Tijdens onze dagelijkse wandeling (meer en foto's straks) kreeg ik een mail van de dochter van Emmy Swerts: haar moeder is deze ochtend om 9 uur overleden.
Ik was er niet goed van!
zondag 13 maart 2016
zaterdag 12 maart 2016
Weer een peesontsteking!
Een heel kort overzicht van onze dag, want ik blijk gisteren weer overdreven te hebben: mijn pols vertoont dezelfde pijn (die, denk ik, te wijten is aan een peesontsteking) als tijdens onze reis vorig jaar.
Het typoscript van Boudewijn beginnen na te lezen (ik ben al aan bladzijde 55 van de 84 A4 pagina's: het is boeiend, origineel en goed geschreven). Alleen heeft Boudewijn de neiging om te veel zijn kennis tentoon te stellen en soms weidt hij daardoor te fel uit. En dat Nederlands een ontzettend moeilijke taal is, wist ik al, maar wordt me bevestigd door de automatische spellingcontrole!
Gedurende bijna 1 uur een wandeling in Lauw, langs de Jeker. Mooie zon, soms felle en altijd koude wind maar weer veel modder.
Vlak nadat we thuiskwamen, een telefoontje van Jan Gerits. Over de KVLS-vergadering van eergisteren. Volgens hem was het niet allemaal peis en vree in het begin van de vergadering, zoals Boudewijn mij gisteren voorhield.
En zou er zelfs zijn afgesproken dat Jan mij zou vragen of ik tenminste de boekhouding voor de monografieën wil blijven verzorgen. Ik schrok van mezelf: dit is een van de weinige keren dat ik resoluut 'Nee, ik doe het niet!' antwoordde.
De KVLS bestaat nu 80 jaar en de penningmeester heeft altijd gezorgd voor de twee boekhoudingen. Waarom zou dat nu ineens anders moeten gebeuren?
Na ons avondeten en een uurtje lectuur op papier (uiteraard met smeltende chocolade op mijn tong), met Roger weer naar een Maigret gekeken (wat steken die goed in elkaar!).
Ik heb deze avond geen mails beantwoord: te veel pijn aan mijn (gelukkig) linkerpols.
Het typoscript van Boudewijn beginnen na te lezen (ik ben al aan bladzijde 55 van de 84 A4 pagina's: het is boeiend, origineel en goed geschreven). Alleen heeft Boudewijn de neiging om te veel zijn kennis tentoon te stellen en soms weidt hij daardoor te fel uit. En dat Nederlands een ontzettend moeilijke taal is, wist ik al, maar wordt me bevestigd door de automatische spellingcontrole!
Gedurende bijna 1 uur een wandeling in Lauw, langs de Jeker. Mooie zon, soms felle en altijd koude wind maar weer veel modder.
 |
| Foto's Roger |
En zou er zelfs zijn afgesproken dat Jan mij zou vragen of ik tenminste de boekhouding voor de monografieën wil blijven verzorgen. Ik schrok van mezelf: dit is een van de weinige keren dat ik resoluut 'Nee, ik doe het niet!' antwoordde.
De KVLS bestaat nu 80 jaar en de penningmeester heeft altijd gezorgd voor de twee boekhoudingen. Waarom zou dat nu ineens anders moeten gebeuren?
Na ons avondeten en een uurtje lectuur op papier (uiteraard met smeltende chocolade op mijn tong), met Roger weer naar een Maigret gekeken (wat steken die goed in elkaar!).
Ik heb deze avond geen mails beantwoord: te veel pijn aan mijn (gelukkig) linkerpols.
vrijdag 11 maart 2016
Over opruimen, de KVLS en vertalingen
Tijdens een lange wandeling in Batsheers (vrij koud nog omwille van de wind maar met een mooie zon die ons opwarmde, volledige stilte met af en toe het roepen van een roofvogel boven de velden: heel rustgevend dus) kwamen er twee vertalingen aan.
Daarvoor had ik een mail gekregen van Boudewijn Knevels. Over de bestuursvergadering van de KVLS gisteren (waarop de "mensen van de Limburgse Monografieën" waren uitgenodigd om de zaken uit te klaren maar waarop ik niet kon aanwezig zijn - Jan Gerits was daar wel) en waarin hij mij vroeg of Roger en ik zouden willen zijn nieuwste manuscript nalezen. Uiteraard! En dus spraken we af dat hij rond 18 uur naar hier zou komen.
Vlak na de wandeling kreeg ik een mail van Jan Gerits, ook over onder andere die vergadering van gisteren. En weer een mail met een vertaling. Ik begon te vertalen terwijl Roger eindelijk nog eens het poorthuis begon op te ruimen. Ik maak dat poorthuis geregeld schoon maar kan dat telkens maar zeer oppervlakkig doen omdat Roger daar van alles opstapelt (tja, dat ben ik wel gewoon van hem... Alleen deed hij dat in Antwerpen in zijn atelier waar niemand hoefde voorbij te lopen omdat "zijn ruimte" achter een deur verborgen ging, maar komen de meeste mensen hier binnen via die poort).
Er kwamen daarna 9 te vertalen korte bestanden aan en ik ging dus weer aan het werk.
Rond 17 uur onderbrak ik mijn vertalingen om voor een soep te zorgen en het avondeten in gang te zetten. Na de soep (het was toen iets na 18 uur), omdat Boudewijn nog steeds niet verscheen, heb ik nog vertaald. En rond 19 uur onderbrak de deurbel mijn werk: eindelijk Boudewijn die kwam van een vorige afspraak.
Hij vertelde enthousiast over zijn schrijfproces en ik herkende zoveel... en voelde me zelfs even jaloers omdat ik daar geen tijd meer voor vind. Boudewijn heeft het ook heel druk, maar er zijn drie zaken waarom hij zich niet meer moet bekommeren en die van mij wel heel veel tijd vergen: het huishouden, het koken en het werken voor een inkomen (gezien mijn onbenullig pensioen blijft dat nodig).
Een uurtje en een Trappist later warmde ik ons avondeten op, aten Roger en ik en werkte ik verder aan die vertalingen (die me veel hebben bijgeleerd, maar daarover mag ik het dus niet hebben).
Ik heb nog geen tijd gevonden voor het manuscript van Boudewijn maar ik ben heel benieuwd! Uiteraard weet ik al ongeveer waarover zijn boek gaat... Maar dat verklap ik nog niet!
Deze avond met Roger nog eens gekeken naar een "Maigret"!
Ik trek mijn wandelschoenen aan (foto Roger)
Daarvoor had ik een mail gekregen van Boudewijn Knevels. Over de bestuursvergadering van de KVLS gisteren (waarop de "mensen van de Limburgse Monografieën" waren uitgenodigd om de zaken uit te klaren maar waarop ik niet kon aanwezig zijn - Jan Gerits was daar wel) en waarin hij mij vroeg of Roger en ik zouden willen zijn nieuwste manuscript nalezen. Uiteraard! En dus spraken we af dat hij rond 18 uur naar hier zou komen.
Vlak na de wandeling kreeg ik een mail van Jan Gerits, ook over onder andere die vergadering van gisteren. En weer een mail met een vertaling. Ik begon te vertalen terwijl Roger eindelijk nog eens het poorthuis begon op te ruimen. Ik maak dat poorthuis geregeld schoon maar kan dat telkens maar zeer oppervlakkig doen omdat Roger daar van alles opstapelt (tja, dat ben ik wel gewoon van hem... Alleen deed hij dat in Antwerpen in zijn atelier waar niemand hoefde voorbij te lopen omdat "zijn ruimte" achter een deur verborgen ging, maar komen de meeste mensen hier binnen via die poort).
Er kwamen daarna 9 te vertalen korte bestanden aan en ik ging dus weer aan het werk.
Rond 17 uur onderbrak ik mijn vertalingen om voor een soep te zorgen en het avondeten in gang te zetten. Na de soep (het was toen iets na 18 uur), omdat Boudewijn nog steeds niet verscheen, heb ik nog vertaald. En rond 19 uur onderbrak de deurbel mijn werk: eindelijk Boudewijn die kwam van een vorige afspraak.
Hij vertelde enthousiast over zijn schrijfproces en ik herkende zoveel... en voelde me zelfs even jaloers omdat ik daar geen tijd meer voor vind. Boudewijn heeft het ook heel druk, maar er zijn drie zaken waarom hij zich niet meer moet bekommeren en die van mij wel heel veel tijd vergen: het huishouden, het koken en het werken voor een inkomen (gezien mijn onbenullig pensioen blijft dat nodig).
Een uurtje en een Trappist later warmde ik ons avondeten op, aten Roger en ik en werkte ik verder aan die vertalingen (die me veel hebben bijgeleerd, maar daarover mag ik het dus niet hebben).
Ik heb nog geen tijd gevonden voor het manuscript van Boudewijn maar ik ben heel benieuwd! Uiteraard weet ik al ongeveer waarover zijn boek gaat... Maar dat verklap ik nog niet!
Deze avond met Roger nog eens gekeken naar een "Maigret"!
donderdag 10 maart 2016
Een vage lentegeur
Omdat Roger deze middag op dokterscontrole moest, gingen we vorige maandag babysitten in plaats van vandaag zoals eerst was afgesproken.
In het ziekenhuis (Sint-Truiden) bleek alles nog meer geautomatiseerd dan de laatste keer... maar moesten we paradoxaal genoeg langer aanschuiven: een keer om een volgnummer te bemachtigen en daarna wachten tot dat nummer werd afgeroepen. In de wachtzaal geen oude tijdschriften meer (omdat toch iedereen op zijn smartphone of tablet bezig is? Dat geldt wel niet voor de meeste oudere mensen, en het zijn vooral zij die daar zitten te wachten).
Met Roger bleek alles oké en toen we een uurtje later het ziekenhuis verlieten, besloten we nog even te wandelen in de buurt van het Speelhof, met een omweg langs het begijnhof.
Gedurende een klein uur genoten we van de zon (jammer van de af en toe heel koude wind) en van een subtiel lenteparfum. Is de winter voorbij?
Toen we thuiskwamen, was het tijd om te koken: onder andere koolrabi, gegratineerd. Deze keer had ik er zelfs geen aardappelen aan toegevoegd: er waren immers groenten genoeg., En ik wilde het eens proberen op z'n Frans: geen aardappelen maar wel - pas door Roger gebakken - speltbrood bij de maaltijd. Dat was veel lekkerder dan met aardappelen: misschien moet ik die niet zo vaak meer serveren?
Nadat we daarna nog keken naar een "Maigret" (een heel romantisch verhaal: "Maigret et l'ambassadeur" - de oorspronkelijke titel luidt zoals waar de link naar voert), zit ik nu toch nog even aan mijn pc omdat ik ten eerste een lezing van de neef (in de betekenis van "cousin") van Bernadette, mij door haar gestuurd, wil lezen... En omdat ik mijn zus even wilde proficiat wensen: zij wordt op 11 maart immers 63 jaar!
In het ziekenhuis (Sint-Truiden) bleek alles nog meer geautomatiseerd dan de laatste keer... maar moesten we paradoxaal genoeg langer aanschuiven: een keer om een volgnummer te bemachtigen en daarna wachten tot dat nummer werd afgeroepen. In de wachtzaal geen oude tijdschriften meer (omdat toch iedereen op zijn smartphone of tablet bezig is? Dat geldt wel niet voor de meeste oudere mensen, en het zijn vooral zij die daar zitten te wachten).
Met Roger bleek alles oké en toen we een uurtje later het ziekenhuis verlieten, besloten we nog even te wandelen in de buurt van het Speelhof, met een omweg langs het begijnhof.
 |
| Het Festraetsuurwerk bleek nog steeds gesloten (foto Roger) |
 |
| Eigen foto |
Toen we thuiskwamen, was het tijd om te koken: onder andere koolrabi, gegratineerd. Deze keer had ik er zelfs geen aardappelen aan toegevoegd: er waren immers groenten genoeg., En ik wilde het eens proberen op z'n Frans: geen aardappelen maar wel - pas door Roger gebakken - speltbrood bij de maaltijd. Dat was veel lekkerder dan met aardappelen: misschien moet ik die niet zo vaak meer serveren?
Nadat we daarna nog keken naar een "Maigret" (een heel romantisch verhaal: "Maigret et l'ambassadeur" - de oorspronkelijke titel luidt zoals waar de link naar voert), zit ik nu toch nog even aan mijn pc omdat ik ten eerste een lezing van de neef (in de betekenis van "cousin") van Bernadette, mij door haar gestuurd, wil lezen... En omdat ik mijn zus even wilde proficiat wensen: zij wordt op 11 maart immers 63 jaar!
woensdag 9 maart 2016
Nany eindelijk kunnen bereiken!
Deze ochtend een brief van de belastingen bij de post gevonden. De laatste belastingaangifte voor de KVLS had ik immers online gedaan en ik vond daar geen mogelijkheid om de gangbare stukken mee te sturen. Ik maakte me daar niet te veel zorgen over omdat ik - door mijn eigen belastingaangifte - wist dat die desnoods zouden worden opgevraagd via de post. Dat was vandaag dus het geval. Ik hoef niet te vertellen dat ik me weer zenuwachtig begon te voelen zeker? :-)
Nog voor ik de brief doorstuurde naar Luis Ruiz (hij zorgt nu immers voor de boekhouding van de KVLS) heb ik heel snel voor een korte vertaling gezorgd en daarna, voor ik wat dan ook anders deed, naar Nany gebeld.
Ze is nog steeds even druk in de weer, vertelde over haar bezigheden, over wat ze allemaal op televisie had gezien, én dat ze mijn boek "Marraine" aan haar werkvrouw had uitgeleend. Ook dat ze niet zou afkomen met Pasen (andere verplichtingen in haar onmiddellijke buurt). Ik begrijp haar: op bijna 85 jaar lijkt het me inderdaad niet zo vanzelfsprekend, die bus- en treinreizen. Maar langs de andere kant, ik had gehoopt haar dan te ontmoeten... Ach, ik heb dan maar beloofd dat we de week na Pasen eens naar haar zouden rijden. En dan misschien afspreken met Roger en Lily Beeckman én Diane en haar echtgenoot Lieven, de vriend uit mijn kinderjaren in Matadi?
Daarna een paar keer naar onze dochter gebeld en geen antwoord gekregen. Is Elena dus genezen en was onze dochter op stap met de kindjes?
We gingen ook eten kopen... ik ging bijna schrijven "voor de schapen" maar voortaan moet ik dus schrijven "voor het schaap (Boris)".
Ook een klein uur gewandeld in Sint-Truiden. Genoten van de lentezon maar gerild tijdens de koude windvlagen. De werken op de Grote Markt vorderen.
Na onze thuiskomst gekookt (na een groenten-kikkererwtensoep, varkensgebraad met sla): sla is absoluut niet Rogers lievelingskost maar ik eet dat heel graag en ik ben dus even egoïstisch geweest - hoewel ik dat gecompenseerd heb door kikkererwten, die wij - maar vooral Roger - heel graag eten, toe te voegen aan de soep.
En deze avond laat nog eens gekeken naar een "Maigret" samen met Roger.
Enkele lange mails gekregen vandaag maar ik heb nog geen tijd gevonden om ze te beantwoorden.
Nog voor ik de brief doorstuurde naar Luis Ruiz (hij zorgt nu immers voor de boekhouding van de KVLS) heb ik heel snel voor een korte vertaling gezorgd en daarna, voor ik wat dan ook anders deed, naar Nany gebeld.
Ze is nog steeds even druk in de weer, vertelde over haar bezigheden, over wat ze allemaal op televisie had gezien, én dat ze mijn boek "Marraine" aan haar werkvrouw had uitgeleend. Ook dat ze niet zou afkomen met Pasen (andere verplichtingen in haar onmiddellijke buurt). Ik begrijp haar: op bijna 85 jaar lijkt het me inderdaad niet zo vanzelfsprekend, die bus- en treinreizen. Maar langs de andere kant, ik had gehoopt haar dan te ontmoeten... Ach, ik heb dan maar beloofd dat we de week na Pasen eens naar haar zouden rijden. En dan misschien afspreken met Roger en Lily Beeckman én Diane en haar echtgenoot Lieven, de vriend uit mijn kinderjaren in Matadi?
Daarna een paar keer naar onze dochter gebeld en geen antwoord gekregen. Is Elena dus genezen en was onze dochter op stap met de kindjes?
We gingen ook eten kopen... ik ging bijna schrijven "voor de schapen" maar voortaan moet ik dus schrijven "voor het schaap (Boris)".
Ook een klein uur gewandeld in Sint-Truiden. Genoten van de lentezon maar gerild tijdens de koude windvlagen. De werken op de Grote Markt vorderen.
Na onze thuiskomst gekookt (na een groenten-kikkererwtensoep, varkensgebraad met sla): sla is absoluut niet Rogers lievelingskost maar ik eet dat heel graag en ik ben dus even egoïstisch geweest - hoewel ik dat gecompenseerd heb door kikkererwten, die wij - maar vooral Roger - heel graag eten, toe te voegen aan de soep.
En deze avond laat nog eens gekeken naar een "Maigret" samen met Roger.
Enkele lange mails gekregen vandaag maar ik heb nog geen tijd gevonden om ze te beantwoorden.
dinsdag 8 maart 2016
Ik wilde vandaag eindelijk nog eens naar mijn moeder Nany bellen...
... het was immers al geleden van vorige donderdag.
Eerst was echter onze dochter aan de beurt: Elena heeft geen hoge koorts meer maar geeft wel geregeld over.
Dan was het tijd voor onze brunch. Ik eet dan heel vaak sojapudding maar had onlangs gelezen dat niet gefermenteerde soja hemagglutinine bevat (een eiwit dat het samenklonteren van rode bloedcellen bevordert) en ik had gisteren laat nog een mail gestuurd naar Alpro om te vragen of hun soja gefermenteerd is of niet. Net toen ik mijn soja-chocoladepudding uit de koelkast wilde halen, hoorde ik op de smartphone een antwoord van Alpro binnenkomen. Hun puddings en dranken bevatten niet gefermenteerde soja, hun yoghurtvervangers gefermenteerde soja. Ik zette dus mijn pudding weer weg, nam in de plaats een banaan en een hardgekookt eitje.
Uiteraard lachte Roger mij vriendelijk uit: 'Je rookt als een Turk en toch wil je gezond eten!' Natuurlijk! Ik moet dat roken toch compenseren door zo gezond mogelijk voedsel, of niet?:-) Andere mensen zwichten voor zoetigheden en dat wordt hen niet kwalijk genomen: mag ik ook mijn "zwakheid" bewaren en voor de rest zorgen dat ik zo gezond mogelijk eet?
Na de brunch en het opruimen, vegen en opnemen van de keuken (wat was die vuil! Misschien omdat ik daar gisteren geen tijd voor had?) was het tijd voor onze wekelijkse boodschappen. Eerst gingen we naar de post in Heers en daarna bier kopen in die buurt. Een vrij lang, aangenaam gesprek gehad met de uitbaatster Lieve over onder andere verfraaiingswerken aan haar winkel. Het wordt echt heel mooi!
We brachten het bier naar huis en reden naar Sint-Truiden om achtereenvolgens de Lidl, de Aldi en de Colruyt aan te doen. Op mijn boodschappenlijst had ik daarvoor uiteraard "sojapudding en sojamelk" vervangen door "amandelmelk en sojayoghurt".
Onderweg stelde Roger voor: 'Rijden we even langs de Kringwinkel?' en ik stemde toe, hoewel er thuis nog veel taken op mij wachtten (onder andere naar Nany bellen dus). We hebben een uurtje rondgelopen in die toch interessante recycle-winkel: weer enkele boeken gekocht, twee glazen en een jeansvestje voor mij.
Daarna volgden de echte boodschappen en ondertussen kwam er een dringende vertaling aan.
We waren thuis iets over 17 uur. Ik legde onze koopwaren weg, beantwoordde snel de opdrachtgever: 'Ik zorg deze avond nog voor die vertaling', zorgde voor soep en begon een uienstamppot klaar te maken.
Tussen de soep en de patatten (heel weinig aardappelen: ik zorgde wel dat we meer uien dan aardappelen aten, en daarover deze parenthese - hoewel ik nu al tussen haakjes aan het schrijven ben - omdat ik wist dat ik het druk zou hebben deze avond keek ik tijdens de boodschappen even uit naar kant en klare soepen enzovoort... En merkte ik dat er altijd veel aardappelen aan toegevoegd worden, en olie met te veel omega 6 vetzuren zoals bijvoorbeeld zonnebloemolie of palmolie) heb ik de wasmachine twee keer laten draaien (tja, wij wachten meestal ongeveer 1 uur tussen de soep en het hoofdgerecht), voor de vertaling gezorgd en de was te drogen gehangen.
En nadat ik een uurtje had gelezen (jawel, weer Simenon), las ik de vertaling na, leverde ze en beantwoordde ik een mail die al dagen daarop wachtte terwijl Roger de vaatwasser vulde.
Mijn mail was pas verstuurd toen Roger mij vroeg of we samen naar een "Maigret" zouden kijken, waar ik gretig op inging na een telefoontje naar Hendrik (Roger wilde hem iets vragen over het gebruik van zijn tablet).
Om dan te beseffen dat ik niet naar Nany had gebeld vandaag!
Eerst was echter onze dochter aan de beurt: Elena heeft geen hoge koorts meer maar geeft wel geregeld over.
Dan was het tijd voor onze brunch. Ik eet dan heel vaak sojapudding maar had onlangs gelezen dat niet gefermenteerde soja hemagglutinine bevat (een eiwit dat het samenklonteren van rode bloedcellen bevordert) en ik had gisteren laat nog een mail gestuurd naar Alpro om te vragen of hun soja gefermenteerd is of niet. Net toen ik mijn soja-chocoladepudding uit de koelkast wilde halen, hoorde ik op de smartphone een antwoord van Alpro binnenkomen. Hun puddings en dranken bevatten niet gefermenteerde soja, hun yoghurtvervangers gefermenteerde soja. Ik zette dus mijn pudding weer weg, nam in de plaats een banaan en een hardgekookt eitje.
Uiteraard lachte Roger mij vriendelijk uit: 'Je rookt als een Turk en toch wil je gezond eten!' Natuurlijk! Ik moet dat roken toch compenseren door zo gezond mogelijk voedsel, of niet?:-) Andere mensen zwichten voor zoetigheden en dat wordt hen niet kwalijk genomen: mag ik ook mijn "zwakheid" bewaren en voor de rest zorgen dat ik zo gezond mogelijk eet?
Na de brunch en het opruimen, vegen en opnemen van de keuken (wat was die vuil! Misschien omdat ik daar gisteren geen tijd voor had?) was het tijd voor onze wekelijkse boodschappen. Eerst gingen we naar de post in Heers en daarna bier kopen in die buurt. Een vrij lang, aangenaam gesprek gehad met de uitbaatster Lieve over onder andere verfraaiingswerken aan haar winkel. Het wordt echt heel mooi!
We brachten het bier naar huis en reden naar Sint-Truiden om achtereenvolgens de Lidl, de Aldi en de Colruyt aan te doen. Op mijn boodschappenlijst had ik daarvoor uiteraard "sojapudding en sojamelk" vervangen door "amandelmelk en sojayoghurt".
Onderweg stelde Roger voor: 'Rijden we even langs de Kringwinkel?' en ik stemde toe, hoewel er thuis nog veel taken op mij wachtten (onder andere naar Nany bellen dus). We hebben een uurtje rondgelopen in die toch interessante recycle-winkel: weer enkele boeken gekocht, twee glazen en een jeansvestje voor mij.
Daarna volgden de echte boodschappen en ondertussen kwam er een dringende vertaling aan.
We waren thuis iets over 17 uur. Ik legde onze koopwaren weg, beantwoordde snel de opdrachtgever: 'Ik zorg deze avond nog voor die vertaling', zorgde voor soep en begon een uienstamppot klaar te maken.
Tussen de soep en de patatten (heel weinig aardappelen: ik zorgde wel dat we meer uien dan aardappelen aten, en daarover deze parenthese - hoewel ik nu al tussen haakjes aan het schrijven ben - omdat ik wist dat ik het druk zou hebben deze avond keek ik tijdens de boodschappen even uit naar kant en klare soepen enzovoort... En merkte ik dat er altijd veel aardappelen aan toegevoegd worden, en olie met te veel omega 6 vetzuren zoals bijvoorbeeld zonnebloemolie of palmolie) heb ik de wasmachine twee keer laten draaien (tja, wij wachten meestal ongeveer 1 uur tussen de soep en het hoofdgerecht), voor de vertaling gezorgd en de was te drogen gehangen.
En nadat ik een uurtje had gelezen (jawel, weer Simenon), las ik de vertaling na, leverde ze en beantwoordde ik een mail die al dagen daarop wachtte terwijl Roger de vaatwasser vulde.
Mijn mail was pas verstuurd toen Roger mij vroeg of we samen naar een "Maigret" zouden kijken, waar ik gretig op inging na een telefoontje naar Hendrik (Roger wilde hem iets vragen over het gebruik van zijn tablet).
Om dan te beseffen dat ik niet naar Nany had gebeld vandaag!
maandag 7 maart 2016
Elena komt ziek terug van school
Roger en ik gingen rond de middag Eva afhalen bij onthaalmoeder Lutti. Het meisje lachte al van ver naar ons: ze herkent ons blijkbaar al.
Tijdens ons middagmaal wilde ze per se uit haar box worden gehaald om in de relax naast ons te zitten. Ze begint immers gezelschap zeer op prijs te stellen! En... Ik merkte dat ze zich aan een soort brug met speeltjes die we over de relax plaatsen probeerde recht te trekken.
Daarna had ik mijn handen vol: Eva een flesje geven, haar verschonen, te slapen leggen, een beetje was te drogen hangen, de tafel afruimen enzovoort... En vlak voor we de andere kindjes van school zouden halen, een wenende Eva uit haar bedje halen, weer verschonen, merken dat ze haar bovenkleren had bevuild, andere kleren zoeken, haar omkleden. Ik stuurde dus Roger alleen naar de school.
Na een lief kusje voor mij en voor zijn zusje begon Matthias meteen met zijn treintje te spelen. Elena klaagde dat ze koud had en dat al de hele dag. Ik nam haar koorts op (nadat ik eerst een half uur naar de thermometer had gezocht): 37, 15°C. Niet zo erg dus. Toch ging ze op de sofa liggen. De kindjes vroegen koekjes en appels, lieten de appels staan. Elena at al liggend van de koekjes, Matthias speelde voort. Ondertussen haalde ik hun lunchdozen uit hun boekentassen. Elena bleek van de hele dag niets gegeten te hebben, Matthias had alles flink op.
Eva kreeg nog een flesje dat ze helemaal leeg dronk, wilde daarna niet in de box, ik zette haar dus weer in de relax, vlakbij haar grote zus en broer en daar bleek ze tevreden mee. Voor mij was het ondertussen tijd geworden om aan de bereiding van het avondeten te beginnen.
Zodra hun papa aankwam, gingen we aan tafel. Matthias at twee kommetjes soep en een beetje van het hoofdgerecht, Elena at bijna niets. Omdat ze hangerig bleef, nam haar papa nog eens haar temperatuur op en die liep nu op tot 38,8°C. Er kwam dus Perdolan aan te pas. Ikzelf maakte me een beetje zorgen omdat Elena klaagde over hoofdpijn, pijn in de nek, braakneigingen en moeite om naar tv te kijken (die toen aanstond): 'Mijn ogen prikken als ik naar een filmpje kijk' maar haar papa verzekerde me dat ze vaak last heeft van een stijve nek.
Eva was ondertussen in slaap gevallen (we hadden haar weer in haar wieg gelegd) en dat gaf mijn schoonzoon en mij de kans om voor een snel bad te zorgen voor Elena en Matthias.
Daarna volgde een verhaaltje voor het slapen.
Roger en ik zijn vertrokken met de belofte morgen op te bellen en, hoewel ik vandaag niet heb kunnen spelen met Elena en Matthias heb ik het gevoel dat het een drukke dag was!
Tijdens ons middagmaal wilde ze per se uit haar box worden gehaald om in de relax naast ons te zitten. Ze begint immers gezelschap zeer op prijs te stellen! En... Ik merkte dat ze zich aan een soort brug met speeltjes die we over de relax plaatsen probeerde recht te trekken.
Daarna had ik mijn handen vol: Eva een flesje geven, haar verschonen, te slapen leggen, een beetje was te drogen hangen, de tafel afruimen enzovoort... En vlak voor we de andere kindjes van school zouden halen, een wenende Eva uit haar bedje halen, weer verschonen, merken dat ze haar bovenkleren had bevuild, andere kleren zoeken, haar omkleden. Ik stuurde dus Roger alleen naar de school.
Na een lief kusje voor mij en voor zijn zusje begon Matthias meteen met zijn treintje te spelen. Elena klaagde dat ze koud had en dat al de hele dag. Ik nam haar koorts op (nadat ik eerst een half uur naar de thermometer had gezocht): 37, 15°C. Niet zo erg dus. Toch ging ze op de sofa liggen. De kindjes vroegen koekjes en appels, lieten de appels staan. Elena at al liggend van de koekjes, Matthias speelde voort. Ondertussen haalde ik hun lunchdozen uit hun boekentassen. Elena bleek van de hele dag niets gegeten te hebben, Matthias had alles flink op.
 |
| Foto's Roger |
Zodra hun papa aankwam, gingen we aan tafel. Matthias at twee kommetjes soep en een beetje van het hoofdgerecht, Elena at bijna niets. Omdat ze hangerig bleef, nam haar papa nog eens haar temperatuur op en die liep nu op tot 38,8°C. Er kwam dus Perdolan aan te pas. Ikzelf maakte me een beetje zorgen omdat Elena klaagde over hoofdpijn, pijn in de nek, braakneigingen en moeite om naar tv te kijken (die toen aanstond): 'Mijn ogen prikken als ik naar een filmpje kijk' maar haar papa verzekerde me dat ze vaak last heeft van een stijve nek.
Eva was ondertussen in slaap gevallen (we hadden haar weer in haar wieg gelegd) en dat gaf mijn schoonzoon en mij de kans om voor een snel bad te zorgen voor Elena en Matthias.
Daarna volgde een verhaaltje voor het slapen.
Roger en ik zijn vertrokken met de belofte morgen op te bellen en, hoewel ik vandaag niet heb kunnen spelen met Elena en Matthias heb ik het gevoel dat het een drukke dag was!
Abonneren op:
Posts (Atom)