Rustige dag

Rustige dag voor mij omdat Roger mij hielp de salon onder handen te nemen (maar eigenlijk zou ik de schoonmaak al weer van vooraf aan moeten beginnen: dat poetsen van slechts een kamer per dag is dan wel een goed idee voor mijn rug, het zorgt er wel voor dat de eerste kamers al weer vuil zijn als je aan de laatste toe bent).

Open riool in Rijkel

Zicht op  Zepperen

Zicht op de basiliek van Kortenbos (foto's Roger)

Daarna, na nog een wasbeurt, gingen we nog eens wandelen in Rijkel. Deze keer langs de vroegere spoorwegzate waar we lang geleden nog gewandeld hebben. Al mooie bloesems, ook op de wilde kerselaars, maar helaas kon hun parfum niet op tegen de stank van een open riool naast de wandelweg, waar sommige mensen (buurtbewoners of wandelaars?) ook hun afval in blijken te dumpen.

Nog steeds een vrij koude wind: wanneer wordt het eindelijk echt lente?

Terwijl Roger later de laatste kleine takken van onze gouden regen verhakselde, heb ik voor eten gezorgd. Na een overschot van  gisteren (een geïmproviseerde maar lekkere wokschotel met restjes groenten: sperziebonen, boterbonen, erwtjes, wortelen, uien, en daarbij kurkuma, gember en koriander) gezorgd voor het lekkere, ouderwetse "selder en balletjes-recept" van mijn grootmoeder marraine.

Foto Roger

Na nog een beetje lectuur (onder andere dit, mij opgestuurd door die Franstalige vriend die ik slechts één keer heb ontmoet, in Vresse), nog een paar mails beantwoord en de kranten online doorgenomen.

En dat laatste herinnert me aan iets eigenaardigs. Ik had, terwijl Roger in de tuin bezig was en ik nog net niet zou beginnen te koken, gelezen over die bus die geëxplodeerd is in Jeruzalem. Terwijl ik kookte, hoorde ik op de radio dat men nog niet wist of het over een aanslag ging of niet. En tijdens het volgende journaal, toen we aan het eten waren, werd er gewoonweg niets meer over gezegd.

Lectuur

Deze avond eindelijk nog wat tijd gekregen om te lezen (nee, het is niet zo dat ik niet "mag" lezen als Hendrik hier is - hijzelf leest hier trouwens ook vrij veel - maar het is wel zo dat ik er gewoon geen tijd voor vond dit weekend, en dat, als ik toch even een boek opensloeg, ik vrij snel meer zin kreeg om te luisteren naar "mijn" twee erudiete mannen die ondertussen verder aan het discussiëren of aan het praten waren over politiek, boeken of muziek).

En nog eens nee, ik heb deze avond geen boek opengeslagen, wel een link gevolgd die Roger mij had aanbevolen omdat hij weet dat ik heel graag de Koran wil lezen maar dat het mij niet lukt.
Ik las dus dit. Auteur lijkt veel meer moeite gedaan te hebben dan ik om de Koran te lezen/bestuderen (misschien had hij gewoon meer vrije tijd omdat hij een man is  :-) denk hier een smiley bij) en ik begrijp uit zijn uitleg dat ik er niet ver naast zat toen ik dacht dat "gematigde moslims" volgens "het boek" geen goede moslims zijn. :-(

Wat is het koud!

Zo mooi als het was op 15 april, zo koud was het gisteren en vandaag. Gisteren, na nog een paar huishoudelijke taken, een korte wandeling in Rijkel. Kort, want veel te koud.
's Avonds mocht ik een film kiezen. Het werd "Final Destination" die ik ooit met Zeger had bekeken. Hendrik had hem al gezien, Roger niet. Hij heeft er ook van genoten. Daarna nog tot heel laat zitten praten. Hendrik lijkt me al even erudiet als Roger terwijl ik... zo weinig weet!

Ik had ergens gelezen dat er vandaag een soort bloesemfeest was in Guvelingen. Ik dacht dat het ging om een deelgemeente van Sint-Truiden maar in feite is het een wijk die zo heet, merkten we toen we er naartoe reden. Vrij veel volk, een opvallende school en een mooi kerkje... Maar weer zo vreselijk koud! Roger heeft enkele foto's gemaakt maar ze werden jammer genoeg niet opgeslagen door het toestel (probleempje gehad met zijn fotoapparaat).

Na het avondeten brachten we Hendrik naar het station van Sint-Truiden. Ik rilde terwijl we op het perron wachtten op de trein. Het was dan ook amper 7°C!

Over censuur en zelfcensuur

 O ja, ik heb vandaag toch ook even tijd gemaakt voor lectuur. Roger had me over dit gesproken en inderdaad, het was heel interessant!

Film niet uitgekeken

Vandaag stond het poorthuis op mijn schoonmaakprogramma maar eerst deden we boodschappen (vermits Hendrik hier is, wil ik andere zaken klaarmaken voor het avondeten dan ik van plan was: hij vindt niet alles wat ik had voorzien even lekker) en maakten we daarna een korte wandeling in de buurt van de kapel van Helshoven. De kerselaars en de perenbomen beginnen te bloesemen.

Foto's Hendrik

Foto Roger

Terwijl ik later nog wat schoonmaakte, zorgden Roger en Hendrik dat het gras een eerste keer werd afgereden dit jaar.

Na het avondmaal wilden de mannen naar een Indiana Jones kijken... en ik deed mijn best om solidair te zijn maar eigenlijk is dat soort films niet aan mij besteed. Ondanks de mooie beelden veel te spectaculair, gewelddadig en luidruchtig.  Ik heb het dus opgegeven om dit te komen schrijven (in de duisternis, want tegenover mij kijken Hendrik en Roger naar de laatste filmscènes op Rogers pc). Straks drinken we nog wel samen een glas.

P.S. Dat zijn we nu aan het doen en toen ik zei dat ik dat soort films iets typisch voor mannen vind, antwoordde Hendrik: 'Het is niet een kwestie van mannen versus vrouwen maar van Jessy versus de rest van de mensen'. :-)

Drukke en lange dag

De ochtend werd besteed aan nog enkele huishoudelijke taken en een paar telefoontjes van Roger aan zijn tweede oudste zus en broer. Zijn zus had heel slecht nieuws: haar vriend (79 jaar) is gisterenochtend plotseling overleden.

Na de middag reden we naar het Leuvense om Elena en Matthias van school af te halen (Eva was al thuis). Onderweg naar huis maakten de kindjes al volop plannen: hoewel we niet hebben gewandeld, denk ik dat we voldoende beweging kregen. Terwijl Eva vredig sliep, hebben wij met de "grote kinderen" in de tuin gelopen, gedanst, piraat gespeeld enzovoort.

Vlak voor ze ging les geven, gaf hun moeder Eva nog snel een flesje en daarna begon ik te koken. Ondertussen zaten Elena en Matthias naar een filmpje te kijken, met buurmeisje Anna die kort daarvoor was komen spelen. We aten (de kinderen opvallend goed), ik verschoonde Eva, zorgde voor het toilet van Elena en Matthias en legde ze in bed waar ze eerst nog recht hadden op een verhaaltje. Elena maakte zich een beetje zorgen: 'Ik ben altijd bang dat ik eens gifgas ga binnenkrijgen. Ik weet het wel, ik heb nog een lang leven voor me, en er is nog geen enkel kindje uit mijn klas gestorven... Maar er zijn wel al kindjes gestorven hé, oma?'
Ik kon haar geruststellen maar vroeg me wel af waar ze dat haalde van dat gifgas.

Ondertussen hadden we een telefoontje van Hendrik gekregen: of hij mocht afkomen. Roger ging hem afhalen aan het station van Leuven en Hendrik kwam net op tijd aan om Eva haar volgende fles te geven.

Roger, Eva en Hendrik (eigen foto's)

Foto Roger

Rond 23 uur kwamen we thuis aan, waar Hendrik voor zichzelf spaghetti en kant en klare goulash, die hij bij had,  klaarmaakte en ik een wasmachine in gang zette.

Ik heb die was pas (met de hulp van Hendrik) te drogen gehangen en nu (0:45 uur) gaan we samen een glas wijn drinken na een drukke en lange dag!

Spelbreekster

Buiten uitgebreide boodschappen niet veel gedaan vandaag (pas op, mannen: dat betekent niet "niets gedaan" hé: ik heb wel opgeruimd, de keuken na elke maaltijd geveegd, een rok hersteld - wat vind ik het jammer dat ik niet graag naai: ik heb zoveel ideeën om van versleten kleren nog iets anders te maken maar zodra ik naald en draad vastgrijp, krijg ik bij wijze van spreken hartkloppingen - ik heb ook gekookt en na het avondmaal het kookvuur schoongemaakt, gewassen, gestreken, een paar telefoontjes gepleegd en enkele mails beantwoord plus voor nog eindelijk een korte vertaling voor deze maand gezorgd - ze zijn zo schaars deze maand dat ik me vragen begin te stellen: ben ik niet goed genoeg, of moet ik te vaak een vertaling weigeren omdat we bijvoorbeeld net gaan babysitten die dag? En - het belangrijkste - ik heb veel gepraat met Roger en hem duidelijk gemaakt dat ik liever heb dat hij muziek opzet 's avonds, net zoals vroeger).

Maar bijna niets gedaan dus.:-)

Een van die telefoontjes was met mijn moeder Nany. Ze had het weer over haar drukke leven vol feestelijkheden. En over het feest dat wij (zus, broertje en ik) willen organiseren voor haar 85ste verjaardag.

Ze verjaart in mei maar we hadden alle drie haar kinderen pas in september een gemeenschappelijke datum vrij. En dat vindt Nany blijkbaar alles behalve leuk. Ze vraagt zich af waarom we  niet samen één dag in mei hebben vrijgehouden (en daar heeft ze wel een punt, maar in alle eerlijkheid moet ik erbij zeggen dat ik niet zelf voor dat feest kon zorgen zoals ik eerst wilde doen: er zijn familieleden die liever niet naar deze contreien willen rijden - wat ik begrijp, de snelweg E 313 Hasselt-Antwerpen kennende - maar die mensen wilde ik erbij hebben).

Er was één datum in mei die voor ons alle drie nog vrij was, niet zo ver van haar verjaardag. Helaas viel dat net op de vooravond van het doopsel van Eva, dat al lang geleden geregeld was. Dus pasten Roger en ik (liever geen twee feesten na elkaar meer voor ons - eeuwig jonge Nany begrijpt dat niet goed, maar zij hoeft al lang niet meer te werken én ze heeft een schoonmaakster) en dus werd die enige vrije datum in mei niet weerhouden.

De 85 jaar van Nany wordt dus pas gevierd in september... En ik voel me de spelbreekster als ik haar aan telefoon hoor zeggen dat niemand van haar vrienden/familie begrijpt waarom het zo laat wordt gevierd!