5 jaar al!

De gedachte overviel me ineens: 5 jaar al sinds mijn "Nononc" ons verliet voor "hogere sferen", enkele maanden na de echtgenoot van zusje Bie! En binnen precies een week zal het een jaar geleden zijn dat Nany en vriend René allebei op dezelfde dag overleden! 

Rustige, koele zaterdag

Tot 25°C gisteren, vandaag amper 16°C maximum: weer die plotselinge schommeling! Misschien waren die er vroeger ook en herinner ik het me niet (veel mensen denken ook dat 25°C op 13 oktober uniek is terwijl ik pertinent weet dat van 13 tot 23 oktober 1977 het zo warm was dat iedereen in zomerkleren liep). 

Het werd weer een zalige, rustige zaterdag. Wat papierwerk afgehandeld samen met Roger en voor de rest, lectuur en beantwoorden van mails. Zelfs koken hoefde niet, want er was nog een overschot "blanquette de veau" van donderdag. 

's Avonds wel naar het journaal gekeken en dan voel ik me bijna schuldig omdat ik het zo goed heb!

En toch eindig ik nu nog de dag met "Le dernier verre" (met Bercoff) - waar je nog mag roken en drinken!  

Vriendschap

Tijdens het verjaardagsfeest van Hendrik vertelde zijn vriend Gert me hoe hij, met de hulp van Debby (of omgekeerd?), Hendrik om de tuin heeft geleid zodat hij zeker niet zou vermoeden wat of wie hem te wachten stond in dat café. 

Hij vertelde me in geuren en kleuren het scenario dat hij had moeten volgen, hoe hij had moeten letten op zijn woorden, hoe hij Hendrik naar dat café had gelokt (stel je voor dat dit niet gelukt was!) en hoe moeilijk hij dat vond, kortom: ik kreeg de indruk dat hij mij een detectiveroman aan het vertellen was! 

En Gert benadrukte constant de (geheime) contacten die hij had met Debby (via smartphone) die hem zei wat hij op een bepaald moment moest doen of zeggen tegen Hendrik. Hijzelf heeft ook zijn verbeelding moeten gebruiken, want, op een zeker moment, heeft hij tegen Hendrik verteld dat hij (ik weet echt niet meer welke) sport misschien zou moeten beginnen te beoefenen en, in verband daarmee, misschien even langs dat café kon gaan omdat je je daar kon inschrijven voor bepaalde sportlessen. 

Gert heeft me dat verhaal minstens twee keer verteld, telkens met meer details en ik begon me aan het einde van de avond af te vragen of Hendrik wel beseft wat die vriend allemaal voor hem doet? 

Ach, natuurlijk beseft Hendrik wat zijn vrienden waard zijn maar wat ik eigenlijk bedoelde was dit: die Gert heeft een grote rol gespeeld in de verrassing maar eigenlijk wist niemand dat! (behalve Debby natuurlijk - en uiteraard ook Hendrik uiteindelijk).

Als je dit leest, Gert, enorm bedankt!

Verrassingsfeest voor Hendrik

Vandaag werd Hendrik 46 jaar en Debby had weer voor een verrassing gezorgd. Dochterlief, schoonzoon, Zeger, de ouders en een broer van Debby, vrienden van Hendrik en wij moesten om 20 uur in een café Hendrik verrassen die daar "toevallig" zou binnenkomen.

Wij reden dus naar het Antwerpse. Op 13 oktober 1977 was het even warm als vandaag maar ook heel mooi weer. Nu goot het en de duisternis gekoppeld aan die gietende regen maakte het heel moeilijk rijden voor Roger, merkte ik. 

Maar kom, om 19:30 uur parkeerden we de auto in de buurt van dat café, terwijl aan de overkant van de straat schoonzoon net ook zijn auto parkeerde. Samen met hem, dochterlief en Zeger liepen we dus (nog steeds in de regen) tot aan de ontmoetingsplaats.

De genodigden begonnen binnen te sijpelen en iets over 20 uur kwam Hendrik samen met zijn vriend Gert binnen. Hendrik was verrast!

En het werd een heel gezellige avond, voor hem maar ook voor ons. Weerzien met enkele vrienden van Hendrik, waaronder die Gert, en Frank, een vroegere schoolkameraad van Hendrik die ik als leerkracht (in dezelfde school) heel fel apprecieerde, weerzien met de familie van Debby en uiteraard met Debby en Hendrik. En een fantastisch optreden van Stef Bef. 

Drank (niet te veel voor ons, want er moest nog gereden worden😇), taart, hapjes en een uitstekende, vriendschappelijke sfeer maakten dat we langer bleven dan gepland en pas om 24 uur thuiskwamen! 

Het regende niet meer en Roger zei zelf dat het zo veel gemakkelijker rijden was. 

Ik heb enkele foto's gemaakt maar ze zijn niet goed, dus ga ik er een pikken van de Facebook bladzijde van dochterlief (al zie je er maar een klein deel van het gezelschap op):

Over een foto

Tijdens de boodschappen, het huishoudwerk, het koken en het afwassen heb ik heel veel nagedacht en gemijmerd vandaag. 

Uiteraard over wat er gebeurt in Israël. Wat mijn egocentrisch probleem betreft, ben ik voorlopig gerustgesteld: Hendrik en ik vermoeden dat er wat meer politie in burger wordt gepost bij de school.

Ik herinnerde me ook dat Elena me gisteren zei dat ze nog geen foto's van mij als kind had gezien en, terwijl ik deze avond nog enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken overtikte, besloot ik ineens te gaan zoeken naar gedigitaliseerde foto's uit mijn kindertijd op de computer van Roger (ik heb immers vanop mijn pc toegang tot zijn map met foto's).

Een van de eerste foto's waar ik op viel in die map was volgende foto van 18 juni 1960. Genomen (door wie?) de avond van onze terugkeer uit Congo. Terwijl ik er naar keek, voelde ik weer heel fel de ongelooflijke vreugde die me die avond overspoelde, omdat ik terug bij "mijn" marraine was. Ondanks de droefheid omdat ik tegelijkertijd besefte dat ik Matadi waarschijnlijk nooit meer terug zou zien!

  

Op de foto zie je, van links naar rechts, de kinderen Beeckman, Lily Beeckman, mijn "Nononc", ikzelf met marraine, mijn moeder Nany en onze toen heel jonge Leuvense vriendin Paulette, de dochter van "tante" Germaine.

Gezelligheid

We vingen vandaag nog eens de kindjes op na schooltijd. Toen we bij dochterlief en schoonzoon aankwamen, zag ik meteen de krant liggen die ze voor ons hadden bewaard: de Standaard van vorige donderdag, met de eerste column van Maj!

Prachtige tekst, lieve Maj, dochterlief vond het ook!

Kort daarop kwamen Matthias en Eva thuis en ging Roger weer even naar zijn zus L. Vieruurtje, schooltaken (rekenen voor Eva en voor Matthias Frans en de voorbereiding van een toets over Wereldoorlog I). Even was ik bang dat hij vragen zou stellen in verband met het conflict in Israël maar hij deed het niet. 

Daarna was het weer speeltijd!

Elena kwam thuis, at een stuk fruit, deed haar schoolwerk en begon soep klaar te maken (sinds kort doet ze dat geregeld zelf).

Eva merkte als eerste dat Roger er aankwam:

Kort daarop kwam Zeger aan, gevolgd door zijn zus en schoonbroer: we konden weer aan tafel gaan (op het terras, zo mooi weer was het!), waar we eerst genoten van de lekkere soep van Elena.

Politiebewaking

Uiteraard hadden de media het vandaag nog allemaal over het conflict in Israël. Ik hoorde op de radio dat er meer politie zou ingezet worden onder andere aan Joodse scholen in Antwerpen en ik voelde me een beetje gerustgesteld, ondanks alle gruwelen waar ik over las en hoorde. Weer heel egocentrisch, ik geef toe!

En dan zegt Hendrik me deze avond dat hij niets gemerkt heeft van meer politiebewaking in de buurt van zijn school!😕