Ik heb deze avond nog in mijn eentje gekeken (Roger had weer geen zin) naar "Verlengd weekend". Ik vond het helemaal niet slecht (maar ik heb de helft voor morgen gelaten: 45 minuten film per avond is voor mij voldoende).
Daarna nog enkele mails beantwoord en uiteindelijk heel toevallig op dit gevallen. Heel hoopgevend! En ja, ik weet het, Hendrik, ik krijg zaken aangeboden die passen bij wat mij interesseert. Zo kreeg ik vandaag ook heel veel video's aangeboden over de groep Taraf de Haidouks. Oei, die post van mij ziet er blijkbaar niet uit (dat heb ik telkens voor als ik iets kopieer). Ik plaats hier dus even een nieuwe link naar die muziekprestatie: https://www.youtube.com/watch?v=loZd4dPow4A
Maar toch... is het heel toevallig dat ik zie dat de wetenschap moet herkennen dat een ziel kan bestaan?
donderdag 30 april 2020
Ontdekking
Ik vond deze ochtend een mail van Ivo Hermans over "virtuozen".
Hij schreef onder andere: 'Het succes van de Taraf de Haïdouks kent geen grenzen, de media zijn wereldwijd vol lof en zalen zijn op voorhand uitverkocht. De BBC verleende hen in 2002 de Award for World Music (?) (Music of the World is correcter) Gheorghe Caliu, een violist van het ensemble, werd uitgenodigd door de regisseur Radu Mihaileanu voor een rol in de film ‘Concertul’, waarin hij de rol speelde van een zigeunerviolist. In de film moest hij een capriccio van Paganini spelen. Een uiterst berucht en virtuoos solowerk voor viool. Omdat hij geen noten kon lezen leerde hij het capriccio in enkele uren alleen op zijn gehoor!'
Ik was zeer geïntrigeerd, want ik kende die groep helemaal niet! En dat bleek inderdaad een gemis!
Het was weer een luie dag. Koud en regenachtig, geen wandeling, niet schoongemaakt hoewel het huis steeds stoffiger wordt van de kachel, en zelfs niet gekookt. Ik had een diepvries groentenpannetje met aardappelen gekocht en daar aten we gisteren en vandaag van. Het bleek echter eerder een "aardappelpannetje" met (een paar) groentjes te zijn, en de gebruikte olie bleek zonnebloemolie! Morgen en overmorgen eten we nog eens linzensoep, daarna iets met spinazie en dan is het gelukkig weer tijd voor boodschappen!
Jan Gerits mailde me dat de tekst voor de volgende Limburgse monografie er binnenkort aankomt!
Hij schreef onder andere: 'Het succes van de Taraf de Haïdouks kent geen grenzen, de media zijn wereldwijd vol lof en zalen zijn op voorhand uitverkocht. De BBC verleende hen in 2002 de Award for World Music (?) (Music of the World is correcter) Gheorghe Caliu, een violist van het ensemble, werd uitgenodigd door de regisseur Radu Mihaileanu voor een rol in de film ‘Concertul’, waarin hij de rol speelde van een zigeunerviolist. In de film moest hij een capriccio van Paganini spelen. Een uiterst berucht en virtuoos solowerk voor viool. Omdat hij geen noten kon lezen leerde hij het capriccio in enkele uren alleen op zijn gehoor!'
Ik was zeer geïntrigeerd, want ik kende die groep helemaal niet! En dat bleek inderdaad een gemis!
Het was weer een luie dag. Koud en regenachtig, geen wandeling, niet schoongemaakt hoewel het huis steeds stoffiger wordt van de kachel, en zelfs niet gekookt. Ik had een diepvries groentenpannetje met aardappelen gekocht en daar aten we gisteren en vandaag van. Het bleek echter eerder een "aardappelpannetje" met (een paar) groentjes te zijn, en de gebruikte olie bleek zonnebloemolie! Morgen en overmorgen eten we nog eens linzensoep, daarna iets met spinazie en dan is het gelukkig weer tijd voor boodschappen!
Jan Gerits mailde me dat de tekst voor de volgende Limburgse monografie er binnenkort aankomt!
woensdag 29 april 2020
La grande bouffe
Toen ik in mijn eentje die film wilde bekijken viel ik in slaap voor mijn scherm! Het kon uiteraard aan vermoeidheid liggen maar ik had eerder de indruk dat ik me serieus verveelde.
Toch was ik nieuwsgierig naar die cultfilm en dus besloot ik deze avond verder te kijken.
Uiteraard wist ik al op voorhand ongeveer waarover het verhaal ging, er was niets dat mij in het eerste deel echt afstootte (ik kan wel tegen een beetje bloot en andere "excessen") en dus bleef ik me afvragen waarom ik weer eens afkapte bij iets dat de meeste mensen goed vinden.
Ik heb, terwijl ik naar dat tweede deel keek, daar constant over nagedacht en ik heb het gevonden! De film is te traag, bevat volgens mij veel te veel overbodige (vaak babbel-) scènes en word daardoor zelfs langdradig.
De boodschap die hij wil brengen, zou, volgens mijn heel bescheiden mening, op minder dan anderhalf uur al duidelijk genoeg blijken!
Toch was ik nieuwsgierig naar die cultfilm en dus besloot ik deze avond verder te kijken.
Uiteraard wist ik al op voorhand ongeveer waarover het verhaal ging, er was niets dat mij in het eerste deel echt afstootte (ik kan wel tegen een beetje bloot en andere "excessen") en dus bleef ik me afvragen waarom ik weer eens afkapte bij iets dat de meeste mensen goed vinden.
Ik heb, terwijl ik naar dat tweede deel keek, daar constant over nagedacht en ik heb het gevonden! De film is te traag, bevat volgens mij veel te veel overbodige (vaak babbel-) scènes en word daardoor zelfs langdradig.
De boodschap die hij wil brengen, zou, volgens mijn heel bescheiden mening, op minder dan anderhalf uur al duidelijk genoeg blijken!
Het geheugen van water
Het was een koude dag, minder regenachtig dan voorspeld maar daarom niet minder "lui"!
Ik las veel en bekeek enkele documentaires.
Onlangs hoorde ik op een Franse radiopost de Franse viroloog Luc Montagnier beweren dat hij in het Covid 19 virus een sequentie had ontdekt van het HIV-virus. Een beetje angstaanjagend, want volgens die viroloog kon dat niet op een spontane manier gebeurd zijn.
Ik kende Montagnier helemaal niet, zocht wat documentatie over hem... en vandaag viel ik op deze interessante documentaire van bijna twee jaar geleden. Nadat ik de inleiding had gelezen, keek ik uiteraard. De inleiding liet ik automatisch vertalen en ik neem de vertaling integraal hieronder over nadat ik toch eerst een flagrante fout heb verbeterd: er stond oorspronkelijk "de herinnering aan het water" waar het moest zijn "het geheugen van water":
"Water is leven. Maar dit element dat we denken goed te kennen kan onvermoede eigenschappen hebben, en een nog belangrijkere rol spelen in onze biologie dan we denken. Dat is tenminste wat de voorstanders van een verbazingwekkende theorie denken: het geheugen van water. Voor professor Luc Montagnier zou water in staat zijn de effecten van een stof waarmee het in contact is geweest te reproduceren, zelfs wanneer de stof er niet meer is. Water zou dus de capaciteit hebben om de eigenschappen van moleculen in het geheugen te bewaren.
Wat als de ziekte van Alzheimer, de ziekte van Parkinson, autisme, HIV en zelfs kanker kunnen worden behandeld dankzij deze controversiële theorie?"
(Vertaald met www.DeepL.com/Translator -gratis versie)
Wat de inleiding wel niet zegt, is dat Montagnier voortging op experimenten van de Franse wetenschapper Jacques Benveniste. Echt boeiend allemaal! Ik ga zo op zoek naar een of andere documentaire over die Benveniste!
dinsdag 28 april 2020
Geradbraakt
Ik slaap slecht de laatste nachten! Nee, dat ligt niet aan dromen, vermits, nadat ik had besloten dat ik niet meer wilde van dat ene soort droom, ik praktisch niet meer gedroomd heb.
Nee, het ligt aan mijn nekartrose.
Normaal gezien slaap ik op mijn zij, met mijn hoofd op een speciaal kussen dat mijn nek ondersteunt. Maar die positie doet na een poosje pijn aan de bovenarm waar ik op lig en onbewust draai ik me om op mijn rug. En dan word ik wakker van de pijn in mijn nek. Ik probeer me dan voorzichtig op de andere zij te rollen, wat meestal lukt maar me na een poosje weer wakker doet schieten van de pijn in mijn andere arm. Dan probeer ik verder op mijn rug te slapen en de pijn in mijn nek te negeren.
Wat min of meer lukt... maar om de een of andere reden rugpijn als gevolg heeft.
Deze ochtend stond ik "geradbraakt" op: pijn in mijn armen, mijn nek en mijn rug. Mijn heupen lijken gelukkig weer in orde!
Ik kan mijn armen niet boven schouderhoogte opheffen. Een kattenwasje lukt dus nog net maar mijn haar wassen niet (en het is vettig!). Ik vroeg of Roger daarvoor kon zorgen... maar dat soort werkjes ziet hij, die voor de rest zo handig is, blijkbaar moeilijk zitten! Ik moest hem zelfs uitleggen (had er een pop bij gehaald) hoe hij mijn haar in een staartje kon doen. Wat vond hij dat een moeilijke opgave!
'Ach, omwille van die lockdown ontmoeten we toch niemand,' hoor ik me nog tegen Roger zeggen na onze brunch en terwijl ik heel lui ging genieten van filmpjes en kijken naar nieuwtjes op het internet.
Ik belde wel even met Nany die weer heel lang aan telefoon hing.
En dan, vlak voor ik voor het avondeten zou zorgen, kwamen er tegelijk een tekst aan die ik moest nalezen, een een telefoontje van onze achterburen. Of we L. konden helpen met enkele schoolopgaven. Gelukkig kwam de oproep op de gsm van Roger (die mij zijn telefoon meteen doorgaf) en had ik de reflex verder handenvrij te bellen.
Eigenlijk zou het veel gemakkelijker zijn als ik die opdrachten van L. zelf ook aankreeg en ik in een mail kon uitleggen hoe ik sommige zaken zou oplossen! Misschien moet ik daar morgen even over bellen met P. (de vader van L.)... maar ik merk de laatste tijd op dat heel veel mensen niet meer e-mailen maar chatberichtjes sturen.
Uiteindelijk kookte ik verder. We aten de rest van de spitskoolsoep, gevolgd door spinazie, kikkererwten, ui, look en gebakken ei. Weer heel lekker!
Na de afwas en het verder nalezen van die tekst luisterde ik naar het gesprek tussen Crèvecoeur en Thierry Casasnovas. Heel interessant, een beetje angstaanjagend... maar ik vrees dat de video vrij snel zal verwijderd worden van You Tube!
En dan... wilde ik kijken naar "La grande bouffe" (echt, ik had die film nog niet gezien). Roger had geen zin om mee te kijken... en dat was een geluk voor hem, want ik viel in slaap voor mijn scherm!
Terwijl ik dit schrijf, herinner ik me dat ik een wensje moet sturen naar broertje: hij wordt 57 jaar op 29 april!
Nee, het ligt aan mijn nekartrose.
Normaal gezien slaap ik op mijn zij, met mijn hoofd op een speciaal kussen dat mijn nek ondersteunt. Maar die positie doet na een poosje pijn aan de bovenarm waar ik op lig en onbewust draai ik me om op mijn rug. En dan word ik wakker van de pijn in mijn nek. Ik probeer me dan voorzichtig op de andere zij te rollen, wat meestal lukt maar me na een poosje weer wakker doet schieten van de pijn in mijn andere arm. Dan probeer ik verder op mijn rug te slapen en de pijn in mijn nek te negeren.
Wat min of meer lukt... maar om de een of andere reden rugpijn als gevolg heeft.
Deze ochtend stond ik "geradbraakt" op: pijn in mijn armen, mijn nek en mijn rug. Mijn heupen lijken gelukkig weer in orde!
Ik kan mijn armen niet boven schouderhoogte opheffen. Een kattenwasje lukt dus nog net maar mijn haar wassen niet (en het is vettig!). Ik vroeg of Roger daarvoor kon zorgen... maar dat soort werkjes ziet hij, die voor de rest zo handig is, blijkbaar moeilijk zitten! Ik moest hem zelfs uitleggen (had er een pop bij gehaald) hoe hij mijn haar in een staartje kon doen. Wat vond hij dat een moeilijke opgave!
'Ach, omwille van die lockdown ontmoeten we toch niemand,' hoor ik me nog tegen Roger zeggen na onze brunch en terwijl ik heel lui ging genieten van filmpjes en kijken naar nieuwtjes op het internet.
Ik belde wel even met Nany die weer heel lang aan telefoon hing.
En dan, vlak voor ik voor het avondeten zou zorgen, kwamen er tegelijk een tekst aan die ik moest nalezen, een een telefoontje van onze achterburen. Of we L. konden helpen met enkele schoolopgaven. Gelukkig kwam de oproep op de gsm van Roger (die mij zijn telefoon meteen doorgaf) en had ik de reflex verder handenvrij te bellen.
Eigenlijk zou het veel gemakkelijker zijn als ik die opdrachten van L. zelf ook aankreeg en ik in een mail kon uitleggen hoe ik sommige zaken zou oplossen! Misschien moet ik daar morgen even over bellen met P. (de vader van L.)... maar ik merk de laatste tijd op dat heel veel mensen niet meer e-mailen maar chatberichtjes sturen.
Uiteindelijk kookte ik verder. We aten de rest van de spitskoolsoep, gevolgd door spinazie, kikkererwten, ui, look en gebakken ei. Weer heel lekker!
Na de afwas en het verder nalezen van die tekst luisterde ik naar het gesprek tussen Crèvecoeur en Thierry Casasnovas. Heel interessant, een beetje angstaanjagend... maar ik vrees dat de video vrij snel zal verwijderd worden van You Tube!
En dan... wilde ik kijken naar "La grande bouffe" (echt, ik had die film nog niet gezien). Roger had geen zin om mee te kijken... en dat was een geluk voor hem, want ik viel in slaap voor mijn scherm!
Terwijl ik dit schrijf, herinner ik me dat ik een wensje moet sturen naar broertje: hij wordt 57 jaar op 29 april!
maandag 27 april 2020
Roger was weer heel actief, ik was lui!
Roger is de hele dag nog bezig geweest met het hout uit de wei (en deze avond verwarmen we ons weer met dat hout). Ik deed praktisch niets behalve lezen... en een beetje rondlopen in die wei.
Daar hoorde en zag ik groepjes buren staan en zitten keuvelen, volgens mij zonder eerbiediging van de "sociale afstand".
Ik bedacht dat ik wel heel volgzaam ben tegenwoordig! Maar, hoewel ik niet meer weet wie of wat ik moet geloven in verband met dat virus, ik blijf ervan uitgaan dat Roger tot de gevarengroep behoort (en ik eigenlijk ook, gezien mijn leeftijd) en dus wil ik graag zo weinig mogelijk risico's nemen.
Ik heb vandaag bewust niemand opgebeld maar terwijl ik begon te koken, werd er getelefoneerd. Ik had het niet gehoord, Roger wel maar hij kwam te laat bij de vaste telefoon aan. Het was V.
Ik belde terug met de gsm (handenvrij) en kreeg te horen dat de kleinzoon L. van V. en T. ons had opgebeld in verband met een probleem dat hij had met zijn schoonwerk. L. was toen echter niet meer bij zijn grootouders (? ik dacht dat grootouders samen met kleinkinderen voorlopig was uitgesloten?) en dus belde ik naar de ouders van L., onze achterburen. Het probleem van L. was ondertussen opgelost. P. vroeg me of ik tevreden was over zijn werk in de wei! Ik zei dat ik zo tevreden was dat ik hem een voorstel wilden doen maar daar later zou over bellen.
Vandaag heb ik dus heel weinig getelefoneerd. Voorlopig telefoneer ik gratis met Mobile Vikings, maar, redeneerde ik, einde deze maand is die "Corona-aanbieding" voorbij en dan moet ik zorgen voor een andere formule dan wat ik nu kies voor mijn bundels (omdat ik in gewone omstandigheden heel zelden telefoneer, betaal ik vanaf begin mei vrij veel voor gesprekken maar bijna niets voor data).
Ik denk dat ik, gezien de vele telefoons in deze periode en mijn armen die moeten rusten, moet kiezen voor de tegenovergestelde formule!
En dat was het tijd om verder te koken. Spitskoolsoep gevolgd door zalm met broccoli en bloemkool. Heel lekker!
Ondertussen wordt het huis steeds maar vuiler (vooral stoffiger). Ik doe er niets aan, omdat ik mijn armen laat rusten maar ook omdat ik het, net al Roger, te gek vind om schoon te maken om morgen al te moeten herbeginnen!
Hoewel ik geniet van de warmte van die kachel, hoop ik dat we die binnenkort niet meer hoeven aan te steken zodat we eindelijk echt kunnen schoonmaken. Maar kom, de eerste weken zal dat toch niet mogelijk zijn met die pijnlijke pezen van mij (ik denk dat ik die pezen echt heb overbelast met dat vele telefoneren).
Daar hoorde en zag ik groepjes buren staan en zitten keuvelen, volgens mij zonder eerbiediging van de "sociale afstand".
Ik bedacht dat ik wel heel volgzaam ben tegenwoordig! Maar, hoewel ik niet meer weet wie of wat ik moet geloven in verband met dat virus, ik blijf ervan uitgaan dat Roger tot de gevarengroep behoort (en ik eigenlijk ook, gezien mijn leeftijd) en dus wil ik graag zo weinig mogelijk risico's nemen.
Ik heb vandaag bewust niemand opgebeld maar terwijl ik begon te koken, werd er getelefoneerd. Ik had het niet gehoord, Roger wel maar hij kwam te laat bij de vaste telefoon aan. Het was V.
Ik belde terug met de gsm (handenvrij) en kreeg te horen dat de kleinzoon L. van V. en T. ons had opgebeld in verband met een probleem dat hij had met zijn schoonwerk. L. was toen echter niet meer bij zijn grootouders (? ik dacht dat grootouders samen met kleinkinderen voorlopig was uitgesloten?) en dus belde ik naar de ouders van L., onze achterburen. Het probleem van L. was ondertussen opgelost. P. vroeg me of ik tevreden was over zijn werk in de wei! Ik zei dat ik zo tevreden was dat ik hem een voorstel wilden doen maar daar later zou over bellen.
Vandaag heb ik dus heel weinig getelefoneerd. Voorlopig telefoneer ik gratis met Mobile Vikings, maar, redeneerde ik, einde deze maand is die "Corona-aanbieding" voorbij en dan moet ik zorgen voor een andere formule dan wat ik nu kies voor mijn bundels (omdat ik in gewone omstandigheden heel zelden telefoneer, betaal ik vanaf begin mei vrij veel voor gesprekken maar bijna niets voor data).
Ik denk dat ik, gezien de vele telefoons in deze periode en mijn armen die moeten rusten, moet kiezen voor de tegenovergestelde formule!
En dat was het tijd om verder te koken. Spitskoolsoep gevolgd door zalm met broccoli en bloemkool. Heel lekker!
Hoewel ik geniet van de warmte van die kachel, hoop ik dat we die binnenkort niet meer hoeven aan te steken zodat we eindelijk echt kunnen schoonmaken. Maar kom, de eerste weken zal dat toch niet mogelijk zijn met die pijnlijke pezen van mij (ik denk dat ik die pezen echt heb overbelast met dat vele telefoneren).
zondag 26 april 2020
Een gewone dag?
Heel veel telefoontjes vandaag, gelukkig op de gsm waardoor ze handenvrij konden. Ik loop niet meer rond terwijl ik telefoneer... en vraag me steeds vaker af hoe andere mensen, die elke dag graag bellen, hun werk gedaan krijgen! Ik heb vandaag zeker 2 uur zonder iets te doen (behalve aan telefoon keuvelen dus) op het binnenplein gezeten!
Nu, buiten dat telefoneren en ondertussen zitten niksen, doe ik niet veel anders, zeker niet in het huishouden, want met die kachel die elke avond brandt, moet je toch elke dag herbeginnen!
Roger is weer veel vlijtiger geweest: hij heeft hout gesorteerd, gekliefd en gezaagd in de wei waar ik nog even rondliep vandaag.
We vroegen ons af of, in de plaats van verder te sparen voor heel duur professioneel materiaal om de wei te onderhouden, we niet beter aan P. vragen of hij tegen betaling bereid zou zijn het werk dat hij gisteren leverde enkele keren per jaar te herhalen. Tijdens een van de telefoontjes, met zijn moeder V., sprak ik daarover en zij antwoordde: 'Je mag het hem voorstellen maar als hij jullie plezier wil doen door daar geen geld voor te vragen, moeten jullie dat maar aanvaarden!'
Tja...
Nany heb ik ook gebeld (en weer heeft ze iets langer dan een halfuur zitten vertellen).
De kleinkinderen kregen ook een telefoontje en ik heb ze elk ongeveer 5 minuten gesproken. Die mensjes hebben het gelukkig nog vrij vaak over enkel de essentie en hoeven geen gekeuvel daarrond. Veel liever gaan ze zo snel mogelijk weer spelen, tekenen of lezen!
Een ander telefoontje kwam van mijn broertje. We hebben heel lang gepraat (wat een geluk dat het handenvrij was) over aangename en minder aangename onderwerpen.
Voor mij was het dus een heel luie dag... hoewel ik heel lang heb getelefoneerd!
O ja, deze avond kwam er nog een telefoon van onze Leuvense vriend Jan, op de vaste telefoon. Gelukkig heeft Roger toen opgenomen! Jan maakt het goed en vertelde wat nieuwtjes die hij had opgevangen over andere vrienden. Blijkbaar is nog niemand van onze Leuvense vrienden aangetast door het virus!
Nu, buiten dat telefoneren en ondertussen zitten niksen, doe ik niet veel anders, zeker niet in het huishouden, want met die kachel die elke avond brandt, moet je toch elke dag herbeginnen!
Roger is weer veel vlijtiger geweest: hij heeft hout gesorteerd, gekliefd en gezaagd in de wei waar ik nog even rondliep vandaag.
 |
| Eigen foto's |
Tja...
Nany heb ik ook gebeld (en weer heeft ze iets langer dan een halfuur zitten vertellen).
De kleinkinderen kregen ook een telefoontje en ik heb ze elk ongeveer 5 minuten gesproken. Die mensjes hebben het gelukkig nog vrij vaak over enkel de essentie en hoeven geen gekeuvel daarrond. Veel liever gaan ze zo snel mogelijk weer spelen, tekenen of lezen!
Een ander telefoontje kwam van mijn broertje. We hebben heel lang gepraat (wat een geluk dat het handenvrij was) over aangename en minder aangename onderwerpen.
Voor mij was het dus een heel luie dag... hoewel ik heel lang heb getelefoneerd!
O ja, deze avond kwam er nog een telefoon van onze Leuvense vriend Jan, op de vaste telefoon. Gelukkig heeft Roger toen opgenomen! Jan maakt het goed en vertelde wat nieuwtjes die hij had opgevangen over andere vrienden. Blijkbaar is nog niemand van onze Leuvense vrienden aangetast door het virus!
Abonneren op:
Posts (Atom)