Bijna ideale zondag

Ideaal (of toch bijna) omdat niets moest, niemand wachtte en we zonder probleem "niets" konden doen.

Hoewel: we zijn toch een klein uurtje gaan wandelen in Mechelen-Bovelingen (nee, niet naar de brocante maar we hebben er wel het "boekenkastje" gevonden en hadden moeite om er aan te weerstaan!) en hebben veel geluk gehad: het begon pas te regenen na onze wandeling. 

Foto Roger

Ook een paar mails beantwoord, onder andere van mijn broer die me aankondigde dat zij, op vraag van hun dochters, voortaan kerstmis thuis onder elkaar zouden vieren.

Daarna naar Nany gebeld om te vragen of zij dan nog wel met ons mee wilde vieren en haar antwoord was zo vaag, zo ontwijkend, zo vol met bezwaren (nu, ik begrijp heel goed dat bijvoorbeeld die treinreizen lastig worden op haar leeftijd) dat ik op een zeker ogenblik een ingeving kreeg en haar vroeg of zij dan misschien wel is uitgenodigd op dat meer intieme kerstfeest bij Jean-Louis. Ja, dat was ze, althans, mijn broer had gezegd dat ze welkom was.
'Dat is wel veel gemakkelijker voor jou natuurlijk; en als wij dan jou 's anderendaags zouden bezoeken... ', antwoordde ik en zij onderbrak me, duidelijk opgelucht: 'Ja, voor mij zou dat veel gemakkelijker zijn.'

Het ziet er dus naar uit dat, wat het kerstfeest betreft, de familie helemaal uit elkaar valt. Ik weet dat zoiets met de tijd onvermijdelijk is maar ik had het nog niet zo snel verwacht (hoewel... sinds mijn zus Bie en haar gezin er niet meer bij zijn met kerstmis had ik dat mogen verwachten).

En toch, ondanks die gevoelige telefoonconversaties en mails, vond ik het een bijna ideale zondag. Omdat we geen enkele verplichting hadden.

La délicatesse

Deze avond (in mijn eentje omdat Roger ondertussen allerlei taken uitvoerde voor Heemkunde Groot Heers) heb ik gekeken naar "La Délicatesse".

Ik heb er enorm van genoten... maar heb ook vaak moeten lachen met de ondertitels: voor een keer dat ik naar een Franse film keek, kreeg ik er Engelse ondertitels bij. Die waren van zulk doorsnee Googlevertaling-gehalte dat ik af en toe in de lach schoot hoewel het verhaal eerder droevig was!

Huishouden

Vandaag samen iets meer dan twee uur (dus meer dan vier uur werk) besteed aan het schoonmaken van de "bibliotheek".
Dat ligt natuurlijk gedeeltelijk aan het feit dat daar veel te veel staat (onder andere boeken in dozen opgestapeld - Roger zou boekenrekken moeten bijmaken maar wanneer vindt hij daar de tijd voor? - en speelgoed).
We hebben na dat werk vrij veel spullen, die we al jaren niet meer gebruikten, naar de Kringwinkel gebracht en zijn er met amper één boek buitengekomen.😏

Eigen foto

Toen we terug thuis waren (geen wandeling vandaag: het begon te regenen toen we de Kringwinkel buitenkwamen en het regende nog steeds nadat we nog even vlees kochten voor de volgende dagen) kreeg ik vlak voor ik wilde beginnen te koken een lang telefoontje van Nany die me vertelde wat ze gisteren na ons vertrek nog hadden gedaan.

Na ons avondmaal moest ik nog een wasmachine aan de gang zetten en daarna die was te drogen hangen.
Het houdt maar niet op, dat huishoudwerk!

Ik had ergens gelezen (online, er zijn blijkbaar geen uitnodigingen verstuurd en je moest - gelukkig - ook niet inschrijven) dat deze avond Ivo Konings en Willy Nelissen een gezamenlijke dichtbundel presenteerden.

We zijn er niet naartoe gegaan hoewel we daar waarschijnlijk vrienden en kennissen zouden ontmoet hebben: het was in Hasselt te doen, een stad die we niet met de bus kunnen bereiken 's avonds en waar de auto parkeren geen kinderspel is, het begon vrij vroeg voor ons en, om helemaal eerlijk te zijn, Roger en ik hadden echt nood aan een rustige avond onder elkaar, zonder geleuter van mensen die vaak zelfs niet naar elkaar luisteren.

Kort maar aangenaam bezoek aan Nany

Toen ik met Nany afsprak, wist ik nog niet dat Roger deze avond naar een bestuursvergadering van Heemkunde moest, waardoor ons bezoek nogal kort uitviel.

Om te beginnen was het zo druk op de E313 dat we er meer dan twee uur over deden van hier tot bij mijn moeder Nany in het Antwerpse.

Eigen foto

Rond 14:30 uur kwamen we aan. Buiten Nany, Nononc, (tante) Françoise en mijn zus Bie wachtten ook op ons drie boeken die mijn vriendin Denise mij cadeau geeft (ze had ze al eerder naar mijn moeder gebracht). Heel fel bedankt, Denise!

.

Na een babbeltje en een glas wijn trokken we, samen met (overbuurvrouw) tante José,  naar de vroegere Den Horst die nu, na renovatiewerken, Ciconia heet.

Daar nog iets gedronken, verder nieuwtjes uitgewisseld en ook een tafel gereserveerd voor een etentje met enkele Matadi-vrienden binnenkort.

Nany en Bie

Roger, tante José, Françoise, Nany en Nononc (eigen foto's)

Om 17 uur namen Roger en ik al afscheid van de anderen. Weer was het heel druk op de weg: we waren pas thuis om 18:50 uur.

Eigen foto's

Ik heb snel de rest van ons stoofvlees van gisteren opgewarmd, we aten en om 19:15 uur vertrok Roger naar de vergadering.

Ik maakte nog soep klaar (om desnoods deze avond laat te eten) en streek nog enkele hemden voor ik betalingen verrichtte, onze Matadi-vrienden een mail stuurde over onze afspraak in Ciconia en eindelijk neerplofte in de relax met een boek en een stukje bittere chocolade.

Iets voor 22 uur kwam Roger thuis.

Rustige dag

De drukproeven zijn nagelezen. Daarna kregen we gisteren de tijd om de verdieping onder handen te nemen (dat wil zeggen: de kamer van Hendrik en die van zijn zus, voor de rest hadden we geen tijd) en een mooie wandeling te maken in Bevingen.

Vandaag, tijdens de vergadering van de werkgroep WO I, de presentatie van "ons" boek besproken en een van de drie door de zetter voorgestelde covers gekozen. Het werd de kaft die Roger, Benny en ik de tweede mooiste vonden. Elie zou na de vergadering de tekst en de cover naar de drukker sturen.

En, vermits we niet moesten babysitten, werd het voor ons verder een vrij rustige dag nu de drukte rond dat boek voorlopig voorbij is.

De auto naar Midas gebracht voor een nazicht (binnenkort moeten we naar de auto-inspectie) en weer viel het mij op hoeveel goedkoper dat was dan in onze vroegere garage, en hoeveel sneller dat ging. De koplampen zouden wel nog schoongemaakt moeten worden maar dat laten we heel binnenkort doen bij Carglass.

Daarna een vrij lange wandeling, weer in Sint-Truiden. Vrij aangenaam: veel wind, niet al te warm maar geen regen.

Thuis nog eens ouderwetse Vlaamse karbonaden urenlang lekker laten sudderen terwijl ik genoot van een boek: we hebben gesmuld deze avond.

Nu moet ik nog enkel een paar mails beantwoorden.

Catalaans onafhankelijkheidsstreven gelinkt aan de islam?

Na onze uitgebreide boodschappen en enkele huishoudelijke taakjes las ik vandaag nog wat online over gisteren, onder andere op Visionair België. In een reactie van Marc Schoeters op datzelfde artikel, geplaatst vandaag 2 oktober 2017 om 10:06 uur, las ik iets wat ik niet wist en dat, als het waar is,  me verontrust:

'Heel dat onafhankelijkheidsstreven van Catalonië draait om de radicale islam. Saoedi-Arabië steunt dat onafhankelijkheidsstreven in Catalonië – omdat ze hopen op die manier een bruggenhoofd te hebben om de rest van Spanje te heroveren. Catalonië is een paradijs voor jihadisten. En zij worden geen strobreed in de weg gelegd door de politiek-correcte linkse regering daar. Geen wonder dat alle moslims in Catalonië vóór onafhankelijkheid zijn.'

Terbiest onder andere

Ik wilde vandaag graag nog eens wandelen in het park van de vroegere hotelschool Terbiest. De nu verlaten gebouwen zijn niet meer toegankelijk maar het domein is nog steeds heel aantrekkelijk.

Foto's Roger

Thuis volgden we uiteraard het nieuws uit Catalonië (en nee, ik vind Spanje helemaal niet "sympathiek" in dit geval) terwijl we wachtten op de drukproeven... die uiteindekijk zijn aangekomen.