Pisaresultaten

Afspraak met vriend Karel vandaag. Zoals gewoonlijk werd dat eten in "De Brug" en bijpraten. Uiteraard hadden we het onder andere over de bedroevende Pisaresultaten voor ons land. En over de mogelijke oorzaken ervan.

Na het opnieuw heel lekkere maal gingen we deze keer niet napraten in de "Kantien" in Heverlee, want Roger en ik werden verwacht bij schoonzus L. Met haar dronken we nog wat in de cafetaria van het rusthuis tot vlak voor 17 uur. Daarna reden wij naar huis waar Roger meteen onze houtkachel aanstak (het was nodig: 12°C in de keuken en net geen 14°C in de salon en de werkkamer). 

Terwijl de salon en de werkkamer langzaam opwarmden (de keuken is nog steeds even koud en we "picknickten" dus maar aan onze pc deze avond) keken we onze post na en wisselde ik enkele mails met onze kinderen en kleinkinderen over onze bijeenkomst heel binnenkort (en natuurlijk ook over deze Sinterklaasdag).

Toen het hier eindelijk een beetje warmer werd (maar ik geef toe dat we te veel gewoon zijn: ik lees en hoor geregeld mensen zeggen dat ze slechts tot 16°C verwarmen bijvoorbeeld), doolde ik wat rond op YouTube en viel ik op een uitzending van "Sud Radio" waar Bercoff het ook over die Pisaresultaten heeft : blijkbaar zijn ze even bedroevend in Frankrijk, maar Bercoff durft er de (mogelijke?) oorzaken van te benoemen. 

Morgenochtend heel vroeg verwachten we onze verwarmingsinstallateur: ik ga slapen! 

Pech

Onze centrale verwarming was weer stuk deze ochtend. De installateur bellen had niet veel zin, want we werden in het Leuvense verwacht: het was immers weer "kindjesdag".

Toen we iets na de middag wilden vertrekken, startte de motor van de auto niet: batterij plat. Roger belde "Touring" en toen we hoorden dat we pas na 16 uur konden geholpen worden, geraakte ik in paniek. Ik belde dochterlief maar die gaf les en was onbereikbaar, ik belde schoonzoon maar kwam bij een onbekende terecht: blijkbaar had ik enkel zijn oud gsm-nummer. Dan zocht ik naar het telefoonnummer van Eva's en Matthias school, belde ze, vroeg of ze de twee kindjes in de nabewaking konden houden. Ik stuurde een berichtje naar Elena (haar bellen had geen zin zolang ze in de klas zat). En ik maakte me zorgen, de hele middag. Iets na 15:30 uur belde ik naar Elena die mijn berichtje had gevonden, en die gewoon naar huis zou fietsen (ze heeft een sleutel). 

Ondertussen had Roger onze houtkachel aangestoken (en werd het iets minder koud - maar wel weer stoffiger in de salon die we onlangs grondig hadden schoongemaakt). Iets over 16:15 uur belde ik opnieuw naar Elena die goed was thuisgekomen. Ze vertelde me dat haar papa ook net was thuisgekomen, met Eva en Matthias. Eindelijk voelde ik me opgelucht!

Roger van zijn kant belde onze installateur die zo snel mogelijk langskomt (maar niet meer vandaag).

Jan Gerits belde nog lang over een detail in verband met de monografieën, we warmden soep op die we aten in de nog steeds vrij koude keuken, dochterlief belde nadat ze was thuisgekomen en we kregen een telefoonoproep van "Touring" dat ze rond 18 uur hier zouden zijn.

Nadat de auto in orde was gebracht, warmde ik een blik "cassoulet" op (ik had immers niets voorzien voor deze avond: we zouden bij dochter en schoonzoon eten).  

Ondanks de brandende kachel blijft het vrij fris in huis (rond de 16°C in de keuken en rond de 18°c in de salon en de werkkamer) maar kom, goed ingeduffeld is het te doen. 

Na ons karig avondmaal bekeek ik zopas een interessant interview met Virginie Joron over die parlementaire vraag, naar aanleiding van verklaringen van het EMA, zoals onder andere dat "het vaccin nooit bedoeld was als collectieve bescherming vermits dat aspect ervan (net zoals zoveel andere, bij gebrek aan tijd uiteraard) niet werd bestudeerd". 

Misverstand

Na onze brunch vond ik een mail van Edith Oeyen met als bijlage een bestand "Oostland november-december 2023". Ik begon de tekst meteen na te lezen en zei tegen Roger dat het poortgebouw onder handen nemen dan maar voor Sint-Juttemis zou zijn. Ik wilde immers niet dat hij dat in zijn eentje zou doen, want het was nog veel te koud (de sneeuw is wel gesmolten)!

Ik las dus een paar uur de teksten na, onderbroken door een paar mails en telefoontjes: Ivo Hermans, Beatrijs, Juan, Bernadette, Koen, Jopie en wij plannen toch een ontmoeting, maar in de lente, op een locatie (veel dichter bij Leuven dan Borgloon) die Ivo ons aanbeveelt en die inderdaad enig lijkt te zijn. Ivo zal van wat wijntjes kunnen genieten (hij krijgt van de uitbater een "droit de bouchon" en mag dus zijn eigen wijnkelder aanspreken). Roger en de anderen drinken toch sowieso praktisch niets als ze moeten rijden.

Daarna hernam ik mijn lectuur. Het was me al opgevallen dat ik deze keer bijzonder weinig moest verbeteren... en ik vroeg me al van in het begin af waarom dit nummer "Oostland november-december 2023" heet en niet gewoon "december 2023". Ik herlas de mail. Daar stond helemaal niet dat ik dat nummer moest nalezen, wel dat het een "digitaal nummer" is dat we kregen toegezonden.  Ik had al die uren dus voor niets gewerkt (al heb ik toch nog enkele foutjes gevonden, maar ja, het was toch te laat)! Ik vraag me wel af waarom ik dat extra nummer "november-december 2023" niet ter nalezing kreeg toegestuurd! O ja, en dat betekent ook dat ik het eigenlijke nummer van december 2023 nog ter nalezing moet krijgen! En de volgende dagen worden al zo druk!

En dat artikel van Jan Gerits kwam ik niet tegen in dat digitaal nummer (maar ik weet dat hij niet graag heeft dat zijn schrijfsels digitaal worden verspreid).

Jan Gerits aan telefoon

Jan belde vrij lang vandaag. Over zijn plannen voor de Limburgse monografieën maar ook over zijn  droefheid. Hij heeft in november zijn laatste zus verloren en blijft nu, op meer dan 91 jaar, als enige van zijn familie over. Zonder vrouw (hij blijft Andreia zaliger serieus missen) en zonder kinderen maar gelukkig met enkele vrienden die helaas vaak op een hele afstand wonen. Ver rijden kan/durft hij niet meer (en heeft de arts hem afgeraden). Gelukkig woont Jo Corstjens vrij dichtbij en is Jan ook bestuurslid van "De Commanderie".  

Ik vroeg me af of Jan tijdens de nieuwjaarsfeesten niet heel eenzaam zou zijn. Maar ook als dat zo is, wij kunnen daar niet veel aan veranderen, vermits we Kerstmis bij dochterlief vieren en nieuwjaar niet vieren.  Als we het zouden doen en Jan uitnodigen, zou Jan toch niet in staat zijn om tot hier te rijden, en Roger zou dan weer niet meer in staat zijn hem te gaan halen en terug te brengen, zeker niet 's nachts. 

En ik vroeg me voor de zoveelste keer af wat het beste is: rondzwerven en een beetje overal vrienden maken als je jong bent of meer honkvast zijn en al je vrienden rondom jou hebben. Daar heb ik vroeger nooit over nagedacht!

Toen Jan me vertelde over een artikel dat hij had geschreven voor het volgend nummer van Oostland, besefte ik ineens dat ik op deze 3 december nog steeds geen drukproeven na te lezen heb gekregen van het volgende Oostlandnummer. Maar ja, zoals Jan zei: december begint pas!

Eva wordt 8 jaar!

Eva wordt 8 jaar vandaag. Toen ik haar belde, zat ze vol plannen voor deze dag. Ik weet nog niet of ze later op de dag, net zoals wij hier, sneeuw heeft gekregen. Dat zou op haar leeftijd het perfecte geschenk zijn (al hoop ik zelf dat de sneeuw hier morgen gesmolten is - maar ik ben dan ook geen 8 jaar meer 😄). Alleszins, een heel gelukkig nieuw levensjaar, meisje!

"Ik vergat je te vertellen"

Het was een luie, koude zaterdag. Ik hou echt niet van de winter en nu die blijkt aangebroken, heb ik in heel weinig zin. Vandaag heb ik letterlijk niets anders gedaan dan mails en andere berichten beantwoord, met Hendrik gebeld over ons gezamenlijk verjaardagsfeestje binnenkort, enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken overgetikt, gekookt (witloof met hesp in de oven) en... gelummeld.

Deze avond had ik echter plotseling zin in een film en het werd "J'ai oublié de te dire" ("Ik vergat je te vertellen"), een film die ik vroeger al wilde zien (ook al omdat het zich in de buurt van Perpignan afspeelt - herinneringen! - maar het is er nooit van gekomen). Heel mooi! 

Rimbaud en Sinterklaas

Het is nog kouder dan gisteren (het wordt trouwens een vriesnacht). We hebben P. niet gezien (waarschijnlijk was het te koud om verder in de wei te werken?) en dus hielp Roger me de salon schoon te maken.

Daardoor kreeg ik zelf meer vrije tijd, die ik gebruikte om onder andere op zoek te gaan naar Arthur Rimbaud. Hij wordt weinig onderwezen in het middelbaar (ik spreek over mijn tijd, maar ik vermoed dat hij nu nog steeds niet meer aan bod komt) en ik vind dat jammer, want die auteur heeft me altijd gefascineerd. Daarna vond ik nog een heel interessante podcast over hem, met ook wat meer uitleg over zijn gedichten. Dankzij het internet kan een taal nu op een veel boeiender manier dan vroeger onderwezen worden! 

Na ons avondmaal (bestaande uit een rijke linzensoep) werd er gebeld. Net zoals de vorige jaren rond deze tijd vond Roger een pakje snoep (van Sinterklaas) op de stoep! Dit weekend komt de Sint immers naar Heers! Even was ik van plan de kindjes te vragen maar ze zullen het al druk genoeg hebben dit weekend! Maar de snoep houden we bij voor jullie, Elena, Matthias en Eva!