Drukke hersftdag

Deze ochtend hielp Roger me de verdieping een beetje schoon te maken. In feite kregen alleen de badkamer, de kamer waar onze logés morgen zullen slapen, de gang, de trap en de hal een beurt. Voor de andere slaapkamers en Roger zijn boekbindersatelier boven en voor onze werkkamer op het gelijkvloers was er geen tijd meer.
Ikzelf moest immers dringend beginnen werken aan een nieuwe job (weer een correctie) die  ondertussen was binnengekomen en ik vermoed dat Roger zijn rug evenveel pijn deed als de mijne.

Ondertussen kreeg ik ook een bericht van mijn tante-vriendin Françoise. Het gaat nog steeds niet goed met mijn "Nononc".

Rond 14 uur stelde Roger me voor mijn werk te onderbreken voor een wandeling in de buurt van Kortessem... maar onderweg besloten we eerder langs zijn nicht Jeannine te rijden. Die was thuis, bleek heel blij ons te zien, en we babbelden meer dan twee uur bij een kopje koffie of thee.

In het terug naar huis rijden, besloten we toch nog even halt te houden in Borgloon waar we te voet een lus maakten naar het klooster van Colen en terug.

Aangename wandeling van net een uur, met 25°C, veel zon en prachtige herfstkleuren, maar de "Vallei van Colen" waar we iets wilden gebruiken, bleek gesloten sinds eind september.

Foto's Roger

Heel erg vond ik dat niet, want ik had nog veel werk voor de boeg.

Thuis zorgde ik snel voor een heel eenvoudig avondmaal (groentesoep, zalm en sla) en na het avondeten heb ik tot nu (bijna 24 uur) verder teksten gecorrigeerd. Ik heb weliswaar mijn werk even onderbroken voor een snelle mail naar mijn zus en naar Bernadette en een berichtje naar Françoise.

Barney

Toeval?

Ik wilde deze avond nog even ontspannen na een toch vrij drukke dag.
Geen film, dat zou veel te lang duren, geen boek: ik had al voldoende gelezen vandaag (ik heb het over die correctie: het was heel interessant maar ik mag er niets over vertellen, uiteraard). Dus ging ik naar Google en YouTube.

En je raadt nooit wat me werd voorgesteld door You Tube: dit. Onze vroegere heel goede vriend Barney zaliger, banjo spelend. Wat een virtuoos was hij!

Lieve Barney, al vertoef je nu in andere sferen, wij vergeten je nooit!

Even naar Batsheers

Na onze brunch stelde Roger voor dat ik voort zou werken aan de correctie van die Franse tekst terwijl hij ons kookvuur onder handen zou nemen.
Daarna staakte ik even mijn werk om de rest van de keuken schoon te maken... en toen ik daar aankwam stond ik paf: ons kookvuur had nog nooit zo fel geblonken. Voor mijn part mag Roger die taak elke keer overnemen! 😊

Nadat ik de keuken verder onder handen had genomen, las ik nog een keer het eerste gedeelte van de tekst na en daarna stelde Roger voor een wandeling te maken (het was weer prachtig weer). Helaas, hij was vergeten dat hij de vaatwasser had in gang gezet, en wij verlaten niet graag het huis als er een elektrisch toestel aanstaat.
Dus besloot ik maar meteen aan het tweede deel van de correctie te beginnen. Waarbij ik moeilijkheden ondervond: ik kreeg de tekst (in Word-formaat; het eerste deel was een pdf-bestand) maar heel gedeeltelijk te zien. Dus heb ik even over en weer gemaild met de klant, gemaild naar onze dochter, enzovoort, allemaal zonder resultaat.
Om 17:30 uur was de vaatwasser klaar maar was ik nog steeds niet in dat bestand geraakt, en was het hoog tijd om te beginnen koken.

Toch besloten we eerst een korte wandeling te maken in Batsheers. Heel kort: precies een half uur.

Eigen foto

Daarna heb ik gezorgd voor ons avondmaal.

Tussen de soep en de rauwkost besefte ik dat ik was vergeten naar Nany te bellen zoals beloofd. Dat deed ik dus meteen - een dik halfuur, waardoor we nog later gedaan hadden met eten.

Terwijl Roger later de vaatwasser leegmaakte en weer vulde, heb ik verder gezocht hoe ik aan die tekst kon geraken. Tot ik plotseling een ingeving kreeg: ik heb geklikt op "lezen in volledig scherm" en ineens kon ik alles zien.

Na nog iets meer dan twee uur werk (het tweede deel was veel korter dan het eerste) kon ik mijn volledige correctie leveren. Gelukkig, want er is me tegen morgen of overmorgen al een volgende beloofd.
Ik vraag me af of dit de voorlopige toekomst is voor vertalers: teksten nalezen... want ik had echt de indruk dat het ging om een automatische vertaling.

Over werk, familie en vrienden

Sinds ik een nieuwe simkaart heb gestoken in mijn smartphone, komen Messengerberichten daar niet meer aan. Op zich vond ik dat niet zo erg: zo was ik, toch terwijl we op stap zijn, verlost van al die chataanvragen.
Maar af en toe krijg ik een bericht via Messenger dat wel belangrijk is.

Vandaag was ik de salon aan het schoonmaken terwijl mijn gsm aan het opladen was in de keuken. Ineens voel ik mijn horloge trillen: een e-mail van mijn zus. Mijn "Nononc" werd deze ochtend weer opgenomen in het ziekenhuis.
Ik ging naar mijn pc en inderdaad, ik had een Messengerbericht daarover gekregen van zijn echtgenote, (tante) Françoise. Meteen geantwoord en mij verontschuldigd omdat ik het bericht zo laat vond.
Dat is geen goed nieuws!

Na nog een paar telefoontjes (onder andere van Koen De Cauter. We vroegen ons af wanneer we elkaar nog eens zouden ontmoeten: we wonen zo ver van elkaar) stelde Roger voor naar Neerrepen te rijden.

In dat mooie dorpje zijn mijn overgrootouders Louis Renwa- Béatrix Crommen begraven:

Foto Roger

Na een wandeling van bijna één uur in en rond het dorp, wilden we iets gaan gebruiken bij Stephane Malais (het is prachtig nazomerweer) maar die bleek gesloten.

Foto Roger

Thuis kwam er werk aan terwijl ik voor het avondeten zorgde. Deze keer geen vertaling maar het nalezen van een (automatische?) vertaling van bijna 130 bladzijden.

Na het eten ben ik daar dus meteen aan begonnen. Hoewel dat werk een beetje ongelegen komt (ik heb nog veel huishoudwerk voor de boeg en vrijdag en zaterdag krijgen we bezoek) ben ik blij. Ik was immers al bang dat we te lang waren weggebleven en dat mijn klanten een betere vertaler hadden gevonden.

O ja, vandaag ook een tekst aangekregen van Luis Ruiz. Eventueel voor het volgend nummer van Oostland van de KVLS (ik zit in de redactieraad). Prachtige tekst! Als hij niet weerhouden zou worden, vraag ik Luis of ik hem hier mag publiceren!

Emmenez-moi au bout de la terre

Uiteraard was ik aangedaan door het overgaan van Charles Aznavour maar ik had het de laatste tijd te druk met eigen en familiezaken om er iets over te schrijven. Aznavour behoort tot mijn kinderjaren en mijn jeugd, toen ik nog niet volledig vervlaamst was.

Deze avond had ik wat meer tijd voor mezelf en als eerbetoon aan Charles vond ik dit. Een afscheid van Charles op de tonen van een prachtig, heel poëtisch lied van hem dat hijzelf echter veel beter zong.

Ik vind hem een groot man.
Ik wilde eerst schrijven "grote man" maar Roger herinnerde me eraan dat Charles Aznavour klein van gestalte was en dat je dus moet schrijven "groot", precies omdat je het niet hebt over die gestalte. Wat een moeilijke taal toch, dat Nederlands!

Heks

Na een lang telefoongesprek met mijn moeder en onze uitgebreide boodschappen wilde Roger vandaag nog een wandeling maken in Heks. Ik stemde toe en het was zalig lopen in het bosje aldaar.

Eigen foto's

Vanaf morgen doe ik verder met de schoonmaak: de verdieping, de salon en de keuken... al zou het poorthuis eigenlijk al bijna een nieuwe beurt moeten krijgen. Maar ja, ik herhaal het altijd: aan het ritme van één kamer per dag, moet ik al meteen herbeginnen als ik eindelijk rond ben.

Kerniel

Vandaag wandelden we nog eens in Kerniel. Deze keer geen lus naar het klooster en terug, maar, op mijn aanvraag, gewoon in het dorp. Ik hou daarvan, omdat het een mooi, rustgevend dorp is maar ook omdat Roger dan gezellig en uitvoerig vertelt over zijn kinderjaren aldaar.
We liepen ook een hele tijd rond op het kerkhof waar Roger ook veel te vertellen had over overledenen die hij heeft gekend.

Eigen foto