De voorbije week was voor mij eigenlijk veel te druk. Ik heb genoten van elke aparte afspraak maar voor mijn doen waren het er te veel op te korte tijd: ik heb echt geregeld nood aan alleen zijn.
Deze avond, na het vertrek van Hendrik, heb ik dus niet veel meer gezegd tegen Roger (gelukkig heeft hij op dat gebied dezelfde noden als ik). Ik heb nog even deze blog bijgewerkt, mijn dagboek (niet helemaal hetzelfde als deze blog!) aangevuld, een mail die ik moest beantwoorden beantwoord met "ik zal morgen schrijven", en nog één dag uit mijn vroegere dagboeken overgetypt.
Daarna zocht ik naar "ontspanning". Een film zou te lang zijn geweest: morgen hebben we weer vrij vroeg een afspraak. Dus zocht ik op YouTube naar Franstalige televisie-uitzendingen... over ontspanning. En ik viel op dit dat ik nu aan het bekijken ben. Mannen die overdreven belang hechten aan voetbal- en andere sportuitzendingen op televisie. Hun vrouwen lijden daaronder en de mannen lijken dat niet te begrijpen. Ze vinden sport voor alles gaan, hoewel sommigen zelf helemaal niet sporten...
En... ik bedacht dat ik op dat gebied heel veel geluk heb gehad: nooit heeft een man sport laten voorgaan op mij. En mijn lieve Roger zeker niet 😙!
Terwijl veel van mijn vrouwelijke kennissen over hetzelfde gedrag van hun man klagen!
zondag 13 mei 2018
Weekend
Vorige vrijdag gingen Roger en ik eindelijk nog eens naar een opvoering van De Reizende Reiger. Door een ongeval op de E 40 verloren we heel wat tijd, zodat ik een berichtje stuurde naar Zeger dat we iets te laat zouden aankomen.
Roger zette me af en ging een parkeerplaats zoeken. Ik merkte bij het binnengaan dat er deze keer heel weinig volk was... en dat de spelers op ons hadden gewacht. Omdat Roger zo lang wegbleef (hij vertelde me later dat hij maar geen parkeerplaats vond) zei ik tegen de presentator dat ze maar moesten beginnen. Toen Roger iets later de zaal binnenkwam, werd hij op applaus onthaald.
Weinig toeschouwers maar een even leuk optreden als telkens. We hebben weer tranen gelachen!
Om 22:24 uur zou Hendrik aankomen in het station van Leuven. De opvoering eindigde om 22 uur, Roger moest nog de auto gaan halen (die stond geparkeerd op 10 minuten lopen - aan Roger zijn stapsnelheid, niet aan de mijne! - van de zaal), mij afhalen (ik was even blijven praten met Zeger) en naar het station rijden. Ik berichtte dus Hendrik dat we waarschijnlijk iets later zouden zijn. Hij antwoordde me iets later dat de trein vertraging had (hij wist niet hoeveel, want geraakte niet op het internet). Ik checkte het dus even: al bijna 10 minuten vertraging. Uiteindelijk werden het er 28: iets na 22:52 uur kwam Hendrik het station buiten gelopen en reden we naar huis, waar we aankwamen om 23:45 uur!
Terwijl een eerste wasmachine haar werk deed, at Hendrik wat kliekjes. Zaterdagochtend om 01:30 uur konden we de eerste was te drogen hangen. Daarna volgden nog twee machines (terwijl wij converseerden): we zijn dus "heel vroeg" gaan slapen.
Zaterdagmiddag hebben Roger en Hendrik eindelijk ons oud televisietoestel naar het containerpark gebracht. Daarna deden we boodschappen. Hendrik wilde 's avonds barbecueën en vandaag, zondag, osso bucco eten. Omdat wij geen barbecue meer hebben, kochten we een wegwerpbarbecue. Handig maar een beetje klein voor drie man.
Tijdens ons avondeten (barbecue op het terras dus) sudderde mijn osso bucco voor vandaag.
Vandaag maakten we, tussen twee regenbuien door en ondanks de relatieve kou die weergekeerd was, een wandeling in Kerniel.
We brachten na het avondeten Hendrik naar het station... en deze keer had de trein "maar" 5 minuten vertraging.
Roger zette me af en ging een parkeerplaats zoeken. Ik merkte bij het binnengaan dat er deze keer heel weinig volk was... en dat de spelers op ons hadden gewacht. Omdat Roger zo lang wegbleef (hij vertelde me later dat hij maar geen parkeerplaats vond) zei ik tegen de presentator dat ze maar moesten beginnen. Toen Roger iets later de zaal binnenkwam, werd hij op applaus onthaald.
Weinig toeschouwers maar een even leuk optreden als telkens. We hebben weer tranen gelachen!
 |
| Foto's Roger |
Terwijl een eerste wasmachine haar werk deed, at Hendrik wat kliekjes. Zaterdagochtend om 01:30 uur konden we de eerste was te drogen hangen. Daarna volgden nog twee machines (terwijl wij converseerden): we zijn dus "heel vroeg" gaan slapen.
Zaterdagmiddag hebben Roger en Hendrik eindelijk ons oud televisietoestel naar het containerpark gebracht. Daarna deden we boodschappen. Hendrik wilde 's avonds barbecueën en vandaag, zondag, osso bucco eten. Omdat wij geen barbecue meer hebben, kochten we een wegwerpbarbecue. Handig maar een beetje klein voor drie man.
Tijdens ons avondeten (barbecue op het terras dus) sudderde mijn osso bucco voor vandaag.
 |
 |
| Eigen foto's |
 |
| Eigen foto's |
 |
| Eigen foto |
donderdag 10 mei 2018
Nany wordt 87 jaar
Mijn moeder verjaart vandaag. Zus Bie wist dat we zouden langskomen, Nany wist het niet. Bie was al daar toen wij aankwamen. Dat werd een paar uur gezellig keuvelen bij een kopje koffie en koekjes. Ik had voor Nany een cadeautje bij vanwege dochterlief: een zelf genaaide boodschappentas en portemonnee. Heel mooi, dat vond Nany ook, die er blij door leek verrast. Wijzelf hadden geen geschenk bij: we wilden later immers op restaurant gaan met Nany en dat zou ons presentje worden.
Ik integendeel werd weer bedolven onder de geschenken: zus had uien bij voor mij, vanwege haar zoon, en Nany gaf me een van haar winterjassen en een heel mooi wit jasje cadeau. Bie opperde dat zo'n witte jas onmiddellijk vuil is en ze heeft gelijk, toch nam ik het vestje aan, zo mooi vond ik het.
Toen kreeg ik een mail van vriendin Denise. Uiteraard had ik geen tijd om die uitgebreid te lezen maar ik las wel dat ze ons voorstelde even bij haar langs te komen als we in de buurt waren. Om haar nieuwe appartement te zien.
Wel... we waren in de buurt, dus stelde ik aan Nany voor even naar Denise te gaan (weliswaar nadat ik eerst snel naar mijn vriendin had gebeld). Nany leek er wel zin in te hebben, Bie had geen tijd om mee te gaan.
Wat een prachtig appartement zeg! Mooi, ruim, rustig, goed gelegen en met een heel praktische indeling. Nany leek ook onder de indruk! Bij een glas uitstekende wijn wisselden we wat nieuwtjes uit (later merkte ik dat als ik de mail helemaal had gelezen, ik het meeste al zou geweten hebben😄). We vertelden Denise dat we ergens in de buurt wilden gaan eten en zij raadde ons de "Asian Delight" aan.
Na een poosje reden wij daar dus naartoe met Nany. Denise had gelijk: onze rijsttafel voor drie was heel lekker en heel uitgebreid (we hebben zoveel overschot mee naar huis gekregen dat we meer dan eten genoeg voor morgen hebben).
Nany en wij hebben daar dus enkele uren gesmuld, genoten van een heel lekkere huiswijn en uiteraard weer veel gebabbeld.
Tegen 21 uur brachten we Nany naar huis en reden wij terug naar Haspengouw.
Ik integendeel werd weer bedolven onder de geschenken: zus had uien bij voor mij, vanwege haar zoon, en Nany gaf me een van haar winterjassen en een heel mooi wit jasje cadeau. Bie opperde dat zo'n witte jas onmiddellijk vuil is en ze heeft gelijk, toch nam ik het vestje aan, zo mooi vond ik het.
Toen kreeg ik een mail van vriendin Denise. Uiteraard had ik geen tijd om die uitgebreid te lezen maar ik las wel dat ze ons voorstelde even bij haar langs te komen als we in de buurt waren. Om haar nieuwe appartement te zien.
Wel... we waren in de buurt, dus stelde ik aan Nany voor even naar Denise te gaan (weliswaar nadat ik eerst snel naar mijn vriendin had gebeld). Nany leek er wel zin in te hebben, Bie had geen tijd om mee te gaan.
Wat een prachtig appartement zeg! Mooi, ruim, rustig, goed gelegen en met een heel praktische indeling. Nany leek ook onder de indruk! Bij een glas uitstekende wijn wisselden we wat nieuwtjes uit (later merkte ik dat als ik de mail helemaal had gelezen, ik het meeste al zou geweten hebben😄). We vertelden Denise dat we ergens in de buurt wilden gaan eten en zij raadde ons de "Asian Delight" aan.
Na een poosje reden wij daar dus naartoe met Nany. Denise had gelijk: onze rijsttafel voor drie was heel lekker en heel uitgebreid (we hebben zoveel overschot mee naar huis gekregen dat we meer dan eten genoeg voor morgen hebben).
Nany en wij hebben daar dus enkele uren gesmuld, genoten van een heel lekkere huiswijn en uiteraard weer veel gebabbeld.
Tegen 21 uur brachten we Nany naar huis en reden wij terug naar Haspengouw.
woensdag 9 mei 2018
'Ik kan niet lezen'
We gingen babysitten vandaag.
Deze keer heb ik niet veel gespeeld: Anna, Elena en Matthias speelden samen buiten terwijl Eva een lang dutje deed. Terwijl Elena naar de zwemles was, ging Matthias bij Anna spelen en na het avondmaal kwamen Lionel, Millie en Anna nog even "bij ons" spelen. Ik heb alleen, vlak voor het avondmaal, met een gezelschapsspel meegedaan en uiteraard ben ik tussengekomen bij de enkele ruzies.
Eva (2 jaar en 5 maand) wilde vlak na haar dutje dat ik zou voorlezen uit een boek met veel prenten. Na een poosje zei ze telkens opnieuw: 'Nu ga ik lezen, oma.' En dan vertelde ze wat ze op de prentjes zag... maar ze besefte algauw dat er ook letters stonden die niet rechtstreeks verwezen naar een prent. Die wilde ze ook lezen en de eerste keer vertelde ze zomaar wat... om mij al snel te vragen om het zelf voor te lezen. Na een poosje besloot ze weer dat zij zou lezen... maar stelde heel droevig vast: 'Ik kan niet lezen, oma!'
Dat heeft ze zeker drie keer herhaald, telkens op een nog droeviger toon!
Deze avond thuis nog voor een vertaling gezorgd: we hebben al een paar dagen niet kunnen "ontsluiten" en deze avond zal er ook niets van komen: ik ben veel te moe!
Deze keer heb ik niet veel gespeeld: Anna, Elena en Matthias speelden samen buiten terwijl Eva een lang dutje deed. Terwijl Elena naar de zwemles was, ging Matthias bij Anna spelen en na het avondmaal kwamen Lionel, Millie en Anna nog even "bij ons" spelen. Ik heb alleen, vlak voor het avondmaal, met een gezelschapsspel meegedaan en uiteraard ben ik tussengekomen bij de enkele ruzies.
Eva (2 jaar en 5 maand) wilde vlak na haar dutje dat ik zou voorlezen uit een boek met veel prenten. Na een poosje zei ze telkens opnieuw: 'Nu ga ik lezen, oma.' En dan vertelde ze wat ze op de prentjes zag... maar ze besefte algauw dat er ook letters stonden die niet rechtstreeks verwezen naar een prent. Die wilde ze ook lezen en de eerste keer vertelde ze zomaar wat... om mij al snel te vragen om het zelf voor te lezen. Na een poosje besloot ze weer dat zij zou lezen... maar stelde heel droevig vast: 'Ik kan niet lezen, oma!'
Dat heeft ze zeker drie keer herhaald, telkens op een nog droeviger toon!
Deze avond thuis nog voor een vertaling gezorgd: we hebben al een paar dagen niet kunnen "ontsluiten" en deze avond zal er ook niets van komen: ik ben veel te moe!
 |
| Nog voor het dutje van Eva: ze "helpt" haar mama een boodschappenlijst te maken, en Matthias kijkt toe (eigen foto) |
dinsdag 8 mei 2018
Ontspanning
Onze middag bij Annie en André was heel ontspannend maar onze tocht naar Ronse helemaal niet!
Daarom moesten we deze avond nog even ontspannen. We hebben geen tv meer (het toestel staat er nog, dat wel) maar... ik heb online websites gevonden die me even fel ontspannen. En...deze avond ging het over dit: entiteiten, geesten enzovoort: boeiend!
Daarom moesten we deze avond nog even ontspannen. We hebben geen tv meer (het toestel staat er nog, dat wel) maar... ik heb online websites gevonden die me even fel ontspannen. En...deze avond ging het over dit: entiteiten, geesten enzovoort: boeiend!
Naar onze vrienden in Ronse
Het was een heel aangename middag bij onze vrienden in Ronse. We aten en praatten in de schaduw in hun tuin (het was heel warm), haalden herinneringen op, vertelden over onze reizen en wisselden nieuwtjes uit (zij lijken het nog drukker te hebben dan wij!).
Maar wat een miserie om in Ronse te geraken! Normaal gezien zou het 1 uur 40 vergen maar het was zo vreselijk druk dat we er meer dan drie en half uur over deden. Gelukkig heeft iedereen tegenwoordig een telefoon bij zich: zo konden we onze vrienden waarschuwen dat we anderhalf uur later dan afgesproken zouden aankomen. Ik beklaag de mensen die elke dag zulke drukte moeten trotseren!
Om terug te komen, viel het mee: net geen twee uur.
Maar wat een miserie om in Ronse te geraken! Normaal gezien zou het 1 uur 40 vergen maar het was zo vreselijk druk dat we er meer dan drie en half uur over deden. Gelukkig heeft iedereen tegenwoordig een telefoon bij zich: zo konden we onze vrienden waarschuwen dat we anderhalf uur later dan afgesproken zouden aankomen. Ik beklaag de mensen die elke dag zulke drukte moeten trotseren!
 |
| Eigen foto |
maandag 7 mei 2018
Fair-Trade
Vandaag onze wekelijkse boodschappen en voor Roger de stoep onkruidvrij maken, dus niet veel te vertellen.
Maar daarvoor had ik een interessant gesprek met Roger. Over "Fair Trade-producten"... en hij raadde me aan dit te lezen.
Wat ik deze avond heb gedaan. Interessant artikel dat vragen beantwoordt die ik me vaak stel. Lees zelf maar (ook sommige reacties zijn interessant en leerzaam).
En... ik moest terugdenken aan wat ik ooit meemaakte in verband met Oxfam!
Maar daarvoor had ik een interessant gesprek met Roger. Over "Fair Trade-producten"... en hij raadde me aan dit te lezen.
Wat ik deze avond heb gedaan. Interessant artikel dat vragen beantwoordt die ik me vaak stel. Lees zelf maar (ook sommige reacties zijn interessant en leerzaam).
En... ik moest terugdenken aan wat ik ooit meemaakte in verband met Oxfam!
Abonneren op:
Posts (Atom)