Rijden in het donker

Nadat ik vandaag nog een twintigtal items had geïnventariseerd, enkele dagboekbladzijden had overgetikt en voor ik aan het avondeten zou beginnen, besloot ik Roger te vergezellen die bier wilde kopen en daarna nog wat rondrijden in de streek. 

Dat was aan het einde van de middag en de herfstzon stond laag aan de horizon. Die laagstaande zon verblindde ons  soms letterlijk en dat leek me veel gevaarlijker voor het verkeer dan de duisternis die kort daarna begon in te vallen. 

We spraken erover en Roger gaf toe dat hij vooral bij slecht weer of in heel schaars verlichte omgevingen opziet tegen rijden (of parkeren) in het donker. 

Het probleem is natuurlijk dat we vrij vaak in schaars verlichte omgevingen komen en dat winteromstandigheden vaak helemaal niet ideaal zijn!

Naar schoonzus L.

Gisteren kreeg Roger een telefoontje van de voorzitter van de bond van vroegere bedienden van Axa. Terloops had Roger hem verteld dat hij niet zoals gebruikelijk een ruiker had gekregen voor zijn 80 jaar  en deze ochtend worden we wakker gebeld met een prachtige ruiker vanwege Axa! 

 

Daarna onze brunch en wat opruimwerk en, net toen ik wilde beginnen even verder te werken aan die inventarisatie, besliste Roger iets vroeger dan voorzien naar het Leuvense te vertrekken. We zouden immers schoonzus L. bezoeken en Roger wilde graag nog voor de duisternis terug thuis zijn.

Met schoonzus wisselden we nieuwtjes uit in de cafetaria waar net een schoenenverkoop plaatsvond. Er was dus veel in-en uitgeloop en veel te bekijken. L. drinkt daar meestal een wit wijntje, Roger en ik koffie en thee (Roger drinkt niet gauw meer alcohol als hij nog moet rijden). Deze keer hadden we echt zin in eens wat anders en we probeerden een alcoholvrij bier... dat eigenaardig genoeg meeviel.

Vandaag kwam L. dus helemaal niet te laat voor het avondeten en vertrokken wij goed op tijd terug naar Haspengouw. Helaas, we kwamen in een monsterfile terecht, verloren zo heel veel tijd en werden dus toch verrast door de duisternis (Roger leek er wel geen last van te ondervinden).

Toen we eindelijk thuiskwamen was het hoog tijd om aan het avondeten te beginnen. Na het afruimen en het afwassen, nog snel een paar mails beantwoord... en nu voel ik me te moe om nog wat dan ook te doen: verder inventariseren is voor morgen.

Verloren tijd

We waren voor deze avond uitgenodigd op enkele lezingen van Erfgoed Haspengouw. Ik heb getwijfeld of we wel zouden gaan, want volgens mij zei de mail met uitleg over de inhoud voldoende en zouden  de lezingen zelf slechts "tijdvulling aan de hand van voorbeelden" zijn. 

Het ging immers over dit:

• Bram Dierckx, voorzitter Erfgoed Balen. Erfgoed Balen heeft naast een archief- en documentatiecentrum ook een bloeiende vrijwilligerswerking met talrijke actieve werkgroepen (archiveren, gidsen, paleografie digitaliseren, genealogie, evenementen, schrijvers ), steunende leden en fans. De kracht van de vrijwilligers schuilt in de diversiteit van afkomst, achtergrond en leeftijd. Dit leidt in Balen tot een unieke synergie in heel wat mooie projecten.
• Patrick Anthoni, voorzitter Heemkundige Kring Scilla, vertelt hoe zijn kring heemkunde en de geschiedenis van Schilde bij een breder publiek bekend maakt. Scilla doet niet alleen de ‘klassieke’ activiteiten met lezingen, heemkundig onderzoek maar heeft ook al jarenlange traditie in samenwerking met andere verenigingen voor wandelingen en fietstochten, de jaarlijkse sprookjeswandeling en scilluminata (avondwandeling met lichtschouwspel op unieke locaties en verhalen)
• Armand Put, Soennes & Swaerdes neemt ons mee in het traject dat in Zutendaal gevolgd werd van heemkring naar eigentijdse erfgoedbeweging. Een transitie die loont en veel in beweging zet. Het coördinatieteam bewaakt de horizontale structuur met vrijblijvende engagementen voor medewerking aan activiteiten of publicaties waardoor steeds nieuwe mensen hun weg vinden naar Soennes & Swaerdes.
• Daphné Maes, Histories, is expert in vormingen rond vrijwilligersbeleid en engagementen binnen een vereniging. Ze deelt graag haar inzichten en schetst het theoretisch kader voor de boeiende praktijkvoorbeelden die deze avond aan bod komen.

Roger en andere leden van Heemkunde Groot Heers leken echter zoveel zin te hebben om er naartoe te gaan dat ik toch ook maar ging.

De aangeboden broodjes waren lekker en we hebben gezellig gepraat met heemkundeleden Ludo, Michel en Georges (al had Ludo veel verdriet, want zijn hond was vorige nacht overleden). 

Maar dan kwamen de lezingen. 

Ongelooflijk langdradig! Enkel de uitleg van Patrick Anthoni was een beetje "to the point" (en ik zeg dat echt niet omdat het over Schilde gaat - 's Gravenwezel, waar ik nog heb gewoond en waar mijn ouders rusten, is immers een deelgemeente van Schilde), voor de rest, vonden we alle vijf, was het puur tijdverlies!

Jammer, want ik had zoveel andere, boeiender zaken kunnen doen deze avond!

Converseren met chat GPT

Deze avond laat bedacht ik dat ik eigenlijk gewoon eens aan "chat gpt" zelf de vraag kon stellen die ik me onlangs stelde. Kijk eens wat ik als antwoord kreeg:

"Dat is een goede vraag! Op dit moment kunnen we al verschillende huishoudelijke taken deels automatiseren met behulp van technologie, zoals robotstofzuigers, slimme wasmachines en vaatwassers, maar de meer complexe en tijdrovende taken – zoals opruimen, stoffen en afwassen – blijven vooralsnog een uitdaging voor de kunstmatige intelligentie.

Er wordt echter volop gewerkt aan robots en AI-systemen die in de toekomst dit soort huishoudelijke taken kunnen overnemen. Robotica en AI zijn steeds geavanceerder geworden, met robots die steeds beter kunnen navigeren, objecten herkennen en manipuleren, en zelfs schoonmaken. Denk bijvoorbeeld aan de ontwikkeling van robotarmen die kunnen afwassen of opruimen, of AI die het huis kan scannen en vervolgens zelfstandig de meest efficiënte manier van opruimen kan bepalen.

Desondanks is de technologie nog niet zover dat ze deze taken met dezelfde vaardigheid en efficiëntie als een mens kan uitvoeren, zeker als het om lastige situaties gaat (denk aan het opruimen van rommel of het afstoffen van moeilijk bereikbare plekken). Het zal waarschijnlijk nog een aantal jaren duren voordat we volledig autonome robots hebben die al het huishoudelijke werk kunnen overnemen – en misschien zelfs langer voordat ze de creativiteit en flexibiliteit van mensen kunnen nabootsen in zulke taken.

Dus, wie weet, over een paar jaar kunnen we met een gerust hart onze robotvrienden aan het werk zetten om die vervelende klusjes voor ons te doen. Tot die tijd moeten we het misschien zelf nog even doen! 😉"

Interessant antwoord maar ik vrees, gezien de rommel hier, dat ik nog lang zelf zal moeten opruimen, stoffen, afruimen en zo! 😒

Verjaardag en inventarisatie

Vandaag wordt dochterlief al 45 jaar! Natuurlijk hebben we haar van harte gefeliciteerd en heb ik haar tussendoor even gebeld… Maar plotseling kreeg ik een gevoel van heimwee naar de tijd dat de kinderen nog niet helemaal hun eigen leven leidden. Naar de tijd waarin ze voor dit soort gelegenheden zeker "thuis" zouden zijn geweest, hier bij ons.

Als ik eerlijk ben, denk ik niet dat die heimwee echt zo plotseling kwam. Ik was immers nog bezig met het overtypen van oude dagboeken, waarin ik las over onze eenvoudige, maar waardevolle verjaardagsfeestjes van vroeger.

Maar ja, de kinderen zijn nu volwassen en hebben hun eigen leven opgebouwd. En ik probeer bewust niet te vaak hun tijd op te eisen (al weten ze dat ze altijd welkom zijn). Ik besef maar al te goed dat ze hun vrije tijd ook moeten delen met vrienden, partners, kinderen, schoonfamilie en – het allerbelangrijkste – tijd voor zichzelf overhouden. Dat heet loslaten, en eerlijk gezegd, dat heb ik destijds niet gemakkelijk gevonden.

Ja, ik geef het toe, ik was een beetje een kloek! 😀 Maar dat betekent niet dat ik me verveel nu de kinderen het nest uit zijn. Vandaag bijvoorbeeld ben ik begonnen aan een nieuwe opdracht van heemkundelid Georges: het inventariseren van honderden huwelijksaankondigingen (meestal van edellieden). Boeiend werk!

Huishouden en AI

Ik heb ooit besloten dat ik op zondag geen slavenwerk meer verricht. Maar wat is dat, slavenwerk, vroegen Roger en ik ons gisterenavond af. Ik wist dat er moest gewassen worden en wilde dat eigenlijk uitstellen tot morgen maar Roger wees mij erop dat niet ik maar wel de machine voor de was zou zorgen. 

Uiteraard had hij gelijk en dus liet ik vandaag onze wasmachine draaien terwijl ik de tekst van Michel M. verder nalas (dat vind ik immers helemaal geen slavenwerk). 

De proper gewassen kleren te drogen hangen moest ik echter wel zelf doen en dat vind ik dan weer slavenwerk. Het enige voordeel van huishoudwerk is volgens mij dat je ondertussen rustig kunt nadenken (maar jammer genoeg meestal geen tijd vindt om daarna op te schrijven wat het resultaat was van dat nadenken). 

Maar nu neem ik daar heel bewust wel even de tijd voor. Ik herinnerde me dus tijdens die huishoudtaak een telefoongesprek met Hendrik gisteren. Waarin we vaststelden dat het werk dat ik met zoveel plezier aan het verrichten was (namelijk die tekst nalezen) op enkele seconden gedaan zou worden door chat GPT. Ik had zelfs de proef op de som genomen en inderdaad: die AI verbeterde en redigeerde op enkele seconden, en met bijna precies hetzelfde resultaat als wat ik ervan had gemaakt, een stukje tekst waaraan ik een klein kwartier had besteed. Het enige wat die AI niet deed (ook niet toen ik het expliciet vroeg - want ik was al aan het bedenken dat ik jammer genoeg misschien Michel moest aanraden Chat GPT "aan te werven" als redacteur) was, zoals Michel me gevraagd had, precies aanduiden wat er was veranderd, verwijderd, aangepast, aangevuld, verbeterd, enzovoort. 

'Ach, zulke details kan AI binnenkort ook wel aan,' "troostte" Hendrik me. In feite is dat niet echt een troost voor mij want, zoals ik hem vroeg: 'En wanneer zal het zo ver zijn dat we niet meer zelf moeten opruimen, afruimen, stoffen, was te drogen hangen, enzovoort?'. Want voorlopig lijkt die artificiële intelligentie enkel het werk dat ik wel graag doe over te nemen! 😒

Luilekkere dag

Veel koude wind en regen vandaag maar we bleven grotendeels binnen. 

Lectuur (onder andere de tekst van Michel M. beginnen nalezen en wat is de wereld weer klein: zijn voorouders zouden in dezelfde gebouwen gewoond hebben als later mijn voorouders Renwa!),vroegere dagboeken verder overgetypt en nog verder "De Andere Krant", gekregen van Liliane, gelezen.  Er staan heel interessante artikels in, die ik niet vind in andere kranten (ik besef ineens dat ik hier een eigenaardige woordspeling maak 😀) maar vandaag ontdekte ik dat je enkele van die artikels ook online kunt lezen, zoals hier.

Zelfs koken hoefde niet: we aten deze avond eindelijk die zalm!