadden deze middag. Kortom, er heerste een geweldige feeststemming.


Eigen foto's
Iets over 22 uur spraken we met Elena en Matthias (Eva lag al in bed, uitgeteld) af voor een volgende logeerpartij en namen we afscheid. Zeger reed op de fiets naar zijn thuis en wij brachten Hendrik naar het station van Leuven alvorens terug naar Haspengouw te rijden.