Nadat ik vandaag ons terras onkruidvrij had gemaakt en een beetje geveegd, voelde ik me nog zo ongewoon fit dat ik aan het poortgebouw wilde beginnen. Al snel echter voelde ik aan mijn rug dat ik die klus beter uitstelde tot morgen.
Nu is het wel zo dat ik de laatste tijd maar een deel van ons terras onder handen neem. We hebben immers nog steeds niets gehoord van de architect of de afbreker in verband met de af te breken stallen (Roger zegt: 'daar horen we niets meer van.' Als hij gelijk heeft, moeten we dus weer naar iemand anders op zoek). In afwachting van die afbraak laat ik tegenwoordig het deel van het terras dat vlakbij die stallen ligt min of meer verkommeren: ik wil liever geen dakpan of iets dergelijks op mijn hoofd krijgen.
Als die stallen eindelijk zullen afgebroken zijn, zal ik opnieuw de hele oppervlakte moeten schoonmaken en zal ik me na afloop veel minder fit voelen als vandaag!
Maar ik voelde me dus nog heel fit en vroeg aan Roger even naar het containerpark te rijden waar we allerlei spullen, die we (vooral Roger) in het poorthuis opstapelden, afleverden.
Omdat Roger tijdens mijn werk in de tuin bezig was geweest (gesnoeid, noten geraapt en de eerste appelen geplukt - ze ruiken en smaken heerlijk) vond ik dat hij voldoende beweging had gekregen en drong ik niet aan op nog een wandeling. Hij ging trouwens na onze thuiskomst nog noten rapen, en dat geeft hem voldoende gymnastiek.
Ik belde ondertussen met mijn moeder die weer heel veel te vertellen had.
Daarna was het tijd om voor het avondmaal te zorgen.
Ik had nog bijna een halve bloemkool
over. Na een gewone groentesoep, verdeelde ik die helft in roosjes, bakte die in koolzaadfolie, deed er twee heel kleine en in stukjes gesneden gekookte aardappelen bij, ongeveer 300 gram doperwtjes, wat zout en peper en twee koffielepels curry.
Het resultaat, dat we aten met een varkenshaasje, bleek echt een succes (al was ik een beetje bang geweest voor de reactie van Roger omdat we deze week al voor de derde keer bloemkool zouden eten)!
