Ik wilde vandaag nog eens rauwkost serveren als avondmaal, maar dat leek Roger zo weinig te plezieren dat ik rode bonen aan de salade toevoegde. Wat hij heel lekker vond, maar ik veel minder. Daarom beloofde ik hem morgen chili con carne klaar te maken (weer rode bonen dus, maar op die manier bereid eet ik ze liever).
Vanavond herinnerde ik me wel de eerste keer dat ik voor ons gezamenlijk avondmaal zorgde, in de zomer van 1975. We huurden toen met ons vijven een huis in Leuven (dat was na de "Blauwe Schuit"-periode): Roger, Dirk Lambrechts zaliger, Seany, de geneeskundestudent Toni en ik.
Die dag was iedereen, behalve Roger en ik, ofwel op reis, ofwel op bezoek bij familie. Roger, de enige afgestudeerde onder ons, ging elke morgen naar kantoor en kwam 's avonds "thuis" eten. Hij was gewend aan onze eenvoudige studentenmaaltijden én aan de speciale gerechten die Dirk soms bereidde.
Maar nu was ik de enige die voor het avondeten zou zorgen en... ik serveerde hem een koude schotel. De zomer was warm, ik hield van rauwkost en ging ervan uit dat hij dat ook zou appreciëren. En... een heel klein maar leuk detail: ik "speelde" voor mezelf de rol van een huisvrouw die haar man na zijn dagtaak ontvangt (ik herhaal dat Roger en ik toen absoluut nog geen stel waren!).
Maar... het eerste wat vriend Roger zei toen hij bij zijn thuiskomst de gedekte tafel zag, was: "Ik hou eigenlijk niet zo van rauwkost!".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten