Foto's van de tentoonstelling

Roger heeft de foto's die hij maakte op de tentoonstelling opgeladen. Ze zijn mooi en eigenlijk vind ik het jammer dat ik er niet bij was, want er waren blijkbaar onder andere prachtige schilderijen bij.

Ik serveer enkele foto's hieronder:

Foto's Roger

Vertaling en Alden Biesen

Deze ochtend een mail van de klant. Of ik de delen, die al vertaald zijn, al wil opsturen. Dus hield ik op met vertalen en begon ik de reeds vertaalde bladzijden na te lezen om ze daarna op te sturen.

Eigenlijk hou ik niet van die werkwijze: het gebeurt dat ik bijvoorbeeld pas op het einde van een tekst doorheb waarvoor sommige afkortingen staan (dat was nu weer het geval, er waren in het begin geregeld verwijzingen naar een PC en pas drie hoofdstukken verder begreep ik dat die letters stonden voor "paritair comité"). 
Maar kom, klant is koning.

Deze avond zouden we met Heemkunde Groot Heers in Alden Biesen naar een tentoonstelling over Borgloon gaan. Ik keek er naar uit, omdat het me een interessante tentoonstelling leek maar ook omdat Alden Biesen bij mij herinneringen oproept aan mijn grootmoeder van vaderskant die de dochter was van de pachter aldaar en... omdat we daar ooit naartoe gingen met Nononc en Françoise.

Toen ik deze avond merkte hoeveel werk ik nog had, besloot ik echter niet mee te gaan.
Roger ging wel.
Het was interessant, vertelde hij mij maar ze waren met te veel waardoor ze elkaar voor de voeten liepen.
En het was vrij duur: misschien is het goed dat ik niet meeging. Ik onthou toch weinig van zulke tentoonstellingen. Liever zou ik er een boek over lezen.
Er was een catalogus te koop, vertelt Roger me. Maar ja, eerst de toegang tot de tentoonstelling betalen om dan pas de catalogus te kunnen kopen, dat zou echt te duur geworden zijn.
Gelukkig maakte Roger foto's (ik heb ze wel nog niet gezien).

En ik werkte ondertussen voort. Alles, behalve een tiental bladzijden, is nagelezen en opgestuurd en de rest is al vertaald. Dat gedeelte lees ik morgen na.

Facebook

Ik herhaal het: ik ben weinig actief op Facebook maar sommige mensen volg ik daarop heel trouw. Zo iemand was mijn "Nononc" zaliger.
En... nu vind ik niets meer van hem op Facebook!
Toch heel jammer!

Op het feestje bij Hendrik en Debby hadden we het over het afsluiten van Facebook-accounts. We vroegen ons af of het wel of niet een goed idee is na een overlijden... en Wiemla (de moeder van Debby) toonde ons de Facebook-pagina van een nicht van haar die enkele jaren geleden is overleden.  En dat vond Wiemla duidelijk heel troostgevend.

Ik ben geneigd akkoord te gaan met Wiemla: ik zou zo graag nu nog kunnen zien wat mijn "Nononc" ooit postte!

Dagje vrij

Dat wil zeggen, bijna vrij, want we gingen op de "groten" passen.
We haalden ze af van school en weer kregen Matthias en Eva bijna geen kans over hun dag te vertellen: Elena was onderweg constant aan het woord.

Na het middageten ging ze spelen met buurmeisje Anna en toen konden haar broer en zus volop over hun eigen avonturen vertellen.

Matthias werkte lang aan een nieuwe mijter, Eva puzzelde (samen met Roger) en toen Roger even op bezoek ging bij zijn zus speelden we samen (met Elena die was teruggekomen) een piratenspel.

Elena was bezig geweest een verhaal te schrijven over een gestolen ring en las ons dat voor. Eva wilde ook lezen, nam een "grote mensenboek", bladerde erin en vertelde tegen zichzelf en Matthias een zelfverzonnen verhaal.

Rond 17 uur, kort nadat Roger was teruggekomen, hielp ik dochterlief (die ondertussen was thuisgekomen) het avondmaal klaar te maken. En na die maaltijd speelden dochterlief, Matthias, Elena en ik nog even een kaartspel: "1000 kilometer".

Eigenlijk was ik vandaag ook van plan geweest met de kindjes naar twee begraafplaatsen in het Leuvense te gaan maar het heeft bijna de hele middag geregend.

Eigen foto's

Roger en ik zijn terug thuis sinds 21 uur. Eerst wilde ik nog een uurtje verder werken aan de vertaling maar ik heb het niet gedaan. Ik denk dat het beter is morgen met een frisse kop weer aan de slag te gaan.

Over werken en bezoldigingen

Omdat de klant (ik heb het over mijn vertaling) allerlei stukjes reeds vertaalde teksten mee bezorgde, ikzelf ook veel al zelf vertaalde stukjes terugvond, ik omwille van dat puzzelwerk mijn vertaalgeheugen niet heb ingeschakeld en dus moeilijk kon berekenen met hoeveel nieuwe tekst en "oude tekst" ik te maken heb (die worden immers volgens een ander tarief aangerekend), heb ik besloten mijn werk deze keer per uur aan te rekenen, niet per vertaalde regel zoals gewoonlijk.

Ik schreef dus telkens precies op hoe laat ik begon en hoe laat ik stopte, zelfs als tussen dat "begin" en "einde" slechts een kwartier lag en ik een pauze nam van amper 5 minuten (om bijvoorbeeld naar toilet te gaan).
Deze avond heb ik al die stukjes tijd opgeteld en ik kwam aan "amper" 7 uur echt (maar heel intensief) vertalen

Uiteraard gaat het er zo niet aan toe op een kantoor. Daar word je per uur of dag betaald, ook al babbel je tussendoor (zelfs als ik even ophield met werken om iets tegen Roger te zeggen, noteerde ik het) of al ga je even naar toilet of een sigaret opsteken (ikzelf had mijn damptoestel binnen handbereik en in tegenstelling tot kantoorbedienden mocht ik "dampen" zoveel ik wilde tijdens het ontleden van een zin).

Uiteindelijk echter blijk ik dus "slechts" 7 uur echt te hebben vertaald. En toch ben ik doodmoe!

Daaruit besluit ik ten eerste dat langer dan 6 uur heel geconcentreerd werken bijna niet te doen is, ten tweede dat je mensen beter zou betalen per product dan per uur (tenminste waar dat mogelijk is), ten derde dat je beter de mensen wat minder lang per dag zou moeten doen werken maar dan eisen dat ze echt doorwerken... en ten vierde (en dat is heel persoonlijk) dat ikzelf in het vervolg weer per regel zal aanrekenen. Ik werk blijkbaar zo snel dat ik op die manier meer mag vragen.
Tenzij (misschien) als ik doe alsof ik op kantoor zit, en niet "uitlog" voor het minste!

Erfgoed Haspengouw

Roger is deze avond naar een bijeenkomst van Erfgoed Haspengouw, zo'n informele bijeenkomst waar je spreekt over heemkundige projecten enzovoort.
Interessant maar ik kon niet meegaan.

Heb weer ettelijke uren aan die vertaling besteed en merk dat de bladzijden vanaf nu zo vol zijn dat ze bijna voor twee bladzijden kunnen tellen.
Nu, dat soort werk doe ik heel graag en ik klaag dan ook niet over de job, wel over de weinige tijd die ik ervoor krijg!

Eerste afspraak afgezegd deze week

Vandaag had Elie de leden van Werkgroep WO I uitgenodigd om het planten van de eerste van de vredes-lindebomen bij te wonen in Rukkelingen. Roger is gegaan, ik niet. Dat is dus de eerste afspraak die ik deze week niet kan nakomen omwille van die vertaling. Nog een geluk dat wij met z'n tweeën zijn!

De vertaling vlot goed, ik ben zelfs al aan bladzijde 24. Maar dit is nog maar een eerste "worp" en nadat ik de andere helft klaar zal hebben, moet ik nog alles minstens twee keer nalezen. Gelukkig kwam ik vandaag veel reeds vertaalde delen tegen (die ik dus kon kopiëren en plakken, wat niet betekent dat je die stukjes klakkeloos kunt overnemen uiteraard: je moet echt nagaan of elk detail van elke zin klopt)  maar (ik heb al een beetje verder gescrold) ik vrees dat ik de volgende dagen met moeite aan mijn 10 bladzijden minimum per dag zal geraken.
Langs de andere kant: de tekst is boeiender dan ik had verwacht!

Foto's die Roger maakte tijdens het planten van de "vredesboom"

Het was prachtig weer vandaag maar ik had echt geen tijd voor een wandeling. Hopelijk kreeg Roger voldoende beweging daar in Rukkelingen! Hij vertelde me dat hij op de terugweg (hij ging vlees kopen voor deze avond) Boudewijn Knevels en Ilonka, en overbuurvrouw Marie-Claire heeft ontmoet.

Uiteraard heb ik vandaag praktisch niets gedaan in het huishouden. Ik liet de wasmachine één keer draaien, hing die was te drogen, ruimde de keuken wat op na onze brunch en zorgde deze avond voor het eten.
Omdat ik dus weinig tijd had, flanste ik weer iets in elkaar met restjes.
Ik had twee aardappeltjes en een kwart savooikool (tja, als wij één savooikool kopen, eten we er minstens 4 keer van) laten koken. Daarna legde ik alles in een ovenschotel met tussen de twee ingrediënten 200 gram gehakt licht aangebakken in olijfolie met vrij veel look, bestrooide alles met geraspte kaas en liet mijn gerecht een poosje gratineren. Heel lekker bleek dat te zijn na onze groentesoep!