Eindelijk!

Vandaag, terwijl het regende en waaide, weer vooral veel lectuur en nog enkele bladzijden uit vroegere dagboeken overgetypt. Uiteraard ook gekookt maar dat was het zo ongeveer wat het huishouden betreft (ik heb wel weer iets lekkers - vonden wij toch - in elkaar geflanst: een gemixte soep van steeltjes van bloemkool en broccoli, waar ik stukjes spek, kikkererwten en nog andere kliekjes aan had toegevoegd, gevolgd door een stoofpotje van varkensvlees, uien, wortelen, prei en sherry).

Ik lees vaak in Doorbraak de laatste tijd (heb opgemerkt dat zij meer durven te zeggen dan de mainstream media) en vandaag viel ik op dit artikel. Dat blijkbaar maanden geleden niet werd aanvaard wegens zelfs voor Doorbraak "te verregaand" (en dat terwijl ik in Franse media - niet de officiële - al veel langer dat soort berichten las). Maar kom, eindelijk heeft Doorbraak het wel gepubliceerd (en ook de reacties zijn interessant). 

Ik weet dat alleen het feit dat ik hierover praat veel mensen (en ook mensen van wie ik heel veel houd en die meestal heel kritisch zijn en nog meer dan ik alles in vraag stellen) niet aanstaat. Ik herhaal dat ik niet geloof in een complot op wereldschaal (zou het mogelijk zijn dat ik me daarin toch totaal vergis???) maar dat ik veel te veel zaken abnormaal vind sinds maart 2020! Ik ga ze hier niet herhalen (tja, toch een beetje bang dat ik "iets verkeerd zou zeggen": ik heb al zoveel zaken zien verdwijnen op Facebook en  YouTube en ook dat is angstaanjagend - nog veel meer dan het virus!)

En nu kijk ik eindelijk verder naar "Het leven van Jezus". 

P.S. Voor het slapengaan. 

Ik vind de film iets te theatraal en heb hem dus weer niet uitgekeken (en toch hou ik van toneel, eigenaardig genoeg). Het is wel zo dat hij de geschreven tekst heel trouw volgt (misschien is het ook dat wat mij een beetje hindert?) en dat daardoor, denk ik, de film voor veel mensen die het geduld of de tijd niet hebben om de bijbel te lezen, dat geschrift kan vervangen. De film steunt wel op het evangelie van Johannes - en er zijn er nog drie andere. 

Het lijkt wel magisch!

Gisteren haalde ik die herinnering op aan wat mijn moeder zei over Jezus destijds... en deze avond stelt YouTube me deze film over Jezus voor! Toeval zal het wel niet zijn maar het blijft heel wonderlijk! Ik heb er even naar gekeken maar een film van drie uur (of toch bijna) vind ik wel wat lang. Misschien kijk ik morgen voort. 

Voor de rest vooral lectuur vandaag, onder andere "De acht bergen" van Paolo Cognetti - nee, ik heb het boek nog niet uit: het is zo goed geschreven (en vertaald dus) dat ik bewust elke zin "degusteer" - en voor de rest stukjes online zoals dit, waar ik weer grotendeels mee akkoord ga. 

Een paar mails en telefoontjes ook, onder andere met Nany... die weer verward klonk! Het lijkt echt op en af te gaan met haar gezondheid... 

En nu... misschien nog enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken overtypen om de avond af te ronden?  

Ondertussen blijven ze protesteren in Frankrijk (en niet enkel daar waar de link hiervoor naartoe voert)! 

Herfstvakantie

Toen die vakantie werd ingevoerd, spraken we nog van "Allerheiligenverlof" maar tegenwoordig mag je die benaming blijkbaar niet meer gebruiken. De "herfstvakantie" is dus begonnen deze avond en eerlijk gezegd, ik vraag me af hoeveel mensen nog weten dat het vroeger ging om het herdenken van onze overledenen. In mijn schooltijd hadden we twee vrije dagen rond 1 november (en, ik wist het niet meer maar las het gisteren nog in mijn dagboek van 1967,  we moesten ook nog naar school op zaterdag voormiddag). Nu hebben de leerlingen een hele week vrij, vieren ze Halloween en/of gaan ze op reis. Ik ben al heel mijn leven voorstander van meer schoolvakantie (ik weet dat veel mensen daar anders over denken), dus gun ik die kinderen die vrije week. Ik vrees echter dat de daarmee gepaard gaande reizen niet zo'n goed idee zijn tijdens deze "pandemie" (weeral, als men ons niet beliegt). 

Vandaag lang met Roger gepraat over die "pandemie" trouwens en over de nieuwe maatregelen. Uiteraard kwam ook de "covid-pass" (of wat is de officiële benaming?) ter sprake en alle anomalieën die ik al van in het begin van deze coronacrisis heb opgemerkt. We vroegen ons af of dan niemand van de overheid zich dezelfde vragen stelt ofwel of ze heel goed weten dat er heel veel zaken "niet kloppen" maar er van uitgaan dat het "volk" alles wel zal slikken? En waarom vinden we nergens een antwoord op onze vragen in de mainstreammedia? 

Gelukkig hebben wij geen sociale verplichtingen tijdens deze vakantie, want we hebben (nog) geen "pass"! 

Terwijl ik vandaag aan al die zaken dacht (en dus niet enkel tijdens mijn gesprek met Roger) kwam er bij mij een heel speciale (maar alles bij elkaar vage) herinnering naar boven. Het is van heel lang geleden, toen ik nog met mijn ouders en zus in Schoten woonde (broertje was er ofwel nog niet of was een baby). Het moet dus tussen eind 1962 en eind 1965 zijn geweest. Toen al was ik gefascineerd door de bijbel en had ik er heel veel stukken (vooral uit het Nieuwe Testament) uit gelezen. Ik had mijn moeder iets gezegd (op verwijtende toon? Hoewel, dat zou ik toen echt niet gedurfd hebben gezien mijn opvoeding maar ik weet het dus niet meer) dat haar niet aanstond maar dat wel in verband stond met de leer van de Christus uit die bijbel waar ik zo graag in las. Ze antwoordde mij: 'Tja, jij bent me dan ook zo'n rare! Ik denk dat jij, als je in die tijd had geleefd, ook die vagebond van een Jezus zou gevolgd hebben!' 

Ik was toen heel fel geschokt: hoe durfde ze wel die Jezus (die de fundering was van haar religie, waar ze toch veel belang aan hechtte) een vagebond te noemen! Later zag ik in dat ze in feite gelijk had en waarschijnlijk al een of andere film had bekeken over het leven van Jezus, waarin hij wordt voorgesteld als een rondreizende "goeroe" zonder vaste woonplek. 

Ik vond het wel heel raar dat pas vandaag die herinnering me weer te binnen schoot!

Ontspanning (?)

Buiten enkele eenvoudige huishoudtaakjes, de boodschappen, een telefoontje met Nany en een bezoek aan de dokter, vandaag vooral veel gelezen, gekeken en geluisterd. Het bezoek aan de dokter was een routinebezoek (de medicijnen die ik slik vergen een strikte en heel geregelde controle op eventuele bijwerkingen). Ik vind het heel vervelend (ik heb jarenlang geen arts nodig gehad) maar kom, ik ken mensen met ergere aandoeningen. 

Ik heb vooral gelezen in een heel boeiend typoscript (herinneringen) dat we deze ochtend in de bus vonden, van Ivo Hermans - ik moet hem nog een bedankmail sturen. 

Ik keek naar een paar ontspannende video's en bewonderde de foto's die Zeger maakte van de vierentwintig urenloop in Leuven.

En ik luisterde onder andere naar deze heel interessante podcast. Over de leugens van de federale regering, de volgzaamheid van de Vlaamse regering maar ook van de media en het volk, hun gebrek aan kritische zin, over rechten, verplichtingen en burgerzin, privacy en het gebrek aan debat. Een politiek discours dat ik (die echt niet onderlegd ben in politiek) heel interessant vond (en waarmee ik grotendeels akkoord ging). Ik kreeg ook het geruststellende gevoel van "eindelijk hoor ik het ook eens allemaal zeggen door Vlamingen", want tot nog toe hoorde ik dat soort discours praktisch alleen in Frankrijk klinken (zoals hier weer vandaag, maar misschien heb ik niet voldoende gezocht natuurlijk). Echt heel interessant, vrienden, en wees niet bang, deze keer is het dus wel degelijk in het Nederlands te doen!

Alleen was daarna het ontspannen gevoel, dat de rest van de dag me gaf, verdwenen. 

Ik had het verwacht

En ik begrijp (toch min of meer) de redenering: het komt neer op een zachte "lockdown" voor niet gevaccineerden. Waar blijkbaar geen rekening mee werd gehouden, is dat (zogezegd "gratis" al betalen we daar uiteraard allemaal voor) gevaccineerden nogal snel denken dat ze safe zijn en dus niet meer hoeven op te letten. Terwijl niet gevaccineerden meestal nog steeds twijfelen (niet enkel aan het vaccin) en dus - weer "meestal" natuurlijk - voorzichtig blijven. En... het wordt een dure lockdown voor niet gevaccineerden, want, ook al houden ze zich heel gedeisd,  af en toe kunnen ze niet anders dan te betalen voor een covid-test. Test die van de andere kant wel meer zekerheid geeft omtrent hun wel of niet "besmet" zijn dan een vaccin. 

Ik blijf me heel veel vragen stellen (maar ga ze hier niet herhalen) en bereid me dus voor op weer een heel rustige, bijna kloosterachtige periode. Wat ik op zich helemaal niet erg vind maar... ik weet nu al dat ik enkele afspraken moet afzeggen. En of die vrienden dat zullen begrijpen? 

"De verkozenen"

Heel toevallig (?) viel ik vandaag op de aankondiging van een serie over Christus die me wel heel fel lijkt te zullen aanstaan (ik zeg "lijkt te zullen", want de serie is nu uiteraard nog niet te zien): "The chosen". Ik ben echt heel benieuwd! 

Appelen uit de winkel

Matthias houdt van appelen... "uit de winkel".  Dat laatste weet ik pas sinds zondag. Ik wist wel dat hij van zoete appelen houdt (Elena heeft ze liever iets zuurder, vertelde ze me) en dus ging ik er van uit dat de appelen die Roger onlangs bij een van onze buren kocht Matthias zouden aanstaan. Ik weet niet welke soort het is maar ze zijn minder knapperig dan onze "ijzerappelen" (die nog niet plukklaar zijn) maar wel veel zoeter met toch een lichte zuurtjestoets die (net zoals hun als door kleurpotlood bewerkte rode schil) herinnert aan "sterappelen". 

Helaas, Matthias lustte ze niet, merkte ik zaterdag (hij deed het dan maar met mandarijntjes en abrikozen). 

Toen ik hem gisteren, vlak voor ons vertrek naar Nany, vroeg welke soort appelen hij dan wel graag at, was zijn antwoord "appelen uit de winkel".  'Ach, die hebben we niet,' antwoordde ik, 'wil je nog een mandarijntje dan?' Die leek hij toch niet zo erg te lusten. 'Een banaan?'  Die lust hij ook niet (wist ik niet maar ik zag toch graag de kindjes nog wat fruit eten). 'Appelen uit de winkel hebben we jammer genoeg echt niet', herhaalde ik en toen verscheen Roger in de keuken, die ons gesprek had gehoord. 

 'Wij hebben wel appelen uit de winkel,' zei hij, 'ze liggen in de koelkast!' Hij haalde er een (het was een rode appel), schilde die en gaf die aan Matthias (Elena en Eva aten toch nog liever mandarijntjes) en Matthias heeft die appel met heel veel smaak opgegeten. 

Probleem opgelost natuurlijk maar ik vond het heel vreemd dat ik (die deze dagen heel veel in en uit die ijskast heb gehaald of gedaan, en die constant van alles daarin herschikte) niet wist dat we appelen "uit de winkel" in huis hadden! Eigenlijk maakte het me zelfs een beetje bang! Word ik dan echt zo oud?