ChatGPT

Toen ik gisteren zei tegen nicht Jeannine dat we zouden wachten tot Roger zich helemaal goed voelt om haar te bezoeken, beloofde ze me vandaag iets belangrijks te mailen met de vraag daar meer details over op te zoeken. Ik heb de hele dag gewacht (en me afgevraagd of ik haar moest bellen - maar Roger vond van niet) en niets gekregen. Dan maar de tijd gevuld met lectuur en zo (de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van de gemeente was uiteraard weer niet aan de orde).

Eigenlijk blijf ik geïntrigeerd door die ChatGPT die Hendrik me leerde kennen en ik zocht er van alles over op. Ik viel onder andere op deze uitleg en een demonstratie die weer echt verbluffend is!

Familienieuwtjes

Opvallend veel familienieuwtjes sinds gisterenavond: telefoontjes, mails, chatberichten met meestal goed nieuws en soms minder goede nieuwtjes, over verkoudheden of andere kwaaltjes. 

De vakantie is bijna ten einde en Elena vertelde over haar belevenissen, dochterlief vertelde me over hun culturele uitstapjes, Zeger kijkt uit naar nieuwe beroepsuitdagingen. Hendrik en Debby hebben enkele vakantieplannen moeten uitstellen wegens zware verkoudheden; de jongste zus van Roger had goed nieuws over zijn oudste zus die het een beetje beter zou maken. Rogers nicht Jeannine belde echter dat ze zich niet goed voelt de laatste dagen. Ik begreep wel dat ze graag een bezoekje van ons zou krijgen maar jammer genoeg ga ik dat nog even uitstellen tot Roger zich helemaal beter voelt.  

Een mail van een onbekende

Deze ochtend vind ik een mail van een mij volledig onbekende Michel S. Tot zijn familienaam S. een belletje doet rinkelen! Uiteraard, hij is de zoon van onze in 2009 overleden Matadi-vriend Eugène S.

Zodra ik doorheb wie mij die mail stuurt, realiseer ik me dat we de weduwe van Eugène zijn vergeten op de hoogte te brengen van het overlijden van Nany. En dan lees ik de mail: die weduwe W. is nog voor Nany overleden en het is pas bij het opruimen van haar huis dat zoon Michel mijn e-mailadres vond. W. was twee jaar jonger dan Nany.

Eugène heeft W. pas ontmoet na zijn terugkeer naar België en na zijn overlijden verminderde ons contact met de toch heel lieve W. 

In Matadi was de jongeman Eugène een bekende, graag geziene en kleurrijke figuur. Allerlei herinneringen aan hem komen in mij op en ik vermoed dat hetzelfde zal gelden voor zijn en onze goede vrienden Roger en Lily Beeckman aan wie ik de mail van Michel S. heb doorgestuurd!

Boodschappen en afspraken

Ik had onze uitgebreide boodschappen weer een paar dagen uitgesteld deze week maar vandaag vond ik het echt nodig wat proviand in te doen. Eigenlijk ging dat heel vlot: ik heb de indruk dat Roger toch wat minder vermoeid is. Die boodschappen gaven hem ook weer een beetje beweging, wat mooi meegenomen is.

Voor de rest verliep de dag heel rustig, met als hoogtepunt een lang telefoongesprek met mijn vriendin uit Ronse. Al drie jaar hebben we elkaar niet meer gezien (wegens de sanitaire crisis en gezondheidsproblemen bij hen en bij ons) of gesproken (we zijn geen "telefoneerders" en zij geen "brief- of mailschrijfster"). We hadden elkaar dus heel veel te vertellen en hopen dit jaar eindelijk nog eens te kunnen afspreken!

Ook even over en weer gemaild met broertje die me eraan herinnerde dat hij, zus en ik volgende maand even in Kortessem verwacht worden voor een familiezaak. Ik was dat totaal vergeten maar nu staat het in onze agenda, en ook dat we dan eindelijk nog even samen iets gaan drinken. 

Ziekenhuizen en overheid

Toen Roger voor Kerstmis in het ziekenhuis werd opgenomen, maakte ik me de bemerking dat het in ons land alles bij elkaar toch beter is dan destijds in Bourges. En dan hoor ik vandaag in het journaal dat er in het Verenigd Koninkrijk én hier ook al problemen opduiken in ziekenhuizen wegens gebrek aan personeel en te veel opnames.  

Later luisterde ik naar een gesprek tussen journalist André Bercoff en een arts over de huidige problemen in Franse ziekenhuizen (eigenaardig genoeg hoorde ik daar niets over in het journaal): blijkbaar is het daar nog veel erger gesteld dan wat wij in 2014 meemaakten! Wat in het gesprek tussen Bercoff en die arts opvalt, is dat die arts helemaal niet mals is voor de overheid!

Lusje via Thys

Roger is nog steeds niet bepaald actief en, hoewel ik niet (echt meer) ziek ben, ik ook niet (eigenlijk zou ik alweer moeten schoonmaken: toch erg dat het enige werk waar ik echt een hekel aan heb steeds terugkeert)!

Buiten wat lezen (voor mij onder andere nog steeds de blog van Guy Missotten zaliger), luieren, mijmeren en toch wat koken, gingen we even bier kopen, waarbij we een babbeltje deden met de zus van Maj die ons niet enkel goed nieuws had te melden. Er is een nieuw jaar begonnen en weer kregen we twee flesjes bier cadeau!

Daarna had Roger nog zin om wat rond te rijden in de streek en we maakten dus een lus via Thys, net over de taalgrens. Wat een mooie luchten leverde de valavond weer op!

Daklozen

Al jaren intrigeren ze me. Na een heel rustige dag (enkel een beetje gechat met Elena) zocht ik nog eens naar hun getuigenissen en vermits ik weet dat er in Frankrijk heel veel zijn... (ik weet niet hoe het in ons land is gesteld op dat gebied) viel ik onder andere op dit. 

Schrijnend maar ik begrijp dat ze liever in tenten wonen dan in die "opvangcentra" te "gaan slapen". Op deze manier ervaren ze tenminste nog een beetje solidariteit onder elkaar, al die tentbewoners, want van de overheid hoeven ze blijkbaar niet veel te verwachten!