Actueel Kunstenfestival 2015

Onlangs waren we in de Bottelarij in Ulbeek. De tentoonstelling die er loopt (en die ik dus niet heb gezien omwille van mijn hoogtevrees) maakt deel uit van het Actueel Kunstenfestival 2015. We besloten vandaag er de drie andere locaties van te bezoeken.

Eerst ging het naar de Ruimte voor kunst in Wellen, bij Gerda Steegmans.

 

 Foto’s Roger

Van daar reden we naar de kerk van Kuttekoven. Daar heb ik zelf niet veel van gezien, want een oproep op mijn mobieltje verplichtte me uit discretie de kerk te verlaten.

 Foto Roger

En uiteindelijk reden we naar de Henehoeve in Heks. Roger heeft jammer genoeg geen foto’s gemaakt van de vele mooie foto’s aldaar maar de link hierboven voert naar een website waar er veel van te bewonderen zijn.

Omdat we nog steeds prachtig weer hebben, dronken we uiteindelijk een Chouffe of een Westmalle Triple op het binnenplein.

 Foto Roger

Gisteren, in Sint-Truiden en thuis

Gisteren wandelden we een poosje in Sint-Truiden. We zagen er deze werken aan de gang en vroegen ons af waartoe die betonnen schroeven in de grond hebben gediend.

 Foto Roger

Voor de rest deden we niets speciaals. Enkele telefoontjes, nog een beetje werk voor de KVLS, enkele huishoudelijke karweitjes voor mij en voor Roger: houtbewerking, appelen plukken en notenbrood bakken.

 Foto’s Roger

K3, nee!!!

Nee, het heeft me niet beziggehouden en tot vanavond wist ik zelfs niet precies waarover het ging. Ben ik wereldvreemd? Tja, misschien wel maar eigenlijk vind ik dat zeker in dit geval niet erg.

Deze avond, toen ik de kranten online wilde raadplegen, werd ik wel overstelpt door het “nieuws”

Alsjeblieft mensen!  We staan voor zoveel maatschappelijke problemen en dan bezig zijn met welke meisjes andere meisjes moeten vervangen in een commercieel muziekbandje, dat doet me denken aan “brood en spelen”: hou de mensen bezig zodat ze niet nadenken!

Ik wilde dat ik het allemaal op een mooiere manier kon vertellen, wat ik voel, maar het is laat, ik ben moe en ik ga (gedegouteerd door zoveel oppervlakkigheid rondom mij) slapen.

Sorry als ik met het voorgaande iemand kwets!

Over Hoepertingen, kweeperen, de KVLS en Sinterklaas

Na enkele huishoudtaken en een korte wandeling in Hoepertingen (veel te kort: het begon immers te regenen) heeft Roger vandaag nog kweeperen geplukt (het was eerst echt lenteweer). Wat gaan we toch doen met die immense oogst? Nu, al doen we er niets mee: ze geuren fantastisch lekker!

Daarna kreeg ik van Jan Gerits de tekst doorgestuurd voor het volgend nummer van de Limburgse Monografieën van de KVLS. Deze keer gaat het over de heel spirituele Yolande Lambrechts (geschreven door Jan Gerits uiteraard). Ik las dus na, vond een paar foutjes, zorgde voor het zetwerk…

En vreesde dat ik het weer vergeten zou zijn, hoe ik pas vanaf bladzijde 5 de paginanummering moet laten verschijnen. Voor de opmaak van de vorige monografie (over Boudewijn Knevels door Edith Oeyen) had de auteur immers zelf willen zorgen. En ze had de bladzijdenummers later door de drukker laten invullen. Ik kon dus niet terugvallen op haar zetwerk.

Dus heb ik maar een oudere monografie als voorbeeld genomen en de paginanummering is me gelukt! Ik wacht wel nog op foto’s die ik aan de monografie moet toevoegen.

Tussendoor heb ik voor het avondeten gezorgd: nog eens een lekkere butternutsoepje en daarna heel eenvoudig: tonijn, tomaat en een hardgekookt eitje.

O  ja, en ondertussen ook gemaild met Sinterklaas. Deze keer hield ik rekening met de uitdrukkelijke wensen van Elena en Matthias en eigenlijk ben ik een beetje teleurgesteld. Vorige jaren bracht Sinterklaas heel veel speelgoed voor niet te veel geld. Dit jaar zal hij waarschijnlijk voor elk kleinkind slechts één duur speeltje brengen. En… Ik heb zo’n vermoeden dat kinderen liever veel krijgen van de Sint dan weinig. Of dat weinig veel heeft gekost of niet, dat beseffen ze toch niet. Of wel, tegenwoordig?

Ulbeek, en nog enkele andere details

Destijds, in Antwerpen, had Roger van autostoelen zeer ergonomische salonstoelen gemaakt. De mooiste hebben we al een poosje geleden verkocht, de minst mooie – maar even comfortabele – hebben we pas naar het containerpark gebracht. Het deed pijn, want daarmee namen we weer afscheid van een deel van ons verleden.

 Foto Roger

Vandaag wilde ik ook een korte en voorzichtige wandeling wagen in Ulbeek… en onder andere gaan kijken naar de tentoonstelling in De Bottelarij. Op 31 oktober hadden we immers de vernissage gemist.

We lieten de auto achter aan de vroegere Sint-Rochuskerk, waar onze dochter lang geleden nog heeft meegewerkt aan de opgravingen, en gingen eerst die vroegere kerk binnen om daarna via een zijuitgang naar het kerkhof te wandelen, waar we even mijmerden bij het graf van de neef Milly en de nicht Béatrice van mijn vader.

 De binnenkant van de kerk nu

 Foto’s Roger

We wandelden nog wat rond op het kerkhof.

 ‘Hier is zeker een lijk uit zijn graf ontsnapt’, zei Roger bij dit graf (klik om te vergroten). Foto’s Roger

Uiteindelijk liepen we naar De Bottelarij. Bleek dat de tentoonstelling op zolder was. Ik volgde Roger tot aan de eerste verdieping maar liet hem daarna alleen verder gaan. Aan de rechterkant van de trap stond vanaf dan immers glas van plafond tot vloer, en dat is niet ideaal als je hoogtevrees hebt!

Ik vind mijn beperkingen door die hoogtevrees wel erg, want later zag ik wat Roger daarboven had gefotografeerd. Niet alleen enkele mooie kunstwerken, maar ook, vanuit de hoogte,  Ulbeek en het binnenplein van De Bottelarij. En ruimtes die riepen om ontdekt te worden!

 Foto’s Roger

Uiteraard dronken we daarna nog een pint, op het binnenplein! Het was immers 18°C in de schaduw, op 5 november, stel je voor!

 Foto Roger

Deze avond hadden we een vergadering van Heemkunde Groot Heers. Omdat ik nog steeds aan het hoesten ben, liet ik Roger alleen gaan: ik vreesde de lezing te storen door mijn gekuch, gesnotter en gehoest.

 Heemkunde-avond (Foto Roger)

En… Ik belde ondertussen even met Nany. Over onze afspraak binnenkort met mijn Matadi-vriendin Sabine, haar moeder én Roger en Lily Beeckman. En… over het kerstfeest. Er gaat veel veranderen aan de traditie (maar daarover later meer) en ikzelf, gesteund door Roger en onze kinderen, heb heel veel zin om de cadeautjes voor de volwassenen te laten vallen (ik heb een hekel aan shoppen, vandaar). Nany leek daar helemaal niet gelukkig mee, werd zelfs een beetje hysterisch: ‘Een Kerstmis zonder pakjes, dat gaat niet!’, begon me te bewerken: ‘Je kunt jezelf toch proberen te veranderen hé, zodat je meer plezier beleeft aan het shoppen en cadeautjes uitzoeken’. Er kwam bijna telefoonruzie van toen ik zei dat ik shoppen eigenlijk verloren tijd vind (want zij doet dat heel graag).

Ik geef altijd toe. Ik weet het, het wordt me verweten: ik kan moeilijk “nee” zeggen. Maar deze keer heb ik toch even stand gehouden: ‘Mama, we zien wel wat broertje ervan vindt, oké?’. Nu, ik weet dat broertje ook houdt van die “pakjes”.

Brief- en mailwisseling

Mijn Matadi-vriendin zonder pc , die me brieven stuurt via de post, is Franstalig. Toch schrijft ze mij in het Nederlands (ze is germanist): ‘Dat is voor mij een goede oefening’, herhaalt ze constant. Ze heeft natuurlijk gelijk en inderdaad, ik merk dat haar brieven steeds vlotter worden, dat haar Nederlandse woordenschat (die al heel rijk was) toeneemt en dat ze steeds mooier schrijft (zelfs mooier dan veel Nederlandstaligen die zichzelf schrijver durven te noemen – en daar hoor ik ook bij).

In haar jongste brief stelt ze me voor haar in het Frans te beantwoorden: ‘Ook een goede oefening voor jou als romanist’. Natuurlijk heeft ze weer gelijk! Al is Bernadette – met wie ik mails in het Frans uitwissel – ook al een prima oefenmeester (zij schrijft immers prachtig Frans proza!). En moeten mijn vertalingen ook meestal naar het Frans: ik moet wel zorgen dat ik in het Nederlands ook een beetje fatsoenlijk blijf schrijven!

Maar geen nood: daarvoor heb ik mijn mailcorrespondentie met twee vroegere taalbewuste schoolvriendinnen… 

Even dacht ik gisteren dat het jammer is dat mijn Matadi-vriendin geen pc wil. Maar daarna bedacht ik dat het nu al zo druk heb met al dat mailverkeer.

De briefwisseling met haar gaat (per definitie)  traag…  en soms is dat wel een verademing. 

Over boeken en psychologie

Ik hoest, nies en snotter al de hele dag. En Roger heeft nog steeds last van zijn gewrichten. Toch reden we even naar de kringwinkel in Sint-Truiden. En (we kunnen het blijkbaar niet laten) we kwamen weer thuis met 2 boeken.

Voor de rest, buiten enkele huishoudelijke karweitjes (wat heb ik daar toch een hekel aan!), het lezen van de jongste brief van  mijn Matadi-vriendin zonder PC en een beetje lectuur, enkele mails beantwoord, en een telefoontje.

Wat hebben mensen het toch soms moeilijk met zichzelf! Soms zou ik willen dat ik psychologie had gestudeerd in plaats van Romaanse filologie! 

Nu, die Romaanse filologie is wel nuttig geweest. Dat dacht ik vandaag terwijl ik een boek las van Françoise Sagan.  Mijn vader zei destijds dat ze niet goed schreef (en toch heb ik veel van haar boeken van hem geërfd!?).

Nu pas vind ik dat hij gelijk had. Ze analyseert haar personages veel te fel, ze doet zich te fel voor als psychologe en pronkt te veel met haar eruditie. Daarbij komt dat haar vergelijkingen en metaforen te ver zijn gezocht: de tekst komt niet “natuurlijk” over.

Het milieu waarin ze haar verhalen plaatst is dan weer wel interessant om te leren kennen: de mondaine (in dit geval Parijse) wereld die ik waarschijnlijk (en gelukkig!) zelf nooit zal kennen.

Ik lees dus maar voort!