Vandaag gelezen op de Facebookpagina van "Hoegaards Erfgoed": "Een brand en een algemene malaise in de landbouw tekenden onze zomer van 1957. Eind juli zat men al meer dan tachtig dagen zonder regen. Er viel 9 millimeter terwijl er 90 werd verwacht. Zoiets was geleden sedert 1921. Er was algemeen tandengeknars in de landbouw: minder opbrengst aan fruit, sla, andijvie, bonen. Er was niet genoeg hooi voor het vee. Minder opbrengst aan vlees en melk deed de prijzen stijgen. In slachthuizen werden in juli merkelijk meer dieren aangeboden dan gewoonlijk. In onze regio werd een lagere suikeropbrengst aangekondigd omdat de suikerbieten wegkwijnden omdat de bodem tot dertig centimeter kurkdroog bleef en te warm.
Het Laatste Nieuws vermeldde ook verschillende akkerbranden door de droogte. Zo ook in Hoegaarden, op het veld van Henri Lebegge in de Bley. Een tarweveld achter het station werd getroffen. Veertig are aan stro ging verloren. De brandweer rukte uit maar toegesnelde landbouwers konden zelf de aanpalende graangewassen vrijwaren.
De zomer van 1957 bracht meer dramatisch nieuws. in de nacht van 5 op 6 juli brandde, in Hauthem, de graanmolen van Marcel Huon uit. Ook het aanpalende huis Taverniers en een deel van stallingen en bijgebouwen werden vernield. De latere burgemeester Jean-Pierre Taverniers werd gered uit het vuur. Het Laatste Nieuws op 7 juli 1957 vermeldt dat de Tiense brandweer kampte met watergebrek. De collega's uit Leuven kwamen ter hulp met vier extra tankwagens."
En ik herinnerde me: toen waren we voor zes maanden terug in België, en met mijn marraine gingen we naar de uitgebrande gebouwen kijken en de bewoners een hart onder de riem steken. Die bewoners waren immers een neef (in de betekenis van "cousin") van mijn moeder Nany en zijn gezin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten