Goed nieuws

Een telefoontje van vriendin Liliane daarnet: of ik het berichtje van haar dochter heb gelezen. Ik had het nog niet gevonden, want, eerlijk gezegd, van Messenger, Whatsapp, e-mail, sms en andere chattools weet ik soms echt niet meer wat ik best eerst check. Het bleek een sms'je: B. heeft een heel goed resultaat behaald op zijn herhalingstoets Frans. Een bericht dat me heel blij maakte!

Later, terwijl ik nog eens rondhing op YouTube, viel ik op dit interview met Didier Raoult en Béatrice Rosen (actrice en schrijfster). Over dat rapport van een Amerikaanse enquête (over de sanitaire crisis) waarover ik al enkele keren las (niet in de gewone kranten) maar dat ik uiteraard nog niet zelf gelezen heb. Interessant interview, al is de wetenschappelijke uitleg van Raoult soms moeilijk te begrijpen. Béatrice Rosen heeft het over gemakkelijker te vatten onderwerpen.

En dan stuurt Roger me plotseling een link door naar een opsomming van 10 opvallende conclusies van dat bewuste Amerikaanse rapport!  Wat een toeval weer! 

Zullen die twee artsen dan toch gelijk krijgen? Dat zou ook goed nieuws zijn!

Het regent en het waait...

... al de hele dag en het is koud. Eigenlijk een dag om binnen te blijven maar wij moesten vandaag de rest van onze boodschappen doen. Die vooral in het teken stonden van het bezoek van kinderen en kindjes binnenkort en waarvan ik (waarschijnlijk daarom) eigenlijk heel veel genoten heb (straks word ik nog een shopamateur 😀). 

De laatste jaren is het dan ook nog maar één keer per jaar dat we ze allemaal tezamen hier hebben, en dan nog maar - behalve wat Hendrik en Debby betreft - voor enkele uurtjes. De enkele feesten waarvoor ik er nog echt op sta dat we allemaal samen komen, vieren we meestal bij dochterlief. Gemakkelijk voor mij natuurlijk (en voor haar, argumenteerde ze in het begin, want dan konden de kindjes op tijd naar bed) en uiteraard voor Zeger die daar niet zo ver vandaan woont en die, denk ik, er tegen opziet om de trein naar hier te nemen. Wat schrijf ik daar? Hier komen geen treinen, en bijna geen bussen. Dat wordt dus, om ons te bezoeken (voor onze twee jongens trouwens) eerst de trein naar Sint-Truiden nemen en hopen dat wij ze daar met de auto kunnen afhalen. Een serieus minpunt voor onze gemeente!

Deze avond heb ik nog wat gelezen, nog een tiental items opgezocht maar deze keer heel weinig documentatie gevonden online, en nog naar een verfilmd verhaal van Maupassant gekeken. En ondertussen bleef het maar regenen en waaien... en werd er plotseling gebeld. Roger ging kijken en... het was een helper van Sinterklaas met een zakje snoep!  Dat vind ik dan weer een pluspunt voor onze gemeente (die daar uiteraard voor gezorgd heeft)!  

Rustige avond na de vergadering

Vergadering van de werkgroep WO I-II deze middag. Dat ging zoals steeds heel vlot en er was zelfs tijd om bij te praten. Daarna moesten wij zorgen voor een klein deel van onze wekelijkse boodschappen (uitgebreider dan gewoonlijk, want we verwachten binnenkort alle kinderen en kindjes) en  wilde ik ook een beetje schoonmaken, wassen en eindelijk nog eens strijken. 

Dat is de reden waarom ik deze week niet had afgesproken met B. maar nu vraag ik me af of ik dat niet beter wel had gedaan: van dat strijken kwam weer niets en Roger nam de kamers die ik wilde schoonmaken zelf onder handen. Langs de andere kant: B. en ik hadden afgesproken dat hij mij kon bellen bij eender welke vraag over zijn lessen Frans en, vermits ik geen telefoontje heb gekregen, vermoed ik dat hij vandaag ook geen "bijles" nodig had!

Na ons avondmaal (geen bereiding, want weer linzensoep) en de afwas wilde ik verder werken aan die inventarisatie maar na amper vijf items herinnerden mijn polsen mij eraan dat ik ze eigenlijk een beetje rust had beloofd! 

Het werd dus verder een rustige avond met wat lectuur, een beetje televisie en wat rondhangen op YouTube.

Eva wordt 9 jaar

Vandaag werd Eva 9 jaar! Terwijl we samen van de school naar huis reden, vertelde ze enthousiast over het feestje dat ze gaf voor haar vriendjes vorig weekend en het vieren in de klas vandaag.  We zullen haar verjaardag pas "echt" vieren in januari, samen met die van Elena en Matthias, maar deze avond was het toch ook al meer dan een beetje feest! Spelletjes, hapjes, bubbels, lekker eten (Eva had frietjes met steak en paprika's gevraagd) en leuke babbels, ook met haar nonkel Zeger die er vandaag wel kon bij zijn!

Eva krijgt ons verjaardagscadeau pas in januari (we gaven haar wel een kleinigheid in afwachting) maar... ik kreeg al wel een geschenk van dochterlief: het prachtige vest dat ze voor mij genaaid heeft ( met knopen van marraine) plus een mooie bijpassende trui (ook zelf gemaakt).

Albertine Sarrazin

Blijkbaar is "nietsdoen" soms heel vruchtbaar!

Ik viel deze avond immers nog per toeval op het levensverhaal (in het kort verteld) van de schrijfster Albertine Sarrazin, van wie ik zelf slechts "La cavale" en "L'astragale" gelezen heb maar van wie ik vroeger wel hoofdstukken uit "L'astragale" als verplichte lectuur gaf aan mijn leerlingen (weliswaar na een uitgebreide uitleg over het ontstaan van dat boek, over het bewogen leven van de auteur en heel veel uitleg over haar soms speciale woordenschat). Jammer dat toen het internet nog niet bestond! 

Rustige avond

Het werd dus een heel rustige avond! Na de afwas heb ik nog enkel naar een film (weer gebaseerd op een verhaal van Maupassant) gekeken, wat gelezen en toch ook naar een heel interessant interview geluisterd. Een gesprek met twee artsen, waarvan er een geschorst werd tijdens de sanitaire crisis en opnieuw dokter Zizi. Onder andere over het verbod opgelegd aan artsen om een jarenlang beproefde behandeling toe te passen en de verplichting, desnoods tegen hun geweten in, een bepaalde aanpak aan te bevelen. Ze tonen allebei gelukkig opvallend veel begrip voor de artsen die zonder te morren gehoorzaamden (uiteraard omdat ze anders riskeerden hun job te verliezen). Allebei lijken ze wel te geloven dat de volledige waarheid snel aan het licht zal komen!

Kort

Ik maak het kort vandaag, want mijn rechterpols begint weer pijn te doen!

Gisteren en vandaag heb ik nog enkele dagboekbladzijden overgetikt,  30 items geïnventariseerd en vandaag ook een beetje schoongemaakt (en gewassen maar dat doet de wasmachine dus). Toen ik daarna verder wilde werken aan die huwelijksaankondigingen, voelde ik dezelfde pijn opkomen als in april 2020!  Ik ga mijn armen dus een paar dagen zoveel mogelijk laten rusten, want ik wil echt niet hetzelfde beleven als toen!

Maar eerst wel nog even linzensoep klaarmaken!