Shoppen en een cadeau

Het was vandaag een doodgewone dag: huishouden, zoeken naar een nieuwe trui voor Roger (ik had onlangs al zijn wollen truien gewassen en was van oordeel dat het tijd werd om een nieuwe te kopen). Truien (het werden er twee), die ons echt aanstonden, vonden we in een Amerikaans Stockhuis.  Verder heb ik gekookt (na een groentesoep - uiteraard met lavas, sla van spitskool en paprika met gebakken sint-jacobsvruchten), gelezen (daarover straks meer) en gewerkt aan de "ontsluiting" (deze avond hebben we vier soldaten verwerkt).

Over mijn lectuur nu! Deze ochtend vonden we in de brievenbus een bruine envelop met daarin een boekje. De naam van de auteur zei me niets maar de kaft (blijkbaar door de auteur getekend) sprak me wel aan. Nadat ik het boekje had geopend, viel mijn euro: de naam is een pseudoniem van Ivo Hermans! Zomaar een cadeau dus! Afijn, niet echt zomaar... hij schrijft ons: "Mei 2018. 50 jaar na de illusie. Van harte".

Deze avond heb ik er dus al even in gelezen. Wat schrijft die man goed! Het boek leest heel vlot en is boeiend: ik kreeg zin om voort te lezen... maar op mijn programma stond ook nog "Ontsluiting"!

Net toen ik daaraan begon, kreeg ik een telefoontje van mijn moeder Nany. Over "onze zieke" uiteraard... maar ook over haar verjaardag volgende week. Zij noch wij hebben een feest gepland maar ze krijgt van broertje wel een weekendje kust aangeboden na die verjaardag... en Roger en ik hebben een kleine verrassing voor haar, maar daarover later meer.

Nu ga ik echter wel verder lezen in "Jim Pensée en Mister Yosso"!

Eigen foto

Over een wei, schapen, een ziek familielid en soldaten

We hebben geen schapen meer, dus moet Roger zelf onze wei onderhouden. We hebben wel geprobeerd het werk uit te besteden maar vonden niemand.

Vandaag begon hij het gras te maaien (gras afrijden is, wegens te veel obstakels, onbegonnen werk in de wei). Zwaar werk maar kom, het was mooi weer maar niet te warm en het zou Roger voldoende beweging geven. We zouden dus geen wandeling maken en daardoor kwam er voor mij tijd vrij om enkele verwaarloosde huishoudtaken aan te pakken, waaronder ons terras zo onkruidvrij mogelijk maken.

Eigen foto

Terwijl ik daar mee bezig was, kreeg ik een berichtje van "mijn zieke". Zijn eerste chemobehandeling is achter de rug. Ik herinnerde hem eraan dat we allemaal mee "duimen" voor hem...

Net zoals ik nog steeds "duimde" voor een oplossing voor de wei. Dat werk is ontzettend zwaar en het groeien van het gras is niet bij te houden. Dieren wil Roger niet meer... maar ik weet dat hij dat constante maaien niet echt meer kan volhouden op zijn leeftijd.

En toen wilde ik eens gaan kijken hoe ver hij stond met zijn werk... en trof hem aan voor ons huis... pratend met een onbekende.
Wat een eigenaardig toeval weer: die man vroeg aan Roger of hij misschien zijn schapen op onze wei mocht zetten (en dat is ondertussen al gebeurd!).

Deze avond, na het avondmaal en mijn uurtje lectuur op papier, stond op mijn programma "ontsluiting" (van de voorwerpen gebruikt voor "ons" boek , op de website van Erfgoed plus). We wilden daar een uurtje aan werken maar het werd anderhalf uur (je houdt immers niet op midden in het archief over één en dezelfde soldaat) en in die tijd hadden we amper drie soldaten behandeld! Ontmoedigend!

Meidoorn

Deze middag maakten we een mooie wandeling in het natuurgebied achter de Staeyenmolen in Sint-Truiden. De meidoornstruiken staan in bloei en dat geurt heerlijk!

Eigen foto's

Nu moeten we verder werken aan de "ontsluiting" en daar zie ik tegen op. Saaie job! Maar wel nuttig, dus komaan, Jessy!

Een rijkgevulde dag zonder wandeling

Na enkele huishoudtaken en een lang telefoontje met Nany kregen we bezoek van onze straatgenoten, de moeder V. en de vader T. van onze achterbuur (hij is de echtgenoot van onze lieve Italiaanse buurvrouw).

Bij een kopje koffie of thee spraken we over kunst, religie, vroeger en zelfs politiek. Zoals zo vaak gebeurt, vroegen ze me of ik nog schreef en ik dan maar uitleggen dat ik geen tijd meer vind om echt voor mezelf te schrijven. Ze gingen akkoord: je hebt blijkbaar minder tijd eens je op pensioen bent. Of is het de tijd die zoveel sneller gaat eens je oud wordt?

Heel boeiende mensen zijn dat! Eigenaardig dat we nu pas geregeld contact met elkaar hebben! V. is aan een nieuw schilderij bezig en ik heb beloofd zo snel mogelijk te komen kijken (maar dat zal nog niet volgende week zijn: die zit weer boordevol).

Na hun vertrek heb ik nog gewerkt aan de nieuwe Limburgse monografie van de KVLS terwijl Roger het gras afreed (hij heeft zeker voldoende beweging gekregen). En terwijl we voor het avondeten zorgden (zuurkool) heb ik de wasmachine aan de gang gezet.

Na het avondmaal, het te drogen hangen van de was, een uurtje lectuur op papier en het beantwoorden van enkele mails hebben we eindelijk een poosje samen aan die "ontsluiting" gewerkt. Het gaat traag... omdat de website (enkel te bewerken via Internet Explorer) echt niet gebruiksvriendelijk is en je constant van de website naar een of twee bestanden en terug moet springen. Op een uur tijd hebben we amper 4 objecten "ontsloten". Ik heb wel gezien dat Elie al heel veel werk heeft verricht!

Uiteindelijk heb ik nog een lange dag uit mijn vroegere dagboeken overgetypt en op aanraden van Roger gekeken naar dit.
Nu is het tijd om even de kranten door te nemen... terwijl ik naar dit luister (van "onze" Zeger).

O ja, onze appel- en kweepeerboom staan volop in bloei. Hopelijk geven ze ons opnieuw fruit dit jaar (vorig jaar hebben we geen enkele appel, pruim, noot of kweepeer gekregen)!

Boeken met een kortingsbon of niet?

We hadden vorig weekend opvallend goedkope kamers, die ook ontzettend gezellig waren en meer dan het nodige comfort boden. Dat kwam doordat Debby al lang geleden had gereserveerd met een kortingsbon.
Even was ik aan het overwegen of ik dat ook niet zou doen op reis: op voorhand boeken en gebruik maken van kortingsbons.

Vandaag stond er heel veel wind, was het koud en regende het geregeld (het leek op het weer in Vlissingen vorig weekend).
Na enkele huishoudtaken, uitgebreide boodschappen, koken en enkele keren tevergeefs proberen Nany telefonisch te bereiken, begon ik deze avond te werken aan de jongste Limburgse Monografie van de KVLS die ondertussen was binnengekomen (ik ben er nog niet mee klaar) - ik was eerst van plan ook samen met Roger te werken aan de "Ontsluiting" maar daar bleef geen tijd voor over.

Tijdens een van mijn pauzes bedacht ik ineens dat, als we voor meer dagen hadden geboekt in Vlissingen (wat Wiemla eerst van plan was maar ik had niet toegehapt, onder andere omdat ik die monografie verwachtte), we nu nog steeds daar zouden zitten, in de regen, de kou en de wind. Of in onze B&B natuurlijk, maar dat zou ik pas echt tijdverlies vinden.

Op reis reserveren Roger en ik praktisch nooit op voorhand (voor twee jaar deden we dat wel enkele keren in september, maar dan telkens maar heel even op voorhand - en dus zonder kortingsbon - en pas zodra we zeker waren dat we in die stad wilden overnachten).

Want... stel: je plant een reis naar een bepaalde stad of streek maar op het geplande moment is het weer zo slecht dat het niet meer aangenaam is. Of je overnacht in een stad of een streek die jou achteraf gezien niet echt aanstaat. Zonder vooraf geboekte kamer of kampeerplek kun je jouw plannen zonder probleem wijzigen. Wat niet zomaar gaat als je al geboekt hebt (en dat was ook één van de redenen waarom de enige georganiseerde reis die we samen ondernamen ons enigszins ontgoochelde).

Dus denk ik dat we, zolang we het nog kunnen, beter blijven reizen op onze manier. Zonder kortingsbon dan maar...

Bibberen in Vlissingen

Het was een initiatief van Debby en Hendrik: een weekendje Zeeland met hun ouders en Debby's jongere broer.

We haalden zaterdag Hendrik en Debby af  in het Antwerpse en om 12 uur kwamen we aan in onze B&B in Vlissingen. De ouders en de broer van Debby waren ook net aangekomen. Omdat we ons pas om 14 uur konden inschrijven, liepen we naar het centrum waar we eerst een broodje aten. Daarna nog wat rondgelopen en een cafeetje gedaan. Mooie gebouwen maar ook veel toeristen ondanks het koude weer.

Om 14 uur gingen we ons inschrijven. De kamers, hoewel niet duur, waren ruim en bevatten, buiten het klassieke meubilair, twee fauteuils, een magnetron, een waterkoker, een koelkast, een kookvuurtje, het nodige kookgerief en een eetservies. Het gebouw was een echt labyrint... en de trap een uitdaging voor mijn  hoogtevrees.

We reden naar Domburg, ook een heel mooi stadje maar met nog meer toeristen. Weer werd het wat rondlopen, iets drinken enzovoort.
's Avonds aten we lekkere gebakken vis op een verwarmd terras.

De avond brachten we samen gezellig door op onze kamer (er stonden voldoende stoelen ter beschikking in de gangen) met wijn en hapjes.

Het was heel koud geweest maar we kregen geen regen, dus achtten we onze dag geslaagd.

Vandaag... regende het wel en was het nog kouder. Na ons ontbijt trotseerden we de regendruppels en liepen we weer naar het centrum. We aten er wat aan een kraampje vlakbij het strand (een broodje jonge haring voor mij) en toen we het te koud kregen, warmden we ons op in een cafeetje.
Later ontdekten we een klein museum met onder andere kinderwagens en speelgoed (en dat vond ik heel boeiend!).
Daarna ging onze wandeling langzaam over in "shoppen", wat niet echt mijn ding is. Het voordeel voor mij was wel dat je je in die winkels een beetje kon opwarmen...
Het regende steeds harder en toen we uiteindelijk aan onze auto kwamen, was ik helemaal verkleumd. Rond 15:30 uur reden we dan maar terug naar huis in een gietende regen.

Een heel fijn weekend maar wat heb ik het koud gehad!

In Heers bleek het veel warmer te zijn dan in Vlissingen (het was daar 10°c deze middag met een gevoelstemperatuur van 6°C). Maar deze avond is het hier ook beginnen regenen en zopas, nadat ik het al een poosje in de verte had horen rommelen, hoorde ik de eerste nabije donderslag.

Eigen foto's

Lavas

Ik was mijn voornemen niet vergeten maar onze dagen waren toch zo druk!
Vandaag, na enkele huishoudtaken en enigszins hoopgevend nieuws over "mijn zieke", vonden we eindelijk wat tijd om een plantje lavas te gaan kopen. We kochten er meteen een paprikaboompje bij.
Voor het avondeten heb ik dan maar een paprika toegevoegd aan onze gebakken champignons. En dat bleek een lekkere combinatie!

Eigen foto's