Hoewel de kindjes gisteren vrij laat gingen slapen, werd Elena deze ochtend al voor 7 uur wakker. Ik ben met haar naar de keuken gegaan zodat ze Matthias niet zou wekken en kort daarna kwam Roger daar ook aan. Matthias werd rond 8 uur wakker. Voor ons ontbijt bakte Roger eitjes.
Na een poosje spelen (auto's, poppetjes enzovoort) reden we achtereenvolgens naar de Kringwinkel (nog eens speelgoed kiezen), naar de bierleverancier (de kindjes kregen er een limonade van Lieve!) en naar de plaatselijke AD-Delhaize waar ik, terwijl de kindjes met Roger in de auto wachtten terwijl ze van hun limonade genoten, nog snel enkele aankopen deed voor onder andere morgen (dan zijn de winkels gesloten).
Thuis moest ik uiteraard meespelen met alle nieuw gekochte spulletjes.
Voor het middagmaal bakte ik speltpannenkoeken (de kindjes deden er naar mijn zin wel veel te veel van de pas - op hun aandringen - gekochte bloemsuiker op).
Daarna steeg de temperatuur plotseling heel fel en verhuisden we een deel van het speelgoed naar het terras. Terwijl Roger een beetje snoeide, speelden wij onder andere met oude koffieblikken die we opstapelden en daarna met een balletje probeerden om te gooien. Elena en Matthias hadden duidelijk veel pret... Tot Matthias de tuin inliep, struikelde en in netels terechtkwam. Gelukkig had ik nog Aloë Vera ('die plant waar ze ook parfum van maken, hé oma', zei Elena) in huis: hij was snel verlost van de pijn.
Ineens stelde Elena aan Matthias voor: 'Kom je mee een dutje doen?' Hij ging akkoord en ik vond dat geen slecht idee: zo zou ik ook even kunnen rusten, want 7 uur 's ochtends voelt voor mij nog steeds aan als 6 uur.
Zij hebben echter niet geslapen... en ik ook niet: ik hoorde ze via de babyfoon boven mijn hoofd de hele tijd praten onder elkaar. Na nog geen drie kwartier hebben Roger en ik ze weer uit hun bed gehaald.
Het was tijd voor een vieruurtje: als fruit wilden de kindjes alleen druiven, ze kregen er een koekje bij en appelsap gemaakt door onze vriend Paul P. Ondertussen werd er nog druk gespeeld, onder andere ook met die koffieblikken.
Toen Roger deze avond even op controle moest bij onze huisarts kwam het me goed uit dat de kindjes naar een filmpje vroegen: ze kozen weer voor "Wilde zwanen" en ik merkte, de paar keer dat ik kwam kijken of alles in orde was, dat ze heel aandachtig keken. Ik ging maar af en toe kijken hoe ze het deden, want ondertussen was ik in de keuken bezig met het avondeten en dat is een klein verhaal op zich.
De laatste keer dat we bloemkool aten, vroeg Elena: 'Wordt dat altijd met witte saus gegeten?' waarop ik antwoordde dat je dat ook met mayonaise kon eten en Elena zei: 'Volgende keer wil ik dat wel proberen' en Matthias opmerkte: 'Ik lust geen mayonaise, wel ketchup'. Daarom serveerde ik deze avond, na een tomatensoep met balletjes, koude bloemkool en aardappelen met mayonaise of ketchup en een hamburger. De kindjes hebben ervan gesmuld: dochter van mij, als je ooit te weinig tijd hebt om een bechamelsaus te maken bij bloemkool, denk hieraan! En, weet je (oei, hier hoor ik mezelf zoals ik word nagedaan door Elena), in mayonaise zit eigenaardig genoeg meestal gezonde olie!
Volgde nog een gezelschapsspelletje (een van de vroegere spelletjes van onze eigen kinderen), het avondtoilet en een verhaaltje. Elena en Matthias lagen vandaag rond 20 uur in bed (gisteren was dat later dan 20:30 uur) dus vrees ik dat ze morgen nog vroeger zullen wakker worden dan vandaag (en ik dus ook).
O ja, we hebben al plannen gemaakt voor morgen: de kindjes willen onder andere naar dat cafeetje in Heks, met de visjes (ze bedoelen bij bakker Stephane Malais)!
Deze middag nog even gebeld met Jan Gerits over de volgende monografie van de KVLS, die ik eindelijk helemaal in orde bracht en opgestuurd heb naar Edith. Maar het viel me op hoe moeilijk het was te bellen met Jan! De kindjes eisten me constant op!:-)
Vandaag was dus een speeldag maar ook een heel vermoeiende dag (vooral voor mijn rug): ik ga slapen!
woensdag 4 mei 2016
dinsdag 3 mei 2016
Ik word echt oud!
Vandaag wist ik het zeker: ik word oud!
We hadden aan de kleuterschool afgesproken met onze dochter die, buiten Matthias en Elena, nog twee buurkindjes moest afhalen. Dochter nam de buurtjes en Eva bij haar in de auto, wij Elena en Matthias.
Het was mooi weer, dus speelden de vijf kinderen (buurmeisje Anna was erbij gekomen) buiten (het zesde kindje, Eva, sliep ondertussen rustig in haar wiegje). Onze dochter vroeg ons of ze nog een uurtje lessen mocht voorbereiden en dat vonden Roger en ik geen probleem.
Maar dan! Moeten tussenkomen bij ruzies, zorgen voor een koekje en een drankje, kijven als iemand de tuin verliet en dreigde op de straat terecht te komen, weer bemiddelen bij meningsverschillen, Eva troosten die wakker was geworden van al dat geroep, meespelen met nu weer enthousiaste kinderen, Eva een fruitpapje geven (ze at dat gretig op) en ondertussen voor de andere kindjes uitmaken waar precies ze hun half opgedronken fruitsapje hadden gedeponeerd. Ik werd er doodmoe van: teken dat ik inderdaad oud word!:-(
Toch was het heel gezellig. En wat een geluk dat Roger mij serieus heeft geholpen.
Nadat alle buurtjes terug naar huis waren, aten we samen spaghetti en daarna vertrokken Elena en Matthias met ons naar Limburg. Daar was het ook nog even feest: ze mochten van mij nog even opblijven, speelden nog een poosje, keken apart naar een filmpje (over een trein voor Matthias en "De wilde zwanen" voor Elena), kregen nog een verhaaltje voorgelezen (Het meisje met de zwavelstokjes). Ik had Elena (die altijd eist dat ik alles zou voorlezen) wel gewaarschuwd dat ik enkel zou vertellen aan de hand van de prenten maar niet zou voorlezen. Na afloop merkte ze op: 'Maar je hebt wel alles voorgelezen, oma!' waarna ik aan de heel taalbewuste Elena het verschil moest uitleggen tussen "vertellen" en "voorlezen": niet gemakkelijk!
Na nog enkele plannen voor morgen zijn ze allebei meteen zalig in slaap gevallen.
Ik had pas wat opgeruimd of ik kreeg een telefoontje van Hendrik. Bij een trappist hebben we een uurtje aan telefoon gekeuveld over het leven en zijn plannen, en hij bevestigde me dat hij heel waarschijnlijk vrijdag afkomt.:-)
We hadden aan de kleuterschool afgesproken met onze dochter die, buiten Matthias en Elena, nog twee buurkindjes moest afhalen. Dochter nam de buurtjes en Eva bij haar in de auto, wij Elena en Matthias.
Het was mooi weer, dus speelden de vijf kinderen (buurmeisje Anna was erbij gekomen) buiten (het zesde kindje, Eva, sliep ondertussen rustig in haar wiegje). Onze dochter vroeg ons of ze nog een uurtje lessen mocht voorbereiden en dat vonden Roger en ik geen probleem.
| Ik deel een vieruurtje uit aan de kinderen die voor een deel op de trampoline spelen die onze "kindjes" pas hebben geërfd van vrienden (foto Roger) |
Toch was het heel gezellig. En wat een geluk dat Roger mij serieus heeft geholpen.
| Elena en Anna plagen Roger (eigen foto's) |
Na nog enkele plannen voor morgen zijn ze allebei meteen zalig in slaap gevallen.
| Nog even spelen voor het slapengaan, met dank aan vriendin Jeannine voor het speelgoed (foto Roger) |
maandag 2 mei 2016
Een dag, die rustig beloofde te zijn, wordt toch vrij druk
Eindelijk lenteweer vandaag: we haalden 18°C in Heers!
Terwijl Roger het gras gedeeltelijk afreed (de hele tuin in één keer bewerken blijkt voor hem te veel te zijn tegenwoordig, net zoals het mij ook niet meer lukt het hele huis op een dag of twee schoon te krijgen: oud worden!), las ik de binnengekomen mails (het laatste boek van Emmy mag ik morgen of overmorgen verwachten, schreef haar dochter me) en belde ik een halfuur met mijn moeder Nany. Ze had een druk weekend achter de rug en zou deze middag weer met een vriendin afspreken.
Wij deden daarna onze wekelijkse boodschappen (maar hebben deze keer maar gezorgd dat we proviand hebben tot donderdagavond: van morgenavond tot dan krijgen we Elena en Matthias te logeren en waarschijnlijk komt de volgende dag Hendrik naar hier. We zullen dus vrijdag zorgen voor proviand voor de volgende dagen, zodra ik weet van Hendrik wat hij graag zou eten).
Nadat ik de boodschappen had opgeborgen, kreeg ik grote honger. En, vermits ik in de Aldi was gezwicht voor avocado's, werd dat mijn heel lekker vieruurtje (een heel duur tussendoortje eigenlijk: ongeveer het equivalent van onze vroegere 20 Belgische Frank voor één vrucht).
Daarna een heel lang telefoongesprek met Jan Gerits: er stonden nog overbodige spaties in de tekst van de volgende Limburgse Monografie. Inderdaad: Word heeft bij mij de neiging een spatie toe te voegen na elk alinea. Ik vond eerst maar niet hoe ik daar kon aan remediëren. Maar na lang zoeken, is het mij gelukt. Ik zou echt meer moeten oefenen!:-) (en ik heb dus nog steeds niet gevonden hoe ik hier een smiley kan aan toevoegen).
Ik heb er daarna wel nog ongeveer een uur werk aan gehad.
Voor het avondeten wandelden we iets minder dan een uur in Heks: Roger heeft zeker voldoende beweging gekregen vandaag. Hij maakte enkele foto's tijdens de wandeling maar eerlijk: ik vind ze niet zo geslaagd. Jammer.
Deze avond wilde ik (eigenlijk wilde ik dat al heel lang) kijken naar "8 femmes". Roger had geen zin (en ik moet hem gelijk geven: het zou echt niet zijn ding zijn geweest) dus keek ik in m'n eentje via mijn eigen pc en op mijn niet ideale scherm.
Maar... Ik heb er wel van genoten!
O ja, tussen ons avondeten en de film, nog even gelezen (uiteraard met bittere chocolade smeltend op mijn tong): kortverhalen van Maupassant, van wie ik de stijl fel apprecieer en zelfs de inhoud van zijn schrijfsels, hoewel ze meestal weinig plot bevatten.
Terwijl Roger het gras gedeeltelijk afreed (de hele tuin in één keer bewerken blijkt voor hem te veel te zijn tegenwoordig, net zoals het mij ook niet meer lukt het hele huis op een dag of twee schoon te krijgen: oud worden!), las ik de binnengekomen mails (het laatste boek van Emmy mag ik morgen of overmorgen verwachten, schreef haar dochter me) en belde ik een halfuur met mijn moeder Nany. Ze had een druk weekend achter de rug en zou deze middag weer met een vriendin afspreken.
Wij deden daarna onze wekelijkse boodschappen (maar hebben deze keer maar gezorgd dat we proviand hebben tot donderdagavond: van morgenavond tot dan krijgen we Elena en Matthias te logeren en waarschijnlijk komt de volgende dag Hendrik naar hier. We zullen dus vrijdag zorgen voor proviand voor de volgende dagen, zodra ik weet van Hendrik wat hij graag zou eten).
Nadat ik de boodschappen had opgeborgen, kreeg ik grote honger. En, vermits ik in de Aldi was gezwicht voor avocado's, werd dat mijn heel lekker vieruurtje (een heel duur tussendoortje eigenlijk: ongeveer het equivalent van onze vroegere 20 Belgische Frank voor één vrucht).
Daarna een heel lang telefoongesprek met Jan Gerits: er stonden nog overbodige spaties in de tekst van de volgende Limburgse Monografie. Inderdaad: Word heeft bij mij de neiging een spatie toe te voegen na elk alinea. Ik vond eerst maar niet hoe ik daar kon aan remediëren. Maar na lang zoeken, is het mij gelukt. Ik zou echt meer moeten oefenen!:-) (en ik heb dus nog steeds niet gevonden hoe ik hier een smiley kan aan toevoegen).
Ik heb er daarna wel nog ongeveer een uur werk aan gehad.
Voor het avondeten wandelden we iets minder dan een uur in Heks: Roger heeft zeker voldoende beweging gekregen vandaag. Hij maakte enkele foto's tijdens de wandeling maar eerlijk: ik vind ze niet zo geslaagd. Jammer.
Deze avond wilde ik (eigenlijk wilde ik dat al heel lang) kijken naar "8 femmes". Roger had geen zin (en ik moet hem gelijk geven: het zou echt niet zijn ding zijn geweest) dus keek ik in m'n eentje via mijn eigen pc en op mijn niet ideale scherm.
Maar... Ik heb er wel van genoten!
O ja, tussen ons avondeten en de film, nog even gelezen (uiteraard met bittere chocolade smeltend op mijn tong): kortverhalen van Maupassant, van wie ik de stijl fel apprecieer en zelfs de inhoud van zijn schrijfsels, hoewel ze meestal weinig plot bevatten.
Labels:
Elena,
Emmy Swerts,
familie,
Film,
Foto's,
Haspengouw,
Huishouden,
Jan Gerits,
lectuur,
Limburgse monografieën,
literatuur,
Matthias,
natuur,
Schrijvers,
uitstappen,
vrienden
zondag 1 mei 2016
Jubelprocessie in Kortenbos
Het was mooi weer vandaag (maar nog niet echt warm: 13°C maximum) en we wisten dat ter gelegenheid van 80 jaar basiliek er vandaag een "Jubelprocessie" zou plaatsvinden in Kortenbos. We besloten daar te gaan wandelen en daarna naar de processie te kijken. Ik was wel een beetje bang dat het er te druk zou zijn maar dat viel heel goed mee (misschien zelfs tegen voor de organisatoren?).
Het eerste wat we zagen, waren de onontbeerlijke "kooplieden voor de kerk".
Tijdens ons uurtje wandelen konden we een deel van de voorbereidingen meemaken en kwamen we drie leden van Heemkunde Groot Heers tegen die zouden meelopen in de processie.
Een beetje verder zagen we JP, een ander lid van Heemkunde, staan en samen met hem keken we naar de stoet.
Daarna gingen Roger en ik nog iets drinken in een cafeetje in Sint-Truiden en dan was het voor mij hoog tijd om aan het avondeten te beginnen.
Het eerste wat we zagen, waren de onontbeerlijke "kooplieden voor de kerk".
| Foto Roger |
| Drie leden van Heemkunde Groot Heers bereiden zich voor |
| Foto's Roger |
| Heemkunde-lid JP kijkt toe |
| Foto's Roger |
zaterdag 30 april 2016
Eindelijk weer gewandeld: nogmaals in Mettekoven
Het was nog te koud voor de tijd van het jaar maar het bleef vandaag tenminste droog tot na onze wandeling in Mettekoven. Daarna heeft het weer geregend.
Voor het avondeten heb ik weer iets nieuws in elkaar geflanst: ik had nog erwtjes, prinsesboontjes en
wortelen in huis en ik heb die, na een groentesoep, geserveerd bij een zalmfilet, met uien, look en kikkererwten en de nodige kruiden (kurkuma, gember, koriander, zout, peper en een klein scheutje sojasaus). Heel lekker was dat!
Nu ga ik kijken naar de laatste aflevering van "Oud België"; in mijn eentje, op mijn minderwaardig scherm, want Roger vindt die serie niet zo goed als ik.
P.S. Prachtige serie was dat!
| Zicht op Veulen vanuit Mettekoven |
| Mettekoven (foto's Roger) |
wortelen in huis en ik heb die, na een groentesoep, geserveerd bij een zalmfilet, met uien, look en kikkererwten en de nodige kruiden (kurkuma, gember, koriander, zout, peper en een klein scheutje sojasaus). Heel lekker was dat!
| Foto Roger |
P.S. Prachtige serie was dat!
vrijdag 29 april 2016
Saaie dag
Ik vind mijn dagen zelden saai... Maar vandaag dus wel! Telkens als het even niet regende, stelde ik Roger een korte wandeling voor, en net hadden we onze jassen aangetrokken (want de temperatuur steeg niet boven de 9°C) of het begon weer pijpenstelen te regenen!
Daardoor kreeg ik natuurlijk wel veel tijd voor mezelf (ik ging wel niet meteen opnieuw beginnen schoonmaken enzovoort) maar: ik schrijf geen gedichten in het Nederlands (destijds wel, in het Frans) en aan een van de romans beginnen die zich in mijn hoofd afspelen, daarvoor is één luie dag niet genoeg. Korte verhalen zijn dan weer niet echt aan mij besteed.
Dus werd het vooral lezen en ik begin me een beetje zorgen te maken: het laatste boek van Emmy zaliger werd me nog steeds niet bezorgd door de post. Ik wacht nog tot maandag om haar dochter te mailen.
Zelf heb ik ook een paar wachtende mails beantwoord, onder andere van vriendin ML. Met haar laatste mail was iets eigenaardigs aan de hand: ik had die namelijk gewoon niet aangekregen! Ik maakte me nog geen zorgen maar was wel zinnens tegen haar nakende verjaardag zelf een mail naar haar te sturen (ben het niet gewend dat ze weken wacht met een antwoord aan mij). Gisteren kreeg ik een PPS-je van haar, sprak haar over mijn opkomende bezorgdheid en prompt kreeg ik een kopie van haar mail die ik nooit in mijn mailbox heb gevonden.
En ik kreeg een telefoontje van Nany: onze (van zus, de vroegere buurjongens en mij) vroegere speelkameraad is vandaag overleden. Hij was 80 jaar! En nu herinner ik me pas dat hij inderdaad 14 jaar ouder was dan ik maar dat ik toen 29 jaar helemaal niet oud vond!:-)
Deze avond, na een oud Vlaams gerecht (rode kool met worst) en daarvoor een rijke groentesoep, wilde ik verder kijken naar "Oud België". Roger had er niet veel zin in, dus deed ik dat in mijn eentje op mijn pc. Ik begrijp Roger zijn bezwaren: de veelvuldige flashbacks maken het volgen van die serie een beetje moeilijk. Zelf echter vind ik het nog steeds heel goed... maar ik merk wel dat Rogers scherm veel beter is dan het mijne!
Nu zou ik, voor het slapengaan, nog even voor mijn facturen moeten zorgen. Wat een magere maand was april wel op gebied van vertalingen!:-(
Daardoor kreeg ik natuurlijk wel veel tijd voor mezelf (ik ging wel niet meteen opnieuw beginnen schoonmaken enzovoort) maar: ik schrijf geen gedichten in het Nederlands (destijds wel, in het Frans) en aan een van de romans beginnen die zich in mijn hoofd afspelen, daarvoor is één luie dag niet genoeg. Korte verhalen zijn dan weer niet echt aan mij besteed.
Dus werd het vooral lezen en ik begin me een beetje zorgen te maken: het laatste boek van Emmy zaliger werd me nog steeds niet bezorgd door de post. Ik wacht nog tot maandag om haar dochter te mailen.
Zelf heb ik ook een paar wachtende mails beantwoord, onder andere van vriendin ML. Met haar laatste mail was iets eigenaardigs aan de hand: ik had die namelijk gewoon niet aangekregen! Ik maakte me nog geen zorgen maar was wel zinnens tegen haar nakende verjaardag zelf een mail naar haar te sturen (ben het niet gewend dat ze weken wacht met een antwoord aan mij). Gisteren kreeg ik een PPS-je van haar, sprak haar over mijn opkomende bezorgdheid en prompt kreeg ik een kopie van haar mail die ik nooit in mijn mailbox heb gevonden.
En ik kreeg een telefoontje van Nany: onze (van zus, de vroegere buurjongens en mij) vroegere speelkameraad is vandaag overleden. Hij was 80 jaar! En nu herinner ik me pas dat hij inderdaad 14 jaar ouder was dan ik maar dat ik toen 29 jaar helemaal niet oud vond!:-)
Deze avond, na een oud Vlaams gerecht (rode kool met worst) en daarvoor een rijke groentesoep, wilde ik verder kijken naar "Oud België". Roger had er niet veel zin in, dus deed ik dat in mijn eentje op mijn pc. Ik begrijp Roger zijn bezwaren: de veelvuldige flashbacks maken het volgen van die serie een beetje moeilijk. Zelf echter vind ik het nog steeds heel goed... maar ik merk wel dat Rogers scherm veel beter is dan het mijne!
Nu zou ik, voor het slapengaan, nog even voor mijn facturen moeten zorgen. Wat een magere maand was april wel op gebied van vertalingen!:-(
Labels:
Emmy Swerts,
Film,
Huishouden,
Informatica,
literatuur,
natuur,
overlijden,
recepten,
vertalingen,
vrienden,
Vroeger
donderdag 28 april 2016
Over taal en dialecten
Weer veel regen vandaag en dus niet veel gedaan buitenshuis, behalve even een kaartje posten voor mijn broertje: hij verjaart morgen. Roger heeft dus niet voldoende beweging gekregen maar ik werd niet boos van zulke rustige dag: vorige nacht werd ik wakker gebeld door een wildvreemde. De vaste en lange slaapster, die ik ben, kan dat absoluut niet appreciëren.
Wel veel gelezen (het laatste boek van Emmy is nog niet aangekomen) en deze avond verder gekeken naar "Oud België". Ik vind het goed, ondanks de typische Antwerpse tongval (geen echt dialect).
Dat "taaltje" deed me terugdenken aan enkele blogs die ik volg. Van meestal linkse en "progressieve" kennissen, "wereldburgers" zoals ze zichzelf noemen.
Alleen hebben die "wereldburgers" vaak een afkeer, als ze van Leuven afkomstig zijn, van de "dikke nekken" uit Antwerpen; voelen ze zich, als ze uit Limburg komen, minderwaardig tegenover Antwerpenaren; lachen ze, als ze uit Antwerpen komen, met het "zingend" taaltje van de "naïeve" Limburgers; en hebben ze allemaal meestal een afkeer van "keeskoppen". Ik merk ook dat veel mensen hun zeer plaatselijk dialect koesteren en zelfs durven alle bewoners van een naburig dorp over dezelfde (negatieve) kam te scheren.
En dat, als ze bijvoorbeeld in het buitenland vertoeven, ze afgeven op Spaanse, Italiaanse, Griekse of nog exotischer gewoontes.
Maar ze noemen zichzelf wel "wereldburgers"!
Ik stel me dan altijd de vraag of Vlamingen om te beginnen niet zouden moeten leren één en dezelfde taal te spreken (Standaardnederlands uiteraard) en eerst leren wat zij allemaal gemeenschappelijk hebben om daarna pas gezamenlijk, als "wereldburgers", die zaken te delen met Spanjaarden, Italianen, Grieken enzovoort.
Ik durf te zeggen dat we destijds (in Leuven) zo te werk gingen: we spraken allemaal zo goed als mogelijk Standaardnederlands en konden zo Duitse, Engelse, Syrische, Spaanse, Portugese, Ierse en zelfs Amerikaanse vrienden "goesting" ("goesting hebben" betekent "zin hebben" in het Nederlands: ik heb het woord met opzet gebruikt omdat ik vind dat een standaardtaal ook woorden uit dialecten mag overnemen als dit de taal verrijkt) geven om zelf Nederlands te leren.
Wel veel gelezen (het laatste boek van Emmy is nog niet aangekomen) en deze avond verder gekeken naar "Oud België". Ik vind het goed, ondanks de typische Antwerpse tongval (geen echt dialect).
Dat "taaltje" deed me terugdenken aan enkele blogs die ik volg. Van meestal linkse en "progressieve" kennissen, "wereldburgers" zoals ze zichzelf noemen.
Alleen hebben die "wereldburgers" vaak een afkeer, als ze van Leuven afkomstig zijn, van de "dikke nekken" uit Antwerpen; voelen ze zich, als ze uit Limburg komen, minderwaardig tegenover Antwerpenaren; lachen ze, als ze uit Antwerpen komen, met het "zingend" taaltje van de "naïeve" Limburgers; en hebben ze allemaal meestal een afkeer van "keeskoppen". Ik merk ook dat veel mensen hun zeer plaatselijk dialect koesteren en zelfs durven alle bewoners van een naburig dorp over dezelfde (negatieve) kam te scheren.
En dat, als ze bijvoorbeeld in het buitenland vertoeven, ze afgeven op Spaanse, Italiaanse, Griekse of nog exotischer gewoontes.
Maar ze noemen zichzelf wel "wereldburgers"!
Ik stel me dan altijd de vraag of Vlamingen om te beginnen niet zouden moeten leren één en dezelfde taal te spreken (Standaardnederlands uiteraard) en eerst leren wat zij allemaal gemeenschappelijk hebben om daarna pas gezamenlijk, als "wereldburgers", die zaken te delen met Spanjaarden, Italianen, Grieken enzovoort.
Ik durf te zeggen dat we destijds (in Leuven) zo te werk gingen: we spraken allemaal zo goed als mogelijk Standaardnederlands en konden zo Duitse, Engelse, Syrische, Spaanse, Portugese, Ierse en zelfs Amerikaanse vrienden "goesting" ("goesting hebben" betekent "zin hebben" in het Nederlands: ik heb het woord met opzet gebruikt omdat ik vind dat een standaardtaal ook woorden uit dialecten mag overnemen als dit de taal verrijkt) geven om zelf Nederlands te leren.
Labels:
Emmy Swerts,
Film,
lectuur,
Maatschappij,
natuur,
Taal,
verjaardag,
vrienden,
Vroeger
Abonneren op:
Posts (Atom)