We moesten vandaag nog even in Leuven zijn, voor een familiale aangelegenheid. We hielden het weer heel kort, zodat we vóór het invallen van de duisternis terug thuis, in Haspengouw, zouden zijn.
Ik schrijf wel "thuis, in Haspengouw", maar terwijl we met Zeger en dochterlief even door de Leuvense straten en steegjes liepen, kreeg ik plotseling ook het gevoel daar "thuis" te zijn.
Ik ben in Leuven geboren. Na een omzwerving via Matadi, Schoten, 's-Gravenwezel, Antwerpen, en voordat ik met Roger opnieuw in Antwerpen belandde en later naar hier in Haspengouw verhuisde, begon ik tussendoor ook mijn "zelfstandig leven" in Leuven. Ik kende er uiteindelijk al die straten, straatjes, steegjes en pleinen van buiten.
Is het daarom dat ik vandaag plotseling dat thuisgevoel kreeg? Ik heb altijd beweerd dat ik, waarschijnlijk door al dat "rondzwerven", nergens een echt "thuisgevoel" heb. En toch voelde ik me vandaag plotseling wél ergens thuis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten