Gisteren was het 50 jaar geleden dat mijn vader overleed. Matadi-vriend Roger had het onthouden en belde me op. Het is opvallend hoeveel kleine details onze 97-jarige vriend zich nog herinnerde aan die periode!
En we hebben nog lang andere herinneringen opgehaald tijdens dat telefoontje. Hij en Lily maken het relatief goed, al beseffen ze heel goed dat het rusthuis waar ze verblijven "hun laatste station" is. Ze hebben het wel duidelijk nog niet verteerd dat ze zo goed als verplicht werden hun huis te verlaten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten