Te koud!

Komt de winter te plotseling of word ik echt te oud? Ik vond het immers weer veel te koud vandaag!

Roger wilde (en dat had al lang moeten gebeuren, hoewel... ik zie ze liever liggen) de dode bladeren op de stoep bij elkaar rijven. Onze stoep is heel lang, die karwei vroeg dus wel enige tijd en ik beschouwde dat dan maar als voldoende beweging voor Roger. Ikzelf was verkleumd daarna. Het voelde aan alsof er sneeuw in de lucht hing... en kort daarop hoorde ik op de radio dat het op vele plaatsen inderdaad sneeuwde. Hier gelukkig niet (of bijna niet: slechts enkele smeltende sneeuwvlokken).

Vlak voor het avondeten bracht Roger de auto naar onze nieuwe garagist in Sint-Truiden: we hebben beslist toch iets te laten doen aan de airco. De echtgenote van de garagist bracht Roger terug naar huis en morgen, als de auto klaar zal zijn, komt ze Roger ophalen: zulke service hebben we nooit gekregen van onze vroegere garagist in Hasselt!

Voor de rest werd het een heel rustige dag binnenshuis: Sinterklaas geholpen sommige zaken in elkaar te steken, nog een paar bijkomende teksten voor Oostland nagelezen en nagedacht over een mail die we kregen van de secretaris van Heemkunde Groot Heers. Het is een forward van een mail van een zekere Paul Lambrechts, van het "Team Economie en Cultuur" in Maastricht, over het oprichten van een werkgroep Geschiedenis (over Heers). Op zich een aantrekkelijke uitnodiging maar voor Roger en mij niet op dit precieze moment (ik bedoel: terwijl wij genieten van een relatieve rust na enkele jaren heel intensief samenwerken aan het boek over de "Kleine Heerse verhalen...") en daarbij... als Elie er kan voor zorgen dat we iets kunnen schrijven over de tweede wereldoorlog zou ik daar heel graag aan meewerken. En... aan de twee projecten meewerken, zou te veel hooi op onze vork worden, vrees ik!

O ja, deze avond wilde ik gazpacho serveren (die moest echt op). Omdat het geen weer was voor een koude bereiding, probeerde ik eens opgewarmde gazpacho (ik had eerst online gezocht of dat te doen was, en dat leek oké). Maar... ikzelf vond het maar niets! Die warme azijnsmaak vond ik zelfs walgelijk!
Roger heeft zijn bord leeggegeten, ik niet, maar ik heb daarna wel twee glazen van de resterende koude gazpacho gedronken. Alleen de inhoud van mijn oorspronkelijk bord bleef over en dat heeft Roger in de koelkast gezet (we proberen zo weinig mogelijk eten weg te smijten)... en deze avond laat opgedronken. Hij zegt me dat hij geen smaakverschil proefde met niet opgewarmde gazpacho.

Koud, regenachtig en toch...

Ik hou niet van de winter en deze dagen lijkt het wel of we erin zijn beland. Heel koud en bijna constant regen vandaag! Uiteraard weer te weinig beweging voor Roger (en voor mij ook dus). Ik heb echt geen zin om buiten te komen.

Toch gingen we enkele exemplaren van "Kleine Heerse verhalen uit de Groote Oorlog" leveren aan mensen uit de buurt die een boek hadden besteld maar niet afgehaald. Dat leverde een paar interessante gesprekken op over vroeger.

Daarna even (en eindelijk) gebeld met onze zieke Matadi-vriend. Hij had heel veel te vertellen.
"Tussendoor" wilde Roger nog enkele boodschappen doen in Sint-Truiden. Hoewel ik niet hou van zoveel bezigheden op één dag, gaf ik toe: dat zou hem de gelegenheid geven nog even te bewegen.

Na het avondeten (dat we aten toen Roger terugkwam van een dokterscontrole), terwijl Roger naar een vergadering was van de cultuurraad, een lang telefoontje van Nany die had vernomen dat ik naar onze gemeenschappelijke vriend had gebeld.

Ze heeft het weer heel druk. Toen ik vertelde dat ik genoot van de (relatieve) rust deze dagen, zei ze dat ze niet dacht dat ik graag altijd thuis zou blijven om alleen met dat huishouden bezig te zijn. Waarop ik antwoordde dat ik wel andere zaken zou doen dan met dat huishouden bezig te zijn. Om me meteen te realiseren dat ik daar in feite toch heel veel tijd in steek! Zo heb ik deze avond nog eens een klein uur staan strijken (oké, het was weer lang geleden) terwijl Roger vergaderde en na het telefoontje van Nany.

O ja, tijdens onze boodschappen ontmoetten we dochter A van onze vrienden L en P. We voerden een vrij lang gesprek over vooral onderwijs. Haar kinderen gaan naar een Freinetschool. Ze vertelde hoe het daar ongeveer aan toe gaat en er kwamen bij mij vage herinneringen boven (ik heb daar heel lang geleden over moeten schrijven, na opzoekingen uiteraard, voor een cursusboek van Educatel).

Deze avond heb ik weer gezocht naar de essentie van die Freinetscholen (nee, ik ben niet naar de zolder geklommen om te zoeken naar een exemplaar van die cursus). Ik vond onder andere dit online. Heb ik het mis als ik denk dat het gewone basisonderwijs daar een beetje naartoe neigt tegenwoordig?

Te weinig beweging: de winter komt eraan

Gisteren en vandaag geen wandeling: we vonden het veel te koud. Komt daarbij dat het gisteren de hele dag heeft geregend. Vandaag was het beter weer maar nog heel koud... en eigenlijk zouden we geen tijd gevonden hebben voor een wandeling, vrees ik.

Deze ochtend eindelijk bezoek gekregen van de afbreker. We moeten een beroep doen op een architect om die stallen af te breken (dat vermoedden we al). De afbreker kent er een goede en zal die met ons in contact brengen.

Deze middag evaluatievergadering (met taart!) van de werkgroep WO I. Iedereen is tevreden over de samenwerking en het resultaat. De gemeente biedt volgend jaar de leden van de werkgroep een daguitstap naar Ieper aan... en we overwegen samen iets te schrijven rond WO II in Heers. Alleen zal het daarvoor nog moeilijker zijn aan gegevens te geraken.

Na onze snelle boodschappen voor het avondmaal gezorgd (een lekker gerecht in elkaar geflanst met een restje broccoli en selder, paprika, uien, roodbaars, gamba's, sojasaus, kurkuma en gember).

En om de dag te eindigen, na een uurtje lectuur, het volgend nummer van Oostland (van de KVLS) nagelezen voor het naar de drukker wordt gestuurd.

Ik ben tevreden over mijn dag maar... we zouden wel opnieuw een beetje meer moeten bewegen!

Diepenbeek

Vandaag werd dochterlief 38 jaar!

Roger en ik zouden naar de interactieve wetenschapmarkt in Diepenbeek gaan. Daar aangekomen bleek er zoveel volk te zijn dat we rechtsomkeer maakten. Die markt vond plaats op de universitaire campus (die ik voor het eerst zag) en ik maakte bij mezelf de bedenking dat zulke campus veel minder gezellig is dan een universitaire stad als Leuven, waar alle faculteiten doorheen de gewone stad zijn verspreid. Althans voor de studenten, want ik kan me voorstellen dat het voor de burgers overlast kan meebrengen.

Opdat Roger toch wat beweging zou krijgen, liepen we wat rond in Diepenbeek zelf en brachten we een bezoekje aan de Sint-Servatiuskerk. Het werd weer een vrij korte wandeling, want het was veel te koud!

Foto's Roger

Neerrepen

Op deze rustige zaterdag wilde ik nog eens gaan wandelen in Neerrepen, onder andere naar het graf van mijn overgrootouders van vaders kant.

Foto Roger

De kerk was open, dus gingen we er even binnen.

Foto's Roger

Daarna de eigenlijke wandeling, niet héél lang: het was veel te koud.

We reden terug naar huis onder een prachtige avondlucht:

Eigen foto

Terwijl we een glaasje Oloroso dronken, zorgde ik voor het avondeten (nasi goreng). Heel lekker!

Foto's Roger

En na het avondeten, keken we samen naar nog een aflevering van "Eigen kweek". Een geslaagde dag voor mij!

Hoewel... deze avond nog dit gelezen (nadat ik op de radio hoorde over de weer uit de hand gelopen betoging in Brussel). Zal Houellebecq gelijk krijgen?

Eindelijk nog wat tijd gevonden voor "onze zieke"

Deze middag kochten we vlees voor deze avond (ik wilde selder met gehaktballetjes op de manier van mijn oma Marraine bereiden) en daarna gingen we even kijken wat Sinterklaas te bieden had bij "Action". Daar kwamen we Elie Missotten, de coördinator van de werkgroep WOI,  tegen. Heel binnenkort komt er een evaluatievergadering.

We reden daarna naar het revalidatiecentrum waar onze familiezieke verblijft. Het was al lang geleden! Ze ontving ons weer met een brede glimlach en een warme knuffel maar kreeg nog steeds niet gezegd wat ze wil zeggen. Je voelt dat ze het gebrek aan woorden probeert te compenseren met lichaamstaal en mimiek (dat was heel duidelijk bijvoorbeeld toen ik haar mijn nieuwe handtasje toonde), maar wij begrijpen die niet altijd. Ze probeert dan opnieuw wat te zeggen maar de enige woorden die ze kan vinden, en die ze dan maar op alle tonen herhaalt, vertalen duidelijk niet wat ze allemaal voelt en denkt.

Mijn zus Bie heeft me uitgelegd dat we mogen verwachten dat, na een heel lange revalidatie, "onze" zieke opnieuw zal kunnen praten. Ik vertelde dat tegen de echtgenoot van de zieke en hoop zo dat Bie gelijk krijgt! Wat bewonder ik die echtgenoot trouwens! Maar ik vermoed dat het voor haar het ergste is: ik heb duidelijk de indruk dat ze wil communiceren, wat dus niet lukt. Vreselijk!

O ja, vandaag, nog voordat we dat vlees gingen kopen, naar Nany gebeld die op 22 november toch zoveel te vertellen had terwijl ik geen tijd had om te luisteren. Ze had inderdaad veel te vertellen: ik kreeg er bijna geen woord tussen! 😏Wat heeft die nog een druk leven, zeg! En... ze begint zichzelf oud te voelen, want af en en toe heeft ze bijvoorbeeld nood aan een heel kort dutje! Nany is wel 86 jaar sinds 10 mei van dit jaar!

Toen we rond 18:30 uur terug thuis waren van ons ziekenbezoek, heb ik snel die selder met balletjes klaargemaakt. Een heel eenvoudig maar zo lekker recept van mijn marraine zaliger!

En daarna, nadat ik een paar mails had beantwoord, keken Roger en ik samen naar de derde aflevering van het tweede seizoen van "Eigen kweek". Roger lijkt het even goed te vinden als ik!😄

"Date"

Roger en ik hebben een afspraak. Afijn, "rendez-vous"... nee, "date" zegt men tegenwoordig.

Een hele poos geleden vroeg ik hem - omdat ik ons leven weer veel te druk begon te vinden - of we dit jaar rond mijn verjaardag een paar rustige dagen onder ons konden inlassen. Roger ging akkoord maar de tijd werd ons niet gegund (zie vorige dagen).

Daarom besloten we het weekend na mijn verjaardag vrij te houden om gewoon te genieten van elkaars gezelschap.

Maar... onlangs kregen we een uitnodiging voor de Algemene Vergadering van de KVLS op 25 november (ongeveer één maand later dan gewoonlijk, waarschijnlijk omwille van Edith Oeyen's operatie).

Roger en ik begonnen te twijfelen. Zouden we daar toch naartoe gaan? Uiteindelijk besliste ik dat we het niet zouden doen (en deze middag heb ik weer even getwijfeld maar ik heb daar toch niet aan toegegeven).

Mijn redenering was dat als die "date" was met een derde, we ons er zeker zouden aan houden.

Welnu, deze keer gaat het over een "date" tussen Roger en mij, en er is volgens mij geen enkele reden om die niet na te komen omdat we zogezegd toch bijna constant bij elkaar zijn. Een afspraak is een afspraak, met wie dan ook!

Uiteraard heb ik een licht schuldgevoel tegenover de KVLS... maar ik zal maar proberen dat zo snel mogelijk van mij af te schudden zeker?
Nu is het wel zo dat ik geen bestuurslid meer ben en ze me niet echt nodig hebben!