Het was weer een vrij luie dag. Ik keek onder andere naar dit interessante interview met dokter Fouché, 's avonds maakte ik nog eens niertjes klaar voor Roger (een omelet met tomaten voor mij) en ik belde eindelijk nog eens met vriend Koen.
Ik telefoneer niet vaak, uit schrik ongelegen te komen. Maar, omdat Bernadette al een poosje niets meer laat horen, mailde ik even naar Jopie om nieuws. En Jopie raadde me aan naar Koen te bellen. Wat ik dus deed.
We hadden het niet over de aanval op Iran of politiek in het algemeen, maar over herinneringen aan vroeger en over onze gezondheid. Volgende week ondergaat Koen immers een vrij ernstige ingreep in Ronse. Tot enkele jaren geleden zou Roger spontaan voorgesteld hebben hem daar te gaan bezoeken, maar die tijd is voorbij: Roger rijdt niet meer zo ver.
"Ik rij ook niet graag meer ver", zei Koen, waarop we even filosofeerden over het ouder worden in het algemeen. "Niet leuk", vond Koen, en ik herinnerde hem eraan dat het alternatief "jong sterven" is, waarop we terugdachten aan onze vriend Dirk Lambrechts, die al op 62 jaar overleed.
Ik beloofde Koen hem volgende week nog eens te bellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten