Ziekenbezoek

Vandaag vonden we eindelijk de tijd om Rogers nicht Jeannine te bezoeken. Hoewel ze het nu iets beter maakt, vond ik haar er nog niet bijster goed uitzien. Bij een kopje koffie of thee praatten we vrij lang, over de ramp in Turkije en Syrië uiteraard maar ook over Jeannines gezondheidsproblemen en ouder worden in het algemeen. 

Haar honden trokken zich niet veel aan van al die sombere praat en bleven rond Roger en vooral mij hangen, smekend naar een koekje (dat ik ze dan ook stiekem gaf). Die honden lijken veel belang te hebben voor Jeannine: "Ze breken mijn eenzaamheid", zei ze. Hoewel ik weet dat ze veel hulp en steun krijgt van een van haar nichtjes, vermoed ik dat haar leven nu inderdaad helemaal anders is dan vroeger toen de (vaak politieke) verplichtingen en afspraken elkaar in een razendsnel tempo opvolgden!

We waren pas thuis toen ik een telefoontje kreeg van straatgenote V., negen maand ouder dan Jeannine en met een even wankele gezondheid. Hoewel ze even weinig mobiel is als Jeannine nu en niet veel mensen ontmoet, klaagt buurvrouw niet over eenzaamheid. Natuurlijk heeft zij haar echtgenoot bij zich, maar ik geloof dat vooral het feit dat ze niet werd geconfronteerd met dat bruuske contrast in haar leven een grote rol speelt!

Luie zondag

Een luie en koude zondag was het vandaag! Eigenlijk moest ik wassen maar ik probeer geen slaafs werk te verrichten op de dag des heren! 😃 

Ik had op de website van de VRT een paar series gevonden die me interesseerden en deze avond keek ik ook nog naar "Het verhaal van Vlaanderen", deze keer onder andere over de beeldenstorm, Alva en de onthoofding van Egmont en Horne. Waren de geschiedenislessen vroeger in Stella Maris, waar ik mijn humaniora volgde, maar zo boeiend, duidelijk en overzichtelijk geweest!

Uiteraard moest er deze avond gekookt worden (dat noem ik geen slaafs werk) maar dat nam ook niet veel tijd in beslag: ik had nog een kliekje groentesoep, er waren nog twee maatjes die absoluut op moesten en een restje gevulde witte kool met een citroensausje van gisteren en om te eindigen, niertjes met Madeira voor Roger en een omelet met champignons voor mij.  Lekker feestelijk!

Camperhuub

Mijn tante-vriendin Françoise stuurde me vandaag een artikel in "Het laatste nieuws" over onze vriend (en achterneef van Roger zoals later bleek) Guy Missotten zaliger. Dat deed deugd!

Ik ga nu verder lezen in de blog van Guy, "Camperhuub". Huub, de hond van Guy heeft ondertussen ook al deze wereld verlaten!

Nostalgie

Eigenlijk had ik andere, meer "actieve", voornemens voor deze avond maar uiteindelijk bracht ik de uren door met oude "familiefilmpjes" die Hendrik ooit voor ons zo goed als mogelijk heeft gedigitaliseerd. Ik herleefde de laatste verjaardag van "oma" (de moeder van Roger): 72 jaar, en wat lijkt dat jong tegenwoordig! En daarna de 65ste verjaardag van mijn moeder Nany, die we hadden verrast door buiten haar weten haar beste vrienden en familieleden uit te nodigen op het zogenaamde "gewoon een aperitiefje" waarvoor ze bij broertje was uitgenodigd. Nostalgie troef weer!

Temperatuurschommelingen

Ik vind ze heel opvallend de laatste maanden! Terwijl het vorige woensdag opnieuw heel zacht weer was (tot 12°C maar met een koele wind) voel ik deze avond door de kieren achter mij dat de temperatuur weer serieus aan het dalen is!

Vandaag meer dan twee uur besteed aan de schoonmaak van de keuken. Terwijl ik daarmee bezig was, bedacht ik dat ik in dit huis in feite het equivalent van drie woonkamers moet schoonmaken: de keuken, de salon én de bibliotheek, waarbij de keuken uiteraard nog meer werk vergt dan die twee andere kamers! Onze werkkamer is iets kleiner (hoewel? Eigenlijk ben ik daar niet zeker van: misschien lijkt het maar zo omdat die kamer nog veel voller staat) maar vraagt nog meer werk, net omwille van alle spullen die we daar verzameld hebben! Ik bedenk de laatste tijd vaak dat dit huis in feite te groot wordt voor ons (of eerder: wij te oud voor zo'n groot oud huis)! Ja maar, stel dat we kleiner zouden wonen, wat doen we dan met al onze boeken en herinneringen? 😀

Tijdgebrek

Dochterlief had me onlangs gevraagd of we gisteren even op de kinderen konden komen passen maar helaas ging dat niet. Dochter en schoonzoon hebben dus hun plan moeten trekken en eigenlijk ben ik blij dat ik zelf geen keuze had. Want wat had ik anders gedaan? Ik was zo blij eindelijk nog eens zus, broer en de anderen te ontmoeten... maar ik "vrees" dat, als ik had kunnen kiezen, ik was gaan "babysitten".

Vandaag heb ik zoiets immers gedaan. Terwijl we naar huis reden na onze wekelijkse boodschappen (ongelooflijk hoe alles week na week duurder wordt!), kreeg ik een mail van mijn neef (ik zou echt willen dat het standaard Nederlands het woord "kozijn" in die betekenis opnam) Yves (die er gisteren niet was). Hij is binnenkort even in België, zelfs in onze streek en of we op een bepaalde dag kunnen afspreken.  Helaas, ik heb een sterk vermoeden dat dochterlief ons zal vragen om net die dag even te komen passen op de kindjes. Dus heb ik Yves "moeten" teleurstellen!

Eigenlijk is het eigenaardig dat wij op onze leeftijd nog een probleem van tijdgebrek hebben. Dat viel me gisteren met broer, zus en de neven ook op: iedereen had zo mogelijk nog meer verplichtingen en plannen dan wij (ze zijn allemaal wel veel jonger dan wij: zus is 3 jaar en half jonger dan ik, mijn oudste neef daar aanwezig 8 jaar en broertje praktisch 14 jaar)!

Familiebijeenkomst

Nee, het was niet echt een familiebijeenkomst maar vandaag moesten zus Bie, broertje en ik in Kortessem zijn. Maar er waren ook enkele "kozijns" (neven dus in standaardtaal, degenen waar ik gisteren over sprak - en er werd  Nederlands én Frans gesproken) aanwezig die we heel blij waren terug te zien. Er waren ook veel verdere kozijns, de zonen en dochters van neven en nichten van onze vaders. Wij kennen ze niet en we hebben dus niet met hen gesproken, wat ik een beetje jammer vind.

We zijn samen (ik bedoel dus onze "kleine familie") nog een  kopje koffie of een biertje gaan drinken in een gezellig Kortessems café, we hebben herinneringen opgehaald, vooral aan Nany en hebben elkaar beloofd snel eens een echte kleine familiebijeenkomst te organiseren. 

Voor onze afspraak met zus en broertje had ik nog even gebeld naar Rogers nicht Jeannine. Hoewel ik haarzelf nu meteen aan de lijn kreeg, had ik absoluut niet de indruk dat het veel beter gaat met haar gezondheid. Volgende week moeten we echt even tijd maken om haar te bezoeken!