Geslaagde opening van onze tentoonstelling "Kleine Heerse verhalen uit de Groote Oorlog"

Gisterenochtend legden we de laatste hand aan onze tentoonstelling.

Eigen foto's

Na de middag haalden we mijn oom Nononc en (tante) Françoise af aan het station van Waremme en na een snel en vroeg avondmaal (met een glas van de uitstekende wijn die ze bij zich hadden, en als "dessert"een blokje van de donkere chocolade die ik cadeau kreeg) vertrokken we samen naar de Herkenrodehoeve in Opheers.

Rond 19 uur begonnen de genodigden binnen te sijpelen... en besefte ik dat ik mijn smartphone was vergeten op te laden (en dat ik geen lader bij me had). Van foto's maken kwam dus niets maar straks serveer ik er jullie enkele die we vandaag maakten.

Het werd een heel geslaagde opening en presentatie van ons boek: toespraken, zang en  pipers die door merg en been gingen, het boek dat door een ruiter aan een soldaat werd overhandigd, overhandiging van het boek (en twee flessen wijn) door de burgemeester aan elk lid van de werkgroep, doorknippen van het lint, opening van de  tentoonstelling en receptie met heerlijke dranken en hapjes.

Heel veel (iets te veel voor mij) volk en veel kennissen ontmoet, kortom een heel aangename avond.

Eigen foto

Vandaag was een vrij korte dag. Na ons ontbijt terug naar Opheers gereden om te helpen de zaal klaar te maken voor de aankomst van wandelaars na de middag (maar we moesten bijna niets meer doen). Dan maar op ons gemak de tentoonstelling bezocht.

Foto's Roger en ikzelf (met het fototoestel van Roger)

Thuis geaperitiefd terwijl ik voor het middagmaal zorgde en al iets voor 16 uur onze gasten terug naar het station gebracht. Geen wandeling: het miezerde de hele dag en trouwens, Roger had nog pijn aan zijn voet.

O ja, Rogers nicht Jeannine (ook uitgenodigd) was er niet gisteren: ze belde me, net toen we in Opheers aankwamen, dat ze serieus ziek is.

Bijna ruzie?

Ach nee, eigenlijk niet maar even vreesde ik ervoor.

Roger en ik kwamen om 13 uur aan in Opheers, waar Elie ons eerst zei dat we niet veel konden doen maar vlak daarna vaststelde dat iets niet was tentoongesteld zoals hij het wilde.

Het ging over chronologische mappen met betrekking tot WO I, met daarin telkens replica van kranten en tijdschriften uit die tijd.

'Niet die mappen maar de inhoud moet tentoongesteld,' zei Elie tegen mij. Vermits ik niet veel kon helpen met de rest van de opstelling begon ik dus kranten, affiches enzovoort uit die mappen te halen en te schikken op een tafel. De (vaak heel mooie!) affiches hingen Elie en Michel hier en daar op.

Toen kwam Charly eraan (nee, niet Charlie van Maj, maar Charly van de gemeente) en die bleek die mappen neergelegd te hebben en de nieuwe opstelling geen goed idee te vinden: al die kranten los, door en over elkaar, op die tafel.

Hij zei tegen mij: 'Geef toe, die kranten gaan door elkaar gegooid worden! '
Dat had ik al geopperd maar Elie had me gerustgesteld: dat mocht en was zelfs de bedoeling, ze mochten immers gelezen worden!

'Het ziet er zo rommelig uit nu, zeg,' drong Charly aan. Ondertussen had ik nog meer kranten op die tafel gelegd en tussendoor snel hier en daar er iets diagonaal in gelezen. Waardoor ik Elie gelijk gaf: die kranten zijn het interessantst, niet die (weliswaar kleurrijke) mappen waarin die kranten zaten.

En de (vaak prachtige) affiches die ik eruit had gehaald zou anders niemand gezien hebben: wie durft er op een tentoonstelling immers een map openen en grondig onderzoeken? Kranten die door elkaar liggen ga je vlugger durven raadplegen: Elie had groot gelijk!

Er kwam dus toch geen ruzie van, hoewel Charly een paar keer zei dat hij niets meer deed, want het was toch altijd verkeerd.

Mannen!

De voorbereidingen vorderen goed

Dat merkten we toen we deze middag om 13 uur aankwamen in de "Tiendschuur" in Opheers. Het zag er al bijna uit als een echte tentoonstelling. Interessante tentoonstelling ook, stelde ik vast toen ik er een beetje rondliep terwijl Roger aan Elie vroeg wat wij konden doen. Michel, Georges, Elie en een zoon van de heer des huizes waren druk bezig plannen te maken voor de "grote" dag en een podium te installeren. Maar... wij (Roger en ik dus) zagen al snel in dat we niets anders konden doen dan in de weg lopen en dus reden we terug naar huis.

En eigenlijk ben ik daar heel blij om: Roger heeft al een hele tijd pijn aan zijn voet en was die de vorige dagen echt aan het forceren. Nu kon hij die voet eindelijk wat laten rusten.

Ikzelf belde nog eens naar Nany (het was weer een poosje geleden). Nany vertelde weer enthousiast over al haar bezigheden en vroeg me wanneer we nog eens zouden afkomen. Ik antwoordde dat we dat zouden proberen nog voor kerstmis te doen, maar dat ik eerst moest weten wanneer Sinterklaas hier zou op bezoek komen. Na ons gesprek van weer langer dan een halfuur mailde ik naar onze dochter over dat sinterklaasbezoek en de sinterklaasgeschenken maar ik wacht nog op een antwoord van harentwege op mijn voorstel.

Mijn moeder Nany vertelde me over iets waar ze gisteren had naar gekeken en heel interessant vond en ik beloofde haar na te gaan of ik het op mijn computerscherm kon bekijken.
Ik heb het gevonden, deze avond bekeken, interessant gevonden, alleen besef ik nu dat ik haar dat niet even kan mailen: ik zal haar dan maar even een sms sturen!

5 minuten later: dat berichtje van mij is nog steeds niet verzonden! 10 minuten later: eindelijk is het vertrokken naar Nany! Een heel slecht bereik heeft onze gsm hier!

Opbouwen tentoonstelling

Roger ging deze ochtend nog helpen de tentoonstelling in Opheers op te bouwen terwijl ik voor het huishouden zorgde. Na de middag ging ik even mee naar de Herkenrodehoeve.

Samen met Elie en Jef maakten we affiches "ophangklaar" en ik merkte op dat mannen soms even babbelziek zijn als vrouwen.😉
We kregen ook assistentie van de "heer des huizes".

Eigen foto's

Na ons avondmaal voor mij geen relax, chocolade en lectuur: we gingen verder affiches perforeren terwijl Elie en Michel de reeds klare affiches ophingen.

Hard gewerkt en lekker gegeten vandaag!

Deze ochtend bracht Roger de platte autoband naar de garage voor hij naar Opheers reed om van daar uit nog te helpen zaken af te halen voor "onze" nakende receptie. Ikzelf bleef thuis: ik zou toch niet veel kunnen helpen.
Ondertussen nam ik de vroegere kamer van onze dochter onder handen, want daar logeren volgende vrijdag onze genodigden.

Roger kwam terug rond 12 uur, moest om 13 uur terug naar Opheers en ik vermoedde dat we onze boodschappen niet vandaag zouden kunnen doen. Dus keek ik na wat ik allemaal in huis had voor het avondmaal. Eerst was ik van plan geweest met een resterende venkel en gekochte gamba's iets in elkaar te flansen, maar als we geen gamba's konden kopen, moest ik wel iets anders bedenken.
Omdat ik toch niet meteen op een idee kwam, maakte ik de badkamer, de gang op de verdieping en de trap schoon (dom van mij, want twee kamers per dag is te veel voor mijn rug).

Ik was net terug beneden toen Roger aankwam. Hij was voorlopig niet meer nodig in Opheers. We konden dus wel onze boodschappen doen (nadat we eerst langs de garage reden waar ze de herstelde autoband weer installeerden) en... ik kon deze avond mijn idee voor die venkel en die dikke garnalen uitwerken.

Ik heb gebruikt:

1 venkel

200 gram gamba's

1 dikke ui

200 gram kerstomaatjes

2 teentjes knoflook

olijfolie

1 blokje visbouillon

1 glaasje droge sherry

peper, tijm, 1 laurierblad (geen zout omdat het bouillonblokje al zout genoeg was)

En dit heb ik daarmee gedaan: 

Ui, look en venkel fijngesneden

Olijfolie verwarmd

Ui, look en venkel erbij gedaan

Sherry erbij

Toen de venkel ongeveer gaar was, tomaatjes, garnalen, peper, tijm en blaadje laurier toegevoegd

Nog even opgewarmd

Ik heb dat opgediend met notenbrood na een soep die ik maakte met een rest spitskool en een rest knolselderie. We vonden het allebei heel lekker allemaal!

Net toen ik wilde beginnen aan mijn uurtje lectuur in de relax kwam er een vertaalopdracht binnen. Daar heb ik dan maar een groot deel van de avond aan besteed.

Boekenbeurs

Die is al een poosje bezig en ik lees en hoor er constant over. Ik vernam dat dit jaar schrijver, KVLS-lid en vriend Daniël Depireux er zijn dichtbundel tekent (sorry, "signeert", moet je nu zeggen). Waarschijnlijk even fier als ik toen ik er de eerste keer als "schrijfster" gratis naartoe mocht.

Maar... als ik heel eerlijk ben: ik heb die boekenbeurs altijd gehaat, was er niet graag, en nu besef ik zelfs dat het afzetterij is. Uitgevers moeten (heel veel) betalen om er een plaatsje te krijgen. Bezoekers moeten (veel) betalen om er binnen te geraken en te veel betalen om er iets te eten of te drinken.

Een Vlaamse uitgever die daar niet aanwezig is, wordt niet ernstig genomen door de lezers, dus alle uitgevers proberen er een plaatsje te bemachtigen. En... het publiek trapt erin (zoals men zegt in Antwerpen).

Weer een boek cadeau gekregen

We wilden naar een tentoonstelling over de Groote Oorlog in Tienen maar zodra we de auto startten, bleek die een platte band te hebben.
Roger heeft de band vervangen, ik belde even met Nany, Roger kreeg een telefoontje van vriend Karel... en het begon te donderen (regenen deed het al een poosje). We reden niet naar Tienen maar... in de brievenbus vond Roger een exemplaar van het nieuwe boek van Boudewijn. Heel fel bedankt voor het cadeau, Boudewijn!