Zondagsrust

Het is zondag, dus zo weinig mogelijk in het huishouden gedaan vandaag: opruimen, een wasje en koken. Wel naar Nany gebeld, die vermoedt dat ze een flebitis heeft. Hoewel ik aandrong dat ze een dokter van wacht zou bellen, wil ze wachten tot morgen zodat ze haar eigen dokter kan vragen.

Omdat Roger weet dat zulke zaken me bezighouden, stuurde hij me een (interessant) interview met auteur Wim Van Rooy en een (even interessant) debat tussen Vermeersch en Dirk Verhofstad. Daar heb ik deze avond naar gekeken. Boeiend, al hoorde ik vaak tegenstrijdige beweringen over de islam. Eigenlijk zou ik alles, wat daar verteld wordt, zelf moeten onderzoeken maar wanneer moet ik dat doen?

O ja, vandaag gingen we niet helpen bij de verhuizing. Ik vroeg in een bericht aan Hendrik of ze ons nodig hadden (omdat ik had gelezen dat de ouders van Debby wel daar waren) maar Hendrik antwoordde dat er meer dan voldoende hulp was... en dat, als het goed vorderde, het vooral dankzij zijn broer Zeger was.

Iets later kreeg ik een bericht van Wiemla (moeder van Debby): dat ze terug naar huis keerden omdat ze bij niets meer konden helpen en dat stilzitten niets voor hen is. Toen ik antwoordde dat wij wel graag soms stilzitten om te lezen, te discussiëren, te mijmeren en te schrijven, kreeg ik geen antwoord meer. Zou ik  haar gekwetst hebben? Niet dat ik perse wilde chatten maar ik ben zulk gebrek aan reactie niet gewend van haar.

In feite reden wij op het moment van die enkele chatberichten naar het domein Nieuwenhove om daar onze dagelijkse wandeling te maken. Helaas, daar liep zoveel volk rond (het was prachtig weer) dat wij na een kwartier rechtsomkeer maakten. We reden dan naar het vlakbij gelegen kasteel van Nieuwenhove en maakten daar onze wandeling, hoewel er ook vrij veel volk rondliep (maar minder dan in het domein).

Na de wandeling dronken we een biertje in het kleine café waar we ooit met vriend Karel zaten. Gezellig behalve dat er heel veel wespen rondvlogen (en dat het veel drukker was dan vroeger).

Eigen foto's

O ja, toen Roger en Hendrik gisteren een derde keer aan het containerpark aankwamen, sloot het net zijn poorten, een kwartier voor sluitingstijd! Roger stelde dan voor de spullen in onze auto te laten staan zodat wij ze morgen of dinsdag hier naar het containerpark (of de kringwinkel, dachten we) zouden brengen. En... deze avond bedacht Roger dat de televisietafel, bedoeld voor het containerpark, niet zou misstaan als salontafel bij ons. We probeerden het uit en ik vind het geslaagd:

Eigen foto

De vroegere (spotgoedkope) lage tafeltjes bracht ik naar de "kinderhoek" in de keuken. Daar kunnen al twee kindjes comfortabel aan zitten tekenen of knutselen!

Eigen foto

Om de zondag af te sluiten moet ik nog een paar mails beantwoorden en daarna ga ik eindelijk de kranten online lezen.

Hoogtevrees

Ik vertelde het al in de vorige post: ik heb echt last van hoogtevrees op bepaalde trappen, zoals bijvoorbeeld bij Nany en bij Hendrik.
Toen we na ons werk iets zouden gaan drinken, vond ik het dan ook een marteling die trap weer af te moeten (en ik werd daar serieus mee geplaagd achteraf, maar daar kan ik tegen).

Maar... terwijl we zo gezellig zaten te praten op het terras van Hendriks stamcafé moest ik naar toilet. En wat bleek? Daarvoor moest je een heel steile trap op. Ik heb even getwijfeld maar uiteindelijk heb ik het niet gedurfd: om daarna weer langer dan een half uur te beven op mijn benen? Gelukkig stelde de uitbater me voor in het café daar tegenover te vragen of ik mocht gebruik maken van hun sanitair. En dat mocht, zelfs zonder iets te gebruiken!

Verhuizen

Debby en Hendrik gaan samenwonen.

Vandaag stonden Roger en ik veel vroeger op dan gewoonlijk om via die vreselijke E313 naar het Antwerpse te rijden. Twee uur deden we erover.
Daarna volgde voor mij het bestijgen van die trap van Hendrik, waar ik zo'n erge hoogtevrees op heb.
Gelukkig moest ik niet, zoals Roger en enkele vrienden van Hendrik, daarna de trap geregeld op en af. Ik bleef boven en deed eigenlijk niet veel meer dan praten met een vriend van Hendrik als die toevallig in de buurt was en drank uitdelen

De anderen zorgden voor het brengen van spullen naar de auto, waarna Roger en Hendrik drie keer naar het containerpark reden.
Ondertussen kwam er een eerste lading van Debby's spullen aan, gebracht door vrienden van haar. Er was veel verkeer in Antwerpen en de ritten gingen dus vrij traag.
Nog iets later kwamen Debby, haar ouders, haar  broer en een tweede lading spullen aan, waaronder een hele zak knuffels voor ons, afijn, voor onze kleinkinderen (maar ik hou ze hier, hoor, dochterlief en schoonzoon!).

Eigen foto

De rest van de verhuizing volgt morgen maar dan zijn er andere helpers.

We hadden vaag gedacht deze avond nog naar Nany te gaan maar Debby en Hendrik wilden ons trakteren en dat deden ze in twee heel gezellige cafés. We bleven er, bij voor mij  twee glazen wijn en voor Roger koffie, en heel veel heel lekkere hapjes, gezellig praten, met onder andere heel lieve en interessante vrienden van Hendrik... en ineens was het 21:30 uur. Gelukkig had ik Nany niet op de hoogte gebracht van ons eventueel bezoek.

Roger en ik reden terug naar Haspengouw. Ik moest immers nog voor een vertaling zorgen die was aangekomen terwijl we bij Hendrik waren.

Ik vermoed dat Debby en Hendrik op dit moment nog steeds aan het genieten zijn van tapas en boeiende conversaties.

Dag bijna volledig in functie van morgen

Weer heb ik niet schoongemaakt (wel een beetje opgeruimd). We hebben wel veel rondgereden en in winkels rondgelopen om lege dozen te vinden voor morgen. Waarvoor die moeten dienen, vertel ik later.

Hoewel we dus niet echt veel gewerkt hebben vandaag (wat het avondeten betreft - je weet wel, we zouden improviseren, had Roger voorgesteld - werd het, na een groentesoep, maatjes met een sla van spitskool, komkommer en tomaten) vond ik zelfs geen tijd om nog eens naar Nany te bellen.

Ongelooflijk hoe snel een dag vol zit met verplichtingen die je wel of niet jezelf oplegt.
Even lezen over de overstromingen in de Ardeche, even enkele korte maar belangrijke mails beantwoorden, onder andere over de afspraken voor morgen (en weten jullie wat ik ook vernam? Dat ik  binnenkort weer een boek cadeau krijg, deze keer van Luis Ruiz! Ik kijk daar echt naar uit!), tussendoor een beetje was sorteren, een wasmachine aan de gang zetten, was te drogen hangen, nagaan of alles oké is met mijn "grote broer" Nononc (jawel, alles lijkt in orde, las ik op de blog van Françoise), afijn, ik heb het gevoel dat ik niets heb gedaan en toch was ik moe deze avond.

Ik wilde even ontspannen en viel, nadat ik eerst weer keek naar die vloggers met hun caravan, op deze vlogger die in Japan woont. Boeiend, niet?

Goed gewerkt!

Veel regen en wind vandaag... en dat deed deugd! Een kort onweer ook maar hier geen enkele schade.

Ik heb nog eens naar Nany gebeld die het nu ook veel aangenamer vindt (hoewel ze echt goed tegen de hitte kan). Maar ze had wel weer last van heel fel gezwollen voeten.

Vlak daarna een korte mail van mijn Nononc: hij werd eindelijk uit het ziekenhuis ontslagen! Ik kan me zijn blijdschap inbeelden (hoewel hij de hele tijd heel lovend deed over het ziekenhuispersoneel).

Daarna kon ik eindelijk beginnen de volgende Oostland van de KVLS na te lezen (Edith Oeyen had me deze ochtend de drukproeven opgestuurd). Ik was er net klaar mee toen er een (weer dringende) vertaling aankwam. Daar begon ik aan maar ik moest mijn werk onderbreken om te koken (deze avond wortelsoep gevolgd door spinaziepuree en worst - buiten de wortelen, allemaal ingrediënten uit de diepvriezer).

We moesten immers op tijd eten, want daarna moest Roger naar een bestuursvergadering van Heemkunde Groot Heers.

Na Rogers vertrek wilde ik verder werken aan de vertaling... maar mijn muis deed het niet meer. Ik ben echt onwetend op gebied van informatica... ik belde wel even naar Roger maar om te beginnen had die geen tijd voor mij (hij was immers op die vergadering) en ten tweede, hij wist het ook niet goed. Dan maar via messenger hulp aan Hendrik gevraagd die me aanraadde de pc te herstarten (wat ik eigenlijk eerst ook van plan was).

Dat hielp (de pc was gecrasht) en tegen dat Roger thuiskwam, was mijn vertaling geleverd en had ik een voorwoord geschreven voor het volgend nummer van Oostland (het was immers mijn beurt). Dat voorwoord ga ik echter nog een paar dagen laten rusten en dan nog eens nalezen voor ik het aan de redactieploeg voorstel.

Goed gewerkt dus... hoewel ik vandaag eigenlijk had moeten beginnen schoonmaken!

Kasteel van Betho

Zalig weer vandaag: 24°C, een beetje wind, wolken en geen regen.
Roger wilde nog eens gaan wandelen in de buurt van het kasteel van Betho. De laatste keer was al 8 jaar (!) geleden, met Nononc en (tante) Françoise. Wat vliegt de tijd!

Het werd een mooie wandeling al verdwaalden we deze keer heel even op de Beukenberg. Gelukkig heeft Roger een uitstekend oriëntatievermogen! 

Kijk  eens hoe dor die weide! 

Foto's Roger

Onweer en regen?

Ik hoor het in de verte donderen en hier zijn eindelijk nog eens enkele druppels regen gevallen.

Ik krijg hetzelfde gevoel als toen ik kind was in Matadi: laat de regen ons maar eindelijk verfrissen!

Hoe vaak neuriede ik dit liedje van Gilbert Bécaud niet in Congo: "Le jour où la pluie viendra".

Het onweer lijkt dichterbij te komen! En ik word weer herinnerd aan de gevoelens die ik, als kind, in Matadi in het warme (of regen-) seizoen had als het stortregende en onweerde: een beetje bang voor de donder, heel blij om de uiteindelijk verfrissende regen!