Heimwee naar vroeger

Buiten ligt er nog een dik pak sneeuw, en de kou nodigt ons uit om binnen te blijven. De dagen zijn goed gevuld: het inventariseren van huwelijksaankondigingen schiet goed op, en de tekst over de buurthuizen van Heers kreeg een grondige, geslaagde revisie van Chat GPT. Gisteren hielp ik B. nog even met zijn Frans, en vandaag gaf ik L. per e-mail een duwtje in de rug bij zijn huistaken. Ondertussen typ ik mijn oude dagboeken over, lees ik veel, en gaan de dagelijkse huishoudelijke taken gewoon door. Ook de mailbox vraagt om aandacht. Vervelen doen we ons dus helemaal niet.

Toch dwalen mijn gedachten al drie dagen af naar vroegere winters. Toen we niet bang waren voor valpartijen, toen we nog vlot konden lopen en we de kou vrij goed verdroegen. Zouden we toen een wandeling hebben gemaakt door dit besneeuwde landschap? Ik vermoed van wel. En dat idee – dat dat hoofdstuk nu voorgoed afgesloten is – brengt een mengeling van melancholie en berusting met zich mee.

Frustrerend

Een beetje schoongemaakt vandaag en daarna nog een twintigtal huwelijksaankondigingen gearchiveerd terwijl Roger zich bezig hield met die doodsbrieven (ons "huiswerk"). Na ons avondmaal kreeg ik van Michel M. weer een na te lezen typoscript toegestuurd. Ik begin eraan maar beslis plotseling het nog eens met Chat GPT te proberen. En een paar minuten later krijg ik een perfect herschreven inleiding. De auteur en ik mailen even over en weer en we beslissen dat we heel het typoscript "door chat GPT zullen draaien". 

Prachtig natuurlijk (want het wordt een heel interessant boekje over de geschiedenis van buurthuizen en vergaderzalen in Heers)... maar zo frustrerend voor mij: alles wat ik graag doe, neemt AI over en dat waar ik een hekel aan heb, moet ik zelf blijven doen! 😒 

Feestelijke vergadering

Koude, regenachtige dag (en zelfs sneeuw deze avond) maar voor ons ook een beetje feest. De eerste vergadering van de werkgroep WO I-II was immers een feestvergadering, met bubbels en chips. Heel gezellig maar we hebben niet enkel gedronken en gesnoept! 😉

We kregen zelfs een beetje "huiswerk" mee (sorteren van doodsprentjes en -brieven, wat me de gelegenheid gaf kennis te maken met dit heel interessante onderdeel van de website Groot Heers.be.).

Storm Floriane

Ik hoorde de hele dag de wind achter mij huilen, ik voelde geregeld een koude tocht door de kieren van ons oude huis komen maar tegelijkertijd genoot ik van het feit dat we met dit weer in een degelijk verwarmd huis zaten. En dat we niet door weer en wind naar ons werk of naar school moesten of, erger nog, een onderdak moesten ontberen!

Ik heb vandaag vooral verder gewerkt aan die opzoekingen voor Heemkunde Groot Heers (in verband met het archiveren van die huwelijksaankondigingen). Vrij veel gegevens gevonden en... tussendoor even gebotst op Jim le Veilleur die waarschuwt voor een nieuwe epidemie vanaf deze maand (dat doet hij al een hele tijd maar nu de voorspelde datum nadert, vraag ik me af of hij gelijk zal krijgen).

Twijfelen

Ik schreef onlangs dat ik voor mijn vormsel de "keuze" kreeg: wilde ik Christen blijven of niet? 

Ik weet nog dat ik daar serieus heb over nagedacht maar nu weet ik ook dat ik toen, op mijn 10 jaar en half,  enkel de keuze had tussen "Christen" of "niet gelovig". En "niet gelovig" betekende (dat wist ik toen), dat ik enkel materie was en na mijn kort "bestaan" hier op aarde gewoon in het "niets" zou verdwijnen. Alsof ik nooit had "bestaan". Eigenlijk is er dan niet echt sprake van "vrije keuze", hé? Welke puber zou niet passen voor de "vergeetput"?

Pater Inghels (onze pastoor in Matadi die later een van mijn beste vrienden werd) vertelde tijdens de catechese echter wel (maar in mijn herinnering heel vaag) over andere manieren om niet in die "vergeetput" te geraken na de dood. Ik herinner me heel vaag allusies naar andere "religies" maar het is allemaal te lang geleden en ik was nog te "klein". 

Wat ik me wel heel goed herinner is dat Marcel Inghels zei dat volgens hem Jezus heeft gezegd dat hij "een weg is naar de waarheid en het leven" (en dus niet "de weg"). 

Ik blijf daarover nadenken en me vragen stellen. En ben heel blij dat vriend Marcel zaliger mij heeft geleerd dat je na elke beslissing verder vragen mag stellen over de waarde van die beslissing. Dat je dus mag blijven twijfelen!

Een film na een goed gevulde dag

Ik ging bijna schrijven dat ik het druk had vandaag maar dat zou liegen zijn. 

En toch voelt het zo aan, want ik heb eindelijk nog eens gestreken, ik heb gewassen (ja, ik weet het, dat doet eigenlijk de machine), ik heb opgeruimd, gekookt, afgewassen, de keuken geveegd, nog een twintigtal huwelijksaankondigingen gearchiveerd en... veel mails beantwoord. 

Van vrienden die klagen over gezondheidsproblemen en ingrepen overwegen die misschien zullen helpen (waar ik dan weer aan twijfel voor zover ik er iets van ken) en van vrienden van wie ik al een paar maanden (soms zelfs jaren) niets had gehoord of gelezen (hun plotse "verschijning" is vrij normaal voor deze periode: vroeger stuurde men "nieuwjaarskaartjes", nu een mail). En ik heb ook (weer via mail) L. geholpen met zijn schooltaken die blijkbaar doorliepen tijdens de vakantie. Eigenlijk is "geholpen" hier ook niet het juiste woord, want de vragen gingen vooral over informatica en daar ken ik te weinig van om hem echt te helpen. Ik kon hem eigenlijk enkel helpen de vragen beter te begrijpen. 

De dag was dus vrij goed gevuld (maar voor het slapengaan kijk ik toch nog even naar een film: ik heb online weer een verfilmd verhaal van Maupassant gevonden).

Fernande wordt 100 jaar!

Ik vermoed dat ik al verteld heb dat ik de vlogs volg van Melissa en haar overgrootmoeder Fernande? Ik wist dat Melissa een grandioos feest voorbereidde voor de 100ste verjaardag van Fernande en vandaag val ik op de video van dat feest. Ontroerend!