'Ik kan niet lezen'

We gingen babysitten vandaag.
Deze keer heb ik niet veel gespeeld: Anna, Elena en Matthias speelden samen buiten terwijl Eva een lang dutje deed. Terwijl Elena naar de zwemles was, ging Matthias bij Anna spelen en na het avondmaal kwamen Lionel, Millie en Anna nog even "bij ons" spelen. Ik heb alleen, vlak voor het avondmaal, met een gezelschapsspel meegedaan en uiteraard ben ik tussengekomen bij de enkele ruzies.

Eva (2 jaar en 5 maand) wilde vlak na haar dutje dat ik zou voorlezen uit een boek met veel prenten. Na een poosje zei ze telkens opnieuw: 'Nu ga ik lezen, oma.' En dan vertelde ze wat ze op de prentjes zag... maar ze besefte algauw dat er ook letters stonden die niet rechtstreeks verwezen naar een prent. Die wilde ze ook lezen en de eerste keer vertelde ze zomaar wat... om mij al snel te vragen om het zelf voor te lezen. Na een poosje besloot  ze weer dat zij zou lezen... maar stelde heel droevig vast: 'Ik kan niet lezen, oma!'
Dat heeft ze zeker drie keer herhaald, telkens op een nog droeviger toon!

Deze avond thuis nog voor een vertaling gezorgd: we hebben al een paar dagen niet kunnen "ontsluiten" en deze avond zal er ook niets van komen: ik ben veel te moe!

Nog voor het dutje van Eva: ze "helpt" haar mama een boodschappenlijst te maken, en Matthias kijkt toe (eigen foto)

Ontspanning

Onze middag bij Annie en André was heel ontspannend maar onze tocht naar Ronse helemaal niet!
Daarom moesten we deze avond nog even ontspannen. We hebben geen tv meer (het toestel staat er nog, dat wel) maar... ik heb online websites gevonden die me even fel ontspannen. En...deze avond ging het over dit: entiteiten, geesten enzovoort: boeiend!

Naar onze vrienden in Ronse

Het was een heel aangename middag bij onze vrienden in Ronse. We aten en praatten in de schaduw in hun tuin (het was heel warm), haalden herinneringen op, vertelden over onze reizen en wisselden nieuwtjes uit (zij lijken het nog drukker te hebben dan wij!).

Maar wat een miserie om in Ronse te geraken! Normaal gezien zou het 1 uur 40 vergen maar het was zo vreselijk druk dat we er meer dan drie en half uur over deden. Gelukkig heeft iedereen tegenwoordig een telefoon bij zich: zo konden we onze vrienden waarschuwen dat we anderhalf uur later dan afgesproken zouden aankomen. Ik beklaag de mensen die elke dag zulke drukte moeten trotseren!

Eigen foto

Om terug te komen, viel het mee: net geen twee uur.

Fair-Trade

Vandaag onze wekelijkse boodschappen en voor Roger de stoep onkruidvrij maken, dus niet veel te vertellen.

Maar daarvoor had ik een interessant gesprek met Roger. Over "Fair Trade-producten"... en hij raadde me aan dit te lezen.
Wat ik deze avond heb gedaan. Interessant artikel dat vragen beantwoordt die ik me vaak stel. Lees zelf maar (ook sommige reacties zijn interessant en leerzaam).

En... ik moest terugdenken aan wat ik ooit meemaakte in verband met Oxfam!

Kijken naar een televisie-uitzending om mijn Frans te onderhouden

Na onze rustige zondag (en toch een uurtje werken aan de "ontsluiting") werd het een heel aangename zondagavond voor mij!

Roger was kranten aan het lezen en het wereldnieuws aan het ontleden terwijl ik keek op mijn scherm naar dit (om mijn Frans te onderhouden hé, want ik krijg zelden de kans om het te spreken... en een taal evolueert zo snel).

Maar... eigenlijk omdat ik dat programma grappig vind en heel ontspannend.

Vooral die negers (mag ik dat woord nog gebruiken?) vond ik zo typisch (en grappig) reageren (herinneringen aan mijn kinderjaren in Matadi?).

Rustige zondag

Een wandeling hebben we wel gemaakt (in Gelinden, niet zo bijzonder en vrij veel lawaai komende van de steenweg Heers-Sint-Truiden) maar voor de rest was het een heel rustige zondag en dat hadden we nodig.

Veel gelezen (dat boek van Ivo Hermans is echt heel goed) en.... naar dit gekeken. 

Een mooie zondag dus!

Hoegaarden, onder andere

Vandaag organiseerde Heemkunde Groot Heers een geleid bezoek aan Hoegaarden. Mooie stad (nee, eigenlijk een groot dorp, hoewel met minder bewoners dan Heers) waar een deel van mijn voorouders vandaan komen (Hoksem is immers een gehucht van Hoegaarden en een neef van mijn moeder was burgemeester van Hoegaarden).

Hoewel onze gids ons (achteraf gezien: Roger heeft het geverifieerd) soms weinig betrouwbare informatie gaf, heb ik ervan genoten: bezoek aan het kapittelhuis, aan de heel mooie"prairie Tuin"  erachter, aan de kerk, wandeling door de stad (sorry, dorp!) en uiteraard een cafeetje om ons bezoek af te ronden.

Ludo D., René T., Jos V. en onze gids

Foto's Roger

Ludo D. vertelde me dat hij een "papegaaienboompje" heeft geplant, speciaal voor mij: heel binnenkort proberen we bij hem langs te gaan!😉 Niet volgende week echter: die belooft nu al veel te vol te zijn!

Deze avond, na het avondmaal (Roger had nog eens radijsloofsoep gevraagd, en deze keer had ik er lavas aan toegevoegd, daarna aten we spek en rabarbermoes) nog objecten van drie soldaten "ontsloten" en verder gelezen in het boek van Ivo. Het is gewoon prachtig!