Mechelen-Bovelingen

Vandaag hebben we tijd kunnen maken voor een korte wandeling (ongeveer 40 minuten) in Mechelen-Bovelingen.

We werden er vooral geïntrigeerd door de pastorie die binnenkort wordt omgebouwd tot een horecazaak, een voor ons onbekende soort gans... en een lintzaag die we zagen staan in de buurt van 't Skokkelpjaat. 

Hier komt dus binnenkort een nieuwe horecazaak (zie volgende foto's)

Achter het gebouw vonden we een soort schuur, wat niet gebruikelijk is voor een pastorie; en het hoofdgebouw vertoonde geen deur uitgevend op de tuin (zie volgende foto)

Wij kennen deze als een varken knorrende vogel niet. Weet iemand wat dat is?

Foto's Roger

Naar de Vlaamse Ardennen

We konden vandaag jammer genoeg de uitvaart van Emmy Swerts niet bijwonen: terwijl die plaatsvond, reden wij naar Ronse via een voor mij vaak te drukke weg.
Onze vrienden Annie en André hadden immers ons, Paul, Annemie, Dirk en Linda uitgenodigd.

Na koffie of thee met zelfgebakken cake, reden we met twee auto's naar het Muziekbos waar we drie uur en half wandelden. Dat het wat te veel was voor mijn gewrichten werd al duidelijk na twee uur vooral steil klimmen maar gelukkig hielden we geregeld halt zodat Paul kon uitleg geven over planten, vogels, muizen, konijnen enzovoort. Wat weet die man daar toch ontzettend veel over en wat kan hij daar boeiend over vertellen!

Foto's Roger

Het weer viel geweldig mee: niet te koud, geen regen en geregeld zon.

Na de wandeling trakteerden Annie en André ons op een aperitief gevolgd door een heerlijke waterzooi met vis, een kaasschotel en een ijsje. Met de nodige wijnen uiteraard. Ondertussen werd er vlot geconverseerd: over onze kinderen en kleinkinderen, architectuur, kunst, maar ook over Antwerpen vroeger en nu (behalve Dirk en Linda die nog steeds in Antwerpen wonen, zijn wij allemaal ex-bewoners van Antwerpen), wat uiteraard zelfs uitmondde in gesprekken over politiek. En over wat er nu allemaal gebeurt in het kader van de terreurdreiging. Op dat gebied heb ik me serieus op de vlakte gehouden (nadat ik eerst wilde zeggen dat volgens mijn nederige intuïtie iedereen in Molenbeek wel moest weten dat die beruchte Salah nog daar zat).

Roger en ik zijn pas rond 23 uur terug naar huis gereden waar we rond 1 uur 's nachts aankwamen.
Terwijl we nog een laatste glas (Trappist) dronken, las ik in een krant dit over Salah. Ik had dus gelijk! Misschien is het een geluk dat ik daar niet over begon: anders zaten we misschien nog in Ronse te debatteren!:-)

Over Ikea, decors, mystiek enzovoort

Ik weet dat veel van mijn kennissen niet houden van Ikea. Voor mij is dat echter een van de weinige winkels waarin ik graag rondloop (als het er niet te druk is!) en dat heeft alles te maken met de "decors".
Al van toen ik heel klein was, hield ik van decors en toneel. Ik herinner me zelfs (en dat beleefde ik opnieuw met onze kinderen toen ze klein waren, en nu met Elena en Matthias), dat wat ik "decor" noem, niet echt uitgewerkt hoefde te zijn: een paar attributen volstonden en de rest fantaseerde ik er heel graag bij.

Deze lange inleiding om te verklaren waarom we op deze winderige en heel koude dag (amper 3°C in Heers rond 15 uur) besloten nog eens in de Ikea van Hognoul te "wandelen".

Oké, er wachtte een korte vertaling maar daar zou ik wel deze avond voor zorgen: we hadden pas haring gekocht die ik zou serveren met gebakken uienringen en speltbrood gebakken door Roger, na een soep op basis van savooikool; allemaal heel snel klaar.

Meer dan twee uur liepen we rond in die winkel voor we genoten van een gratis kopje koffie of thee (nee, eigenlijk niet één kop, want van die drank kregen we à volonté) aan het raam van de cafetaria, met vandaag uitzicht op een heel grijze lucht maar ook veel te observeren mensen.

Roger en ik zijn geen praters. We zaten daar dus samen in stilte te genieten en ik kreeg eindelijk weer een van mijn zeldzame "mystieke" ervaringen (het gevoel een deel van "alles" te zijn). Net op dat moment onderbrak Roger de stilte: 'Je zou hier wel de hele dag kunnen doorbrengen!'
Zo voelde ik het ook.

Daarna ging het naar de kassa's en de uitgang, een lange veel minder aangename en lange "wandeling" maar gelukkig begin ik de "binnenwegen" van Ikea te kennen!:-)

Deze avond, tussen de soep en de haring werd ik weer geconfronteerd met een telefoontje én een mail van mensen die zich heel droevig voelen... en die ik niet kan helpen. Ik probeer dan te luisteren (of zeer aandachtig te lezen) maar voel me zo onmachtig... en voel me daarna zelf al even triestig.

De mail heb ik nog niet beantwoord (lieve correspondent, als je dit leest: het is niet omdat ik het niet wilde, wel omdat ik de gepaste woorden niet meteen vond: ik moest mijn aandacht immers eerst dringend richten op die wachtende vertaling).

Hasselt

'Nemen we nog eens de bus naar Hasselt?' vroeg Roger deze middag. Dat deden we dus.

Daar ging het winkel in winkel uit en was het kijken naar etalages, maar kom, als Roger liever zijn dagelijkse beweging op die manier krijgt, is het oké voor mij. Trouwens... zo heb ik nog allerlei lekkers kunnen proeven bij Oil & Vinegar (wat ben ik positief!) en... kreeg ik zin om boeken te kopen (deze keer voor Elena en Matthias) in een tweedehandsboekenwinkel (ik heb het uiteindelijk niet gedaan).

Na anderhalf uur achter Roger aan trippelen (ik kan hem onmogelijk bijhouden zonder pijn te krijgen in mijn gewrichten) stelde ik toch voor iets te drinken op de Grote Markt. De terrasjes in de zon waren allemaal bezet, dus zochten we een plekje op het overdekte verwarmde terras aan de overkant en bestelden er een Orval: een  uurtje gezellig mensen observeren en gesprekken afluisteren!:-)

Eigen foto

Om iets over 18 uur waren we terug thuis waar ik na het avondeten en mijn uurtje lezen op papier enkele dringende mails beantwoordde terwijl Roger het manuscript van Boudewijn verder nalas.

Vandaag heb ik Hasselt wel op een andere manier ervaren dan de vorige keren dat we er waren: Emmy was immers van daar afkomstig. Ze is daar opgegroeid en hield nog steeds enorm van die stad. Ik probeerde me dus in te beelden hoe het er in Hasselt aan toeging toen zij een jong meisje was en ik geloof dat me dat een beetje is gelukt.

Wat een geluk dat ik gisteren naar onze dochter belde!

Na onze dagelijkse wandeling gisteren (nogmaals in Sint-Truiden en met, op verzoek van Roger, een bezoekje aan de mannenafdeling van de C&A) kreeg ik de lumineuze ingeving om nog even naar onze dochter te bellen. Zomaar, om te keuvelen, hoewel dat niet echt mijn specialiteit is.
'Dus, donderdag halen we de kindjes om 15:30 uur af van school en rijden dan naar Lutti', eindigde ik ons gesprek.
'Maar nee, mama! Het is morgen dat we hadden afgesproken, om 12 uur Elena en Matthias afhalen en daarna Eva bij Lutti ophalen! Pas volgende maand verwacht ik jullie op een donderdag.'

Ai! Nog een geluk dat ik gebeld had of de kindjes hadden gepanikeerd als ze ons niet zagen opdagen deze middag (Elena vertelde me vandaag onderweg van Lutti naar huis: 'vroeger was woensdag de mooiste dag van de week: we turnden op school en daarna kwamen jullie ons afhalen. Nu is woensdag minder plezant: er is geen turnen meer op woensdag')!

De twee "groten" leken heel blij ons weer te zien; we reden naar Lutti terwijl vooral Elena pronkte met een (prachtige) tekening, vertelde over wat ze allemaal had gedaan en liedjes zong. Er ontspon zich ook een ingewikkeld gesprek over het ontstaan van bepaalde dingen en onzichtbaarheid!

Eva lachte ons weer zo lief toe toen ze ons zag binnenkomen maar begon naar goede gewoonte te huilen toen we haar installeerden in haar Maxi-Cosi (eens we begonnen te rijden, viel ze wel meteen in slaap).

Het kunstwerk van Elena. Merk op: Elena is de neuzen niet vergeten, ze vindt gewoon de tekening mooier als de neuzen niet worden weergegeven (foto Roger)

Elena en Matthias hadden honger. Ik bakte croque-monsieurs met hesp en kaas, ze aten heel goed en wilden daarna meteen met mij buiten gaan spelen. Alleen  had ik nog maar een halve boterham kunnen verorberen, dus moesten ze heel even geduld oefenen.

We speelden op de schommel, met de bal, verstoppertje (met buurmeisje Anna) en hadden veel plezier tot wanneer Elena met haar mama en Roger naar de oogarts zou gaan. Ik bleef thuis met Eva, Matthias en Anna. Terwijl ik Eva verzorgde, met haar kiekeboe speelde en genoot van haar gebrabbel en gekraai, zag ik door het raam Anna en Matthias opvallend goed samen spelen in de tuin (ik weet niet precies wat, maar  ze hadden zich verkleed in prins en prinses en waren druk bezig).

Een poosje nadat ik rond 15 uur moe gekraaide  Eva weer in haar wiegje had gelegd, riep ik de prins en de prinses naar binnen voor een drankje, een koekje en wat fruit. Net op dat moment kwamen onze dochter, Roger en Elena terug. Elena haastte zich ook een prinsessenjurk aan te trekken en kreeg ook haar vieruurtje.

Foto's Roger

Eva werd weer wakker en kreeg een flesje van onze dochter en Elena, Matthias en Anna wilden verder buiten spelen (ondanks een vrij koude wind was het heel mooi weer). Ik moest weer mee: we zouden samen onder andere nog eens verstoppertje en "warm en koud" spelen. Tot Anna naar huis moest, Elena en Matthias (én ik) een beetje moe werden en vroegen of ze naar een filmpje mochten kijken.

Toen was het tijd om te beginnen koken terwijl onze dochter even lessen voorbereidde. Nadat zij snel wat gegeten had, vertrok ze nadat haar echtgenoot was aangekomen en wij gingen aan tafel.
Na het avondeten heeft Elena nog wat getekend terwijl Matthias weer met zijn treintje speelde, heb ik wat opgeruimd en Eva verschoond (ze geniet van die momenten: ze lacht, brabbelt tegen mij en kraait van plezier als ik haar gebrabbel beantwoord).

Schoonzoon zorgde voor het avondtoilet van de kinderen, Eva sliep nog even, maar wilde daarna opgepakt worden (door mij en door haar opa) en nadat we nog enkele tekeningen van Elena hadden meegekregen, reden Roger en ik eindelijk naar huis.

Foto Roger

Ik was tevreden over mijn dag maar wel heel moe: we hebben dan wel geen wandeling gemaakt, beweging heb ik zeker voldoende gekregen (of dat ook geldt voor Roger betwijfel ik: hij heeft vooral foto's gemaakt en veel gelezen, en toonde me trouwens tussendoor de in de kranten aan de gang zijnde polemiek over abortus).

Normaal moesten we deze avond naar een vergadering van de werkgroep WOI, maar dat lukte niet (ik had wel gewaarschuwd dat we er misschien niet zouden zijn).

Over onder andere hoogtevrees

Het was vandaag weer boodschappendag (en daar gaat altijd het opstellen van een weekmenu aan vooraf). Voor vandaag had ik onder andere zalm met courgette voorzien maar Roger liet al meteen blijken dat courgette niet zijn lievelingsgroente is (behalve in soep), dus kochten we in de plaats witloof, maakte ik daar deze avond een slaatje van en dat leek Roger wel te appreciëren.
Voor die boodschappen reden we nog eens langs de kringwinkel (eigenlijk om er oude bestekken af te leveren) waar we weer een vijftal boeken kochten. Het lijkt wel een verslaving!:-)

Maar daar wilde ik het in feite niet over hebben. Na onze thuiskomst en nog een korte vertaling stelde Roger een wandeling voor in Broekom.
We klommen de Molenberg op (serieus klimmen is dat) en daalden daarna naar de eigenlijke molen. En... Koud dat het was ondanks de felle zon: het deed me denken aan 2013 toen ook een felle Oostenwind constant een lentegevoel kwam counteren.

Foto's Roger

Wel: tijdens dat (nogal steil) dalen had ik echt last van hoogtevrees. Zolang ik alleen naar mijn voeten keek, ging het, maar zodra ik naar onze bestemming (helemaal beneden dus) keek, voelde ik me duizelig. Erg vind ik dat, die erger wordende hoogtevrees! Ligt dat aan het ouder worden?

Deze avond, na ons avondmaal heeft Roger "voortgewerkt" aan het manuscript van Boudewijn, en hij vond nog fouten waar ik over had gelezen. Boudewijn, als je dit leest, weet dat je nog even geduld moet oefenen: Roger leest trager dan ik maar vindt meer fouten dan ik (Nederlands is dan ook zijn moedertaal, afijn ook vadertaal, wat voor mij dus niet het geval is).

Hoeselt onder andere

Deze ochtend werd ik een eerste keer wakker om 9 uur. Op dat moment begon het literair ontbijt van de KVLS waar Roger en ik niet naartoe zouden gaan. Roger had niet veel zin om naar Hasselt te rijden, daar naar een parkeerplaats te zoeken (bussen naar Hasselt zijn schaars op zondag) én vond het wat vroeg. Ikzelf had ook geen zin, want dat soort ontbijt is niet gezond voor Roger (eigenlijk voor niemand) én ik hou niet zo van de locatie. Dus draaide ik me nog eens om, viel weer in slaap en schrok even later wakker omdat ik een einde wilde maken aan een akelige droom: een auto had een bus geramd, en er waren veel doden... en daarbij mensen die ik kende. Gelukkig kan ik meestal mijn dromen "richten" en ik besloot dus dromenland te verlaten voor ik meer van dat akeligs zou beleven.

Na onze brunch en een telefoontje met Nany (we hebben een afspraak na Pasen) reden we naar Hoeselt waar we even rondliepen...

Foto's Roger

om daarna nog eens naar de Kluis in Vrijhern te gaan. Terwijl we daar begonnen aan een vrij lange zonnige wandeling (weer alleen spechten horen roepen en ontzettend veel maretakken gezien) kreeg ik een mail van de dochter van Emmy Swerts.
Haar moeder is deze ochtend om 9 uur overleden. Ik was er echt niet goed van: Emmy en ik correspondeerden heel geregeld via e-mails!

Foto's Roger - en op de laatste zie je geen bladeren maar maretakken!

Na de wandeling verder Boudewijns manuscript nagelezen dat ik zopas naar Roger heb doorgestuurd zodat hij het ook kan nakijken. En, terwijl ik voor het avondeten zorgde, het nieuws gehoord over die nieuwe aanslag in Turkije.