Hoewel, eigenlijk niet zo lui ondanks weer een bijna onverdraaglijke hitte hier in huis. In de keuken haalden we weer praktisch de 30°C, in de rest van het huis werd het rond de 28°C. En in onze werkkamer (waar ik, omwille van mijn eigenlijke werk en omdat er weer kleine details moesten gewijzigd worden aan de Limburgse monografie, veel uren doorbracht, op het nippertje geen 30°C).
Maar dus buiten het echt verplichte werk niet veel gedaan. Ons eerste "improviseren met wat we gekocht hadden" voor het avondeten, resulteerde in dit menu: eerst de rest van de broccolisoep van gisteren, daarna rauwe spitskool, tomaten en paprika's (van ons boompje dat echt afziet van de warmte) met mayonaise en daarbij gerookte zalm, koude aardappelen en hardgekookte eieren. Dat betekende dus wel nog even de keuken opwarmen omdat ik eieren en aardappelen kookte.
Ook enkele mails en andere berichten beantwoord en deze avond, na het overtypen van nog een paar bladzijden uit mijn tienerdagboeken, naar een film gekeken, niet groots maar wel "plezant" ("Zware jongens" met Gaston en Leo). Roger wilde niet meekijken, jammer, want ik werd heel vaak herinnerd aan het Antwerpen dat wij vroeger gekend hebben (tenslotte hebben we daar 24 jaar gewoond!).
dinsdag 7 augustus 2018
maandag 6 augustus 2018
Na de logeerpartij
Ik moest vandaag eigenlijk schoonmaken, zeker de keuken, en ik heb dan ook enkel die keuken gepoetst. Het was weer veel te heet!
Ook even naar Nany gebeld. Haar vriendin en buurvrouw tante José is terug en dus is ze blij; ze heeft weer elke dag haar babbel.
We deden onze wekelijkse boodschappen en deze keer had ik niet op voorhand een weekmenu opgesteld: Roger had voorgesteld allerlei etenswaren te kopen die we koud kunnen eten en de volgende dagen daarmee te improviseren. We zullen zien wat dat geeft.
Ook enkele uren besteed aan de Limburgse monografie. Eerst moesten er randen van foto's worden verwijderd. Eerlijk gezegd, mijn ogen beginnen zo slecht te worden dat ik die randen niet echt had opgemerkt. Roger deed dat voor mij (ik ben daar veel te onhandig voor). Daarmee versprong de tekst en moest ik hem helemaal herschikken.
Ook een tekst nagelezen van een KVLS-lid dat me vroeg of ik die goed genoeg vond voor Oostland. Ik vond van wel.
En deze avond, na het beantwoorden van een paar mails (onder andere van mijn Nononc die nog steeds gehospitaliseerd is), eindelijk nog enkele dagen uit mijn vroegere dagboeken overgetypt.
O ja, we hebben nog niet geëxperimenteerd met het improviseren: ik heb van de rest van de broccoli van gisteren soep gemaakt, daarvoor aten we een restje tonijnsla die ik in het weekend voor de kindjes had klaargemaakt en we beëindigden de maaltijd met een kliekje wortelpuree en een rest worst.
Ook even naar Nany gebeld. Haar vriendin en buurvrouw tante José is terug en dus is ze blij; ze heeft weer elke dag haar babbel.
We deden onze wekelijkse boodschappen en deze keer had ik niet op voorhand een weekmenu opgesteld: Roger had voorgesteld allerlei etenswaren te kopen die we koud kunnen eten en de volgende dagen daarmee te improviseren. We zullen zien wat dat geeft.
Ook enkele uren besteed aan de Limburgse monografie. Eerst moesten er randen van foto's worden verwijderd. Eerlijk gezegd, mijn ogen beginnen zo slecht te worden dat ik die randen niet echt had opgemerkt. Roger deed dat voor mij (ik ben daar veel te onhandig voor). Daarmee versprong de tekst en moest ik hem helemaal herschikken.
Ook een tekst nagelezen van een KVLS-lid dat me vroeg of ik die goed genoeg vond voor Oostland. Ik vond van wel.
En deze avond, na het beantwoorden van een paar mails (onder andere van mijn Nononc die nog steeds gehospitaliseerd is), eindelijk nog enkele dagen uit mijn vroegere dagboeken overgetypt.
O ja, we hebben nog niet geëxperimenteerd met het improviseren: ik heb van de rest van de broccoli van gisteren soep gemaakt, daarvoor aten we een restje tonijnsla die ik in het weekend voor de kindjes had klaargemaakt en we beëindigden de maaltijd met een kliekje wortelpuree en een rest worst.
zondag 5 augustus 2018
Pannenkoeken
O ja, ik vergat zopas te zeggen dat de kindjes deze middag pannenkoeken vroegen. Die heb ik klaargemaakt met koolzaadolie, speltmeel, amandelmelk, eieren, (vrij veel) stevia en één zakje vanillesuiker. Ze smulden ervan zonder er suiker aan toe te voegen!
De kindjes zijn vertrokken
Deze ochtend stonden ze op om 8:15 uur. Ik was wakker geworden om 7:30 uur en wachtte tot ik een van de drie zou horen roepen. Helaas, blijkbaar was ik weer in slaap gevallen, want Roger en ik schoten wakker toen we de kinderen naar beneden hoorden gaan. Elena vertelde ons (uiteraard zijn we meteen ook opgestaan) dat ze op de klok had gezien dat het over 8 uur was, en dus Eva uit haar babybedje had geholpen, gezorgd dat ze alle drie hun tanden poetsten en dan maar naar de keuken gingen. Wat een flinke en grote meid wordt die Elena! Vandaag stelde ze me trouwens delicate vragen over Sinterklaas en de paaseitjes. Ik vermoed dat het tijd wordt om haar in te lichten.
Het was iets minder warm dan gisteren. Na lang spelen, het middagmaal en een dutje voor Eva, reden we naar Stephane Malais in Heks. We gebruikten er iets in de schaduw en de kindjes genoten er zichtbaar van. Alleen... waren er vrij veel wespen en zowel de kindjes als ik moeten daar niets van hebben!
Daarna zorgde ik voor het avondeten (zalm met broccoli) terwijl ze alle drie naar een film keken op de laptop van Roger in de bibliotheek. Ondertussen was het immers weer heel warm geworden en dat is onze koelste kamer.
Rond 18 uur kwamen dochter en schoonzoon aan. Na een biertje gingen we aan tafel en... daar verbrandde Matthias zijn voorarm aan een hete ovenschotel. Mijn fout natuurlijk: ik had die schotel niet op tafel mogen zetten!
Gelukkig brachten koud water en calendula snel soelaas.
Daarna moest er opgeruimd worden. Daar begon Matthias spontaan aan en deze keer zei Eva me: 'Ik ga mijn broer helpen opruimen'. Wat ze dan ook meteen deed.
Elena verkoos met ons te blijven praten in de keuken en deed alsof ze niets had gehoord over dat opruimen! (of had ze het echt niet gehoord?)
Ondertussen was er een mail binnengekomen van Jan Gerits: er moeten nog veel details gewijzigd worden aan de jongste Limburgse monografie. Dat is werk voor morgen, evenals de rest van het opruimen en het schoonmaken na dit mooie kindjesweekend.
Onze gasten vertrokken iets over 21 uur; Roger vulde de vaatwasser en ik las aandachtiger de mail van Jan Gerits: ik heb nog enkele uren werk voor de boeg!
Het was iets minder warm dan gisteren. Na lang spelen, het middagmaal en een dutje voor Eva, reden we naar Stephane Malais in Heks. We gebruikten er iets in de schaduw en de kindjes genoten er zichtbaar van. Alleen... waren er vrij veel wespen en zowel de kindjes als ik moeten daar niets van hebben!
 |
| Foto's Roger |
Rond 18 uur kwamen dochter en schoonzoon aan. Na een biertje gingen we aan tafel en... daar verbrandde Matthias zijn voorarm aan een hete ovenschotel. Mijn fout natuurlijk: ik had die schotel niet op tafel mogen zetten!
Gelukkig brachten koud water en calendula snel soelaas.
Daarna moest er opgeruimd worden. Daar begon Matthias spontaan aan en deze keer zei Eva me: 'Ik ga mijn broer helpen opruimen'. Wat ze dan ook meteen deed.
 |
| Eigen foto |
Ondertussen was er een mail binnengekomen van Jan Gerits: er moeten nog veel details gewijzigd worden aan de jongste Limburgse monografie. Dat is werk voor morgen, evenals de rest van het opruimen en het schoonmaken na dit mooie kindjesweekend.
Onze gasten vertrokken iets over 21 uur; Roger vulde de vaatwasser en ik las aandachtiger de mail van Jan Gerits: ik heb nog enkele uren werk voor de boeg!
zaterdag 4 augustus 2018
Veel te warm!
De kindjes werden al om 7:30 uur wakker, ondanks hun laat gaan slapen gisteren. Ik vermoed dat de hitte de oorzaak is. Het koelt niet echt af tijdens de nacht en al heel vroeg haalden we in huis weer de 30°C (31°C in de keuken terwijl ik voor het avondeten zorgde) om uiteindelijk te klimmen tot 34°C buiten in de schaduw.
Ik had geen zin om te koken trouwens maar ja, ik had wortelpuree en worst beloofd. Als dessert hadden Elena en ik gezorgd voor een bereiding op basis van platte kaas en fruit maar alleen zij en ik hebben ervan gegeten.
Ondanks de hitte hebben de kindjes over het algemeen goed gegeten en veel gespeeld. Eva deed even een dutje na het middagmaal (in feite was ze samen met Matthias naar een filmpje aan het kijken en op het moment dat ik ze wil verwittigen dat we de beloofde uitstap naar de Kringwinkel zullen maken, merk ik dat ze zit te slapen op haar stoel. Roger bracht haar naar bed en we stelden ons uitstapje een uurtje uit).
In die kringwinkel was het nog warmer dan hier! De kindjes mochten een speeltje kiezen en zodra ik de indruk had dat ze hun keuze hadden gemaakt, liepen we terug naar de kassa. Veel te warm daarbinnen!
Deze avond, na de maaltijd (ze aten alle drie heel goed, Eva liet zich zelfs een tweede keer bedienen, maar Elena vond mijn wortelpuree "anders" dan die van haar mama) keken ze nog naar een paar filmpjes en op een zeker moment naar iets dat ik toch zo oppervlakkig vond! Ik ben de naam vergeten en vind het dus niet terug (ze zaten voor de pc van Roger). Ha, ik heb Roger gevraagd even de geschiedenis van zijn pc na te gaan en we hebben het gevonden: De gekste spulletjes uitproberen. Lijkt leuk op het eerste gezicht maar echt, ik werd bijna gek van het geroep, het geveinsde enthousiasme en... de oppervlakkigheid de enkele keren dat ik even meekeek. De kindjes lijken het goed te kennen, want Elena ging daar zonder aarzelen naartoe.
Vandaag gingen de kindjes vroeger naar bed. Ik moest niet voorlezen na het badkamerritueel: dat deed Elena uit een "Jommeke". Daarna vroegen ze nog een beker water (Eva eiste appelsap). Ik beloofde ze alle drie een beker water (die Roger hen bracht) maar daar was Eva niet tevreden mee. Ze moest appelsap hebben. Omdat we niet toegaven ('als jullie water morsen op de kamer is het niet zo erg, appelsap integendeel...', had ik uitgelegd) bleef Eva een hele poos heel luid wenen en roepen 'Ik wil appelsap'. Ze is een lieve en goedlachse meid maar o wee als ze haar zinnen op iets heeft gezet dat ze niet krijgt!
Weer hebben ze bijna een uur liggen babbelen en lachen (nadat Eva het uiteindelijk opgaf appelsap te eisen). Hopelijk slapen ze iets langer morgen... maar ik vrees van niet!
O ja, nog een grappige anekdote: vlak voor het slapengaan zouden we het speelgoed opruimen. 'Ik ga dat niet doen,' zei Eva op ernstige toon, 'ik ga slapen.'
'A ja?', antwoordde ik, 'dan zul je dat toch alleen moeten doen, want wij gaan eerst opruimen'.
'Oké!', zei ze en weg was ze, naar de badkamer op de verdieping!
Roger heeft haar dan maar geholpen bij haar avondtoilet zodat zij al klaar was toen haar broer en zus boven aankwamen.
Ik had geen zin om te koken trouwens maar ja, ik had wortelpuree en worst beloofd. Als dessert hadden Elena en ik gezorgd voor een bereiding op basis van platte kaas en fruit maar alleen zij en ik hebben ervan gegeten.
Ondanks de hitte hebben de kindjes over het algemeen goed gegeten en veel gespeeld. Eva deed even een dutje na het middagmaal (in feite was ze samen met Matthias naar een filmpje aan het kijken en op het moment dat ik ze wil verwittigen dat we de beloofde uitstap naar de Kringwinkel zullen maken, merk ik dat ze zit te slapen op haar stoel. Roger bracht haar naar bed en we stelden ons uitstapje een uurtje uit).
In die kringwinkel was het nog warmer dan hier! De kindjes mochten een speeltje kiezen en zodra ik de indruk had dat ze hun keuze hadden gemaakt, liepen we terug naar de kassa. Veel te warm daarbinnen!
Deze avond, na de maaltijd (ze aten alle drie heel goed, Eva liet zich zelfs een tweede keer bedienen, maar Elena vond mijn wortelpuree "anders" dan die van haar mama) keken ze nog naar een paar filmpjes en op een zeker moment naar iets dat ik toch zo oppervlakkig vond! Ik ben de naam vergeten en vind het dus niet terug (ze zaten voor de pc van Roger). Ha, ik heb Roger gevraagd even de geschiedenis van zijn pc na te gaan en we hebben het gevonden: De gekste spulletjes uitproberen. Lijkt leuk op het eerste gezicht maar echt, ik werd bijna gek van het geroep, het geveinsde enthousiasme en... de oppervlakkigheid de enkele keren dat ik even meekeek. De kindjes lijken het goed te kennen, want Elena ging daar zonder aarzelen naartoe.
Vandaag gingen de kindjes vroeger naar bed. Ik moest niet voorlezen na het badkamerritueel: dat deed Elena uit een "Jommeke". Daarna vroegen ze nog een beker water (Eva eiste appelsap). Ik beloofde ze alle drie een beker water (die Roger hen bracht) maar daar was Eva niet tevreden mee. Ze moest appelsap hebben. Omdat we niet toegaven ('als jullie water morsen op de kamer is het niet zo erg, appelsap integendeel...', had ik uitgelegd) bleef Eva een hele poos heel luid wenen en roepen 'Ik wil appelsap'. Ze is een lieve en goedlachse meid maar o wee als ze haar zinnen op iets heeft gezet dat ze niet krijgt!
Weer hebben ze bijna een uur liggen babbelen en lachen (nadat Eva het uiteindelijk opgaf appelsap te eisen). Hopelijk slapen ze iets langer morgen... maar ik vrees van niet!
 |
| Eigen foto's |
'A ja?', antwoordde ik, 'dan zul je dat toch alleen moeten doen, want wij gaan eerst opruimen'.
'Oké!', zei ze en weg was ze, naar de badkamer op de verdieping!
Roger heeft haar dan maar geholpen bij haar avondtoilet zodat zij al klaar was toen haar broer en zus boven aankwamen.
vrijdag 3 augustus 2018
Te warm dagje met Elena, Matthias en Eva
Hun mama bracht ze deze middag. Twee maanden had ik ze niet meer gezien en wat leken ze gegroeid, vooral Eva en Elena! Eva spreekt nog veel beter!
Samen aten we in de keuken, met de gordijnen dicht. Daarna gingen de kindjes meteen spelen in de salon en de bibliotheek. Ook in die kamers lieten we de gordijnen dicht.
Ze hebben heel veel en goed gespeeld, ze maakten praktisch geen ruzie en dronken voldoende. Dat was nodig: weer haalden we in huis de 29°C. De hitte wil blijkbaar niet meer uit onze huizen wijken!
Na hun vieruurtje begon ik ze voor te bereiden op een tochtje naar Ikea (toilet, handjes wassen) en gingen de gordijnen van de salon weer open.
Deze keer knoeiden ze niet meer bij Ikea en Elena dacht spontaan terug aan de familie "Knoeiers" die we de vorige keer waren. De kindjes moesten heel fel lachen bij die herinnering. Er werd over het algemeen veel gelachen trouwens, want Elena had een boekje met grappige raadsels bij waaruit ze geregeld voorlas.
Weer aten ze een kindermenu voor 2,50 euro... en ik nam er ook een (Roger at mijn ijsje op) zodat hun spaarkaart daarna vol was en ze weer een geschenkje mochten kiezen. Deze keer was het Matthias' beurt en hij ging voor stoepkrijtjes.
Thuis vroegen ze nog om naar foto's van vroeger te kijken. Heel geregeld zei Eva, als ik een foto toonde van mijn zus Bie als peuter: 'Dat ben ik!' En inderdaad, er is duidelijk een gelijkenis.
Terwijl we naar die foto's keken, viel Eva bijna in slaap op mijn schoot. Ik vroeg haar of ze wilde gaan slapen, en ze antwoordde: 'Ja, in het kleine bed!'
Daar was ik blij om; want met z'n drieën in dat grote bed bleek vorige keer niet echt een succes... en met deze hitte zouden ze waarschijnlijk nog slechter slapen.
Elena vroeg me of ik dan met haar en Matthias in dat bed zou slapen maar ik heb eerlijk geantwoord dat als het nog zo heet was, ik dat niet zou doen omdat dan niemand goed zou slapen.
Eva sliep praktisch onmiddellijk in. Elena en Matthias speelden nog even tot het ineens bijna 22 uur bleek te zijn. Meer dan hoog tijd om ook naar bed te gaan!
Ik vind het wel jammer dat we praktisch niet buiten kunnen met de kindjes! Maar het is echt veel te warm (vandaag weer 33°C in de schaduw, en volle zon!).
Ik ben moe deze avond (hoewel ik op het eerste gezicht niet veel heb gedaan: ik heb zelfs niet gekookt).
En ik moest terugdenken aan toen onze kinderen klein waren en ik enkel "huisvrouw" was.
Nu lopen Elena en Matthias vrij doorheen het hele huis maar je moet ze toch discreet in het oog houden. Eva (2 jaar en 8 maand) heeft al de neiging om zelf op ontdekkingstocht te gaan maar haar moet je (weer discreet) nog meer in het oog houden.
Roger lijkt dat niet in te zien en zo gebeurde het bijvoorbeeld dat, terwijl Elena en Eva samen in de salon speelden met de Barbiepoppen, ik een gezelschapsspel deed met Matthias in de keuken. Roger zat aan zijn pc (in een van de raadsels, die Elena voorlas, ging het over een computernerd en toen ik uitlegde wat dat was, dacht ze spontaan aan haar opa als voorbeeld).
Ineens hoor ik de stem van Eva niet meer weerklinken in de salon, ik onderbreek even het spel dat ik met Matthias speel, vraag aan Roger of hij weet waar Eva is (ze was niet in de salon). Hij wist het niet, had niet opgemerkt dat ze verdwenen was.
Ik dus op zoek nadat ik Matthias heb gevraagd even geduld te oefenen. Ik vind Eva in de bibliotheek waar ze op zoek was naar nog ander speelgoed.
Ik bedoel, ik herinner me dat constant moeten opletten van vroeger (en met onze eigen kinderen was dat niet slechts voor enkele dagen en ons huis in Antwerpen was ook heel groot!) en tussendoor moeten zorgen voor het eten, de was, de plas, en al de andere (in mijn geval enkel echt noodzakelijke) huishoudelijke karweitjes. Niemand die je hielp en ook niemand die je prees! En het bracht helemaal geen geld op... noch een recht op pensioen!
Komaan, Jessy, niet zo negatief denken deze avond. Je hebt eindelijk de kindjes nog eens bij jou! Ik ga trouwens eens kijken of ik mooie foto's heb gemaakt (met de gsm, dat hadden jullie zeker al door?). Nee, ze zijn niet goed, maar toch:
Samen aten we in de keuken, met de gordijnen dicht. Daarna gingen de kindjes meteen spelen in de salon en de bibliotheek. Ook in die kamers lieten we de gordijnen dicht.
Ze hebben heel veel en goed gespeeld, ze maakten praktisch geen ruzie en dronken voldoende. Dat was nodig: weer haalden we in huis de 29°C. De hitte wil blijkbaar niet meer uit onze huizen wijken!
Na hun vieruurtje begon ik ze voor te bereiden op een tochtje naar Ikea (toilet, handjes wassen) en gingen de gordijnen van de salon weer open.
Deze keer knoeiden ze niet meer bij Ikea en Elena dacht spontaan terug aan de familie "Knoeiers" die we de vorige keer waren. De kindjes moesten heel fel lachen bij die herinnering. Er werd over het algemeen veel gelachen trouwens, want Elena had een boekje met grappige raadsels bij waaruit ze geregeld voorlas.
Weer aten ze een kindermenu voor 2,50 euro... en ik nam er ook een (Roger at mijn ijsje op) zodat hun spaarkaart daarna vol was en ze weer een geschenkje mochten kiezen. Deze keer was het Matthias' beurt en hij ging voor stoepkrijtjes.
Thuis vroegen ze nog om naar foto's van vroeger te kijken. Heel geregeld zei Eva, als ik een foto toonde van mijn zus Bie als peuter: 'Dat ben ik!' En inderdaad, er is duidelijk een gelijkenis.
Terwijl we naar die foto's keken, viel Eva bijna in slaap op mijn schoot. Ik vroeg haar of ze wilde gaan slapen, en ze antwoordde: 'Ja, in het kleine bed!'
Daar was ik blij om; want met z'n drieën in dat grote bed bleek vorige keer niet echt een succes... en met deze hitte zouden ze waarschijnlijk nog slechter slapen.
Elena vroeg me of ik dan met haar en Matthias in dat bed zou slapen maar ik heb eerlijk geantwoord dat als het nog zo heet was, ik dat niet zou doen omdat dan niemand goed zou slapen.
Eva sliep praktisch onmiddellijk in. Elena en Matthias speelden nog even tot het ineens bijna 22 uur bleek te zijn. Meer dan hoog tijd om ook naar bed te gaan!
Ik vind het wel jammer dat we praktisch niet buiten kunnen met de kindjes! Maar het is echt veel te warm (vandaag weer 33°C in de schaduw, en volle zon!).
Ik ben moe deze avond (hoewel ik op het eerste gezicht niet veel heb gedaan: ik heb zelfs niet gekookt).
En ik moest terugdenken aan toen onze kinderen klein waren en ik enkel "huisvrouw" was.
Nu lopen Elena en Matthias vrij doorheen het hele huis maar je moet ze toch discreet in het oog houden. Eva (2 jaar en 8 maand) heeft al de neiging om zelf op ontdekkingstocht te gaan maar haar moet je (weer discreet) nog meer in het oog houden.
Roger lijkt dat niet in te zien en zo gebeurde het bijvoorbeeld dat, terwijl Elena en Eva samen in de salon speelden met de Barbiepoppen, ik een gezelschapsspel deed met Matthias in de keuken. Roger zat aan zijn pc (in een van de raadsels, die Elena voorlas, ging het over een computernerd en toen ik uitlegde wat dat was, dacht ze spontaan aan haar opa als voorbeeld).
Ineens hoor ik de stem van Eva niet meer weerklinken in de salon, ik onderbreek even het spel dat ik met Matthias speel, vraag aan Roger of hij weet waar Eva is (ze was niet in de salon). Hij wist het niet, had niet opgemerkt dat ze verdwenen was.
Ik dus op zoek nadat ik Matthias heb gevraagd even geduld te oefenen. Ik vind Eva in de bibliotheek waar ze op zoek was naar nog ander speelgoed.
Ik bedoel, ik herinner me dat constant moeten opletten van vroeger (en met onze eigen kinderen was dat niet slechts voor enkele dagen en ons huis in Antwerpen was ook heel groot!) en tussendoor moeten zorgen voor het eten, de was, de plas, en al de andere (in mijn geval enkel echt noodzakelijke) huishoudelijke karweitjes. Niemand die je hielp en ook niemand die je prees! En het bracht helemaal geen geld op... noch een recht op pensioen!
Komaan, Jessy, niet zo negatief denken deze avond. Je hebt eindelijk de kindjes nog eens bij jou! Ik ga trouwens eens kijken of ik mooie foto's heb gemaakt (met de gsm, dat hadden jullie zeker al door?). Nee, ze zijn niet goed, maar toch:
 |
| Nog even spelen bij Ikea (eigen foto's) |
woensdag 1 augustus 2018
Lectuur
Vandaag eindelijk (omdat het echt nodig was, niet omdat ik ernaar uitkeek) veel huishoudelijke taken verricht. Deze avond echter tijd gevonden om eindelijk (omdat ik er zin in had) een boek uit te lezen dat Chantal me geleend had. Het gaat om een Franse vertaling van "The View from here" van Brian Keith Jackson. Gewoon prachtig, op gebied van stijl én inhoud. Lees er hier meer over.
Ook naar Nany gebeld. Ze heeft last van de hitte. Wij ook: ik verlang zo naar een beetje regen!
O ja, vermits de echtgenote van "mijn zieke" zijn identiteit gisteren toch prijsgaf in een reactie op mijn post: "mijn zieke" is inderdaad "Nononc" (de jongere broer van Nany), die ik altijd als mijn grote broer heb aanzien. En we waren dus in Oostende, waar de thermometer 22°C in de schaduw aangaf, veel minder dus dan de 30°C hier in Haspengouw! Zouden we niet naar de kust verhuizen? 😉
Morgen nog enkele zaken regelen en dan zijn we klaar om onze volgende gasten te ontvangen!
Ook naar Nany gebeld. Ze heeft last van de hitte. Wij ook: ik verlang zo naar een beetje regen!
O ja, vermits de echtgenote van "mijn zieke" zijn identiteit gisteren toch prijsgaf in een reactie op mijn post: "mijn zieke" is inderdaad "Nononc" (de jongere broer van Nany), die ik altijd als mijn grote broer heb aanzien. En we waren dus in Oostende, waar de thermometer 22°C in de schaduw aangaf, veel minder dus dan de 30°C hier in Haspengouw! Zouden we niet naar de kust verhuizen? 😉
Morgen nog enkele zaken regelen en dan zijn we klaar om onze volgende gasten te ontvangen!
Abonneren op:
Posts (Atom)