Vannacht schoten we wakker van hevige donderslagen. Ik viel al gauw weer in slaap met een vertrouwd gevoel. Roger zou langer wakker hebben gelegen.
Tussen twee regenbuien door deden we vandaag nog een paar boodschappen. Toen we terug thuiskwamen, was de temperatuur zo fel gedaald dat Roger even op ons terras ging verpozen. Ik wacht liever tot dat terras een beetje opgeruimd is: ik weet uit ondervinding dat, als ik me tevreden stel met de huidige toestand ervan, er verder niets meer zal aan gebeuren (maar ik vond het wel jammer).
Op dit ogenblik is het weer hevig aan het onweren en regenen: morgen zal gelukkig alles opgefrist zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten