Naar "Welkom India"

Binnenkort komen de kinderen en kindjes nog eens allemaal tegelijkertijd naar hier. Ik wilde ze trakteren op een etentje in "Welkom India": het is daar lekker en niet te duur. Vandaag besloten we eens te gaan kijken of het er ook niet te druk is op een zondagavond. 

Het was heel lekker, niet duur... maar heel druk! 

Ik denk dat het dus verstandiger is onze gerechten af te halen die dag. 

Voor ons restaurantbezoek kreeg ik een telefoontje van onze vrienden Lily en Roger Beeckman. Zomaar voor een babbeltje. Weer een eigenaardig toeval, want gisteren bedacht ik nog dat ik mijn telefoonfobie moet overwinnen om eens naar hen te bellen (ze mailen niet zo graag meer). 

Deze avond, na ons etentje in "Welkom India", een chatmomentje met de oudste zus van René Steurs zaliger. Ze heeft een ongelukje gehad. En ze vertelt me ook dat T., de echtgenoot van C., een buurvrouw en goede (maar veel jongere) vriendin van Nany, onlangs is overleden en volgende donderdag in alle intimiteit wordt begraven. Ik had T. en C. het laatst gezien op de uitvaart van Nany!

Hij komt, hij komt...

Je raadt nooit wat ik (op mijn leeftijd!) deze avond, na een rustige en weer heel regenachtige dag, aan het doen ben! Ik kijk op mijn scherm naar de intrede van Sinterklaas deze middag in Antwerpen! (de video is jammer genoeg slechts beschikbaar tot 6 december). 

Herinneringen (al zijn wij met onze eigen kindjes slechts één keer gaan kijken toen we in "het stad" woonden: eigenlijk veel te veel volk), nostalgie naar mijn en hun kinderjaren, humor, blijdschap en vooral die kinderlijke magie die jammer genoeg zo kort duurt! 

Ergens begin december (maar wel na 6 december) komt hij hier ook even langs, heeft de sint mij in een mail beloofd, Elena, Matthias en Eva! 😃

Het is allemaal "commercie", zegt Roger. Ik weet het.

In vino veritas

Deze ochtend reden we naar Tongeren met de ouders van L. die ons hadden gevraagd deel te nemen aan een onderhoud over de verdere scholing van hun zoon (het einde van zijn middelbare opleiding nadert immers). 

Onderweg hadden we het over de fratsen van Rousseau en ineens zegt M., onze Italiaanse buurvrouw, de moeder van L., me: 'Wij Italianen zeggen "la verita è nel vino"'. Inderdaad! Dat argument heb ik nergens gezien of gehoord in de media!

Buurjongen L. heeft nog geen beslissing genomen voor zijn toekomst maar daar heeft hij uiteraard nog wat tijd voor. Ikzelf heb hem ook nog geen Franse lessen gegeven: hij heeft zo al voldoende werk, vind ik.

We moesten vrij ver lopen van de parkeerplaats tot aan ons doel en, omdat de ouders van L. trager liepen dan hij, "sleurde" Roger me deze keer niet mee (ik had uit voorzorg mijn wandelstokken bij maar heb toch maar aan zijn arm gehangen). Amai, wat een verschil gaf dat! Jammer dat hij dat tragere ritme niet echt lang kan volhouden (hoewel, ik herhaal het, hij al veel trager loopt dan vroeger). 😒

Waarom liegen tegen ChatGPT?

Ik heb inderdaad "gelogen" tegen ChatGPT: ik vroeg een recept met ingrediënten die "ik in huis had". Waarom ik gelogen heb (want in feite somde ik de ingrediënten op die ik sowieso wilde gebruiken)? Omdat ik wilde weten of ChatGPT mij een voorstel zou doen met meer ingrediënten dan ik had voorgesteld.

En dat deed die inderdaad. Nu vraag ik me af of ik een ander voorstel zou gekregen hebben als ik had gepreciseerd dat ik echt enkel die ingrediënten in huis heb?  Misschien moet ik dat morgen eens proberen? 

Herfstwandeling

Roger had vandaag in het Leuvense afgesproken met zijn broer en twee van zijn zussen om nog een familiezaak te regelen. Ik bleef thuis omdat ik nog wat werk had. Maar ik nam ook de tijd om deze prachtige (virtuele) ASMR- herfstwandeling te maken.  Wat mis ik dat soms (hoewel, het regent zo vaak de laatste tijd dat een wandeling me nu helemaal niet aangenaam lijkt)!

Ik heb ook iets getest. Hoewel ik precies wist wat ik zou klaarmaken voor deze avond (namelijk, buiten een groentesoepje, gegrilde zalm met in olijfolie gebakken oesterzwammen en look), vroeg ik ChatGPT mij een idee te geven voor een gerecht met de ingrediënten die ik zogezegd in huis had (in feite de ingrediënten die ik wilde gebruiken). ChatGPT stelde een gerecht voor dat ongeveer hetzelfde was als wat ik van plan was te maken, maar voegde daar witte wijn aan toe (een ingrediënt dat niet op mijn lijst stond dus). Ik vond dat geen slecht idee en, omdat daarvoor een fles witte wijn openen me overdreven leek, deed ik een goede scheut droge sherry in mijn bereiding. Ons avondmaal was heel lekker! 

Over nieuwtjes en pijntjes

Gisterenavond vertelde Roger me dat hij van zijn zus L. iets heel ergs had gehoord over ons ziek familielid in Spanje. 

Vandaag spoorde ik hem aan naar Madrid te telefoneren en blijkbaar heeft schoonzus L. het verkeerd begrepen. Het "heel erge" waar ze het over had, is slechts een (normaal gezien) heel tijdelijk gevolg van een behandeling. 

Schoonzus L. had het dus gewoon verkeerd begrepen maar stel je voor dat ik "dat heel slechte nieuws" al had rondgebazuind! 

Ik denk dat dit een van de redenen is waarom Roger en ik meestal zo weinig "vertellen" in gezelschap: we zijn bang onwaarheden te verkondigen. En Roger nog meer dan ik, vermoed ik! 

We deden vandaag onze wekelijkse boodschappen en na de drie winkels die we aandeden, had ik heel fel pijn in mijn kniegewrichten! Ik moet echt veel beter op mijn "dieet" letten, want ik heb helemaal geen zin om opnieuw medicamenten te slikken!

Drukke, natte familiedag

Het heeft praktisch de hele dag pijpenstelen geregend (gelukkig met minder erge gevolgen dan in de Westhoek). 

Kort na de middag reden we (met moeite, je zag slechts enkele meters voor je uit door de stortregens) naar het Leuvense, waar we Matthias en Eva oppikten terwijl ze braaf samen van school naar huis liepen, de gietende regen trotserend in hun warme regenkleren. Samen reden we naar het centrum van Leuven waar we Elena, die met zulk weer met de auto naar school was gebracht 's ochtends, oppikten vlak bij haar school (ik had haar onderweg gebeld waar we op haar zouden wachten).

En dan reden we "naar huis" waar Roger ons afzette om zelf meteen verder te rijden naar zijn zus L. Ik zorgde voor een vieruurtje, de kindjes maakten hun schooltaken en we speelden en praatten tot dochterlief thuiskwam, kleddernat.

Kort daarna kwam ook Roger terug van bij zijn zus, een beetje later gevolgd door schoonzoon en Zeger die ook meer dan druipnat was geworden op zijn fiets.

We aten, praatten, lachten veel, maakten plannen, vertelden over school en het werk, over onze bezigheden. Terloops vroeg dochterlief me of ze me zou plezieren door nog een trui (zelfde model als de trui die ik droeg, een geschenk van haar) voor mij te naaien. Uiteraard! 'Of heb je liever dat ik een nieuwe handtas maak?' vroeg ze. Na enige aarzeling, besloot ik dat ik voldoende handtassen heb (en eigenlijk steeds dezelfde gebruik).

We reden terug naar Haspengouw (eindelijk zonder regen) en thuis haalde Roger plotseling een mooi lederen handtasje uit de koffer van de auto:

Het is een handtasje dat hij 51 jaar geleden had meegebracht uit Ierland voor zijn zus L. Nu gebruikt ze het niet meer en ze gaf het hem terug... waarop Roger het mij cadeau gaf! Toch weer een handtas bij dus!